Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
To dla mnie?
Z drogi.
Ruszać się.
Wiedźma!
Hej!
Wystarczy mi wrażeń na dziś.
Patrz!
Jak ona śmie!
Winifred Sanderson.
Niespodzianka!
BŁOGOSŁAWIONEGO DNIA NARODZIN
To najgorszy dzień w moim życiu.
Ale Winnie, spójrz, co zrobiłyśmy.
Odkryłam, że jeśli zmielić świńskie raciczki i zmieszać je z wodą,
powstanie tajemnicza maź.
Mary wpadła na cudowny pomysł i dodała kroplę koziej krwi.
Spójrz, jakże się trzęsie. Proszę.
Spróbuj, Winnie. Jest przepyszne.
Nie mogę jeść. Jestem zbyt strapiona.
Chłopcy znów zamknęli cię w stodole?
Gorzej.
Mówią, że się starzeję i mam wyjść za Johna Pritchetta.
Wielebny Traske to zaaranżował.
Twierdzi, że to jego powinność od śmierci ojca.
- A ty odmówiłaś? - Oczywiście.
I wezwałam imię Pana Boga nadaremno. Dwa razy!
Aleś ty niegodziwa, Winnie.
Tylko taki łajdak mógł mnie zmusić do takich słów.
To był mój ulubiony talerz.
Spokojnie, Winnie.
Zapomnijmy o Wielebnym i o Johnie Pritchetcie.
Czy zechciałbyś otworzyć prezent?
Spodoba ci się.
Szukałyśmy jak największego.
- Jest uroczy. - Jak go nazwiemy?
To Wielebny.
Schowajcie się. Jakby nas tu nie było.
Otwórz drzwi.
Nie ma nas.
Tak?
- Toż to wiedźma! - Patrzcie na nią!
Winifred Sanderson.
Łaskawie daję ci jeszcze jedną szansę.
Odpokutuj za ohydne słowa i zgódź się wyjść za Johna Pritchetta.
- Niech no się zastanowię. - Tak, oczywiście.
Tak.
- Nie. - Och, chwalić Pana.
- Boże. - Co powiedział?
- Bluźnierstwo! - Najmocniej przepraszam.
Rzecz w tym, że ona jest taka brzydka i niemiła.
- Racja. - A tyś niby lepszy?
Zęby jak u diabła.
To prawda, dziwak z niego, ale jak śmiesz tak mówić?
Nie może tak mówić do mężczyzny.
Nie wyjdę za tego prostaka.
Jeśli kogoś poślubię, to Billy´ego Butchersona.
Billy'ego?
- Kogo? - Co? Dlaczego mnie?
Bo jesteśmy bratnimi duszami.
- Od kiedy? - Co?
Od pocałunku na cmentarzu.
Rany boskie!
Delektuje się chaosem.
Zgadza się. Do widzenia.
Sprzeciwiłaś się autorytetowi Kościoła.
Jeśli zamierzasz dalej tak rażąco lekceważyć wszystko,
co dla nas święte,
nie będziesz tego robić tutaj.
Zgniłe jabłko szybko psuje całą skrzynkę.
Nie chcemy więcej takich jak ty.
Wypędzam cię z Salem.
Na zawsze.
Zabrać dziewczynki!
- Co? - Nie, nie.
Nie.
- Nie.
Nie możesz tego zrobić. Puśćcie moje siostry.
Przestań.
To nasz dom.
Już nie.
Smithowie zgodzili się przyjąć twe siostry
i je naprostować.
- Stój. Nie zabierzecie moich sióstr. - Nie!
- Nie. - Nie. Nie.
Winifred, proszę!
- Puśćcie mnie. - Trzeba mieć wiarę.
- Musicie wierzyć. - Nie!
- Nie. - To dla waszego-
Dobry Boże.
- O mój Boże. - Patrzcie!
- Wielebny. - Nie, to ręka Szatana.
- Wszystko w porządku? - Nie.
Próbowała go zabić!
- Winnie. - Och, Winnie!
Szybko. Do zakazanego lasu.
- Ale to zakazane. - Więc oni za nami nie pójdą.
Osiem odnóży grzechu.
- To było na mnie! - Grzesznice! Wszystkie trzy.
Był na mnie. Znajdźcie go.
Nie dotykać mnie.
Szybciej.
Trzymajcie się mnie.
- Gdzie jesteśmy? - Nie wiem.
Nigdy nie byłam tak głęboko w lesie.
Nie podoba mi się tu.
Może powinnyśmy utworzyć krąg uspokajający.
Dobrze.
Myślcie o czymś kojącym.
Zapach świeżego błota.
Krzyk Wielebnego na widok pająka.
Kojące myśli.
Co to było?
Chodźcie, dzieci Zabiorę was
Do krainy, gdzie panuje czar
Sarah. Nie.
Chodźcie, dzieci
- Przestań.
- Wyglądasz na spragnioną, dziecinko. - Puśćże ją.
- Cóż robicie w moim lesie? - Nie miałyśmy wyboru.
Chcieli odebrać mi siostry.
Różnicie się od dzieci, które jem…
Spotykam.
Bali się ciebie, boś inna.
Nowy Świat. Ta sama historia.
Ale mieli rację, obawiając się ciebie.
Masz charakterek.
Wcale nie.
Masz.
Moc.
Wiesz, czemu plebejusze boją się tego lasu?
To święte miejsce dla czarownic.
Przychodzimy tu naładować się magią.
Nabrać sił.
Wzmocnić się.
Ten ołtarz sprawia, że Salem to wyjątkowe miejsce.
Wyjątkowe?
- Salem jest okropne. - Tylko dlatego, że rządzą nim głupcy.
Ale pewnego dnia Salem będzie należeć do nas.
Do nas?
Magia ma sposoby na łączenie rzeczy, które powinny być razem.
Wszystkiego najlepszego z okazji 16. urodzin.
- Ale… - Jestem czarownicą. Wiem to i owo.
Śmiało.
KSIĘGA CZARÓW I ALCHEMII
Kocia transformacja. Zaklęcie lewitacji.
To księga apteczna. Jak ta ojca.
Nie, to księga zaklęć.
Magicae Maxima. Zaklęcie Mocy.
Wypróbujmy.
Magicae Maxima czyni czarownicę wszechmocną.
Krzywo się na nie patrzy.
Jeśli go użyjesz, będzie po tobie.
Obiecaj nigdy tego nie zrobić.
Dlaczego?
Bo tak mówię.
Poza tym Księga go nie lubi.
Bez obaw, panie Księgo.
Tego zaklęcia nie rzucę, obiecuję.
A to z kotem?
To byłoby dobre dla Johna Pritchetta.
Dobrze, że macie siebie.
Czarownica nic nie znaczy bez sabatu.
- Gdzież jest twój sabat? - Już dawno go nie ma.
Świat nie przepada za czarownicami.
Ciekawe dlaczego.
Być może dlatego, że zjadacie dzieci?
Jak inaczej mam pozostać młodą i niedorzecznie piękną?
Jakże mam ci dziękować?
Zmieniła się w liście.
Co z tym zrobimy, Winnie?
Szybciej!
Co pan powie na zemstę, panie Księgo?
ZAKLĘCIE DYMU I OGNIA
„Zaklęcie Dymu i Ognia”.
„Na Twoim domu pełnym kłamstw.
Ichita copita melaka mystica”.
„Niech ogień wzejdzie wraz z mym gniewem”.
Udało się. To działa!
O mój Boże.
Ogień. Wstawać!
Zbudźcie się!
Już nigdy nas nie zabiorą.
Zawsze będziemy razem.
To dzieło szatana. Szybko, ugaście to!
To sprawka pająka.
Czujecie to?
Jest wokół nas. To zło! To zło wcielone.
HOKUS POKUS 2
SALEM, TERAŹNIEJSZOŚĆ
Wszystkiego najlepszego.
- Zaskoczyłam cię? - Tak, udało ci się.
Mama się cieszy, że zostajesz na noc.
- Susan uwielbia przyjęcia. - To prawda.
Nadchodzi.
- Hej. Wszystkiego najlepszego. - Dzięki.
Macie plany na wieczór?
Urodzinowe rytuały, maraton horrorów. Jak co roku, no wiesz.
Tak.
Cześć, skarbie. Przepraszam za spóźnienie.
Zjadłem dwa śniadania.
Musisz zobaczyć auto Briana.
Pokryliśmy je folią aluminiową.
Dlaczego?
Bo to śmieszne.
Mike, chodź, idziemy.
- Chodź. - Pa.
To już coś, nie?
Czemu pytała o nasze plany? Wie, co robimy.
Może miała nadzieję, że ją zaprosisz?
Gdyby tak było,
pewnie spotkałaby się z nami choć raz przez ostatnie cztery miesiące.
Wiem, ale to nasza tradycja.
Może.
REAKCJA - ILUSTROWANE PRZEMIANY CZĄSTECZEK
Po co ci dzisiaj szczęście?
Założę się, że będzie kartkówka.
Hej, Cassie.
- Co do dzisiaj… - Będzie super.
- Co? - Nasza impreza.
U Cassie. Będziecie, nie?
Cała klasa idzie.
Nawet Glenn.
Joł, Glenn.
- Glenn! - Co?
- Cała Glenn. - Urządzasz dziś imprezę?
Jak to możliwe?
Twój tata nigdy by się nie zgodził.
To był mój pomysł.
Mówiłam, że chcę to omówić.
Chcecie teraz pogadać?
Nie, w porządku. Nie mamy o czym.
- Baw się dobrze. - Daj spokój.
Nie będziecie zajęte czarami?
Robiłyście w trójkę różne dziwne rzeczy w Halloween.
To nie czary. A co tam masz?
Amulet, w razie kartkówki.
Oby żadnej nie było, bo nic nie przeczytałem.
Dzień dobry, upiory i gobliny.
Z okazji Halloween przygotowałem najstraszniejsze zajęcia.
- Jest bananem? - Kartkówka.
No jasne.
Wiedziałaś, że tak będzie.
Pan Wilke to palant.
Jasne, że robi dzisiaj kartkówkę.
Wyciągnęłam konkluzję.
- To jakieś zaklęcie? - Dobrze. Zaczynajmy.
Skupcie się.
Tempeh, soja, aquafaba, cieciorka,
kakao, spirulina, hummus, seitan.
- Co mi zrobiłaś? - Uspokójcie się.
- Proszę. - Mamrotała coś dziwnego,
w nieznanym języku.
Słyszałaś?
Ja…
Zabrzmiało jak „Szatan”.
Powiedziałam „seitan”. Wymieniałam wegańskie dania.
Widzisz? Przyznała się.
Wystarczy. Mike, Becca. Do dyrektora. Już.
Już po tobie!
- Świetnie. - Cisza!
PURYTANIE
Pilnujesz, żeby się nie zgubił?
Twój tata dowie się o imprezie,
a wtedy dostaniesz szlaban
przynajmniej do studiów.
Co cię to obchodzi? Nawet nie przychodzisz.
Nie, bo Mike dopiero nam powiedział.
Jakby to miało coś zmienić.
Szybko skończyłaś test.
Serio nadal robicie urodzinowy rytuał?
Zaczęłyśmy to, gdy miałyśmy po pięć lat.
Rozumiemy, Cassie.
To dla ciebie lamerskie.
Dajcie spokój.
Sobota w kozie.
Wielkie dzięki.
Dyrektor czeka, Becco.
Nie mogę się doczekać.
- Ja też. Chodźmy. - Co?
FESTYN STRACHÓW W SALEM
Festyn z roku na rok jest coraz bardziej szalony.
Tym razem Cassie trafiła na bilbord.
GŁOSUJ PONOWNIE NA BURMUSTRZA TRASKE
Jej rodzina pamięta czasy palenia czarownic.
To pewnie dlatego pan Traske uwielbia to święto.
Dekoracje mu się udały.
- Są świetne. - Becca?
- Izzy? - Tak jakby…
Hej.
- Pan Traske. Jak leci? - Cześć.
Jak się macie?
Ktoś ma urodziny
Prawda?
- Tak. - Idziecie do świętego kręgu?
Już go tak nie nazywamy.
- Brzmiało zbyt dramatycznie. - A to pech.
O rany.
Pamiętasz, jak Cassie przynosiła dziesięć latarek?
Tak.
Dziesięć.
Dziesięć?
- Tak. To zabawne. - Tak.
Świetne.
Jest najlepsza.
Gdzie ona jest?
- Cóż. - Cassie…
Spóźnia się. Miała…
- Problem z maskarą. - Właśnie.
Z maskarą? Wszystko w porządku?
- Nic jej nie będzie. - Dobrze.
Idziecie może
do magicznego sklepu?
Rozdacie te ulotki wyborcze?
- Byłbym wdzięczny. - Jasne.
Widzimy się wieczorem. Patrzcie.
Będziecie?
Tak? Dobrze. Będzie się działo.
Wiecie dlaczego?
Zgadnijcie, kto wraca z Bostonu.
Landrynka Sandy.
Co?
Nie pamiętacie jej?
Dajcie spokój. Była najlepsza.
A potem była tak zajęta, bo wystąpiła do jakiegoś GMA.
To coś dla ważniaków.
- Nie rozumiem. - Good Morning America?
Ale udało mi się ją namówić.
Musicie spróbować jej jabłek w karmelu.
Odmienią wasze życie.
Obiecujecie?
- Jasne. - Pewnie.
Dobrze. Weźmiesz też resztę?
- Jasne. - Dzięki.
To do zobaczenia.
- Pa. - Na razie.
- To najmilszy człowiek na świecie. - Wiem.
Szkoda, że nie wie, że Cassie wyrzuciła nas na bruk.
MAGICZNY KRAM W SALEM
Mieszkańcy Salem, zbierzcie się.
Jestem Gilbert Wielki.
Opowiem wam przerażającą i zadziwiającą
legendę w historii Halloween.
Legendę Sióstr Sanderson.
MAGIA
Siostry Sanderson to najpotężniejszy sabat
w historii,
dzięki księdze zaklęć Winifred.
KSIĘGA ZAKLĘĆ
Nie chcesz, żeby ludzie ją otwierali, co?
Nie chodzi o to, żeby ludzie się do niej nie dobrali.
Chodzi o to, żeby księga się nie wydostała.
KSIĘGA ZAKLĘĆ
Ta księga zawiera przepis na eliksir,
którym siostry zabiły Emily Binx
w Halloween w 1693 roku.
Tej samej nocy zostały powieszone.
Ale najpierw rzuciły klątwę!
Głupcy. Wy wszyscy.
Jeśli dziewica rozpali Świecę Czarnego Płomienia w noc Halloween,
podczas pełni księżyca na niebie,
siostry Sanderson powrócą,
by zemścić się na całym Salem.
Co to jest dziewica?
Osoba, która nigdy…
nie zapaliła świecy.
Być może siostry już powróciły.
Świadkowie twierdzą, że dwadzieścia dziewięć lat temu,
w Halloweenową noc, widzieli trzy postacie, lecące po niebie.
Ktoś chyba zjadł za dużo słodyczy.
To jak wytłumaczycie to?
Oto Świeca Czarnego Płomienia, doszczętnie wypalona.
Czarownice są wśród nas od 29 lat.
- Uważajcie! - Nie.
Magia świecy przywołuje je tylko na jedną noc.
Znikają o świcie, dobra?
Mogę dokończyć?
Dziękuję.
Skoro świeca jest spalona, nikt jej już nie rozpali
i one już nie wrócą.
- Prawda? - Masz rację.
Nie mogą wrócić.
Chyba że istnieje inna świeca.
Wiedźmy istnieją. Wszyscy umrzemy.
Jeśli chcecie spróbować
wskrzesić siostry Sanderson,
w Halloween świece są za pół ceny.
Co podać moim ulubionym klientkom?
- Tylko to. - Co? To wszystko?
Są twoje urodziny.
Nie możesz kupić jednego kryształu, jak w jakiś zwykły dzień.
Według legendy,
w szesnaste urodziny czarownice zyskują moc.
To pewnie wynika z patriarchalnego strachu
przed starzeniem się kobiet.
Możliwe.
Tak czy siak,
mam dla ciebie prezent.
W sam raz dla młodej mistyczki.
- Wygląda, jakby utonęła. - Wygląd to nie wszystko.
Naładowałem tę świecę potężną magią, specjalnie dla ciebie.
Idealna na urodzinowy rytuał.
Na koszt firmy.
A propos trolli…
Jakbyście miały za dużo czasu przed urodzinami…
Nie chcemy wycieczki.
- Cóż. - Przykro mi.
Znamy ją na pamięć.
Gratisy! Co to?
Liście dzięgla. Pali się je, żeby zdjąć klątwy.
Weź trochę.
Nigdy nie wiadomo, kiedy ktoś cię przeklnie.
- Hej. - Zdejmij to.
Z Księgą Diabła nie ma żartów.
DYSTRYKT HISTORYCZNY SALEM, MASSACHUSETTS. ZAŁ. W 1626
Wciąż nie rozumiem, dlaczego
wybrałaś na rytuał najstraszniejszą część lasu.
Coś mnie do niej ciągnie.
Poza tym lubię przebywać wśród natury.
W parku za moim domem też jest jej pełno.
Wiesz, kto to zrobił? Glenn.
- To fenomenalny tancerz. - Fenomenalny.
Właśnie. Jest naprawdę piękny.
Mama kupuje przekąski na maraton filmowy
i wysyła mi nieostre zdjęcia ciastek.
Chce tylko pomóc.
Wiem, ale to ciastka, Susan.
Co za różnica.
Co?
Czułam, że powinna z nami być.
- Gotowa? - Tak.
Dobra.
Nowy rok rozpoczynamy.
Panno, Matko, Starucho, was wzywamy.
Jedną prośbę do was mamy,
pomóżcie spełnić prośbę nas, małych.
Nie gaśnie.
- Becca. - O nie.
Dzięki, Gilbert.
Prawie podpaliłyśmy las.
Dobra.
Co jest?
Jak to możliwe?
Chodźcie, dzieci
Zabiorę was
Do krainy, gdzie rządzi czar
Izzy?
Becca.
Czemu tak tu cicho?
Nie wiem.
Co to jest? Dlaczego wszystko… Co…
- Co jest? - Co się dzieje?
- To działa. - Izzy!
O mamuniu!
O nie.
O Boże.
Uciekaj!
- Wciąż tu jesteś? - Tak.
Na niebie nie było księżyca?
- Co to?...Co się dzieje? - Nie wiem.
- To błyskawica! - To błyskawica.
To błyskawice, nie?
- Tak, tak. - Błyskawica.
Schowajcie dzieci.
Tak, Salem. Wróciłyśmy.
To Siostry Sanderson?
Wróciłyśmy! Wróciłyśmy!
Błądziłyśmy jak szalone
Pilnowałyśmy Kaina, aż zostałyśmy wygnane
Ale czasy się zmieniają Szykujemy atak
Oberwiecie zaklęciem Wróciłyśmy, o tak
Och, o, o
- Co robimy? Co robimy? - Nie wiem.
Ale nie mogę przestać na nie patrzeć.
Izzy, otrząśnij się.
Tak, wiedźmy wróciły Wiedźmy wróciły
Mamy doprawdy wstrętne siły
Jak to możliwe?
O tak, wiedźmy Wiedźmy po was idą
Świeca. Dziewica. Księżyc.
Wiejemy!
- Uważaj. - Wszystkie razem!
Wiedźmy! Wiedźmy wróciły!
- Wróciłyśmy! - Dla kogo one występują?
Dla was.
Hej.
Proszę, proszę.
Dobra robota, siostry.
Jak wygodnie. Dwie śmiertelniczki gotowe do zebrania.
Chodźcie, siostry.
Jeśli chcemy przeżyć świt,
musimy uwarzyć eliksir życia i ukraść ich dusze.
Księgo!
KSIĘGA ZAKLĘĆ
Gdzie jest moja światłość?
Czy zostałam porzucona?
- Bez niego nie mogę ukraść ich dusz. - Bu!
- Siostro Mary, pomóż mi. - Tak.
- Tak, Winifred. - Bop!
- Nie. - Dobrze.
Gdzie go ostatnio widziano?
Przypomnij sobie.
Dobrze. Już wiem.
Jeśli dobrze pamiętam, to byliśmy w domku.
Chłopcy byli w klatkach i wschód słońca nas oszukał.
Udawany wschód.
Tym razem żadnych sztuczek.
- Nie ma mowy. - Żadnych sztuczek.
Tym razem,
jeśli zobaczymy nastolatka, zabijemy go.
Tak!
Nie jesteśmy nastolatkami.
- Nie. - Wyglądamy młodo,
ale naprawdę mamy po 40 lat.
Czterdzieści?
- Czterdzieści? - Staruszki.
- Świetnie utrzymane. - Trzeba przyznać.
- To pewnie jakość… - Są dojrzałe.
- ich cery. - Tak.
Tak. Ciągle jemy młode dusze.
Jesteśmy takie jak wy. Dlatego was wskrzesiłyśmy.
Jesteście naszymi idolkami.
- Idolkami? - Doprawdy?
- Moje ulubione słowo. Czcicie nas? - Mów dalej.
Oczywiście.
Którą lubicie najbardziej?
Nie mów.
- Wiem, wiem. - Spokojnie.
Mam świetne wieści.
Już nie warzymy eliksirów.
Można je kupić.
Kupić?
- Kupić? - Coś takiego.
Mamy cały przemysł młodości.
Sklepy, gdzie można kupić różne maści i balsamy.
Balsamy?
Ach, balsamy. Jak eliksiry?
Eliksiry?
Ach tak? Tak. Jak eliksiry.
Tylko że lepsze, bo dusze są już dodane.
Koniec z kuszeniem dzieci na śmierć?
- Tak. - Już są martwe.
Duża oszczędność czasu. Dzięki.
Ja lubiłam kuszenie.
To było moje jedyne zadanie.
No cóż.
- O tak. - Siostry, konfabulujmy.
O tak, konfabulujmy.
- Apteka, apteka, apteka? - Całe butelki. Tak.
I kończymy!
Prowadźcież do apteki!
- Natychmiast. - No już!
- Tak. - Jasne.
- Jesteśmy. - Tak.
Faktycznie potężna.
Patrzcie, siostry.
Wydobywa się z niej ostre światło.
Tak. Tak to jest z jarzeniówkami.
- Jarzeniówkami? - Tak.
- Chyba ją znałyśmy. - Tak.
Chyba była z sabatu w Paryżu.
- Była zawzięta. - Gdzie tam. Co za bzdura.
Winnie, wrota się otwarły.
Musi być bardzo potężna.
Jak i ja.
Oczywiście, Winnie.
Ostrożnie. Widziałaś to?
- To ja… - Dobrze. Też spróbuję.
- Spójrzcie na to. - Pięknie.
- To żadna apteka. - Patrz, to królowa.
Nie przypomina
- apteki ojca. - Jak tu jasno.
Jak na księżycu.
- To nie apteka matki. - Gdzie te bachory?
Jest ogromna.
No tak, dusze dzieci.
- Dusze dzieci. - Och tak.
- Dusze dzieci. - Alejka czwarta.
- Alejka? - Co to alejka?
- Alejka?
- Co takiego? - Oberwę cię ze skóry.
Gdzie eliksiry?
Spójrzcie na cyfry na niebie.
- Na niebie. - Tam.
Nie, głupia.
Ma na myśli znak.
Przyzywają nas. Siostry.
Tak. Jesteśmy za wami.
Szukajcie czegoś, co kojarzy się z młodością.
Młodość. Młodość. .
Młodość.
- Młodość. - Wynośmy się stąd.
- Dobrze. - Bu!
To zawsze działa.
Dokąd się wybieracie, smakowite kąski?
- Donikąd. - Nie. Nie uciekamy.
Dajemy wam przestrzeń.
Nie lubię przestrzeni.
Podejdźcie bliżej, koleżanki.
Bliżej, tak?
Na wypadek, gdybym zechciała was zjeść.
Zupa gotowa.
Idziemy?
Kolacja dla trojga.
BALSAM DO CIAŁA PRZECIW STARZENIU
- Dobre. - Pyszne.
Kwiatowa z leśnym posmakiem.
Dziwnie smakuje.
Uwielbiam to uczucie.
To znaczy, że działa.
Spójrzcie, to twarz dziecka.
Noworodka.
Och, siostro. Jak smakuje?
Jak malina.
- Mogę gryza? Dziękuję. - Częstuj się.
- Bidulek. - Powiemy im?
Nie.
Och, „Retinol”.
Urocze imię dla dziecka.
- Znajdźmy sól. - Mały Retinolek.
Po co? Żeby lepiej smakować w ich ustach?
Chroni przed czarną magią.
A przynajmniej tak mówi Gilbert, żeby ją sprzedać.
Gilbert. Naprawdę?
Siostry Sanderson?
- Idealnie. Leć. - Dobrze.
A wy?
Ale macie ekstra stroje.
Zrobimy sobie zdjęcie?
- Zdjęcie? Zjedzmy je. Zjedzmy. - No nie wiem…
- Co to zdjęcie? Rysunek? - Tak.
Ale jesteśmy blisko.
Świetne.
Spójrzcie. Jesteśmy zachwycające.
- Jesteśmy bardzo… - Atrakcyjne.
- Tak, jeszcze jak. - Jak lisice.
Lisiczki.
Widzicie? Balsamy działają.
Czemu te dzieci są ubrane jak my?
Bo też was wielbią.
No jasne.
Dzięki ci.
Choć te pochlebstwa cię nie ocalą,
gdy zgłodnieję.
Winnie.
To małe pudełko kłamało.
Ile dusz dzieci jest w tych eliksirach?
- Słucham? - Ile dusz?
Zero?
La.
- Nastolatka. - Nie.
Ma mętlik w głowie. Nie słuchajcie go.
Wyglądacie świetnie.
Eliksiry działają. Tu jest kiepskie światło.
Przeklęte światło.
To coś poważnego?
Niedobrze. Spokojnie, spokojnie.
Gdzie jesteś?
Przeklinam cię.
Tak.
- W porządku? - Tak.
Nie wiedziałam, co wziąć.
Tu są.
Pozdrówcie ode mnie Szatana.
- Sól tak potrafi? - Zrób to.
O Boże. Musimy uciekać.
- Na Lucyfera, jak ona to zrobiła? - Co jest?
Co mnie to obchodzi.
Potrzebujemy Księgi.
Jak nie uwarzymy eliksiru życia, zginiemy o świcie.
- O wschodzie znowu. - Znowu.
Och, Mary. Dłużej tego nie zniosę.
- Chcesz mnie uderzyć? - Winnie, Winnie,
Już wypiłyśmy eliksir życia.
Głupia. To mistyfikacja.
- Tracimy czas. Musimy lecieć. - Lećmy.
Lecieć na czym?
Miałam taką samą.
A co z nami? Jest tylko jedna.
Znajdźcie coś, cokolwiek.
- Musimy lecieć. - Cokolwiek.
APTEKA
Winnie, moje miotły się nie słuchają.
Winnie, ja surfuję.
O mamuniu.
Winnie.
Cóż to za diabelski taniec wyczyniasz?
- Nie wiem. - Zostały tylko takie miotły.
Facet powiedział:
„Uważaj, one mają własne rozumy”.
Nie kłamał.
Przestańcie. Siad.
Siostry, skupcie się.
Musimy polecieć do chatki przodków, wziąć Księgę i uwarzyć eliksir.
A potem, Wiennie? Potem co?
Potem zasiejemy amok w Salem.
O, amok, amok, amok, amok, amok.
Przestań.
Nie każ mi podlecieć bliżej.
Gilbercie. Skąd wziąłeś tę świecę?
Trzeba zabrać księgę.
Wiedźmy będą tu lada chwila.
Ta księga żyje.
Obudził się?
Cześć, kolego.
KSIĘGA ZAKLĘĆ
Znacie się?
Cześć. Pamiętasz mnie?
Tak, to Gilbert.
Gilbert Wielki. Zdobyłem ten tytuł
dzięki wiedzy o magii i okultyzmie.
Tak. Mój Boże.
To niesamowite. Nie wierzę.
- Nie wierzę, że się udało. - Przestań.
Jakie były?
Jak to „się udało”?
Śpiewały? Kochają śpiewać.
Wiedziałeś, że to była Świeca Czarnego Płomienia?
Przepraszam, że was oszukałem.
Nie mogłem sam jej zapalić.
- To by się nie udało. - Dlaczego nie?
Czemu to zrobiłeś?
Są straszne!
Bo musiały takie być.
Wyprzedzały swoją epokę i nikt ich nie rozumiał.
Świat był przeciwko nim.
Teraz ludzie je kochają.
- O rany. - W końcu.
Nasza szatańska siedziba.
Nie ma jak w domu!
Nie.
Gdzie są pajęczyny i moje szczurze ogony?
Winnie, trzymaj mnie.
Już nie pachnie śmiercią.
Teraz pachnie jak…
Czysta pościel.
Mamy taki odświeżacz.
Chłopiec.
Cześć, jestem Gilbert Wielki i jestem waszym największym fanem.
Księga.
- Skrzywdzili cię. - Jest cały?
- W porządku? - Wielkie nieba.
Mój kochany.
Tęskniłam za tobą.
Moja piękna księga. Jak twoje oko?
Gdzie mój szczęśliwy szczurzy ogon?
Winnie, znalazłam te stare nastolatki.
- Możemy już je zabić? - Wszystko w swoim czasie.
Szybka śmierć byłaby dla nich łaskawa.
Proszę. Przytul moją Księgę.
- Nie upuść go, jak przed chwilą. - Dzięki.
Wrzuć je do lochu.
- Z przyjemnością. - Do lochu?
Pa, pa.
Dobra robota, Mary.
- Chwila. Możemy porozmawiać? - Nie.
Nikt nie słyszy krzyków waszych, utknęłyście po wsze czasy.
No to mamy przerąbane.
- Nie wierzę. - Nie wyszłam z wprawy, siostry.
Nie, Winnie.
Cokolwiek zrobiły, to tylko nieporozumienie.
- Co zrobimy? - Nie wiem. Nie wiem.
Może wyjdziemy przez okno?
- Okno, okno. - Tak.
Poczekaj…
- Nie. Dobra. - Spokojnie.
Próbowałem was wskrzesić od tamtej nocy.
Tamtej nocy?
Której nocy?
Halloween, rok 1993.
Dla mnie nie najlepszy.
Łobuzy ukradły mi słodycze.
Wtedy…
Zobaczyłem was.
Pobiegłem za wami aż na cmentarz.
Żegnaj.
- Co - Żegnaj.
Spóźniłem się.
O rany. Oko w oko, co?
Chciałem mieć pewność.
Poszedłem sprawdzić, czy świeca się pali i zobaczyłem Księgę.
Nie był uśpiony.
Pokazał mi, jak zrobić drugą świecę.
- Ładna nie była, ale… - Mój ukochany Księgo.
Wiedziałam, że coś wymyślisz.
La, la, la. A teraz, po długiej przerwie, znów się połączymy.
A co takiego przywołujemy? Może coś zabawnego.
Cisza.
- Winnie. - Co się stało?
To Wielebny.
- On żyje? - No co ty, gapo.
To jego potomek.
- Kim jest ten człowiek? - To burmistrz.
Niepojęte.
Trzysta lat później, a nad Salem wciąż wisi
ciemna chmura Traske.
Mówiłam, że trzeba było
załatwić całą rodzinę.
Próbowałyśmy, ale byłyśmy za młode i słabe.
Mama mówiła, że czarownice zawładną Salem.
A my co zrobiłyśmy?
Umarłyśmy?
Nie, Winnie. Wracaj.
Wracaj. Zdenerwowałaś się.
- Oddychaj. - Może…
zrobimy krąg uspokajający.
- Skąd o tym wiesz? - Czytałem dzienniki wielebnego Traske´a.
- Pisał o was. - Mam nadzieję, że same dobre rzeczy.
- Nie bardzo. - To tylko taki pomysł,
ale może zrobimy eliksir życia?
Skończyłam z eliksirami.
Nic nas nie powstrzyma, gdy będziemy najpotężniejsze.
Nastolatki, Traske, ani piekielne słońce.
Siostry, postanowione.
Rzucamy Magicae Maxima.
Zaklęcie Mocy.
Ale, Winnie, obiecałaś, że nigdy go nie rzucisz.
To było 300 lat temu. Obietnica wygasła.
- Wygasła. To ma sens. - Chyba zmieniłeś strony.
Dasz radę.
- Chyba nie lubi tego zaklęcia. - Chyba ma rację.
Księga ma opinie?
- Namyśli się. - Ostrożnie.
O nie. Nie, nie zębami.
- Ostrożniej. - Pomóż mi, Mary.
Nie wiem, czy chcę ci pomóc.
- To zaklęcie, którego… - Puść mnie, idiotko.
Przepraszam.
Co się dzieje?
Opór jest daremny.
Pokaż mi Zaklęcie Mocy.
NIE RZUCAĆ
Zaklęcie Mocy.
„Strzeż się Zaklęcia Mocy, grozi…”
Nie ma czasu na ostrzeżenia.
W końcu.
Na zadartą skórkę Lucyfera.
Zaklęcie musi być wypowiedziane siedem razy.
Najgorzej.
Jedna pomyłka i trzeba zacząć od nowa.
Już wpadniesz w rytm…
- a tu… Wiem. - Kto ma na to czas?
„Rzucać tylko w świętym miejscu”.
Nam nie wolno do nich wchodzić.
Nie chodzi o ich święte miejsce, półgłówku.
- O nasze. - Nasze?
- Nasze. - Zakazany Las.
To nasze miejsce.
- Jest święty? - Co jeszcze?
Głowa kochanka.
To pech, wszyscy nasi kochankowie nie żyją.
Ale możemy znaleźć nowych.
Nonsens. Odkopiemy mojego byłego kochanka, Billy´ego Butchersona.
Jasne. Ale wiesz, Billy był moim kochankiem.
Och, Sarah. To była tylko przygoda. Co jeszcze?
- Masło wiedźmy. - Tak.
- Sok z aralii. - Jasne.
- Skamieniały pająk i… - Kropla krwi twego wroga.
Nie ma to jak krew w przepisie.
A właśnie. Gilbercie.
Masz klepsydrę Sandersonów?
Właściwie to nie.
- Nie sądzę. - Cóż.
Żaden problem.
Skoro jej nie masz, musimy cię zabić.
Ach, chodzi o klepsydrę?
Musiałem źle usłyszeć.
Myślałem, że chodzi o…
To chłopak Binxów żyje?
To tylko Pajęczyna. Moja kotka.
- Wiem, że to ty, Thackery. - Giń. Giń, nędzny kocie.
Nie zabijajcie jej.
Mam waszą klepsydrę.
Zrób, o co proszę, należycie. Od tego zależy twoje życie.
- Co to było? - Powiedzmy, że umowa wiążąca.
Zbierz składniki i zanieś je do Zakazanego Lasu.
My znajdziemy krew naszego wroga.
- Wielebnego. - Burmistrza.
Wielebnego Burmistrza.
Jeśli zawiedziesz, stracisz życie…
gdy spadnie ostatnie ziarnko piasku.
- Powodzenia, Gilbercie. - Wilbercie, zrobiłam ci listę.
Twoje życie wisi na włosku.
Musiałem zatrzymać tę klepsydrę, co?
Zaczekaj tu. Poszukam tego nieszczęsnego Traske´a.
Przyjdź do mnie, gdy będę cię wzywać.
Siostry, chodźcie. Krew burmistrza czeka.
O Boże. Zabiją pana Traske´a.
Jak rzucą zaklęcie mocy, zabiją wszystkich.
Dobra. Nie chcę panikować,
ale myśl o szaleńcu żądnym zemsty na Salem,
stającym się niezwyciężonym,
wszechpotężnym szaleńcem,
mszczącym się na Salem, nie brzmi dobrze.
- Trzeba powiedzieć Cassie. - Myślisz, że odbierze?
No dalej.
Dalej, Glenn! Dalej, Glenn!
BECCA
Dalej, Glenn! Dalej, Glenn!
Becca?
Siostry Sanderson idą po twojego tatę.
Nic nie słyszę.
Chyba zasłaniasz kamerę. Nie widzę cię. Będziesz dzisiaj?
- Hej, skarbie. - Możesz to sprawdzić?
- Jasne. - Dziękuję.
Becca? Hej, Bec?
Nie słyszy nas.
Dzwoni przypadkiem, super.
Świetnie, klątwa obejmuje też telefony.
Nie ma stąd wyjścia.
Jest.
Liście dzięgla.
Usuwają klątwy.
Skoro świeczki mogą wskrzeszać zmarłych, to może liście przywrócą schody?
Dobra.
TU SPOCZYWA CIAŁO WILLIAMA BUTCHERSONA
ZM. 1 MAJA 1693
Głowa kochanka.
Jak mam wykopać grób na czas?
Już po mnie.
Płytki ten pochówek.
Kim jesteś?
- Zombie! Zabójcze zombie! - Nie. Przestań. Jestem dobrym zombie.
- Nawet cię nie gonię. - Nie zbliżaj się.
I nie próbuj zjeść mojego mózgu.
Po co miałbym to robić?
Chcę tylko wiedzieć, po coś rozkopał mój grób.
A ja chcę wiedzieć, dlaczego żyjesz.
Bo mnie obudzono i nigdy nie przywrócono do snu.
Od wtedy nie śpię.
Kiedy był 1993 rok?
Byłeś tam wtedy? Z siostrami Sanderson?
- Niestety. - Wiesz co?
Znów tu są.
- Nie. - Nie, czekaj.
Musisz mi pomóc.
Rzucam zaklęcie, by zabić Winifred.
Na dobre.
Nie chcesz się jej odpłacić za…
otrucie cię i zaszycie ci ust?
- Wiesz, jak umarłem? - Tak.
Każdy zna legendę o Billym Butchersonie.
Byłeś z Winifred.
Zdradziłeś ją z Sarah i cię zabiła.
Co? Nie.
Nie. To nie było tak.
Raz pocałowałem Winifred.
Raz.
Skalała moje imię po wsze czasy.
Jeśli pomożesz mi zebrać wszystko, co potrzebne do zaklęcia,
powiem wszystkim, jaka jest prawda.
Co ty na to?
Partnerzy?
Wybacz.
Proszę bardzo. Wszystko gra.
Czuję kukurydzę.
- Żwawo. - Czekaj.
- Szukamy burmistrza. - Tak.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
LANDRYNKI SANDY
Próbowałeś już?
Przygotuj się. Lepiej się przygotuj.
O rety.
Widzieliście burmistrza?
Widziałeś burmistrza?
No dalej, łap to jabłko!
Dalej, stać mnie na więcej!
- Patrzcie. - Patrzcie, topią człowieka.
Uroczo.
Podoba mi się to święto.
Tak!
Patrzcie. Ma w ustach jabłko.
Może upieką go na patyku.
Moim miotłom by się spodobało.
Pójdę po dziewczyny. Gdzie…
Tu są. Słodziaki.
Mają własne zdanie.
I co teraz?
Zatrute jabłko.
Może zatrute jabłko?
Nie wolno ogłaszać, że są zatrute, siostro.
Wtedy nikt ich nie zje.
Amatorka.
Wygląda pysznie.
- Może wezmę gryza… - Skup się, szukamy burmistrza.
Dobrze. Przepraszam.
Sarah, chodź.
Chodźcie.
Może pomachamy rękami, tak jak wiedźmy?
Zdejmij klątwę i nas wypuść.
Razem.
Zdejmij klątwę i nas wypuść.
Jasny gwint, udało się.
Nie wierzę.
Zawsze myślałam, że Gilbert ściemnia.
Musimy ukryć pana Traske.
Ukryjmy też księgę.
Zadzwonię do niego.
- Znajdź księgę. - Tak.
No i…
- Halo? - Panie Traske.
- Tu Becca. - Cześć, Becca.
Przykro mi, ale…
- Cassie zrobiła imprezę. - Fajnie. Gdzie?
- W waszym domu. - Co?
Z chłopakami.
Musi pan wracać do domu.
Przepraszam, zajmiecie mi miejsce w kolejce?
Córka rujnuje sobie przyszłość.
Jest już bezpieczny.
Księga. Gdzie może być?
Pajęczyno, jesteś genialna.
Mam ją. Wiejemy.
Izzy! Nie.
Już idę, już idę.
Proszę, nie kopnij mnie.
To trudniejsze, niż się wydaje.
- Wiem. - Skąd ta księga ma tyle siły?
Co jest z tą książką?
Zaraz spadnę. Nie.
Co to było?
Musiały rzucić na nią jakieś zaklęcie.
Co teraz?
Musimy dotrzeć do Cassie przed nimi.
- Pamiętaj. Trzymaj kurs. - Tak trzymaj.
Koniec z rozpraszaczami.
Siostry Sanderson. Świetnie wyglądacie.
Pewnie szukacie sceny?
Zawsze.
A ja na to: „Sanderson? Sanderson czy Spalonson?”.
FESTYN STRACHÓW W SALEM
Nie rozumiem.
Patrzcie na to.
Ostatnie kandydatki w konkursie na kostium Sióstr Sanderson.
Wyglądacie autentycznie.
Dziękuję. Dziękuję.
Jeśli to…Jeśli to nasi wyznawcy…
- To musi być ołtarz. - Tak?
Dobra, przywitajmy je brawami. Jak się nazywacie?
Oryginały.
Bardzo oryginalnie.
Dobrze.
Jesteście spóźnione, więc dołączcie do finalistów.
- Tak. - Z tyłu.
Tak wyglądam?
Kurczę, dziewczyno. Ale z nas lisiczki.
Cześć, ja. Cześć, ja.
Halo, ja.
Przestań szczerzyć zęby.
Pilnuj swojego nosa, laska.
Dobra, ludziska.
- Dzięki, pielgrzymie. - Kto to jest?
Przerażające werble, proszę. Mamy zwycięzców.
Tak jest. Przerażające werble.
Werble.
- Straszne werble. - Weble?
Brzmią pysznie.
- Możemy iść? - Nie możemy.
- Zaraz wygramy, cokolwiek to jest. - Dobra, prosimy o oklaski.
Wyglądajcie na zaskoczone.
Sandersonki!
Wygrałyśmy.
Chwila. Co mówisz? Co rzekłeś?
To jakaś pomyłka. Odejdźcie. Nie chcą was tu.
Widzicie? Gardzą wami.
- Wynocha. - Spokojnie, paniusiu.
Każdy wybiera…
- Co za wiedźma. - Mieszkańcy Salem,
- przyszłyśmy po krew burmistrza. - To skecz!
- Tak, laski. Bierzcie jego krew. - Z przyjemnością.
- Ale gdzie on jest? - Gdzie on jest?
Patrzcie, siostry.
Wieśniacy nie chcą się podporządkować.
- Co mamy robić? - Och możemy…
Rzucimy na nich zaklęcie.
Rzuć na nich urok.
- Rzućmy urok. - Właśnie!
- Mary, cóż za wspaniały pomysł. - Tak jest.
Zejść z ołtarza, opuścić scenę.
A wy.
Nadążajcie.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Tak czy inaczej Znajdę cię
Dopadnę cię
Tak czy inaczej Zdobędę cię
Dopadnę cię
Tak czy inaczej Zobaczę się z tobą
Spotkam się z tobą
Pewnego dnia, może już niedługo
Spotkam się z tobą
Spotkam cię
Powiedz into pi alpha może upendi
Inkoma korijama
- Hej
Dalej, skarbie upendaj
Siostry!
Tak czy inaczej Znajdziemy cię
I tak cię dopadniemy
Tak czy inaczej Dorwiemy cię
- Dorwę cię - Dźgnę cię
Tak czy inaczej Dorwiemy cię
Dopadnę cię bez trudu
- Pewnego dnia - Może w przyszłym tygodniu
Złapiemy cię
- Rozerwiemy cię - Załatwimy
Prowadźcie, mieszkańcy Salem. Prowadźcie do burmistrza.
- I dalej - Shoopa-shoopa, shoopa-shoopa
- Jak jastrząb w nocy - Shoo-boom shakadula shaka
- Zgarniemy cię - Shoopa-shoopa, shoopa-shoopa
- Złapiemy w locie - Shoo-boom shakadula shaka
Dlaczego jedziemy wózkiem Gilberta?
To najszybsza droga.
Żeby wszystko było czyste, zanim wrócę, młoda damo.
Kocham cię.
Powiedz into pi alpha może upedi
Inkama korijama
- Hej, hej
Co tak wolno?
Wstrętni wieśniacy. Nawet zaczarowani są bezużyteczni.
Znajdźcie go.
Znajdźcie burmistrza.
Tak czy inaczej Znajdziemy cię
Dorwiemy cię
Tak czy inaczej…
- Wynoś się z mojego domu. - A teraz ulubieniec Gordona…
No dalej, Cassie.
Czy ona może odebrać ten telefon?
Nie, nie, nie.
Serio?
Sarah, przestań odlatywać.
Chodź do Billy'ego.
MASŁO CZAROWNIC, SOK Z ARALII, SKAMIENIAŁY PAJĄK
Zobacz, co znalazłem.
Dobra robota.
Winnie.
Winnie…
Szukałyśmy wszędzie.
Jestem zmęczona, Winnie. Potrzebuję przekąski i krzesła.
- Może kogoś zapytamy? - Kogo?
Kto byłby na tyle głupi, by zaprowadzić wiedźmy do burmistrza?
Cassie, otwórz!
Czarownice chcą zabić twojego tatę.
Cassie!
- Co wy robicie? - Gdzie twój tata?
Po tym, jak dał mi szlaban na resztę życia,
bo mnie wydałyście,
wrócił na festyn po jabłko.
Mike?
- Mówiłam, że się uda. - Błagam cię.
Fartem trafiłyśmy na miejscowego głupka.
- Czy to… - Wyjaśnimy to w środku.
- O Boże. - Szybko.
To Siostry Sanderson?
Tak. Widziałaś, jak lecą? Wyjaśnienia są zbędne.
Pokaż się, pokaż Zaraz i tak umrzesz
- Szybko. - Co się dzieje?
Traske musi gdzieś tu być. Rozdzielmy się.
Nie tak.
- Bądź poważna.
- Czy możesz powtórzyć? - Kto to powiedział?
Winnie…
W tym pudełku jest uwięziona mała kobieta.
- Nie. - Tak.
Nadal nie rozumiem.
Czy zrobić dla ciebie coś jeszcze?
- Dziękuję, Sandy. Bardzo dziękuję. - Hej, hej
Hej, hej
Inkoma korijama
- Dobrze. - Hej, hej
Hej, hej, hej.
To flash mob.
Oglądam je na okrągło.
Na YouTubie i w TV. Uwielbiam je. Szkoda, że nie znam kroków.
Hej.
- Znam całą masę kroków. - O rany.
- Mam całą masę układów. - Co jest?
- To koniec? - Co się stało?
- Kupcie jabłka. - Jak się tam dostać?
- To było… - Jak to się stało?
Gdzie moje jabłko? Gdzie…
Kto ma moje jabłko?
Hej, Sandy! Nie, nie. Proszę. Nie!
Zróbmy to. Dobra.
- Wygramy pająka. Tak. - Wygramy.
- Nie jest skamieniały… - Nie zauważą.
Nie zorientują się.
Dobra, dobra.
Świetnie.
Tak.
Dasz sobie radę. Uwierz w siebie.
- Damy radę. - Dobra. W porządku.
Piękny strzał.
Chodzi o nogi. O to chodzi.
Wyczuwam dzieci.
Winnie, spójrz.
Och, czy to nie…
Jak ona ma na imię?
Shishka-cośtam?
Och, Edward. Edward.
Jaki Edward, pacanie?
Jestem Becca.
Becca.
- Do widzenia, Becco. - Nie, czekaj.
Potrzebujesz soku z aralii?
To jedyny sok w całym Salem.
Wypuść mnie stąd żywą, albo go wyleję.
Co z ciebie za szkodnik?
Chcesz zginąć za Salem?
A co Salem zrobiło dla ciebie?
Nie próbowało zabić mi przyjaciół.
Zrzuć to brzemię.
To nie przystoi żywić urazę.
Tak.
Ty urazę żywisz od wieków.
A czemu by nie?
Ten tyran Traske chciał odebrać mi siostry.
- Moje kochane siostry. - Jesteśmy zbyt słabe, by umrzeć.
- Daj mi ten sok… - Teraz!
Atakują nas!
- Pandemonionium! - Atak!
Co?
Zabij je, Winnie.
Sól blokuje czarną magię.
A że jesteście czarną magią w ludzkiej postaci, jesteście uwięzione.
Niemożliwe.
- Nie. - To?
To tylko woda. Oszukały was nastolatki.
Znowu.
Zaczarujmy je pieśnią
i podpuśćmy, żeby nas uwolniły.
Dobry pomysł. A może…
Jestem na górze, ty na dole
Ja na dole
Naprawdę?
Jeszcze się nie rozgrzałam.
Gdybym wiedziała, że będę na dole, może bym…
Przestań!
Następnym razem nie mówcie ludziom, że chcemy ich zaczarować,
- zanim to zrobimy. - Tak, Winnie.
Przeklęła cię.
Nie próbujesz ich zabić, tylko im pomagasz.
Ty kłamco.
Nie, zaczekaj, Billy!
Proszę. Stój.
Potrzebuję twojej głowy.
Odetnij jedną z ich głów.
To musisz być ty. Byłeś jej kochankiem.
Raz się całowaliśmy!
Proszę. Pozwól mi wyjaśnić.
- Dawaj ją. - Moja głowa.
Tylko nie to.
Przestań. Puść mnie.
Nie stój tak. Bierz go.
Idź za dźwiękiem mojego głosu, worze kości.
Nic mi nie jest.
Dedukcjuję, że to przez was
siostry Sanderson znów żyją.
„Dedukuję”, nie „dedukcjuję”.
Co za różnica?
Dlatego nie wolno się bawić w czary.
Nie zrobiła tego celowo.
Prawda?
Żartujesz sobie? Oczywiście, że nie.
Gilbert nas podpuścił.
Gilbert to zrobił?
Tak, to była szalona noc.
Wiedziałabyś, gdybyś tam była.
Przepraszam. Nie czułam się mile widziana.
Totalnie mnie olałyście.
To ty nas olałaś.
O czym ty mówisz? Ciągle was zapraszałam,
a wy się wykręcałyście, albo mnie olewałyście.
Bo wszystko, co chciałaś robić, dotyczyło Mike´a i jego znajomych.
Tak. Jakbyś nagle miała świtę.
Nie dało się spotkać z tobą, bez całej grupy.
Nie wiedziałam, że was to wkurza.
Jak to możliwe?
Bo mi nie powiedziałyście.
Cassie, oni ciągle się z nas nabijają.
Ja się z was nie nabijam.
Nazywasz nas wiedźmami i dziwakami.
Bo przesiadujecie w magicznych sklepach i nosicie ze sobą kryształy.
To dziwne, ale się z was nie nabijam.
Czy ty się słyszysz?
Mówiąc, że ktoś jest dziwny,
nabijasz się z niego.
Naprawdę tego nie wiedziałeś?
Myślałem, że to zwykła rozmowa.
- Muszę przeprosić tyle osób. - W porządku.
- Tato, stój! - Stop, panie Traske!
- Panie Traske! - Czekajcie!
Nie, dokąd idziesz?
Słońce! O nie. Nie chcę umierać.
Przepraszam, mój błąd. To bardzo mały autobus.
Ty.
Dzień dobry.
Przepraszam. Przyjęcie się skończyło. Czas wracać do domu. Tak.
Nie spodziewałem się dorosłych.
Siostry Sanderson, tak?
Świetne kostiumy. Wyglądacie świetnie.
Zamknij usta, ty napuszony cymbale.
Odgrywają przedstawienie.
Podoba mi się to oddanie.
Świetny groźny wyraz twarzy.
Mam się przyłączyć?
Mogę zagrać Wielebnego. Nienawidzę sióstr Sanderson.
To było słabe.
Ale co ze mnie za gospodarz?
Nawet się oficjalnie nie przedstawiłem.
- Burmistrz… - Tato!
Kolejna mała Traske.
Linia rodu trwa.
Kim są te kobiety?
Twoim najgorszym koszmarem.
Gdybyśmy tylko nie były w pułapce.
Co?
Serio, co się dzieje?
Cóż za okrutny świat.
W końcu mamy krew burmistrza na nozdrzach,
ale tkwimy w soli jak kawał wołowiny.
- Co robisz? - To ochrona.
Jaka ochrona?
Stój. Czekaj.
- Świat jest okrutny. - Nie mam nastroju.
Miałem okropny dzień, wiesz o tym?
Kto wie, co tu się działo, gdy mnie nie było,
a teraz znajduję w garażu gotyckie Golden Girls.
Co jest? To Halloween było beznadziejne.
Przynajmniej zjadł pan karmelowe jabłko.
Dobrze.
Nie zjadłem, bo mi je ukradli.
Wróciłem tam, a Sandy wydała wszystkie jabłka.
Bardzo nieprofesjonalnie.
Nie kupiłem jabłka,
więc poszedłem do apteki, gdzie wyłączyli światło.
Co nie ma sensu. Czemu je wyłączyli?
Ale wiecie, co mam? Co znalazłem w ciemności?
To żałosne, coś. Spójrzcie na to.
Nie wiem, czy to jabłko.
To może być kulka macy w karmelu.
Ale wiecie co? I tak je zjem.
Tak mi przykro.
Gadał o tym jabłku od tygodni.
Grunt, że jest bezpieczny.
Winnie.
Winnie, patrz.
Nie mogę.
Oczy przysłoniły mi
tragiczne łzy życiowej porażki.
Patrzcie, moje miotły. Nie znoszą bałaganu. Widzicie to?
Chodźcie do mamusi.
Patrzcie.
Uwielbiają sól.
O tak, zajadajcie. O tak. Właśnie tak.
Twój tata jest zły?
Bardzo. Chce, żeby wszyscy wyszli.
Możemy tu posiedzieć.
Przypilnować Sióstr do świtu.
Powiem mamie, że nocujemy u Cassie.
Ucieszy się. Tęskni za tobą.
Susan.
Puść mnie!
- Nie! . - Nie!
- Puszczaj! - Nie!
Nie! Przestań!
Co to było?
Nie wiem.
Musimy iść po Cassie.
Lecą do lasu.
Chodźmy.
PURYTANIE
Zobaczmy. Głowa kochanka, masło wiedźmy,
sok araliowy i skamieniały pająk. Prawie.
Udało mi się. Nie umrę.
I tak cię zabiją.
Nie, jeśli zabiję je pierwszy.
Ta świeca trzyma je przy życiu.
Nie zgaśnie do wschodu słońca, głupku.
Tylko bez wyzwisk.
Cassie?
- Gilbercie. W samą porę. - Cześć.
Witaj, Billy.
Tak.
Witaj, Billy.
Witaj, usychająca wiedźmo.
Jeśli nie masz nic miłego do powiedzenia…
Dobra robota. Mamy wszystko, czego nam trzeba.
Nie. Nie wszystko.
Nie wszystko.
Księgo!
Tu jesteś, kochanie.
Mówiłaś, że potrzebujesz krwi wroga.
Ale ona nie jest twoim wrogiem.
Nie, ale płynie w niej krew naszego wroga.
To musiało boleć.
Cóż, wygląda na to, że macie wszystko.
Może po prostu…
- ją puśćcie? - Usiądź.
Dobry pomysł, ale jak byśmy ją torturowały?
Dzięki za pomoc, Gilbercie.
Teraz jesteś zbędny.
Papatki.
Powinnyśmy…?
- Nie. Cassie. - Cassie!
Pokaż zaklęcie.
MAGICAE MAXIMA,
Siostry.
Tak.
Wzywam tę świętą ziemię.
Ichita copita, melaka mystica.
Daj mym dłoniom wielką moc.
Ichita copita, melaka mystica.
Od północy, wschodu, południa i zachodu.
Ichita copita, melaka mystica.
Daj mi więcej, niż posiadam.
Ichita copita, melaka mystica.
W świetle pełni księżyca.
Ichita…
Poświęcę dziś swoją miłość.
W zamian proszę cię.
Magicae Maxima,
- daj mi ją. - Mnie.
Wzywam tę świętą ziemię.
Ichita copita, melaka mystica.
Daj mym dłoniom…
Ichita copita, melaka mystica.
Z północy, wschodu, południa i zachodu.
Ichita copita, melaka mystica.
Dobra.
Ichita copita, melaka mystica.
Becca?
Jasny gwint.
Sól w aptece, liście w piwnicy,
Dom Cassie, szesnaste urodziny.
Jesteś czarownicą.
To nie ma sensu.
Nic z tego, co się dziś wydarzyło, nie ma sensu.
Wybacz, że poganiam cię tak
przełomowym momencie życia, ale…
Możesz użyć swoich mocy, żeby uratować Cassie?
Zaraz się dowiemy.
Dobra. Idź po Cassie.
Do dzieła.
Ichita copita, melaka mystica.
Od północy, południa, wschodu i zachodu.
Hej, Winifredo!
- Edward jest wiedźmą? - Wiedziałam, że śmierdzi.
Mała wiedźma kontra najpotężniejszy sabat w historii.
Jak myślicie, siostry? Kto wygra?
Czy to mogłybyśmy być my?
Hej. Ona ma własny sabat, czarownico.
- Chaos. - Moje włosy. Winnie!
- Atakują nas. - To moje czułe miejsce.
Wielkie nieba!
- Przestań. - Zabij je, Winnie. Zabij.
Ja…
Nagle jestem potężna.
Spójrz, Winnie. Ja też.
Ja sama też jestem potężna.
Patrz.
- Spójrz. - Biegiem.
Przestańcie.
Przestańcie się wygłupiać, głupie. Brać je, brać je.
Co proszę?
Nie jestem głupia.
Jestem dobrą i lojalną siostrą. Tak chcę być postrzegana.
Postawiła się.
Jest dobrą i lojalną siostrą. Zamknij się i idź!
Oczywiście. Z przyjemnością.
- Już! - Tak jest! Jak sobie życzysz.
Przepraszam za nią. Czasem jest…
Nie wstawaj.
Nie chcesz rzucać tego zaklęcia.
Może teraz tego nie czujesz, ale masz wybór.
Niby jaki?
Mówię do księgi.
Księgo?
Nie!
- Siostry! - Tu jest.
Becca, nic ci nie jest.
Przepraszam. Mogłam ci powiedzieć.
A ja mogłam zapytać.
- Jesteś moją przyjaciółką. - Nie, to ja…
To słodkie i bardzo się cieszę,
ale czy możemy obmyślić plan?
-Tak.
Dobrze. Czy możemy coś zrobić?
Magicae Maxima.
Nie, nie, nie. Nie jestem jak Winifred.
Nie chcę wszechmocy.
Chcę je tylko powstrzymać.
Chyba chce, żebyś przeczytała ostrzeżenie.
Ta księga żyje.
„Strzeż się Zaklęcia Mocy, grozi katastrofą”.
Władzą trzeba się dzielić.
By zdobyć ją całą, trzeba zapłacić cenę.
Co najcenniejsze, musisz wymienić”.
Co ceni najbardziej?
Uwaga!
Siostry, patrzcie. Zna nową sztuczkę.
Zabawmy się.
- Uwielbiam zabawę. - O tak.
Władzą trzeba się dzielić. Becco, daj mi rękę.
Jestem teraz zajęta.
Mała wiedźmo, nie uciekniesz przed naszą mocą.
Władzą trzeba się dzielić.
Becca, daj mi rękę. No już.
- Cassie, no dalej. - Becca.
Nawet z siostrami tak silnymi jak ty, nie wygrasz.
To moje zaklęcie.
To zwykłe pasożyty, pijawki, którym wystarczą odpadki.
Ja jestem najpotężniejsza.
Nie mogłaś nawet dokończyć zaklęcia. Teraz już za późno.
Mamy twoją księgę.
Nie potrzebuję jej.
Przybądźcie, siostry. Ukończymy zaklęcie bez Księgi.
A gdy to zrobimy, wasze moce nie ochronią ciebie,
twoich przyjaciół,
ani Salem przed naszym gniewem.
- Siostry, w drogę. - W drogę.
Przepraszam.
Czy my właśnie czarowałyśmy?
Ostrzeżenie. Chyba wiem, jak je powstrzymać.
- Musimy im powiedzieć. - Dobrze.
Ichita copita, melaka mystica.
Siostry.
Już czas.
Ostatnie zaklęcie.
Wzywam świętą ziemię.
By moja ręka podniosła moc.
Od północy, południa, wschodu i zachodu.
Musimy je powstrzymać.
- Zwolnijcie. - Dalej, Cassie.
W świetle pełni księżyca, poświęcę dziś swoją miłość.
W zamian proszę cię.
Magicae Maxima, daj mi ją!
Świeca, siostry.
Płomień zgasł,
a my wciąż tu jesteśmy.
Dobra robota, Winnie. Fenomenalna.
- Niesamowita. - Piękna robota.
- Dziękuję wam. Dziękuję wam, siostry. - Dobra jest.
- Serio… - A my nigdy nie umrzemy.
Salem wreszcie nam zapłaci.
Często tu pani bywa?
- Mogę? - Oczywiście.
Patrzcie.
Proszę, proszę.
Wiedźma wraca ze swoimi sługuskami. Czego tu szukasz?
Trzeba było przeczytać ostrzeżenie.
A to czemu? Co mi może zrobić Księga?
Nic nie czytałam.
Zaklęcie Mocy?
Zabiera to, co najcenniejsze.
- Cisza. - Winnie.
Nie jesteś czarownicą. Jesteś tylko głupim dzieckiem.
Nic nie wiesz.
Winnie!
Winnie?
- Nie. - Wiatr…
kradnie mi palce.
- Winnie. - Siostry?
To koniec? O nie.
Winnie, proszę, nie zapomnij o nas.
Wiem, że byłam twoją ulubienicą.
Nie, zaczekajcie.
Dokąd idziecie?
Czekajcie, proszę. Nie zostawiajcie mnie.
Nie idziesz z nami?
- Żegnajcie, moje siostry. - Tak.
Winnie. To smutne, lecz słodkie rozstanie.
Pa, pa.
Do widzenia.
Magicae Maxima, conversio.
Odwołuję zaklęcie.
Cofnij, co uczyniłam. Błagam cię.
To cena, jaką musiałaś zapłacić.
Tylko nie moje siostry.
Moje ukochane, wkurzające siostry?
Były moją rodziną.
Oczywiście, ja byłam najładniejsza.
Ale były wspaniałymi partnerkami w diabelskich psotach.
Och, ależ się bawiłyśmy.
Och, Księgo.
Za stare, dobre czasy.
Nie da się nic zrobić?
Moje działania były moją zgubą.
Moim szaleństwem, moim losem.
Och, co to za uczucie?
To chyba moje serce.
Obawiam się, że pęka.
Nie zniosę tego.
Muszę znaleźć sposób.
Moje siostry, moje siostry.
- Księgo? - Znajdę sposób.
Jesteś nową czarownicą.
Tylko czarownica i jej sabat mogą manifestować to, co zapisano.
Proszę, pomożesz mi?
Jesteś gotowa oddać swoje moce?
Moje moce są niczym bez moich sióstr.
Becco. Księga cię wybrała.
Jesteśmy z tobą.
Dobrze. Zaklęcie ponownego połączenia.Tak.
„Zgubione i stracone z oczu.
Ichita copita melaka mistica”.
Dobra.
„Rzucamy zaklęcie łączące.
Ichita copita melaka mistica”.
„Co ma być razem, będzie na zawsze”.
Ale…
Co się stało? Gdzie one są?
Dobrze wypowiedziałyście zaklęcie?
Zaklęcie nie przywraca im życia.
Wysyła cię do nich.
Och, jak cudownie.
Dziękuję.
Macie szczęście, że macie siebie nawzajem.
Siostry.
Zniknęły na zawsze?
I nigdy, przenigdy tu nie wrócą, prawda?
- Tak. - Przestańcie, Siostry Sanderson.
Bez obaw. Chcemy pomóc.
Jesteście…
trochę spóźnieni.
Już ich nie ma?
Dzięki Bogu.
Nie wiedziałem, co robić.
Pierwszym krokiem było odważne wejście. posunięcie,
„Przestańcie, Siostry Sanderson”…
a potem, wiadomo… nie, och!
Tak było cały dzień.
Tutaj, ty tępy szkielecie.
To mówi.
Mogę mówić.
No dalej. Ja tylko przynoszę ci ciało do głowy.
Nie gadam z tobą, oddawaj kości.
- Dobra, nie upuść mnie. - Nie, nie.
Nie upuszczę.
- Chwila. - Czy on… O matko.
- W samą porę. - Tak.
Zdaje się, że ich ostateczne zniszczenie
odczynia zaklęcia tej trollicy, Winifred Sanderson.
Jesteś Billy Butcherson.
Chłopak Winifred.
- O rany. - Właściwie to nie.
Tak nam powiedziałeś.
Nie. Nie tak było. Dopilnuję,
by wszyscy poznali prawdę.
Obiecuję.
Dziękuję. Nie jesteś tak podły, jak myślałem.
- Tak. - A teraz czas życzyć dobrej nocy.
Udaję się na wieczny odpoczynek.
W końcu.
- Słodkich snów. - Dobranoc.
Becco, jestem ci winien przeprosiny. Wam wszystkim.
Za… No wiecie…
Wszystko.
Wiesz co, Gilbercie?
Wyszło całkiem nieźle.
Ale koniec z magicznymi świecami, dobra?
Koniec ze świecami, jasne.
Chyba zabiorę Księgę z powrotem do sklepu.
Chcę go zatrzymać.
Nowy dom dobrze mu zrobi.
Uśmiechnął się, prawda?
Dobrze. Sprawdzę, co u Pajęczyny.
Sporo dziś widziała.
Pewnie się boi.
Gilbercie?
Widzimy się w sklepie?
Owszem.
Zniżki, zniżki.
- Rany. - Dwadzieścia procent.
Dziesięć procent.
Jaki film chcecie dziś obejrzeć?
Nie porozmawiamy o tym, co się właśnie stało?
Czuję, że dużo mnie ominęło.
Tak. Wskrzeszenie złych czarownic,
odkrycie, że twoja przyjaciółka
jest czarownicą i pomaganie jej w czarach,
by się ich pozbyć…
Takie tam Halloween.
No pewnie.
Susan kupiła ciasteczka?
No pewnie.
Umieram z głodu.
Ja też.
Co za szalony dzień.
- Co my robimy? - Nie wiem.
Co? Czekaj. To z apteki.
- Tak tam chodziły. - A potem?
- O rany. - Zrób tak.
NAGRYWANIE
Słuchajcie.
Błądziłyśmy jak szalone
Pilnowałyśmy Kaina, aż zostałyśmy wygnane
Ale czasy się zmieniają Szykujemy atak
Oberwiecie zaklęciem Wróciłyśmy, o tak
Siostry
Tak, wiedźmy wróciły
Mamy doprawdy wstrętne siły
- Jestem wiedźmą - I ja
Ale ja jestem lepsza
Patrz, jak latamy Patrz, jak zabijamy
Tak, wiedźmy wróciły Wiedźmy wróciły
Mamy doprawdy wstrętne siły
Tak, wiedźmy Wiedźmy idą po ciebie
Dzięki naszym zaklęciom
Mamy szybkie tempo
Wszystkie razem, dziewczęta
Wiedźmy wróciły
Wróciłyśmy
Wiedźma, wiedźma, śpiewajcie Wiedźmy wróciły, wróciły
Wiedźmy, wiedźmy, jakie wiedźmy? Wiedźmy wróciły
Dajemy czadu
Wiedźmy wróciły
Czas na obiad!
B.F. #2 CANDLE
Napisy: Zuzanna Falkowska