NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powiedziałaś: „Zróbmy show o koniu, ale bez konia”.
- Wiem, przepraszam. - Ja na to: „Fatalny pomysł”.
A ty: „Ale mam kogoś lepszego. Mam...”
- Jak się nazywa ten jełop? - Vincent D'Onofrio.
- No i mamy go. - Dobra, akcja!
Cześć, Zoe. Cześć, Zelda.
- Zapomniałem magnetofonu. - I dezodorantu.
Walisz pan.
- Przez ciebie nas nie adoptuje. - Że niby ja?
Uczę breakdance'u i ledwo umiem zająć się sam sobą.
Z akrobaty nie będzie taty.
Taniec rządzi!
Cięcie!
Spokojnie. Gdybym przypadkowo nie wchodził do różnych miejsc,
nie zostałbym drugim pilotem samolotu, którym przyleciałem do LA.
Nie widział pan migającego napisu „stop” nad drzwiami?
Widziałem. Od razu stanąłem...
i postanowiłem wejść do środka.
Nagrywacie tu sitcom? Kocham sitcomy!
Niech ktoś rzuci tekst: „Mów do ręki”.
Do ręki! Nie do twarzy, gdzie są uszy.
Przecież ręce nie słyszą.
Postać ma być bardziej przyjazna dla widza?
- Tego nie uczy metoda Stanisławskiego. - Nie chodzi o twoje aktorstwo.
Nie chcesz aktora, tylko ładną buźkę,
na której przedstawisz własną sentymentalną fantazję.
Człowieka na każdą okazję, gotowego na wszystko.
Wesołego, pozytywnego, niezłomnego.
Zapewniam cię, że ktoś taki nie istnieje.
Ale możesz sobie szukać.
D'Onofrio żegna się z widownią.
Ale najbardziej kocham sceny,
gdy bohater jest nieświadomy tego, co się dzieje za jego plecami.
To, moi drodzy, moment, w którym „sit” spotyka się z „com”.
- Przepraszam. - Jestem zajęty.
Gada coś bez sensu. Napięcie rośnie.
Publika myśli: „Weź się odwróć”. Może ktoś nawet mu przerywa.
- Możemy pomówić? - Właśnie tak.
I gdy trwa to kolejne sekundy i jest już totalnie groteskowe…
- Nazywam się David... - Cicho!
W końcu pyta zirytowany:
„Co? Czego chcesz?”.
Chcę mieć twój pysk na billboardzie, cudowny królu błazenady.
O w psią dupę, słucham?
Chcesz być gwiazdą Jeszcze nie nazwanej podróby Rozbrykanych?
Ja? Gwiazdą?
Nie mam doświadczenia ani wykształcenia.
Ty nie potrzebujesz takich bzdur.
Bo masz „to”.
BoJack, to znowu ja.
Nie gadaliśmy już ze trzy miesiące.
Więc znowu dzwonię, żeby sprawdzić, czy żyjesz.
Co tam u mnie? Cóż…
Monokl? Nie, to Peanut, a nie Peanutbutter.
Może nie słyszałeś, ale Peanutbutter kandyduje na gubernatora.
Macie mi przemaglować mieszkańców hrabstwa Contra Costa!
Skołujcie mi te podpisy!
Najpierw muszą odwołać Woodchucka Coodchucka.
Co jest praktycznie niemożliwe.
Dzięki temu bycie wspierającą żoną jest banalne.
- Jak wam idzie odwoływanie? - Rewela!
Do „reweli” brakuje nam 4000 podpisów, a termin upływa za tydzień.
Nawet jeśli się wam nie uda, będę z ciebie dumna.
- Może nawet bardziej. - Ale kiedy je zbierzemy…
- „Kiedy”, a nie „jeśli”. - Właśnie!
To wtedy kampania już ruszy w... Gdzie ona ruszy, Katrino?
W tempie. Po zebraniu podpisów kampania ruszy w tempie.
Tak. Tempie w Kalifornii.
Tempo nie jest miastem w Kal... Po co ja to mówię?
Widać, że panujecie nad sytuacją.
- Zauważ, że staram się cię wspierać. - Właśnie!
Większości kobiet przeszkadzałaby obecność byłej męża,
ale nie mnie, bo przy niej wyglądam na wyluzowaną laskę.
Tak że… oddzwoń.
Tak w ogóle mówi Diane. Nguyen, rzecz jasna.
Nie wolałbyś zagrać gubernatora? W kinie? Albo w telewizji?
Tommy Schlamme byłby reżyserem.
Tommy Schlamme, Sromi Srami.
- To jest większy kaliber. Odwołujesz? - Ale co?
- Gubernatora! Zbieramy podpisy. - A, tak.
A jakie ty masz poglądy?
On nie ma żadnych poglądów, bo jeszcze nie kandyduje na gubernatora.
Dla mnie najważniejsi są ludzie i… jeszcze przyszłość.
Nie najlepiej się czuję.
Może pozbierajcie podpisy na dole?
W holu czeka Jennifer Garner. Ta wszystko podpisze!
Judah! Maźniesz nam parafkę?
Nigdy nie opracowałem podpisu. To zbytnia ostentacja.
Mogę wpisać się drukowanymi.
Dzięki, Męski Koku, to nam wystarczy.
Mam coś od Ralpha.
„Pszczółka przypięła wrotki i pędzi do swojej kotki”.
Kazałaś mi przypomnieć o miniserialu Amerykańska Denatka dla FX.
Fakt! O czyich porażkach będziemy plotkować w tym roku?
Robią opowieść o Sarze Lynn
i właśnie szukają kogoś, kto zagra BoJacka.
Tak jak mówiłem, FX szuka BoJacka Horsema...
Horse... Ho...
Czy to jest jedna z tych chwil, w której powinienem zostawić cię samą?
Wiesz, co bym zrobił, gdybym miał osiem milionów?
- Dałbyś je kelnerce. - Nie.
W tym sensie, że miałbym je teraz.
Rozkręciłbym firmę, która robiłaby zdalnie sterowane drony,
ale z tych dronów zwisałyby siedzenia, żeby można było sobie na nich latać.
Taki dron, co ma tron. Drontron.
Ale jak na nim siedzisz, czy to nadal dron?
Czy ty musisz od razu tak wszystko szufladkować?
Za moje osiem milionów
stworzę nową randkową apkę, tylko dla strażaków.
- I rudzielców o imieniu Emily. - Nie potrzebujesz apki. Bujaj się ze mną.
- Todd, jesteś super. - I to jest fajne zdanie.
Ale chcę mieć chłopaka, który nie jest aseksualny.
Czemu tak o mnie mówisz?
To nic złego. Nie chciałam być niemiła.
- Stwierdziłam fakt. - To słowo niekoniecznie opisuje...
Wybacz. Jakkolwiek się określasz, jesteś moim kumplem i będę cię wspierać.
Ale czasami szufladkowanie pomaga.
Włożyłbym tę rozmowę do szufladki „ciężka”.
Wasz rachunek.
A ta krowa lubi dostawać napiwki.
BoJack, to znowu ja. Wiadomość numer siedemnaście.
Wiesz, że piszę na blogu?
Mój tekst o lidze kickballa dla uchodźczyń
nie był tak popularny, jak wpis Gillian o zarysie penisa Chrisa Hemswortha,
ale wiesz, każdy się stara, jak umie.
Tak czy siak, jakoś dziwnie, że cię tutaj nie ma.
Trzymaj się. Gdziekolwiek jesteś.
„Mam łaskotki... na widok mojej małej kocicy”.
Cudowne! Przepraszam, że nie dotarłam
na Oficera Blarta 3: Póki śmierć nas nie rozblarci.
Byłam u lekarza.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Nie lubię nie wiedzieć, gdzie jesteś. Zwłaszcza że dzielą nas trzy autostrady.
Może byś się przeprowadziła gdzieś bliżej.
Na przykład do mnie.
Chciałabyś? Cieszyłbym się ogromnie.
Chciałabym, ale... to nie najlepszy moment.
Przepraszam.
Nie musimy się spieszyć. Jesteśmy młodzi.
Szczególnie ja. Blake Lively powiedziała do mnie „mamo”,
ale na bank mówi tak do wszystkich młodych kobiet.
SKREŚL WOODCHUCKA
Gofry o smaku churros!
BAW SIĘ DOBRZE! WIERNA PRZYJACIÓŁKA
Drontron.
PEANUTBUTTER NA GUBERNATORA
Boże, to już dzisiaj.
Ostatnio miałem taki stres, gdy Diane odkurzała podczas burzy,
ja się kąpałem i przyszedł listonosz.
Nie masz się czym stresować. Ani z czego cieszyć, bo przegrałeś.
Jesteśmy 1600 podpisów w plecy, a termin mija o 9.00.
Więc musiałby się stać cud, tak?
KONIEC CZASU!
O nie, to koniec!
Wszyscy mogą się już wynieść z mojego domu!
Masakra, dzieciaku. Jestem w szoku.
McG!
Nadal chcesz zrobić transgenderową wersję Samolotów, pociągów i samochodów:
Samogwałty, obciągi i Kanał Panamski? Bo ktoś tu właśnie ma wakacik!
Nie rozumiem, co się stało.
Ujmę to tak, żeby twój durny psi móżdżek to pojął.
Przez całe życie ludzie rzucali ci smaczne kąski,
bo cię lubili.
Ale każdy z nas ma jakiś limit lubienia.
Nie dla psa kiełbasa. Ludzie nie lubią cię aż tak bardzo.
- Przykro mi. - To właściwie zabawne.
Osobiście lubię Woodchucka. To dobry gubernator.
Ale z jakiegoś powodu, choć mam zerowe kwalifikacje,
serio myślałem, że będę od niego lepszy.
- Najważniejsze, że się starałeś. - Ale byłbym świetny, co?
Teraz, gdy już nie masz na to szans, mogę szczerze powiedzieć, że...
tak, byłbyś świetny.
Weź przestań. Ale tak serio, to mów dalej.
Zależy ci na ludziach. Kierujesz się sercem.
To ważne cechy. Nie rezygnuj z nich.
Sugerujesz, że mam nie rezygnować?
- Tylko z tych cech. - Tak. Nie poddam się.
Wyścig trwa. Do przodu pierś!
Może Katrina powinna dodać coś od siebie.
Wyścig! Tak jest, Diane! Cukiereczku z piekła rodem!
Ty i tylko ty jesteś matką superpomysłu, który zaraz wcielę w życie.
Katrina?
Dziękuję.
Myślałem, że znalazłem się w sytuacji, która przypominała dno den.
Ale okazało się, że to jednak sytuacja Nguyen.
Rzecz jasna chodzi o moją cudowną żonę, Diane Nguyen,
która powiedziała mi, że mam nie rezygnować.
Dlatego wyzywam Woodchucka Coodchucka-Berkowitza
- na wyścig narciarski na Czarciej Górze. - Co?
Koniec z petycjami i zbieraniem podpisów.
Tylko męskie oko w oko i zero reguł podczas slalomu po oblodzonym szczycie.
Zwycięzca zostanie gubernatorem.
Twój ruch, Woodchuck. Rzucam mikrofon!
Co ten człowiek wygaduje?
Chyba wyzywał pana na narciarski wyścig na Czarciej Górze.
Absurdalna bufonada. Czy muszę na to odpowiadać?
Nie.
Bo wolałbym się skupić na moim Maksymalnym Systemie Uzdatniania
Suchych Zasobów Agrokulturowych, czyli planie „Max SUSZA”.
Jak na moje oko, sprawa ucichnie za kilka dni...
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Miesiąc temu wyzwałeś Woodchucka na wyścig narciarski.
To nie zwykły wyścig, lecz pojedynek o gubernatorstwo.
Gubernator tego nie skomentował.
Zastanawia mnie, dlaczego nie chce się ścigać?
Nie jesteś sam, kolego.
Ale to nie my ustalamy reguły. Demokracja to wy.
Więc pytam was, co o tym sądzicie.
Pytania do gubernatora?
Dlaczego Woodchuck się nie ściga?
Więc podkreślam, mój plan „Max SUSZA” to właściwie plan przeciw suszy.
Rozumiem, że to było mylące. Jakieś pytania?
Zgodzi się pan na wyścig?
Jakieś pytania odnośnie do planu „Max SUSZA”?
Z OSTATNIEJ CHWILI
„Ścigać się albo nie ścigać”.
Oto jest pytanie, które zadał Szekspir.
Dziś jest ono jeszcze bardziej aktualne. Oczywiście istnieją powody,
dlaczego nie powinno się wybierać gubernatora w wyścigu.
Ale czy są powody, dlaczego się powinno?
Żeby było „sprawiedliwie”,
dwie ekspertki o przeciwnych poglądach wyrażą te poglądy w równym czasie,
bo na tym polegają niusy.
Myślisz, że naprawdę będą się ścigać?
Co mnie to? Ważne, że mam swój wór słodkiego popcornu.
Tylko to się dla mnie liczy.
- Co jest? - Drontron znów atakuje!
Oddawaj mój popcorn!
- To nie jest dron, jeśli na nim latasz! - Leszcze!
A niech to.
Właśnie uciąłem gałąź, na której siedzę.
A myślałem, że na tej gałęzi będę siedział już zawsze.
WOODCHUCK UNIKA WYŚCIGU
Bezprecedensowe androny.
To androny bez precedensu!
Może powinieneś wygłosić oświadczenie?
Nie, Madeline!
Ta błazenada nie licuje z urzędem gubernatora.
Nie zbrukam dziedzictwa moich poprzedników,
którzy zbudowali Golden Gate,
nawodnili Dolinę Kalifornijską i zagrali Freeze'a w Batmanie.
Czy ty nie widzisz, że ta sprawa zżera ci nerwy?
Zrób to dla nas.
Tak więc ten wyścig byłby jednocześnie niedemokratyczny i niekonstytucyjny.
Dlatego też nie zamierzam ścigać się z panem Peanutbutterem na Czarciej Górze.
Co, jeśli prawo stanowe by się zmieniło? Czy wtedy wziąłby pan udział w wyścigu?
Jeśli senatorzy chcą marnować czas na złożenie takiej poprawki do konstytucji
i uzyskają większość dwóch trzecich obu izb,
żeby umożliwić demokratycznie wybranemu gubernatorowi
przyjęcie pojedynku w formie wyścigu na nartach,
wtedy tak, będę się ścigał z panem Peanutbutterem.
To pozamiatane, prawda?
Prawda?
PRZYGODA Z POPRAWKĄ KATRINY
Chcesz, żebym złożył narciarską poprawkę do konstytucji?
Możesz też złożyć poprawkę, która ma ukryty zapis
podwajający dotacje dla farm w twoim regionie.
- Przedmieściom LA przydadzą się farmy. - Tak jest!
Wielu sponsorom kampanii... znaczy wyborcom,
leży na sercu dostęp dzieci do e-papierosów.
Zawsze marzyłem, by móc dotrzeć na Hawaje przez most.
- Da się to zrobić? - Jasne!
RATYFIKOWANO
Łaskocze!
Jestem zdumiony, że do tego doszło.
Ale skoro niebotycznie kosztowna
i przedziwnie nazwana poprawka „Kocham Kalifornię” już stanowi prawo,
oficjalnie przyjmuję wyzwanie pana Peanutbuttera.
Jestem świetnym narciarzem
i zdobyłem masę medali w barwach Dartmouth.
Ale jestem w szoku, że zmienia to coś
w kwestii wyboru gubernatora stanu.
Panie Peanutbutter, spotkamy się na Czarciej Górze.
To szaleństwo. Możesz zostać gubernatorem, wygrywając wyścig.
Teraz żałuję, że nie umiem jeździć na nartach.
- A nie umiesz? - Narty nigdy mnie nie kręciły.
To dlaczego wyzwałeś gubernatora na wyścig narciarski?
Nie sądziłem, że do tego dojdzie. Przecież to wariactwo.
To koniec. Trudno, stało się. Żegnaj, Katrino.
To wcale nie koniec. To dopiero początek.
Słuchaj, Peanutbutter, pójdziesz do szkoły narciarskiej.
O w psią dupę, słucham?
Cześć, BoJack. To znowu ja.
Gdzie jesteś? Martwię się i tak dalej.
Ostatnio wszystko pokręciło się jeszcze bardziej.
Widziałeś wiadomości? Chciałabym, żebyś tu był.
Idę do szkoły nauczyć się jeździć na nartach,
żeby zostać gubernatorem.
Powiedziałbyś: „Nigdy nie słyszałem większego debilizmu”.
To super, kochanie.
Jak mówi przysłowie... to jest polityka.
Powiedziałbyś: „Nie ma takiego przysłowia
i to nie jest polityka. Nie ma jej w tym ani grama”.
Ale fantastycznie!
Potem by cię zmiażdżyła totalna absurdalność koncepcji,
że można pojechać autem na Hawaje.
A teraz już można, bo mamy nową, bardzo kosztowną ustawę.
Tak fantastycznie!
To zabawne.
Kiedy ostatni raz się widzieliśmy, to ty powiedziałeś, że mnie potrzebujesz.
A potem zniknąłeś.
I jak ja mam się z tym czuć?
Gdziekolwiek jesteś... bądź szczęśliwy.
Naprawdę ci tego życzę.
Poza tym dawno nie widziałam Todda. Jest z tobą?
Och, słodki popcornie.
Zawieszony pomiędzy światem słodyczy i smakowitości.
Ciut więcej niż popcorn, ciut mniej niż deser.
Kim jesteśmy?
Spadaj! Sio!
Mój pierwszy dzień w szkole narciarstwa.
Jakie hece mnie tu czekają?
- Nie pozwolę na żadne hece. - Profesor Thistlethorpe?
Uwielbiany instruktor bez poczucia humoru?
Peanutbutter? Wszystko, co o tobie słyszałem, mnie obrzydza.
Chociaż... może coś się z ciebie uda wydusić.
Tak pan myśli?
Będziesz moim największym wyzwaniem.
Spotkajmy się na szczycie jutro o świcie!
Jest świt i oto jesteśmy na szczycie.
- Lekcja pierwsza: połam swoje narty. - Nie wziąłem nart. A miałem je przynieść?
- Nic pan nie mówił. - Nie będą potrzebne.
W zamian przeczytaj ten tomik poezji.
Widzimy się na zajęciach.
Jesteś. Przeczytałeś tomik poezji?
Nie! Zapomniałem!
- Świetnie. - Przepra... Świetnie?
To był test.
Narciarstwo to nie czytanie książek.
To mówienie władzy prawdy.
A ty wyraziłeś ją elokwentnie.
Jesteś moim najlepszym uczniem.
Kocham cię.
- Źle się pan czuje? - Trochę kaszlę.
To nic takiego. Przyjdź do mnie jutro po swój dyplom.
BRAWO, ABSOLWENCI!
Ciężko uwierzyć, że to już koniec nauki.
Profesorze Thistlethorpe?
Pamiętaj wszystko, czego cię nauczyłem.
Dobrze. Ale przydałyby mi się jakieś narciarskie wskazówki.
Najważniejszą rzeczą na nartach...
jest jazda na kant...
Kim jest Kant?
TVTOŃ24 PRZEDSTAWIA
ROCK THE STOK
WYŚCIG ZE SZCZYTU CZARCIEJ GÓRY
NA SZCZYTOWE STANOWISKO W KALIFORNII
META GUBERNATORSKA
Miejsce to Czarcia Góra. Dyscyplina to narciarstwo.
Cały się trzęsę. Strasznie pizga.
Jak myślisz, kto dzisiaj wygra wyścig i co to oznacza dla Kalifornii?
Nienawidzę zimy!
Idę się schować i wypić cydr.
Wystartowali!
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Woodchuck miał świetny start.
Peanutbutter zdaje się stosować
jakąś wątpliwą technikę fikuśnego zlatywania na pysk.
- Widać ich? - Jeszcze nie.
- To dla ciebie. - Naprawdę?
Jaka błyszcząca.
Trochę przegięłam z brokatem i nie dogięłam z klejem.
„Zamieszkajmy razem... Chyba jestem gotowa”.
Ale super. Jesteś pewna?
Bo ostatnio byłaś tak jakby na nie.
Nie, byłam tak jakby w ciąży.
Chciałam ci powiedzieć, ale potem nie było już o czym mówić.
Przykro mi. Wolałbym, żebyś mi powiedziała.
Dałbym ci kartkę z napisem: „Przestań łzy już ronić”.
Przepraszam. Było mi głupio, bo zawsze chciałam założyć rodzinę,
ale nie przez wpadkę, bo wyszłoby, że złapałam cię na dziecko.
Dałbym się złapać takiej pięknej łapce na myszy.
- Wiesz, o czym... - Jeśli tak czujesz,
może nie powinnaś zachodzić w ciążę przypadkiem.
- Nie chciałam... - Wiem.
Myślę, że może powinnaś zajść w ciążę umyślnie.
- Naprawdę? - Tak!
Kochamy się i lubimy się ze sobą bzykać.
Jesteśmy w tym świetni.
I myślę, że byłabyś niesamowitą mamą.
Nawet Blake Lively tak myśli.
Trzymam formę.
Tak!
Odzyskaj kontrolę.
Woodchuck prowadzi. Wciąż prowadzi.
Woodchuck wciąż na prowadzeniu.
Żegnaj, przyjacielu.
Dobrze mi służyłeś.
Jadę.
Peanutbutter?
Widzę Woodchucka!
Tak!
Dalej, Woodcharles!
META
Boże!
Todd zwycięzca!
Invictus!
- Wygrałem? - Chodź, skarbie, wracajmy do domu.
To chyba po wszystkim.
Nareszcie możemy zakończyć tę całą paranoję.
Zasady są jasne.
Gubernatorem zostaje pierwszy na mecie.
Dziwny chłopak spadł prosto z nieba i był na mecie pierwszy.
Właśnie go zaprzysięgają.
- Tak mi dopomóż Todd. - Gratulacje, gubernatorze Chavez.
Kiedy pierwszy raz zostałem gubernatorem,
pomyślałem: „Wcale nie chcę nim być”.
A mimo wszystko jestem.
Czy mogę nie być gubernatorem?
Rezygnuje pan?
Po prostu nie lubię szufladkowania.
Może gdybym się w siebie zagłębił i odkrył, kim jestem...
Ale teraz chyba powiem coś w imieniu wszystkich mieszkańców Kalifornii:
„Przejadłem się słodkim popcornem,
kiedy bez kontroli latałem po niebie na drontronie”.
To koniec tej farsy? Mogę wrócić do pracy?
Żyjemy w państwie prawa.
Gdy gubernator rezygnuje, potrzebne są nowe wybory.
Póki co fotel gubernatora pozostanie pusty.
Nowe wybory?
Będziesz kandydował?
- Pewnie, że będę. Wiesz dlaczego? - Powiedz mi.
Bo ten cały wyścig był ściemą.
Było wiadomo, że on wygra. Chodził do Dartmouth.
Gdzie kandydat dla takich durniów jak ja,
- którzy są po Northwestern? - On tak serio?
Gubernator Woodchuck Coodchuck-Berkowitz myśli, że jest od nas lepszy.
Ale czy to prawda?
- Nie! - Jeśli mogę...
Myśli, że wyścig się skończył. Ale ja mówię, że się dopiero zaczyna.
Mam zrobić siad i zostać, a potem się turlać?
- Nie! - Kalifornia ma już dość turlania.
A jak wy sądzicie?
- Tak! - Mam dość!
Uważam, że już czas, żebym powstał i przemówił!
O w psią dupę, słucham?
Chcę usłyszeć, czego chcecie!
Peanutbutter!
- Obywatele... - Nic nie słyszę!
Peanutbutter!
Mili, trochę szacunku, proszę.
- Poczta głosowa... - BoJacka Horsemaka.
- Horsemana. Hor... Jak się to... - ...jest pełna. Do widzenia.
W latach 90. Byłem gwiazdą bardzo znanego show
Nazywam się Peanutbutter
Powiedz, czy mogę liczyć na twój głos?
Przyszłość jest ważna Darmowe telewizory też
W każdym miejscu zobaczysz Mój pysk na billboardzie
Obiecuję pokój i miłość W tej pięknej krainie
To ja, Peanutbutter Na gubernatora wybierz mnie
Jestem przystojny i uroczy Nie powiesz, że nie
Zagłosuj!