NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie!
Przepraszam, ale była kolejna strzelanina.
- O Boże, gdzie? - W małej mieścinie pod Tampą...
Nie na mapie, trepie. Chodzi o miejscówkę.
Gdzie? W aptece? W pasmanterii?
- W centrum handlowym. - Nie!
- Za miesiąc premiera Panny Uprowadzonej. - Wiem.
W trzecim akcie Courtney strzela do ludzi w galerii.
I co my teraz mamy zrobić? Odwołać premierę?
Oby do tego nie doszło.
Rzygam już prawdziwymi strzelaninami,
bo nie możemy wypuścić filmu, który je idealizuje.
Dlaczego tak się dzieje? Czy już cały świat zwariował?
Nie, ukształtował nas pierwotny, niepohamowany egoizm,
wpleciony w dziką architekturę naszego kraju,
zrodzony podczas rewolucji,
choć może spopularyzowany we współczesnej wyobraźni...
Jak będę chciał, żebyś mówił, zarzucę ci sznurek na plecy i szarpnę.
Przydaj się na coś i ustaw spotkanie z ekipą Courtney,
żeby pogadać, jak się odciąć od tego szojn bajzlu.
Zrozumiałem. Tylko co z tym bajglem?
Przepraszam, mógłby mi pan wskazać, gdzie jest H&M?
Jasne. Ale kiedy tam dotrzesz, będziesz już mogła R.I.P.
Zadarłeś z niewłaściwą zakupoholiczką.
Bo ta zakupoholiczka jest też odwetoholiczką.
Giń!
Courtney Portnoy-ej. Aj waj!
ŚLAMAZARNE DZIECI
- Brydżit Mercedes Benz-Brąz. - Tak.
- Moja mama. - Tak jest.
DWA DNI PÓŹNIEJ
Ściemniałem! Nie ma Brydżit Mercedes Benz-Brąz.
- Nie wiem, kim jest twoja matka. - Co?
Nie chcę, żebyśmy się okłamywali.
- To po co mi ściemniałeś? - Całą resztę mówiłem szczerze.
Zrobię wszystko, by znaleźć twoją mamę. Chociaż mamy nie są wcale super.
To bezduszne upiory w całości zrodzone z dupy szatana.
Moja babcia ma chyba charakterek.
- Poznam ją? - Moją matkę?
Nie, nie poznasz jej, bo ona... nie żyje.
Denatka.
PIĘTNAŚCIE MINUT PÓŹNIEJ
Gdzie są lody karmelowe, które kupiłam?
- Znowu kłamałem. Moja matka żyje. - Skończ z tym!
To było 15 minut w kłamstwie. I nie chcesz jej poznać.
- Chcę! Gdzie mieszka? - W fantastycznym domu spokojnej starości.
Ma własny pokój z widokiem, całodobową opiekę medyczną
i masę staruszków, którym może rzucać okrutne hasła
w otoczce biernej agresji i wiarygodnego wyparcia.
- Jak się nazywa ten dom? - Wiśniowy Sad? Wiatrowy Sad?
- Niewiarygodne. - Chyba coś na „w”. Wichrowe Wzgórza?
- Jedźmy tam. - Dobra!
- Nie kłamiesz teraz? - Nie.
Przysięgam, że nie będę ci już ściemniał.
- Zjadłeś resztkę lodów? - Nie.
OSIEM SEKUND PÓŹNIEJ
Dobra. Ściemniałem o tych lodach.
PANNA UPROWADZONA - SURÓWKA
Cały czas myślałeś, że jestem tylko damą w opałach.
Ale obawiam się, że byłeś w błędzie.
Niedobrze.
Ustawcie alerty na hasło „strzelanina”.
- Nie mogą nas ciągle zaskakiwać. - To smutne.
Wciąż mówią, że strzelaniny wpływają na premiery filmów,
ale nigdy nie sądziłam, że mogą wpłynąć na premierę mojego.
Ale trwam w modlitwie za ofiary i ich rodziny.
- Jasne. Modlitwa. - Trwamy w modlitwie.
Takie tragedie zmieniają punkt widzenia.
Co my robimy w tej sali?
Życie jest krótkie. Powinniśmy się spotykać w aquaparku.
Aquapark, gdzie ludzie mają spotkania.
- Mam pomysł na film. - Co to za szmok?
- Aseksualny niby-narzeczony Courtney. - Zwykły człowiek/supermodel.
To zwiększa moją przystępność/atrakcyjność.
Dobra/nieważne. Jest czas wyciąć strzelaninę w galerii.
Zostaną te w kinie, w wesołym miasteczku i...
Scenę strzelaniny w kinie powinniśmy wyciąć.
Fakt. No to zostanie ta z lunaparku.
O Boże.
- Tragiczny dzień. - Co?
Muszę odebrać.
- BoJack? - Cześć.
- Gdzieś ty był? - Słuchaj.
Przepraszam, byłem beznadziejnym facetem, klientem i przyjacielem.
Ostatni rok spędziłem daleko stąd
i zrozumiałem, że dotychczas otaczali mnie wyjątkowi ludzie.
A ty z nich byłaś chyba najbardziej wyjątkowa.
Dziękuję ci za to...
W każdym razie... Tak naprawdę dzwonię do ciebie,
bo może pamiętasz nazwę domu spokojnej starości,
w którym miała wykitować moja matka?
- A stul dziób. Nazywa się Wiosenny Pąk. - Wiedziałem, że jakoś na „w”! Pa!
Co?
Chyba nie byłem najgrzeczniejszy.
Bardzo mi przykro i wiedz,
że zależy mi, żeby wszystko naprawić.
- Dzięki. - Nieważne. Tak naprawdę dzwonię,
bo w Kalifornii jest kilka Wiosennych Pąków.
To ten w Santa Barbarze, głąbie.
- Nie spinaj się. Ktoś zmarł? - Dziesiątki ludzi!
Przegapiłam coś?
Jej ukochany proponował, jak ograniczyć przemoc z użyciem broni.
Mówiłem tylko, że gdyby ludzie mieli dobrze napompowane buty,
może mogliby uciec przed kulami.
Dołuje mnie ciągłe gadanie o strzelaninach.
Panna Uprowadzona to film o kobiecej sile.
Dokładnie. To Bridget Jones z ciut większą liczbą morderstw.
Musimy się bardziej skupić na Courtney,
a nie na wzroście liczby strzelanin, któremu nie da się zapobiec.
- Trwamy w modlitwie. - Trwamy w modlitwie.
ZRÓB CROOSH, DZIEWCZYNO
W ramach międzypartyjnej dyscypliny w Kongresie uchwalono plan
mobilizujący cię do odebrania dzwoniącego telefonu.
Jest czwartek, 12 października. A to jest Dzwonkiem po oczach.
- Jestem Robert Siegel. - A ja Audie Cornish.
Ustawa wejdzie w życie, gdy ktoś do ciebie zadzwoni,
a ty usłyszysz ten dzwonek.
- Halo? - Diane!
Masz wyjątkowe zadanie!
Napisz błyskotliwy artykuł o mojej klientce i jej nowym filmie.
- Niby czemu... - Znasz Courtney Portnoy?
Kojarzysz, jak wartko wkroczyła jako krewka ogrodniczka
w Obskurnym roku królewny w przykrótkich portkach?
Może upoi cię wizja pojechania z Portnoy
do knajpy Koi i pojedzenia perfekcyjnych porcji sojowego jadła?
- Że co? - Żarliwie podążaj,
ale nie żądaj apanaży, rzecz jasna. I spróbuj żuru! Buźka!
I tak to się robi.
WIOSENNY PĄK
STRZEŻCIE SIĘ JESIENI
I nie miałeś grama poczucia winy,
kiedy zostawiałeś tu swoją mamę?
Poczucie winy... Coś kojarzę...
- Ani trochę. - Cholera.
Nie znasz mojej matki.
Futbol? Masz na to za cienkie pęciny.
Skompromitujesz się jak zawsze, gdy się za coś bierzesz.
- Ale mamo... - Jeśli masz ochotę dostać łomot,
może przeczytaj sobie jeden z rękopisów ojca
i powiedz mu, że jego proza jest wtórna i bez polotu.
Mnie zawsze się udaje.
Pani Horseman? Ma pani gości.
- Cześć, mamo. - My się znamy?
Zaczyna się. Tak, nie odwiedzałem cię.
- Henrietta? - Będziesz udawać?
Chyba serio nie wie, kim jesteś.
Dobrze wie. Już raz tak udawała
po moim żenującym solo w szkolnym chórze.
Musiałem wrócić z pianistą, który lubił grać na cudzych instrumentach.
Jej słowa, gdy wróciłem bez szwanku? „Nawet on cię nie chce”.
Henrietto, przyniesiesz mi sok pomarańczowy?
Nie mów tak! Tu nie ma żadnej Henrietty!
Henrietto! Przynieś sok! Nikt ci nie płaci za miłe pogaduszki.
- BoJack, może spróbuj... - O, witaj! To ty!
Hollyhock.
Przepraszam za zachowanie Henrietty. Uczyła się czytać z używanych książek.
Mamo, ty naprawdę nie wiesz, kim jestem? Ja, sławny BoJack?
Jak pójdziesz po sok, mnie też przynieś.
PARKINGOWY
Jak widzisz, jestem zupełnie zwyczajna i kontaktowa.
Tak, też po kolei wkładasz nogi w spodnie.
Raczej ja wkładam nogi w spodnie po kolei,
a moje służące podnoszą nogawki, żeby się nie pogniotły.
Tak. Jasne. Przecież służące coś muszą robić.
- Konnichiwa, księżniczko Mulan. - Odczep się, człowieku.
To tylko komplement.
Konnichiwa to japońskie „witaj”. Poza tym nie jestem Japonką.
Może wsadzić ci coś w te słodkie usta,
żebyś tyle nie gadała?
Tylko spróbuj, zjebie.
- Co... - Wygłupiałem się. Nie chcę kłopotów.
- Spierdalaj w podskokach. - ...to...
...kurwa, było?
- Nie wiem. Zrobiłam to instynktownie. - Czemu w ogóle masz broń?
Używanie broni w filmie dało mi taką siłę,
że teraz wszędzie ją noszę. Chcesz potrzymać?
Nie, jestem wielką przeciwniczką.
Ta cała zabawa z bronią to właściwie...
O kurwa, trzymam broń! Jak długo mam to w ręce?
- Świetnie leży w dłoni, nie? - W sumie... to całkiem fajne.
Chcesz postrzelać? Skoczymy na moją strzelnicę.
Masz własną strzelnicę?
Jestem Courtney Portnoy. Ja mam wszystko.
ZABAWKI PORTNOY
NABOJE PORTNOY
Wciąż nie wierzę, że tu jesteś.
- Ja? Czy BoJack? - Jesteś taka do niego podobna.
Wszyscy mi to mówią.
- Jej demencja szybko postępuje. - Zaskoczył mnie pan.
Zakradłem się, żeby pokazać, jak podstępna jest demencja.
- Nie było jej i nagle jest. - Dziękuję, bardzo obrazowe.
Dzwoniliśmy do pana, ale pod pana numerem
- odezwał się bar kanapkowy w Temeculi. - Naprawdę?
Od tygodni nie była tak kontaktowa. Wasze regularne wizyty mogłyby...
Nie ma mowy. Ona jest jak filmy Terrence'a Malicka.
Da się je zdzierżyć raz na dziesięć lat.
Ona nie przeżyje kolejnych dziesięciu lat.
Mówi się trudno. Pa, mamo! Zwijamy z tego garmażu, Hollyhock.
Ale wrócimy tu? Nie możemy jej tak zostawić.
Wiara w siebie i możesz wszystko.
- Musimy wrócić. - Henrietto?
- Co tydzień. - Po co?
Bo to twoja matka. A demencja jest dziedziczna.
Kiedyś i ty, i ja będziemy w takim domu.
Chyba chciałbyś, żeby cię ktoś odwiedzał?
- Dobra. Wrócimy tu. Styka? - Miałaś przynieść mi sok, prukwo!
Do zobaczyska.
PB NA GUBERNATORA PRZEZ JAKIE „U”?
- Mamy mleko? - Kupię po pracy.
Czad. Mam szybkie pytanie: dlaczego trzymasz pistolet?
Ja pierdziu!
Całą drogę do domu nie wiedziałam, że trzymam broń?
Już wiem, czemu koleś na stacji nie policzył mi za dropsy.
Obrabowałam stację benzynową?
Standardowa błazenada Diane. A może raczej „Dianada”. To na razie.
NIE UŻYWAĆ ZLEWU
Powiedzmy to sobie wprost.
PISTOLET W NASZEJ DŁONI
Nie zrozumiesz tego, będąc mężczyzną.
Niektórzy zaprzeczą, bo chcą zrozumieć.
Słuchają, potakują i mówią, co należy, kiedy opowiadamy im, jak jest.
Ale tak naprawdę nie wiedzą, jak to jest wciąż trzymać gardę.
W podziemnych parkingach. Na ulicy. A nawet w pracy.
Mam dość wyjaśnienia mężczyznom,
jak to jest być kobietą.
Od teraz będę robić wszystko, żeby mieć moc we własnych rękach.
Właśnie dlatego posiadam broń.
WIOSENNY PĄK LECZENIE ALBO PSIKUS
A to z pikniku seniora.
Jestem tu, a to jest Larry Polio.
Na bank pamięta każdą ważną osobę.
- A kto to jest? - To mój brat, Crackerjack.
Przecież to ja!
Chwilę potem darłaś się na mnie, bo lody kapnęły mi na szorty.
Nie chcę żadnych lodów, Henrietto. Bardzo dbam o linię.
Musisz dobrze wyglądać, gdy już będziesz na marach.
Tamara? Nie rozmawiamy, bo nie chciała zjeść mojej zapiekanki,
więc powiedziałam w klubie, że jej syn jest gejem.
Nacieszcie się sobą.
Ja może namówię jakąś samotną wdówkę, żeby mi oddała leki nasenne.
To jesteś ty?
- To zdjęcie z balu debiutantek. - Byłaś przepiękną dziewczyną.
Też mogłabyś być chuda. Po prostu nie jedz słodyczy.
Jak się gdzieś wybierasz, nie stępuj, galopuj.
Prosto z mostu, babuniu.
DZIEŃ DOBEREK, HOLLYWOO
Dzień doberek, Hollywoo!
- Jestem kimś w typie Ryana Seacresta. - A ja – Billy'ego Busha.
Czytam właśnie z promptera.
Wszystkie panie dostają zezwolenia na broń.
To najnowszy trend.
Nie chciałbym przy takiej być
w czasie jej trudnych dni. Łapiesz?
Nie łapię.
Żarty na bok. To super, że dziewczyny mają hobby.
Producenci przekazali mi właśnie, że mamy wiadomość z ostatniej chwili.
Była jeszcze jedna strzelanina.
Mam zerowe kompetencje, żeby przekazywać ważne informacje.
Ale jako normalny, biały facet będę brnął dalej
i uznam, że świetnie sobie radzę.
MORDERCZA PSZCZOŁA MORDUJE W SZKOŁACH
Kolejny pieprznięty snajper.
Jak tak dalej pójdzie, ten film wyląduje na półce
obok naszej wakacyjnej komedyjki o dupowatej opiekunce.
HURAGAN SANDY
- Brzmi mega! - Co ty robisz na linii?
Wyobrażam sobie tę komedię.
Co łączy te wszystkie strzelaniny?
Broń? Kule? Co to, kalambury? Co je łączy?
Mężczyźni. Może podkreślmy w Pannie Uprowadzonej słowo „ona”?
W świecie rosnącego terroru
nasz film przekazuje kobietom, że już nie muszą się bać.
- Niezły pomysł. - To prawie brzmi,
jakby te wszystkie masakry działały na korzyść filmu.
Oczywiście, że nie. To okropne tragedie, trwam w modlitwie za ofiary.
- Tak, modlitwa. - Ale...
wszystko, przez co kobiety czują się zagrożone,
może pomnożyć nasze zyski.
Przecież nie chcesz, żeby się tak czuły.
- Oczywiście, że nie. - Nikt tego nie chce.
Ale jeśli już czują się zagrożone, czemu na tym nie zarobić?
Skoro już i tak się tak czują.
Właśnie! To nie nasza wina.
Tylko pośrednio mamy zysk z tego, że jest coraz więcej masakr.
W takim razie mam dobre i złe info.
Złe to korek na autostradzie 405.
WIOSENNY PĄK CZAS KROCZY NAPRZÓD
- Cicho. - Po co przyniosłeś tu tę książeczkę?
To pudełko od DVD. Zrobiliśmy specjala o staruszkach.
Z niego dowiemy się, jak pokonać tę sukę.
Mówiąc „tę sukę”, masz na myśli demencję matki czy matkę?
Domyśl się z kontekstu. Sezon drugi, odcinek dwunasty.
„Gotów na zbliżenie, Panie Demencjo”.
Chyba pójdę się położyć.
- Ethan, to twój znajomy? - Ethan ma znajomych?
Dziadek doczepił się do mnie w parku. Mogę go zatrzymać?
Zaczyna się... znowu...
- BoJack? - Mamo?
Cicho, Henrietto. Mój syn jest w telewizji.
- Poznajesz? - Raczej poznałabym własnego syna.
Słyszałeś szefunia.
Twoja córka, modelka bielizny, będzie musiała odebrać cię z parku.
Córka, modelka bielizny? Przecież to nasz gość!
PEANUTBUTTER TO PEANUT-GOŚĆ!
- Wiesz, że nie znoszę broni? - No wiem.
Oficjalnie uznaję drugą poprawkę, ale myślę, że do zakupu niektórych broni
powinno się wymagać jak najwięcej zaświadczeń.
Wiesz, że ja też nie znoszę broni.
Tak myślałam. I chyba wciąż nie znoszę.
Ale kiedy już mam broń, wreszcie czuję się tak bezpiecznie,
jak cały czas czują się mężczyźni.
Nie chcę rezygnować z tego świetnego uczucia.
Skoro ty wiercisz pod domem, to ja mam broń.
Zgoda.
Jestem dumny, że oddzieliliśmy nasze prywatne życie od politycznego.
Ja też.
Z OSTATNIEJ CHWILI
- Nie masz pojęcia... - Ja?
- Twoje ograniczenie... - Co ludzie mają z bronią?
Uzależnieni są?
Faceci nie chcą, żebyśmy czuły się bezpiecznie.
To kwestia płci.
Posłuchaj!
Od latających z bronią kobiet
- świat nie będzie bezpieczniejszy. - To dopiero zagrożenie!
Nie faceci, którzy popełniają 90% morderstw.
- To szalonych kobiet trzeba się bać! - Serio?
Tak! Wypełnij moją komorę swoimi nabojami!
TYLKO INDYK NIE CIESZY SIĘ ŚWIĘTEM
Beatrice, spójrz, kto przyszedł.
Przynieśliśmy Rozbrykanych.
- Dobrze. - Bo uwielbiasz BoJacka, nie?
Nie jest najlepszym synem,
ale ten serial bywa dla mnie pocieszeniem.
W szpitalu puszczali twój głupkowaty serial.
Nowy czy stary?
Widziałam odcinek, gdzie wpadłeś na córkę pod prysznicem.
Czyli stary. Po nim trafiliśmy do "Hitów i kitów” Przewodnika Telewizji.
Ale nie jako hity.
Zawsze potrafiłeś zgrywać idiotę.
Musimy o tym gadać w drodze na pogrzeb taty?
Chciałem mu jeszcze tyle powiedzieć...
To już nie powiesz.
A skoro widziałeś mnie gołą, to znaczy, że ja też mogę zobaczyć cię gołego.
Coś mi mówi, że będę tego żałował.
Odsuń się, szkapo, zasłaniasz ekran!
- Ta sprawa na pewno cię boli. - Nie boli. Nudzi. Chujowo tu.
Nikt nie docenia, że tu jestem, więc po co to?
Gdybyśmy wiedzieli, jak pomóc jej połączyć
BoJacka z serialu z tym, który co tydzień ją odwiedza.
- Szkoda, że nie znamy. Albo znamy... - Czyli co?
Odegrajmy odcinek Rozbrykanych w domu starców.
Świetny pomysł, Hollyhock! Zagramy to tutaj.
Ucieszy się, bo to jej syn, BoJack.
A jak już skończymy, wyjdę się przywitać.
Ona powie: „BoJack? Czy to ty?”.
W oczach pojawi się błysk świadomości. Usiądę obok, ścisnę jej dłoń,
zbliżę twarz i powiem...
- „Pierdol się!”. - Co?
Wreszcie jej wygarnę. Powiem jej:
„Ty zdziadziała kupo łajna gnijąca w domu starców.
- Teraz ja mam władzę!”. - To chcesz jej powiedzieć?
Ale będzie super! Już sobie wyobrażam wyraz jej twarzy.
Do roboty! Zrobimy przedstawienie!
POSIADANIE BRONI ZWIĘKSZA PŁODNOŚĆ
Jest źle. Słyszałaś o strzelaninie pod Tulsą?
Tragedia. Trwam w modlitwie.
Trzeba coś zrobić z facetami, którzy...
Nie, P.C. Teraz to była kobieta.
Kobieta zamachowcem? O nie, to faktycznie jest źle.
Tak się dzieje, jak się daje babom broń.
Zaczynają strzelać do ludzi. Wiedzą, do czego ona służy?
Nie czuję się bezpiecznie sam w nocy na mojej ulicy.
Ja, facet!
Zamierzam powołać w Kongresie komisję śledczą
do zbadania sprawy kobiet i broni.
Bo nawet jedna śmierć zadana kulą z damskiej broni
to o wiele za dużo.
A co niby mają zrobić moi wyborcy?
Nie zaczepiać obcych kobiet na ulicy, bo mogą mieć przy sobie broń?
Nie pozwolimy na to, żeby takie obawy rządziły naszym życiem.
Jak widać, spust został specjalnie zaprojektowany
do męskiej dłoni i męskiego temperamentu.
Mówię tylko, że nie powinniście obwiniać kobiet za chęć posiadania broni.
Szukajcie winy w ciągłym przekazie społecznym,
który mówi, że jesteśmy bezpieczne, o ile mężczyźni wokół na to pozwalają.
Więc jeśli macie kłopot z kobietami noszącymi broń,
zakasajcie rękawy i stwórzcie społeczeństwo,
w którym kobiety będą czuć się bezpieczne i równe. Albo zakażcie broni.
JEDNO EFEKTYWNE POSIEDZENIE PÓŹNIEJ
Przegłosowane!
Posiadanie broni jest nielegalne w stanie Kalifornia.
Brawo, chłopaki!
- Gratulacje! - Wspaniale!
Myślałam, że będzie inaczej.
Właśnie przepchnęłaś w Kalifornii sensowną ustawę o broni.
Nie wierzę, że bardziej nie znoszą kobiet, niż kochają broń.
Nie?
WYDARZENIE SPECJALNE ROZBRYKANI NA ŻYWO
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Spokojnie. Tylko mów wyraźnie.
Pomyśl, że ostatni rząd cię nie słyszy.
- Nie o to... - Jedzie. Dawaj, Gladys!
Szkoda, że nie startowałem na prezydenta, mógłbym smażyć przemówienia.
Co to jest?
Olivio, zawsze lubiłaś mój śniadaniowy humor.
Co się smuci mój kogucik?
Moja praca domowa z matematyki mnie załamuje.
„F” od „x”, „f” od „y”.
A gdzie „f” od-czepcie się ode mnie?
- Henrietto, co robisz? - BoJack, może już dosyć?
To za wcześnie. Przelećmy choć pierwszy akt,
bez surowych ocen dla siebie.
Ciekawe, czy nauka matmy może być fajna?
Matma nigdy nie jest fajna.
Mnie się podobają tylko raperskie piosenki.
- Przestańcie! Jak mam to wyłączyć? - Nie wyłączaj!
Chcę zobaczyć, czy to małżeństwo przetrwa mimo takiej różnicy zdań.
- Oddaj mi to! - Trzeba się dzielić!
Boże! Czerwony alarm!
Co się dzieje? Ja tak nie chcę!
Nie!
- Puszczaj! - Kurde.
Jestem dziedziczką fortuny fabryki cukru Sugarmanów.
Nie ważcie się mnie tknąć!
Nigdy nie dają mi oglądać tego, co chcę!
Powinniśmy dokończyć odcinek czy...
Zasady w ośrodku są rygorystyczne i jasne.
Agresywny pensjonariusz musi opuścić nasz dom.
Poleci pan inny ośrodek?
Pańskiej matce nie zostało wiele życia.
Powinna dożyć swoich dni wśród ludzi, którym na niej zależy.
A co to za jedni? Ma pan numer?
Mówiłem o panu i pańskiej córce.
Weźmiemy ją. Zajmie gościnny, a ja się prześpię na kanapie. Tak?
Dobra. Jeżeli naprawdę niedługo wykituje.
Ale jeśli za rok nadal będzie na chodzie,
otrzyma pan list z niewybrednym słownictwem.
Przepraszam, mógłby mi pan wskazać, gdzie jest H&M?
Jasne.
To tyle, bo wycięliśmy całą broń.
Może nada się na reklamę H&M?
Szkoda. To był świetny film.
Odstrzelony w kwiecie życia.
Przyjmij moje kondolencje.
E tam, luz.
Zjesz coś, Beatrice? Mamy ciasteczka.
Nie. Dziękuję.
To może kolejny odcinek Rozbrykanych?
A po co?
O ludzie...
Szkoda, że nie mogłeś wygarnąć swojej mamie.
Wciąż myślę, czego nie powiedziałem,
bo byłem pewien, że mamy dużo czasu.
- Powiedz jej teraz. - To nie to samo.
Trzeba było mówić, gdy mnie poznawała.
To by miało znaczenie.
Teraz odwali kitę i nigdy się nie dowie, jak jej nienawidzę.
Na pewno to wie.
- Nie mówisz tak, żeby mnie pocieszyć? - Przeczytała twoją książkę.
Fakt. Ale strasznie chciałem powiedzieć jej to w oczy.
Teraz tu jest, tak? Ma lepsze i gorsze dni.
Może w końcu sobie ciebie przypomni. I wtedy totalnie ją dojedziesz.
Naprawdę tak myślisz?