NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WYBIERANIE NUMERU
- BoJack? - Wróciłem do LA.
- Powinienem był zadzwonić... - Powinieneś.
- Przeprosiłem! - Wcale nie.
- Okej. Dobrze, że się odezwałeś. - Nie...
PARKINGOWY
Co jest?
Dobrze. Dziękuję.
Co tu się dzieje?
Przyjęcie dla sponsorów kampanii „Peanutbutter dla Kalifornii”.
- Dobra, ja tylko... - Przykro mi. Tylko sponsorzy.
Kocham twoje cyniczne podejście do strojów galowych.
Od razu widać, że masz gdzieś, co ludzie pomyślą.
Ta żarówa nie chce mnie wpuścić za friko.
Przykro mi. Kasa sama się nie zbierze.
- A nie mogę... - Doceniam wsparcie, stary. Erica!
Wreszcie masz właściwą liczbę uszu!
- Ja tylko na... - 20 000 $ od osoby.
PB NA GUBERNATORA
Macie drugą łazienkę? Bo ta jest zajęta, a muszę siusiu.
Nie, żebym była w ciąży.
Mówienie o tym tak wcześnie przyniosłoby pecha.
Ale musiałabym być w ciąży, a nie jestem.
To tylko nieciążowa, babska potrzeba sikania.
- Przy basenie. - Ratujesz mi życie.
Przepraszam.
Czy ja jestem w Luwrze? Bo mam przed sobą niezłą sztukę.
A ja jestem w hitlerowskich Niemczech, bo ty też rasowo wyglądasz.
- Wybacz, twoje było lepsze. - Cześć.
Muszę iść.
Bo moja szefowa, łamane na była, rozmawia z moją drugą byłą.
- Przylazły obie? - Katrina organizuje kampanię.
A Jessica Biel kocha pozować na kwestach.
Czy to moje dwie ulubione dziewczyny? Na jednej imprezie! Ale super.
- Nie teraz. - Półtora roku mnie nie widziałaś.
Tak, bo znik... Nie, tylko nie teraz.
- Może się napij. - No raczej.
Wyżłopię alko warte 20 000 $.
Normanie, musimy wspierać...
O tak!
Cześć, Zach Braff.
Witam, słynny aktor Zach Braff. Co tam?
Kochani! Dziękuję za przybycie.
Pokonamy tego drania Woodchucka Coodchucka-Berkowitza...
i polityka znów będzie sympatyczna.
Szczególnie dziękuję moim kolegom wspierającym odwierty.
Żona mówiła: „Nie wierć”,
ale wolałem wiercić i się udało. Kocham cię, skarbie.
Na końcu...
Wyczułem trzęsienie ziemi. Ale to chyba nie...
Znowu!
Nie, to na pewno błąd.
Ze mnie taki pies, co na próżno szczeka.
- Wszyscy zginiemy! - O kurde!
- O Boże! - Nie mogę umrzeć!
Nie jestem dość sławna,
żeby wspomnieli o tym na oscarowej gali!
Żałuję masy rzeczy!
Wszedłem w familijny sitcom o mamie-zombie.
Nazywa się Mambie i jest beznadziejny!
Mam taką chorobę, że gdy wyczuję zmianę w dynamice władzy,
to dostaję mikroorgazmu.
Brak mi pomysłów. Tylko powtarzam, co usłyszę.
- Nigdy nie kochałem! - Nigdy nie kochałam!
Na obozie aktorskim bzykałem faceta.
Wszystkiego żałuję!
DZIEŃ PIERWSZY
Nie mam zasięgu. Jak bez niego przeżyjemy?
Podbije ktoś bilecik parkingowy? Chcę już jechać do domu.
Nie da się wyjść. Dobra, spokojnie. Proponuję kogoś podpalić, żeby się ogrzać.
To kto pierwszy? Ja nie. Jestem Jessica Biel.
Właśnie!
Goście robią się nerwowi. Może uspokój ich jakoś?
Proszę wszystkich o spokój!
Nikt tutaj nikogo nie będzie podpalał.
Pochłonęłoby to masę tlenu, a kto wie, ile nam go zostało?
- Potrzebuję tlenu! - Powietrza! Duszę się!
- W porządku, skarbie? - Chyba tak.
Bardzo się przestraszyłam.
Ale wiemy, że to nie nasza wina, tylko uskoku San Andreas.
To dlatego, że robiłeś odwierty pod naszym domem.
Mówiłam, że to niebezpieczne, ale nie słuchałeś.
A teraz mamy zniszczony dom, siedzimy pod ziemią
i wszyscy umrzemy!
- Czy to nasza kłótniowa gra wstępna? - Nie!
To chyba, kurwa, żarty.
Albo się na mnie wściekaj, albo ze mną upij. Wybieraj.
To patrz.
Kurwa jasna!
- O, flak. - Jest tu kto?
- A co ty tutaj robisz? - Mieszkam.
Nie wiedziałeś, że tu była impreza?
Miałem nawet na nią iść po kąpieli,
ale zorientowałem się, że kąpiel to niezła impreza.
Ludzie...
Nie będę czekać jak głupia, aż mnie uratują.
Chodź, idziemy.
Serio chcesz tam wejść?
Innej drogi nie widzę.
Życie bywa jak drugi sezon Friday Night Lights.
Musisz przebrnąć i liczyć, że będzie lepiej.
Spróbujmy wszyscy się uspokoić i zobaczyć pozytywy tej sytuacji.
Pozytywy? Debilu, jesteśmy zamknięci i przerażeni.
Zluzuj, przyszła odpowiedzi na pytanie w Milionerach.
Wysłuchajmy tego debila.
To teraz jednak zostałem debilem?
A jak my mamy zobaczyć pozytywy?
- Utknęliśmy pod ziemią. - To prawda.
Ale większość z nas to sławni celebryci, więc ktoś zaraz po nas przyjdzie.
A zwykłych ludzi zgarną przy okazji.
A do tego czasu?
Jesteśmy aktorami! Zagrajmy jakiś serial. Kto jest za?
Serial? A kto będzie gwiazdą? Chyba ja.
Jasne, że będziesz gwiazdą. I ty też.
I ty. Wszyscy będziemy gwiazdami!
Obiecuję wam, że lada chwila nas stąd wyciągną.
DZIEŃ TRZECI
I wtedy zdałam sobie sprawę...
że niekorzystnie wyglądam w grzywce.
O Boże, bardzo dziękuję. To bardzo miłe.
Dziękuję, Phoebe,
za porywające Opowieści z powierzchni Ziemi. Kto teraz?
Nie wytrzymam! Muszę stąd wyjść!
Tak długo? Bez nawilżenia? Czuję się jak jaszczurka.
- Bez urazy. - To tylko 72 godziny.
Ominęło mnie spotkanie zarządu CBS. Nic nie zrobią beze mnie.
Nie mogę tak żyć! Muszę kogoś podpalić.
Tak sobie myślę, że mniej sławna Michelle Monaghan
- ma niezły pomysł z podpalaniem. - Dzięki.
Błagam, ogarnijcie się. Pamiętajmy, po co tu jesteśmy.
Żeby zebrać kasę na kampanię.
A ostatnio także, żeby nie zwariować i się nie pozabijać.
Czy ktoś może przyprowadzić mój wóz? To prius. To srebrny prius.
Rozwalasz mnie, Zach.
Dasz sobie radę, Peanutbutter.
Potrafisz być świetnym przywódcą.
Racja. Jasne, że potrafię.
Co tak wali?
Vox clamantis in deserto.
- Oto ja. - Woodchuck Coodchuck-Berkowitz?
Jesteśmy uratowani!
Przywódca! Wreszcie!
A co się tutaj dzieje? Czy ktoś nas szukał?
Jesteśmy cali. Wyluzujcie się.
Diane? Czy ty przez cały czas tankowałaś z BoJackiem?
Co? Ciągle jestem zła.
- Spokojnie, obywatele. - To samo mówiłem.
Ratownicy przyjadą, ale to trochę potrwa.
Zmniejszono fundusze ratunkowe
ze względu na budowę bardzo kosztownego mostu na Hawaje.
A że świstaki potrafią kopać, przybyłem po was szybciej.
To naprawdę jest świstak? Dlaczego zawsze myślałam, że to bóbr?
A jak na powierzchni? Okolica w ruinie?
- Miasto w chaosie? - Nie. Zapadł się tylko twój dom.
A to przez odwierty, które pod nim zrobiłeś.
A to ciekawe...
Dobra.
A więc dokopałeś się do nas,
żeby uratować sponsorów politycznego przeciwnika.
Praktycznie.
Nie za bardzo.
Ale odkładam na bok politykę, żeby ocalić ludzi od śmierci.
Trzy wiwaty dla Woodchucka!
Hip, hip, hurra!
Nie tak głośno. Tunel może się zawalić.
- Hip, hip, hurra! - Naprawdę...
Hip, hip, hurra!
- Krzyknijmy jeszcze raz, dla zabawy. - Nie.
- Cztery wiwaty. Czemu nie? Hip, hip... - Hurra!
Nie!
Więc... wygląda na to, że poszliśmy o jedno „hurra” za daleko.
- Co to? - Idź przed siebie.
- Już tęsknię za domem. - A ja już nie mam domu.
O nie!
Gdzie będę trzymał kolorowe czapki, których nie noszę?
Jakbyś nie miał gdzie spać, to zapraszam.
- Nie mieszkasz z Ralphem? - Nadal mam stare mieszkanie.
- Tak na wypadek, chyba... - Na wypadek czego?
Co to?
Spokojnie, dziewczyny. Porozmawiajmy.
I co teraz, Princess Carolyn?
Powiedziałeś, że ona jest princessą?
- Tak się nazywam. Jestem managerką. - Agentką.
- To coś innego. - Naprawdę?
Cisza! Umiesz negocjować umowy?
Możesz nam się przydać, managerko Carolyn.
Moje dłonie! Zmiażdżone!
Już nas nie odkopię.
Ja umiem kopać.
Właściwie nikt nie powinien kopać.
Fundamenty są dziurawe jak ser.
Najmniejszy ruch ziemi i budynek może na nas runąć.
Wiem to, bo kupiłem sitcom o odwiertach gazu, Chałupka łupka.
Taka Jess i odwierty.
Rany, tego nikt nie będzie oglądał.
Wkrótce ktoś się zjawi. Na razie musimy się zorganizować.
Rozdzielić żywność i wodę i sprawdzić zapasy.
- Wyznaczę liderów grup. - O nie. Wyczuwam zmianę władzy.
DZIEŃ CZWARTY
Dobra...
ZARZĄDCA JEDZENIOWY
Dla ciebie banan,
bo jesteś taka słodka.
A dla ciebie rzepka, smacznego.
Słuchaj, to katastrofa.
Nie gadaj. Zarządzam jedzeniem i kocham tę robotę.
- A kto cię wyznaczył? - Woodchuck.
Właśnie. On tu rządzi.
Przepraszam, to nie pana przydział.
Jestem koniem. Muszę dużo jeść. I jestem celebrytą.
- Jak wszyscy tutaj. - Kelnerzy nie.
Proszę odłożyć jedzenie.
Masz okazję.
Tak właściwie to jest mój dom i BoJack może jeść, co tylko zechce.
Ten pan dostał już dzienny przydział jedzenia.
Od kiedy musimy cię słuchać?
Nagle jesteś szefem Podziemia?
Wiecie... wezmę to i...
Wyznaczyliście mnie.
Opanuj się.
Co tam się na dole odpieprza.
Nie wierzę, że tak wygląda moje życie.
Upiłaś się na smutno. Pij na wesoło!
Utknęłam pod ziemią wyłącznie z winy mojego męża
i teraz umrę w naszej willi w zbiorowej mogile z jego byłymi.
Dobra, ale spójrz na pozytywy.
Wiesz, że Peanutbutter cię kocha, masz spoko pracę i fajnych przyjaciół.
Kurde, masz rację.
Nawet na powierzchni nie byłam zadowolona.
O Boże. To we mnie jest problem.
Co ci?
Dlaczego nie mogę być szczęśliwa? Mam przesrane?
Nie, to...
Tak jest. Jestem dnem.
Dnem, o które rozbija się wszystko, co dobre.
- Diane, nie jesteś dnem. - Jestem.
Nie wierzę, że się rozryczałam, ale głupota.
Spoko, nie czuj się winna, że złapałaś doła.
A ty zniknąłeś na półtora roku.
Musiałaś cztery dni chlać, żeby o tym pogadać?
Skoro wróciłeś do LA, dlaczego nie zadzwoniłeś?
- Nie byłem gotowy. - Na co?
Chciałem być lepszy, kiedy się zobaczymy.
I myślałem, że się jakoś uda. Ale nie.
I choćbym chciał być lepszy, to nieważne, co bym robił,
to wciąż to będzie tylko jakaś stara wersja mnie.
BoJack, nie wiesz, jak pragnę, żebyś był lepszy.
- Bardzo cię potrzebuję. - Serio?
Nie znam większego dupka.
I tylko ty masz dla mnie jakiś sens.
Ludzie powinni panować nad własnym życiem pod ziemią.
- Właśnie! - Potrzebują granic.
Przywódca czasem musi być tym złym.
Słyszycie? Woodchuck jest tym złym.
Nie chcę takiego przywódcy.
- To nie tak... - Punkt dla Peanutbuttera.
Ja jestem tym dobrym, więc mam dwa punkty.
Punkty? Jakie punkty?
- To nie gra. - Więc może powinny być punkty.
- Tak! - Punkty!
Ludziom spodobał się mój pomysł.
Kolejny punkt dla mnie.
Ale to ja się tu dokopałem, żeby was uratować.
Należą mi się punkty.
Tylko pyszałki proszą o punkty. Kolejne dla mnie.
- Racja! - Co?
Skoro miałeś nas ratować, dlaczego wciąż tu tkwimy?
Miałeś jedno zadanie i je spieprzyłeś!
Odjąć mu punkt!
Nalegam, nie zachowujcie się jak bezmyślny motłoch.
- Nazwał nas motłochem! Zabijmy go! - Tak!
Polityczna filozofia Woodchucka jest niesprawna jak jego dłonie.
Przekonujący argument. Bo ma niesprawne dłonie.
Może już czas, żeby ktoś z zewnątrz przejął władzę!
Outsider, czyli ja, facet, który ma ten dom.
Peanutbutter!
Krzyczcie wszyscy! Peanutbutter!
- Ja! - Peanutbutter!
- BoJack? - Co?
- Wiesz, że umiem żonglować? - Spoko.
Dobrze się czujesz?
Pomijając fakt, że jesteśmy pogrzebani żywcem,
a z alkoholu zostaje wiśniówka i Midori?
Ostatnie lata były ciężkie. Bo Sarah Lynn umarła... i Herb.
- I Corduroy? - Że co?
Corduroy? Jackson-Jackson? Zmarł przez asfiksję autoerotyczną?
A, tak. On też. A teraz mam tę...
dziewczynę u siebie. Coś w... stylu córki.
Masz córkę?
Tak, mam.
Szukamy jej matki, ale nie wiem, od czego zacząć.
Wysłała wniosek o obopólną zgodę do ośrodka adopcyjnego?
Że co?
Jak jest z adopcji zamkniętej, wysyła taki wniosek,
czyli informuje: „Chcę być w otwartej!”.
Jeśli matka zrobi to samo, szast i prast. Sezamie, otwórz się!
- Skąd wiesz? - Mam adoptowanego brata.
No i łudziłam się, że też jestem adoptowana.
- Kto śmie mącić spokój królowej Antonii? - Nazywam się Princess Carolyn.
I reprezentuję żołnierki z podkolonii K-147,
które sądzą, że wykonują całą pracę i nic z tego nie mają.
Wszystko, co robią moi żołnierze, jest dla dobra kolonii.
Jeffrey Katzenberg miał podobną sytuację.
To się dla pani źle skończy.
Czego żądacie?
Chcą móc uprawiać seks z pani trutniami.
Moimi trutniami?
Oliver, zwołaj małą radę.
Skoro tu trochę pobędziemy, dacie mi nowy ręcznik?
Woodchuck wciąż nam rozkazuje.
Mówił, że pomoc już idzie. Skąd wiedział? Może kłamał?
A ja wciąż na bileciku nie mam stempelka!
Bądźmy cierpliwi...
Dość tego! Potrzebny jest nowy wódz.
Niedoszła gwiazda filmu ma rację!
Ogłaszam Peanutbuttera dożywotnim prezydentem Podziemia!
- Dziękuję! - Co? Nie!
- A Woodchuck? - Trzeba dać mu nauczkę!
Brać go!
Dobra, kochani, spokojnie.
Nie musimy „go brać”.
Przywiążmy go gdzieś,
gdzie nie narobi szkód swoimi pomysłami.
Nie związujcie mnie. Nie ma takiej potrzeby. Ja nie...
- Peanutbutter! - Dziękuję wam.
Jako dożywotni prezydent ogłaszam,
że pozwalam wszystkim jeść i pić to, na co mają ochotę!
DZIEŃ SIÓDMY
Głoduję.
I to nie jest zwykła gwiazdorska głodówka ani ta z sezonu festiwalowego.
- Gdzie jedzenie? - Zjedliście.
To koniec!
Nikt nie przyjdzie. Będzie trzeba kogoś zjeść.
Może Peanutbuttera?
On może smakować jak masło orzechowe!
Może jednak nie musimy nikogo zjeść?
Że niby co?
Niech mówi ten, który nie chce mnie jeść! Ma ciekawe pomysły.
Posłuchajcie mnie wszyscy.
Słynę z monologów podsumowujących odcinek.
Jeżdżę priusem, więc jestem dobry.
Nie poddawajmy się prymitywnym instynktom.
Rozumiem, że jest ciężko, ale jeśli połączymy siły
i mocno skupimy się na problemie, będziemy mogli jak przyjaciele...
- O mój Boże! - Biel!
Koniec z władzą mężczyzn! Teraz władzę tu przejmuje ogień!
- Dlaczego? - Nie, Jessica!
Mam dość zniewolenia
przez nowoczesne społeczeństwo z powierzchni.
To jest Podziemie i tutaj rządzi tylko płomień.
Ogień nie potrzebuje sprawiedliwości ani rozsądku.
- Ogień pragnie się wyłącznie nasycić! - Nasyćmy ogień!
- Ogień jest moim bogiem! - O Boże!
Przykro mi, ale sytuacja się zmieniła
i teraz stoję po stronie ognia.
Dzisiaj zjemy Zacha Braffa.
- A jutro będzie psina! - Nie!
- Zabierz go na miejsce. I ma tam zostać. - Nie, błagam!
Słuchajcie rozsądku! Tym razem!
I się skończył.
Nie wrócę trzeźwa do starego życia. Jest takie puste.
Dobra. Zdradzę ci, jak być szczęśliwym.
Już nie mogę się doczekać.
Po prostu udawaj, że jesteś, aż zapomnisz, że tylko udajesz.
Faktycznie.
Powinnam przestać narzekać i ciężej pracować.
Wszyscy tak robią. Dlaczego ja mam być inna?
Zamknijcie go tu.
- Nie! Diane, moja żonko. - Co jest grane?
Bracia Cohen.
Ludzie Podziemia mają nowego boga. To ogień.
Za swe zbrodnie mam nakarmić jego żarłoczne płomienie.
Nadzieja w tym, że mięso Braffa starczy na długo,
ale boję się, że rano nic z niego nie zostanie.
- Co jest grane? - Barry Levinson.
Zostaje tylko więzień.
- Ostrożnie, kolego. - Puszczaj mnie!
Tydzień był ciężki, sporo dyskutowaliśmy,
ale chyba mamy rozwiązanie, które zadowoli każdego.
Królowa udostępni seksualnych niewolników
na jedną noc zmysłowego luksusu, bachanaliów hedonistycznych uciech,
z opcją powtórki, jeśli orgia okaże się sukcesem.
Moje klientki się zgadzają.
Super. Czy możemy już wrócić na powierzchnię?
Tam są wszystkie moje ukochane chmury.
Ten jaki fajny. Jest śmiały i ma miękki odwłok.
Jak twoje pulchne ciałko trafiło do mojego królestwa,
różowa ciągutko?
Byliśmy na imprezie w Beverly Hills.
Było trzęsienie i teraz wszyscy są uwięzieni pod ziemią.
W Beverly Hills, mówisz? Oczywiście.
Ci z powierzchni wciąż włażą na nasz teren.
Najpierw się sprowadzą, potem wzrosną podatki,
a potem wprowadzą zdrową żywność.
Jak mam się skupić na wielkiej orgii,
gdy mam na głowie rewitalizację?
Trzeba się pozbyć tych intruzów raz na zawsze.
- Chodźmy... - Chwila.
DZIEŃ ÓSMY
To jak, Peanutbutter?
Powiedziałeś, że możemy jeść, na co mamy ochotę?
Trzeba coś wymyślić.
Peanutbutter to jedyna niechujowa rzecz, jaka mnie spotkała, a oni chcą go spalić.
Co by zrobiła mądra, nieskacowana Diane?
Nie wiem, muszę się napić wody.
Problem w tym, że się skończyła.
- Choodwuck ma rację. - Chwila. Czy tu nie ma wody?
Tak pod ziemią? W studni?
- Tak. My jesteśmy pod ziemią. - Pokopiemy i będzie woda!
- Nie, podłoże jest niestabilne. - Cicho, wiewiórze! Łopaty w garść!
Peanutbutter, nadszedł twój czas.
Chcesz coś powiedzieć, zanim podłożymy ogień?
Tak, chciałbym tylko powiedzieć: „Nie podkładajcie ognia”.
Ogień nie słucha niczyich próśb. Nic nie pokona ognia. Tylko...
Woda!
Co?
- O kurczę, faktycznie woda. - Jest silniejsza od ognia.
Nie zapominajmy, kto naprawdę...
Woda jest nowym bogiem!
Kurde...
Super! Woda!
H2O. Kurde, rozbiliśmy pieprzony bank!
Chwila. Nie przestaje lecieć.
To ekstra!
Przebiliście rurę, pijane matoły!
H2O nie!
DZIEŃ DZIESIĄTY
To chyba koniec.
O nie! Następne trzęsienie.
Jak to się stało?
W górę!
Zabierzcie ich stąd!
Błagam, nie! Ja tu jestem kimś ważnym!
Co za rudera. Wspólnota musi się o tym dowiedzieć.
Nie pozwalam nikomu o tym wspominać. Do końca życia.
To widzimy się jutro.
Po wiecu w Bakersfield jedziemy do fabryki piłek w Modesto.
Jesteś najlepszym, co mnie spotkało.
- Za rzadko to mówię. - To nic.
Jeśli te całe wybory są dla ciebie ważne...
Nie są. Widziałaś, że marny ze mnie przywódca.
Nie chcę być gubernatorem. Chcę być lubiany.
Ja cię lubię.
Chodźmy, Diane. Wracajmy do...
A, tak.
Dzięki za zaproszenie.
Świetnie się bawiłam. Wieczór szybko zleciał.
Spoko.
- Głodni? - Trochę tak.
- Etiopskie? - Dawno nie jadłem.
Idę do domu. Nie widziałam swojego faceta dziesięć dni.
Pewnie się martwi.
Jestem za etiopskim. Uwielbiam te gąbczaste placki.
- Jak to się nazywa? Yndżera? - Tak, yndżera.
- Yndżera, tak. - Właśnie.
Pycha placki.