(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ทฤษฎีเดอะพิกแบงก์)
ทุกคน มานั่งประจำที่ๆ
ถึงตารูธีที่จะรายงาน เรื่องบรรพบุรุษของเธอแล้ว
- เริ่มเลย รูธี - ได้ค่ะ ครูบอต
คุณนายบอตต่างหากล่ะ
ยาดทวดของทวดของทวดฉัน ชื่อว่าพรินเซส แคโรลิน
(ตัวแทน ผู้จัดการ สีชมพู)
ท่านเป็นตัวแทนและผู้จัดการในฮอลลีวู
แล้วระหว่างตัวแทนและผู้จัดการ มันต่างกันไงล่ะ
ทั้งคู่หาโครงการเพื่อลูกค้าพวกเขา
แต่ ผจก.เท่านั้นที่ผลิตได้
อะไรนะ
แม่บอกว่าฉันสืบเชื้อสาย ของแมวเพศเมียที่แข็งแกร่ง
พรินเซส แคโรลินตัวเล็กที่สุดจาก 12 คน แต่นั่นทำให้ท่านแข็งแกร่งที่สุด
แม่บอกว่า "แม้ท่านจะเคยพ่ายแพ้ แต่ก็สู้ไม่ถอย"
คำพูดนี้อ้างอิงถึงนาฬิกา
วิธีโบราณในการดูเวลา
ก่อนที่เราจะยอมรับระบบถั่วกันอย่างแพร่หลาย
ระบบถั่วเป็นแนวทางของเรา
ในสมัยบรรพบุรุษ ฉันจะเล่าถึง
เรื่องที่เกิดขึ้นในวันหนึ่ง
ของพรินเซส แคโรลินที่ต้องเผชิญหน้า กับปัญหาและเอาชนะความทุกข์ยากนั่น
ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 2017
วันนั้นก็เริ่มต้นเหมือนวันอื่นๆ
พรินเซส แคโรลิน อาศัยอยู่กับแฟนหนุ่มชื่อราล์ฟ
ท่านกำลังตั้งท้องและมีความสุขมากๆ
ขอโทษนะที่ไปหาหมอกับเธอไม่ได้
- อย่าห่วง ฉันรู้สึกดีมาก! - วันนี้เป็นวันสำคัญ
สติลตัน การ์ด ต้องออกแบบวันหยุดใหม่
เพื่อแข่งกับบริษัทรายใหญ่ๆ ได้
พวกฮอลล์มาร์กหรืออเมริกันกรีตติง
พวกการ์ดอวยพรเจ๋งๆ ที่เปิดออกมาแล้วมีเสียงเพลง
ฉันรู้ว่านายกำลังจะเป็น โจอี้ เค. อีสเตอร์คนถัดไป
ชายคนที่กำหนดวันอาร์เบอร์ขึ้นมา
ถ้าเป็นวันเพื่อนของเพื่อนแห่งชาติล่ะ
- ใช้ได้ไหม - เดี๋ยวก็คิดออกเองแหละ
ขอดื่มกาแฟสักจิบได้ไหม ดื่มได้นิดนึงน่า
- จิบเดียวนะ - วันนี้จะต้องเป็นวันที่เยี่ยม
นี่
ท่านคิดผิด
วันนี้จะต้องแย่สุดๆ
พรินเซส แคโรลินเริ่มวันของท่าน ด้วยการโทรหาโบแจ็ก ฮอร์สแมน
อดีตลูกค้าและคนรักของท่าน
- รูธี! ไม่ถูกกาลเทศะนะ - ขอโทษค่ะ
โกฟอร์โบแจ็ก!
เธอชอบมันไหม กำลังลองมือถือใหม่น่ะ
หรือ "โบฟอร์โกแจ็ก" ดีกว่าล่ะ อาจฟังดูฉลาดเกิน
ฉันไม่อยากให้คนคิดว่าพยายามมากไป โทษที นี่ใครพูดครับ
พรินเซส แคโรลินน่ะสิ ตาบื้อ
- ว่าไงพี.ซี. เธอคิดว่าไงล่ะ - เรื่องอะไร
"โกฟอร์โบแจ็ก!" หรือว่าบางที...
หยุด! นายจะต้องหาตัวแทนคนใหม่
ฉันเซ็งเรื่องจัดการข้อเสนอให้นายแล้ว
ข้อเสนอเหรอ บอกไปว่า ฉันไม่ถ่ายรายการเรียลลิตีแล้ว
มันดูด้อยค่า
อาหารในกองถ่ายมีแค่ ขนมธัญพืชอบกรอบแท่งนะพี.ซี แค่นั้น!
ก่อนอื่นเลยฉันไม่ได้ทำงานให้นาย ดังนั้นจะไม่ไปบอกอะไรกับใคร
แต่อย่างที่สอง ที่จริงข้อเสนอพวกนี้ดูน่าสนใจ
- เหรอ เช่นอะไร - ฉันไม่บอกหรอกเพราะ...
เข้าใจแล้ว ยุ่งอยู่สิ ฉันก็ยุ่ง เดี๋ยวโทรไปใหม่
ไม่ต้อง ฉันไม่ได้ทำงานให้นาย
พาดหัวข่าวในบล็อกแบบนี้ดีไหม
เธอเขียนข่าวตามนี้ว่า "ในที่สุดโบแจ็กก็ไขปริศนา
เรื่องแม่ของฮอลลีฮอก ใส่ลูกน้ำ ดูหล่อ
ตามด้วยมหัพภาคคู่ เจ๋งด้วย" จบประโยค
ฉันยังไม่เข้าใจแผนของนาย หรือมันน่าพาดหัวยังไง
แผนมันง่ายสุดๆ
เราไปที่อาคารศาลประจำเขต
ขอดูสูติบัตรทั้งหมด พอเจอสูติบัตรของฮอลลีฮอก
ก็ดูที่เขียนในช่องฝั่งแม่
พวกเขาไม่ให้สูติบัตรกันง่ายๆ หรอกนะ
ฉันต้องลองบางอย่าง
มีเด็กผู้หญิงมาที่บ้านฉัน เพื่อขอความช่วยเหลือ
ฉันอยากช่วยเธอ
ไม่รู้สิถ้านายคิดดีแล้ว...
ไดแอน ฉันเป็นคนดัง พวกเขาจะต้องให้สูติบัตรกับฉันแน่
มีแต่คนให้ทุกอย่างที่ฉันอยากได้ตลอดเวลา
มันเป็นสภาวะต้องคำสาปน่ะ แต่ก็สะดวกในชีวิตประจำวันนะ
- งั้นทำไมถึงต้องการฉันล่ะ - ไม่รู้สิ แค่อยากได้เพื่อนน่ะ
นายบอกว่าให้ฉันใช้วันลาพักร้อน เพราะจากที่นายพูด
"เป็นเรื่องฉุกเฉินเกี่ยวกับสิทธิสตรี"
- ฉันหลอกเธอได้แล้ว! - ทำไมไม่พาฮอลลีฮอกมา
ก็กะว่าจะพามา แต่เมื่อเช้านี้ ลูกกำลังตั้งใจนับฟันอยู่น่ะ
และไม่อยากออกจากบ้าน วัยรุ่นก็แบบนี้
รูธี นี่ควรจะต้องเป็น เรื่องของบรรพบุรุษหนูสิ
(ไดแอน โบแจ็ก)
- พวกตัวละครอื่นๆ นี่เป็นใคร - พวกเขาอยู่ในเรื่องด้วยนี่คะ
ช่วยอย่าออกนอกเรื่องได้ไหม
โอเคๆ
พรินเซส แคโรลินโทรหา เก็กโก แรบบิโตวิตซ์
บริษัทตัวแทนของคู่แค้นท่าน อดีตคนรักหรือคู่แค้นค่ะ
- รูธี! - โทษค่ะ ครูบอต
ท่านเคยมีแฟนหลายคน
ท่านก็เป็นคนธรรมดามีความรู้สึก ไม่ใช่เครื่องจักร
แต่วันนี้จะมีแค่เรื่องธุรกิจ
ท่านมาที่นี่เพราะว่ากำลังพยายาม
จะให้ลูกค้าของท่าน คอร์ตนีย์ พอร์ตนอย ได้แสดงใน
"ฝังฉันสิถ้านายแน่จริง" ฉากคือ เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศสในยุค 1940
เป็นเรื่องของนักเต้นแคนแคนที่เป็นมะเร็ง
แต่ก็ยังคงเต้นแคนแคนต่อไป ในฐานะศพที่ฉลาดหลักแหลม
เล่นหีบเพลงกับเควิน คอร์ริแกน, เควิน ไคลน์
คริส ไคลน์, คริส พายน์ และคริส แคตแทน
- เข้าใจแล้ว - เก็กโก
พรินเซส แคโรลิน ไงจ๊ะ! ชุดกระโปรงสวยจัง
มันเป็นชุดใหม่ หรือชุดที่ใส่มานับร้อยเที่ยวล่ะ
ปกติแล้วพรินเซส แคโรลินคงโวยวายไปแล้ว
แต่วันนั้นท่านก็คิดได้ว่าวาเนสซา เก็กโก ไม่มีอำนาจเหนือท่านอีกต่อไป
ความจริงผู้หญิงคนนี้ได้สร้างความท้าทาย และแรงบันดาลใจให้พริสเซส แคโรลิน
ไม่ใช่แค่เป็นตัวแทนที่ดีกว่าหล่อน
แต่เป็นตัวแทนที่กล้าพอที่จะลองและ ชนะหมดทุกเรื่อง
พรินเซส แคโรลินอยากขอบคุณหล่อน แต่ท่านกลับพูดว่า
- เธอดูเหนื่อยน่ะเวโรนิกา - ฉัน...
ตอบกลับไปดีมากครับ พรินเซส แคโรลิน
ไงพรินเซส เราเจออุปสรรคนิดหน่อย
นี่คริส แคตแทนถอนตัว ก่อนที่เขาจะกลับมาเล่นหนังใหม่หรือ
ทันทีที่โลกพร้อมรับมือกับแคตแทนเนี่ยนะ
- ไม่ใช่ มัน... - คุณถูกไล่ออก
ฉันถูกไล่ออกเหรอ
ฉันพยายามกล่อมเธอแล้วนะ แต่เพราะหนังล่มไม่เป็นท่า
และการแต่งงานที่ต้องยกเลิกไป
และจากการที่คอร์ตนีย์ โทษเธอทั้งสองเรื่องนั่น
ใครจะรู้ว่าพอร์ตนอยมีเรื่องบ่นเยอะแยะ ขอโอกาสฉันแก้ตัวอีกทีนะคะ
สัญญาว่าจะทำให้คุณได้รับบทนำ ในหนังเรื่องศพเต้นแคนแคนให้ได้
ว่าไงนะ
โธ่ พี.ซี.
ซี.พี. แค่อยากกุเรื่องทั้งหมด เพื่อให้เธอมาที่นี่เท่านั้น
นี่คิดว่าเรื่องจริงเหรอ
ศพในปี 1940 ที่เรียนเล่นหีบเพลง มันฟังดูตลกน่า
คุณเคยเล่นเป็นช่างเย็บผ้าสายตาสั้น ในเรื่อง "พายุในป้อมทิศเหนือ"
นั่นก็ใช่ แต่ก็เพราะตอนนั้น ฉันอยากร่วมงานกับแอชตัน
เดี๋ยวเราค่อยคุยกันทีหลังนะ ขอโทษที บาย
ประชุมดีไหมจ๊ะ โดนไล่ออกหรือเปล่า
เสียใจที่โดนไล่ออก นี่ลาเต้ครับ
- มันไม่มีคาเฟอีนครับ - ขอบใจนะจูดาห์
ถ้าเป็นปีที่แล้ว เจอเรื่องแย่ๆ แบบนี้ ฉันคงหัวเสียน่าดู
แต่ฉันไม่ต้องการคอร์ตนีย์
ทุกครั้งที่เราตกต่ำ เราก็จะเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ
- ขอข่าวดีหน่อยได้ไหม - นั่นน้ำผลไม้คั้นสดหรือเปล่าครับ
แต่ผมก็มีข่าวดีให้คุณ วางอยู่บนโต๊ะตอน 12.45 น.
เยี่ยม งานอะไรต่อไป
พอดีเห็นว่าสร้อยคอคุณขาด
ผมเลยเลื่อนนัดหมอของคุณ
แล้วเจอร้านเครื่องประดับชื่อดังใกล้ๆ
ไม่รู้เลยว่าจะเป็นไงถ้าขาดนายนะ พ่อขนดกเบอร์สองของฉัน!
พระเจ้า โทษทีนะ นั่นฟังดูน่ากลัว
อย่าหาว่าผมจุ้นจ้านนะครับ
แต่อาจเป็นการดีถ้าเราต้อน โบแจ็ก ฮอร์สแมนกลับมาที่คอกม้าของเรา
ขอโทษครับ "คอกม้า" กับ "ต้อน" เป็นการเลือกคำที่แย่มาก
ผมจะพยายามไม่เล่นคำในชั่วโมงทำงาน
แต่เมื่อเช้านี้เราได้รับข้อเสนอ 15 เรื่อง เกี่ยวกับโบแจ็กนะครับ
ผมคิดว่าเราไม่ควรมองข้ามโอกาสนี้ไปน่ะครับ
เลิกพูดเรื่องโบแจ็กซะ เราเป็นบริษัท ผจก.ศิลปินเล็กๆ
เราแค่ต้องมุ่งไปที่ลูกค้าที่เรามีอยู่แล้ว
คุณรู้ดีที่สุดครับ
- สุนัขนั่นคือใคร - คุณพีนัตบัตเตอร์
โม ฟอร์ กิสเตอร์ พีนัตบัตเตอร์!
ไงคะ สุดหล่อ ได้ยินว่าถอนตัว จากการลงสมัครชิงผู้ว่าแล้ว
เอาละ เรากลับไปหางาน ที่นายถนัดจริงๆ ดีกว่า ธุรกิจบันเทิงไง!
- ฉันต้องให้เธอหยุดพูดก่อน - ฉันพูดจบแล้ว
ฉันอยากกลับไปอยู่หน้ากล้องสุดๆ
แต่ตอนนี้ ฉันต้องช่วยอดีตคู่แข่ง ทางการเมืองเอาชนะเมียเก่าสองคน
(ห้ามชัก วูดชัก)
คนนึงถูกควบคุมโดยนักวิ่งเต้นที่มีอำนาจ
ส่วนอีกคนก็ฆ่านักแสดงชื่อดัง
นักร้องเพลงประกอบหนัง ชื่อแซก บราฟฟ์ และเผาเนื้อเขากิน
การเมืองตามปกติใช่ไหม
งั้นคุณพร้อมที่จะทำงานเมื่อไร...
ขอตัวก่อนนะ พวกเขาต้องการมือ
เพราะวูดชักเสียมือไปตอนอยู่ใต้ดิน
แล้วพวกเขาเอาก้ามกุ้งมังกร ที่น่าขนลุกมาใส่แทนน่ะ
เรื่องการเมืองทั่วไป
ไงคะ ฉันอยากเปลี่ยนตะขอที่สร้อย ใช้ทอง 24 กะรัต
นี่คือมรดกสืบทอดของครอบครัวที่มีค่า
พรินเซส แคโรลินได้สร้อยเส้นนี้มาจากแม่
ที่ได้มาจากแม่ของแม่พรินเซส ที่เอามาจากบ้านเกิดเดิม
เมื่อบรรพบุรุษของเราอพยพครั้งแรก ไปอเมริกาพวกเขายากจนมาก
ตอนอยู่ในบ้านเกิด พวกเขาเคยเป็นหมอและวิศวกร
แต่พออยู่ที่นี่พวกเขาต้องลำบากหางานทำ
ทุกๆ คืน พวกเขาจะร้องเพลงของบ้านเกิด
หวังว่าวันแห่งความรุ่งโรจน์เหล่านั้นจะหวนคืน
พวกเขาค่อยๆ ขายข้าวของทุกชิ้น เพื่อพยายามที่จะดำรงอยู่
ในวิถีชีวิตชนชั้นกลาง
แต่ก็ไม่เคยขายสร้อยเส้นนั้นเลย
เพราะมันเป็นของขวัญชิ้นเดียว ที่เธออาจให้ลูกสาวได้
สมบัติจากอดีต และเป็นสัญลักษณ์ของการยืนหยัด
และการเป็นนักสู้ที่มีมานานหลายศตวรรษ ในครอบครัวของฉัน
ที่จะยืนหยัดด้วยตัวเองได้เสมอ
- อีกสองชั่วโมงมารับสร้อยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
โทษที! เดี๋ยว ขอโทษครับๆ
โอเคๆ
ผมก็แค่กำลังมองหาของที่ดีๆ
คือผมไปเจอปลาดุกแสนสวยบนอินเทอร์เน็ต
- ชาร์ลีย์เหรอ - พรินเซส แคโรลิน!
- ตอนนี้เธอทำงานที่ร้านเพชรงั้นเหรอ - เปล่า ฉันเป็นเจ้าของบริษัท ผจก.ศิลปินน่ะ
อ๋อเหรอ ดีใจด้วยนะ
ภูมิใจในตัวเธอมากเลย
ความเห็นของนายไม่มีความหมายกับฉัน
งั้นคงดีแล้วที่ปีก่อน เธอ "ปฏิเสธ" ข้อเสนอของฉัน
ข้อเสนอเหรอ หมายความว่าไง
ฉันได้ข้อเสนอเยอะแยะ
ปีที่แล้วฉันติดต่อไปที่พนักงานของเธอ จำได้ว่าชื่อจู-โด
- จูดาห์ - ชายคนนี้ชื่อจูโด
ฉันเสนอจะซื้อวิมแล้วผนวกกับวิเกอร์
เราจะได้เรียกบริษัทใหม่ว่าวิมกอร์
อ๋อใช่ ข้อเสนอนั่นเอง
ไม่อยากจะเชื่อตอนเขาบอกว่าเธอไม่สนใจ
ก็ใช่เพราะไม่สนน่ะสิ และเขาทำอย่างที่ฉันบอกไป
งั้นเดาว่ามันเป็นไปได้ อย่างราบรื่นสำหรับทุกคน
เธอได้เริ่มต้นใหม่เป็นผู้จัดการ
และแทนที่จะซื้อวิม ฉันเลยซื้อยูทาห์แจสแทน
พวกเขาเป็นตัวแทน ที่แย่มากแต่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ
- ใช่ - ยังไงก็ดีใจที่บังเอิญเจอกัน...
- โทษทีๆ - ระวังๆ ได้โปรด
- ให้ตาย - ไม่ๆ
นั่นแพงหรือเปล่า ใช่สินะ
ยายทวดของทวดของทวด เสียใจที่เพื่อนร่วมงานที่ไว้ใจ
เก็บเรื่องนี้เป็นความลับจากท่าน
จิตใจของท่านสับสน "จูดาห์ มีความสามารถในการหลอกลวงหรือ"
ท่านหวังว่าสิ่งที่ชาร์ลีย์บอกจะไม่จริง
แต่สัญชาตญาณของท่านบอกว่า กบไม่ฉลาดพอที่จะโกหก
ไตรมาสแรก ไตรมาสที่สอง ว้าว ไตรมาสเยอะจัง
ขอโทษครับ ว่าไง
จูดาห์ นายไม่มีทางเดาถูกแน่ว่า ฉันบังเอิญไปเจอใครมา
ไม่รู้หรอกครับ ฉลาดมากครับคุณนาย
เจอชาร์ลีย์ วิทเทอร์สปูนมาน่ะ!
ชาร์ ลีย์
วิทเทอร์ สปูน!
- โอเค - มันทำให้นายรู้สึกไงล่ะ
เรื่องมันสั้นมาก ผมไม่รู้สึกอะไรเลย
แต่ไม่ใช่ความผิดคุณ ในฐานะนักเล่าเรื่อง
ผมมักมีปัญหาในการรับฟังกับการเล่าเรื่อง
การที่เขาไม่ตอบสนองทำให้ท่าน หวังว่ามันไม่จริง
หรือมันเป็นการเข้าใจผิด เกี่ยวกับคนแปลกหน้าลึกลับชื่อจูโดกันแน่
งั้นต่อไปให้ทำอะไรล่ะ
ฉันอยากได้ผู้หญิง ที่เห็นในอินสตาแกรม
คนที่มีถ้วยกาแฟน่ารักๆ
คิดว่าตอนเที่ยงเราก็น่าจะได้ตัว เจสสิกา อัลบา กับโจนาทาน เทย์เลอร์ โทมัส
โอเคแต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่า ผู้จัดการคืออะไร
พวกเขาแค่เอ่ยชื่อนักแสดงกับหนังเฉยๆ เหรอ
แล้วมันสร้างรายได้ได้ยังไงล่ะ
ไม่มีใครรูหรอกน่าทอร์ฟ มันไม่สำคัญ!
เงียบนะทอร์ฟ ทานยาเงียบซะ
(ปราบปราม)
(ยารักษาสมาธิสั้นของอนาคต)
ครับครู...
- รายงานต่อเลยจ้ะ รูธี - ขอบคุณค่ะ
- และคนสุดท้าย ร็อบ โลว์ - ความคิดเยี่ยมเลยครับ พรินเซส แคโรลิน
แต่เป็นไปได้ไหมว่าคุณลืมนัดของหมอน่ะ
- แย่แล้ว! - ผมผิดเองครับ
ผมเปลี่ยนตารางเพื่อให้ชีวิตคุณง่ายขึ้น
ขอบคุณนะจูดาห์! เดี๋ยวจะโทรหา ถ้าฉันคิดชื่อนักแสดงคนอื่นๆ อีก
(อาคารศาลเคาน์ตีตรัฐลอสแอนเจลิส)
(ไอศกรีมแอนด์เบลบอนด์)
(ใบอนุญาตหย่าร้าง สมรส ห้ามคุยกันเสียดัง)
(ห้ามกระซิบกันเบาๆ รอจนกว่าเสมียนจะเรียก)
- นี่นานเป็นชาติเลย - เพิ่ง 15 นาทีเองนะ
ฉันรู้ กลับบ้านกันดีกว่า
ไม่นะไดแอน แนะนำแบบนั้นได้ไง
นี่ไม่ใช่เรื่องเรา แต่เพื่อลูกสาวฉันนะ
ฉันรู้แล้วว่าต้องทำยังไง โทษนะครับ โทษที
ขอดาราดังที่กำลังทำเรื่องดีๆ ผ่านหน่อย
- ว้าว คนดังนี่! - แล้วเขากำลังทำในสิ่งที่ถูกต้องเหรอ
นี่เหมือนตอนที่จอร์จ คลูนีย์ แต่งงานกับสาวที่ดังน้อยกว่าเลยนะ
- เดี๋ยวนะ หมายถึงเจอร์จ คลูเนอร์เหรอ - ใครสนกัน
ไงครับ ใช่แล้วผมเอง โบแจ็ก ฮอร์สแมน
หมายเลขอะไร
โทษครับ ผมไม่แจกเบอร์โทรส่วนตัว
หมายถึงบัตรคิว ต้องมีบัตรคิว ไม่งั้นช่วยคุณไม่ได้ โบแจ็ก ฮอร์
ฮอร์สแมน ฮอร์สแมนต่างหาก
นี่คุณไม่คุ้นหน้าตาผมเลยงั้นเหรอ
ไม่เอาน่า โบแจ็กไปเอาบัตรคิวกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนสิ คุณคือไดแอน เหงียน!
ฉันจำคุณได้จากอะวาตาร์เกิร์ลครูชของคุณ
ฉันชอบ "เหตุผล 20 ข้อที่จะลองดีวาคัพ" มาก
ว้าว ขอบคุณ! คุณคิดว่า 20 ข้อนี่มากไปไหม
- ไม่เลย ข้อที่ 14 ทำเอาฉันตะลึงสุดๆ - ก็บอกไปแล้วว่าใช่
เราไม่มีเวลานะ ต้องเอาบัตรคิวที่ไหน
- แถวนั่น - ว่าไงนะ
และต้องกรอกแบบฟอร์มพวกนี้ด้วย
กระดาษบาด! ใครยังใช้กระดาษกัน!
ใช้แอพหรืออะไรทำนองนั้นไม่ได้หรือไง
บาย ไดแอน! เขียนบทความดีๆ ต่อไปนะ!
(หมายเลข)
เลิกหลงตัวเองสักทีเถอะ
(ศูนย์การแพทย์เซนต์เบอร์นาร์ด)
(ก้นด้านข้างที่เลิศล้ำ)
ตกลงว่าผลตรวจว่าไงบ้างคะ
ผมกำลังพยายามที่จะหาคำที่ดีที่สุดที่จะพูด
อย่างที่ชาร์ลส ลินด์เบิร์กคงจะพูดว่า
"บางครั้งเราก็ขับเครื่องบิน และบางครั้งเราก็เสียลูกไป"
ในกรณีของคุณ คุณไม่ได้ขับเครื่องบิน
เดี๋ยว ว่าไงนะ
การตั้งครรภ์ของคุณไม่เป็นผลแล้ว
งั้นจะทำยังไงให้ได้ผลอีกละ
ทำไมเป็นแบบนี้
พระเจ้า ไม่รู้สิ
ผมไม่ตำหนิคุณหรอก การแท้งมันเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ
ไม่มีอะไรผิดพลาดทางการแพทย์ บางทีคุณอาจแค่ต้องการลูกมากเกินไป
คุณอาจไม่สมควรมีลูกเพราะเคยทำตัวไม่ดี
คุณอาจเจอพระเจ้าแห่งการหลอกลวง หรือผีเสื้อไม้ที่อยากแก้แค้น
นี่มันหนักหนาเหลือเกิน
สำหรับผมไม่ใช่นะ นี่งานของผม ก็ค่อนข้างเป็นวันธรรมดา
แล้วฉันจะทำอะไรต่อไป
มีกระบวนการที่เราทำในอาทิตย์นี้ได้ที่นี่
ให้ดาร์ลีนหน้าห้องโทรเรียกคนมารับไหม
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร ฉันไม่ต้องการใครค่ะ
คุณเป็นหญิงแกร่งจริงๆ ยกเว้นช่วงบริเวณมดลูก
ค่อนข้างอ่อนแอ
- นี่ สร้อยคอฉันเสร็จหรือยัง - ฉันกำลังจะโทรบอกคุณ
ตอนกำลังดูสร้อยคอของคุณ ฉันถึงตระหนักได้ว่า
ที่จริงแล้วมันไม่ใช่ทองนะคะ ก็แค่ชุบทอง เห็นไหมคะ
ไม่ใช่ มันราคาแพงมากๆ
มันน่ารักดีค่ะ แต่ไม่มีค่า
ที่พูดว่าน่ารักก็แค่ให้คุณรู้สึกดีขึ้น
แต่มันมาจากบ้านเกิดของฉัน มันอยู่ในครอบครัวของฉันมาหลายชั่วอายุคน
ไม่ใช่ค่ะ สร้อยเส้นนี้ เป็นเครื่องประดับติดชุดจากเจ.ซี. เพนนีย์
ประมาณปี 1963 จะต้องมีใครบางคนโกหกคุณ เสียใจด้วยนะคะ
คุณยังต้องการตะขอทอง 24 กะรัต บนสร้อยคอขยะนี่อยู่ไหมหรือว่า...
ราล์ฟ นี่!
ไงที่รัก แค่โทรมาดูว่าไปหาหมอเป็นไงบ้าง
และขอให้มีความสุขกับ วันรำลึกถึงคนสวนของคุณ
ยังเป็นช่วงดำเนินงาน อย่าเพิ่งติ
วันนัดของหมอถูกเลื่อนไปน่ะ
ที่จริงตอนนี้ฉันกำลังจะเดินเข้าไป
ไงคะ ใช่ฉันเอง พรินเซส แคโรลินมาตามนัดค่ะ
ฉันชอบน้ำหอมคุณจัง
มีรูปวาดทะเลสาบบนกำแพงด้วยนะ
- แน่ใจว่าไม่ต้องให้ฉันไปด้วย - ราล์ฟ
ไม่เป็นไรน่า ฉันโตแล้วนะ
ทุกอย่างช่างดูง่ายสำหรับเธอ พรินเซส แคโรลิน
หมายถึงนั่นแหละเหตุผลที่ฉันรักเธอ
ใช่แล้ว ง่ายๆ
สมัยไฮสคูลเด็กผู้ชายทุกคนก็ ชอบฉันที่เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
โอเค ไว้เจอกันคืนนี้นะ
- ฉันรักเธอ - ฉันก็รักนาย
(วิม แมเนจเมนต์)
ไม่รู้ว่าคุณยังอยู่ที่นี่ ต้องการอะไรก่อนที่ผมจะไปไหม
ไม่ล่ะ ขอบใจ
คุณดื่มนั่นได้เหรอ
นายไม่รู้หรอกว่าอะไรดีที่สุดสำหรับฉัน
ทุกอย่างโอเคไหม พรินเซส แคโรลิน
ชาร์ลีย์ วิทเทอร์สปูน ได้ยื่นข้อเสนอที่จะซื้อวิม
แล้วนายก็ข้ามหัวฉันไปปฏิเสธเขา โดยไม่บอกกล่าว
- งั้นเป็นความจริงสินะ นายโกหกฉัน - ใช่
เพราะนายไม่อยากทำงานในบริษัทตัวแทนใหญ่ๆ
- นายเข้าพวกกับคนอื่นไม่ได้ - ผม...
นายเป็นคนแปลก งั้นนายเลือกอยู่ที่นี่ ที่ที่นายคุมได้ทุกอย่าง
ไม่ใช่ พรินเซส แคโรลิน...
งั้นนายก็โกหกฉัน และทำให้ฉันดูเหมือนคนโง่!
ผมพยายามปกป้องคุณ
เพราะถ้าคุณได้ยินข้อเสนอนั่น ก็จะรู้สึกว่าต้องตอบรับ
ฉันไม่ต้องให้นายมาปกป้อง
ถ้าคุณมีเวลามากขึ้น ก็อาจตัดสินใจในสิ่งที่อยากทำ
ด้วยความสมัครใจของตนเองซึ่งคุณก็ทำ
นั่นไม่ใช่การตัดสินใจของนาย
พรินเซส แคโรลิน เข้าใจว่าคุณหงุดหงิดอยู่
- และบางทีอารมณ์คุณ... - ไม่ใช่
ถ้าฉันไว้ใจนายไม่ได้ก็ทำงานร่วมกันไม่ได้
นายถูกไล่ออก
ขอบคุณช่วงเวลาที่ให้ผมอยู่ที่นี่ พรินเซส แคโรลิน
ที่ผ่านมามีความสุขจริงๆ ครับ จนกระทั่งเวลานี้
ส่วนนี้มันเศร้าจริงๆ
อย่าลืมนะว่าคุณจองโต๊ะไว้ตอนสองทุ่ม
- ขอบคุณ จูดาห์ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
รูธี เรื่องนี้มันเริ่มมืดมนขึ้นเรื่อยๆ นะ
หนูสัญญาว่าเรื่องมันจบแบบมีความสุข
งั้นเราไปตอนนั้นเร็วๆ เลยได้ไหม
การบ้านชิ้นนี้ควรจะต้องใช้เวลาถั่วหกเม็ดนะ
ตอนนี้เราใช้เวลาหมดไปแปดเม็ดแล้ว
ได้ค่ะ หนูเกือบจะพูดจบแล้ว
แต่ก่อนอื่น เรามาดูโบแจ็กกับไดแอนอีกรอบ
พวกเขาวางแผนอะไรกันอยู่
(เรื่องที่ไม่ได้รับอนุมัติ)
ความผิดพลาดๆ
ผมจะไม่ไปจนกว่าจะได้สูติบัตร!
ผมทำตามที่คุณบอก กรอกแบบฟอร์มนั่นไปแล้ว
แต่จะไม่รออยู่ในแถวอีกต่อไป
ไม่มีใครในนี้เอาน้ำแร่ฟิจิมาให้
และก็คอแห้งจากการที่ต้องมาตะโกนอยู่เนี่ย!
โบแจ็ก กลับบ้านกันเถอะ
ไม่ ผมอยากลงทะเบียน ร้องเรียนอย่างเป็นทางการ
- จะทำแบบนั้นได้ไง - ร้องเรียนอยู่ที่ชั้นแปด
แต่คุณจะต้องกรอกใบสมัคร ในการลงทะเบียนร้องเรียน
ซึ่งคุณจะได้ใบสมัครโดย ต้องไปเข้าแถวรอที่ 12 บี ชั้นสาม
รอบนี้คุณเป็นฝ่ายชนะ
(ซานโดรเพลส)
พรินเซส แคโรลีนต้องไปพบราล์ฟ
แต่ท่านไม่รู้ว่า จะบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขา
หรือเขาจะรับข่าวได้ดีแค่ไหน
เอาละ คิดว่า วันทับกระดาษแห่งชาตินี่เป็นไงบ้าง
"ขอบคุณที่ช่วยจัดระเบียบเอกสารให้ฉัน ฉันรักคุณมากเท่าอวกาศ"
โอเค งั้นนายจะเอาการ์ดใบนั้น ให้ที่ทับกระดาษเหรอ
คุณพริสเซส! และคุณสติลตัน ยินดีต้อนรับครับ
รับเครื่องดื่มเลยไหมครับ
ใช่ ผมขอไวน์ชาร์โตเนิฟเดอโปป
ไวน์แดงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความอื้อฉาว
เคอร์รี วอชิงตันคนนั้น ได้ทำให้ไวน์แดงกลายเป็นที่นิยมจริงๆ
รู้ไหม มันตลกดีนะ
ผมเคยนึกว่าพื้นที่แตร์รัวร์ ในชนบทที่อิตาลีเป็นคนทำให้มันดัง
แต่ไม่ใช่ เป็นมิสเคอร์รี วอชิงตันต่างหาก
ทุกคนรักมิสเคอร์รี
และแฟนผมเอาชามินต์นะ ใช่ไหม
- คุณรู้ดี - โอเคๆ
หมอว่าไงบ้าง เขาไม่ได้บอกเธอว่า เป็นพันธุ์ไหนใช่ไหม
อดคิดเรื่องบีบเท้า ของฟิลเบิร์ตตัวน้อยไม่ได้เลย
ท่านอยากจะบอกเขา
แต่ท่านก็อยากปล่อยให้เขาอยู่ใน โลกแห่งความหวังที่งดงามต่อไป
โลกที่ท่านก็เคยมีเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
และที่ตอนนี้ปรารถนา จะย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน
คือหมอไม่ได้มีข้อมูลมากนัก
นายก็รู้หมอเป็นไง แต่ไม่มีอะไรผิดปกติกับฉัน งั้น...
มิสแคร์รี อันเดอร์วูด
มิสแครี มัลลิแกน
มิสแครี ชื่อต้นมารายห์ มาทางนี้เลยครับ!
ดูพวกเธอเหล่ามิสแคร์รีนี่สิ!
- โอเคไหม - ฉันไปก่อนดีกว่า
- ให้ฉันขับพากลับไหม - ไม่เป็นไร
เจอกันที่บ้านนะ
แต่เมื่อพรินเซส แคโรลิน กลับไปถึงบ้านที่ท่านกับราล์ฟอยู่ด้วยกัน
ท่านพบว่าท่านไม่มีแรงที่จะเข้าไปข้างใน
ท่านอยากไปที่ที่คุ้นเคย ที่ที่เป็นของท่านเท่านั้น
(แทบบีวูด)
(น้ำยาบ้วนปากคิสเตอร์รีน)
ไง พรินเซส แคโรลิน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
อนาคตน่ะสิ
นี่มันน่ากลัวและดูผิดกฎหมาย
แต่ยังไงนายก็ควรจ่ายฉันสิบเปอร์เซ็นต์
ฉันอาจตัดให้เธอได้มากกว่านั้นอีกนะ
(ห้องรอ)
นั่นลูกใคร
ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันเปลี่ยนบ้านเธอ
เป็นฐานของการดำเนินงาน คลีนิกหมอฟันตัวตลกแห่งใหม่ของฉัน
เธอก็น่าจะบอกกันตั้งแต่ตอนที่ฉันย้ายมาสิ
แม่ฮะ แม่ผมอยู่ไหน
ไม่นะ! เขาตื่นแล้ว
พ่นแก๊สหัวเราะเร็วเข้า!
เอาละ เห็นชัดว่านายกำลังทำงานที่สำคัญอยู่
ฉันก็แค่อยากดื่มสักแก้ว แล้วจะเข้านอนเลย
(หลังจากดื่มเหล้าไปเจ็ดแก้ว)
ดูฉันสิ ฉันเป็นราชินีแมวโง่ ลูกของฉันมีขนาดเท่าถั่วเม็ดจิ๋ว
นี่ เกิดอะไรขึ้นกับสร้อยคอเธอน่ะ!
ตายแล้ว! ตายๆ แย่แล้ว
มันจะต้องหล่นแน่เลย!
พรินเซส แคโรลินอยู่ไหม
อยู่ แป๊บนึงนะ!
- ทอดด์ เอาพวกตัวตลกออกไปจากที่นี่! - ไปๆ
ตัวตลกสลายตัว!
เข้าไปที่มืด! ไปๆ!
ไป หนีเร็ว! ทุกคนออกไป!
โอเค
- ว่าไงจ๊ะ สุดหล่อ - ขอบคุณพระเจ้า!
เธอไม่ได้กลับบ้าน ไม่รับสาย กังวลแทบบ้า
นายเป็นห่วงเหรอ
จูดาห์บอกว่าเธออาจอยู่ที่นี่ เธอไล่เขาออกเหรอ
เจ้าชิวแบคกาเด็กแนวนั่น มักจะชอบมายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉัน
ไม่รู้เลยว่าเธอยังเก็บที่นี่เอาไว้ ทำไมถึงยังเก็บที่นี่ไว้ล่ะ
โอเค อะไรเนี่ย จะถามมากไปแล้วนะ
- นี่เธอดื่มด้วยเหรอ - ไม่เป็นไรน่า โอเคนะ
- ฉันกลับมาดื่มเพราะลูกไม่อยู่แล้ว - ว่าไงนะ
ลูกไปแล้วไปลับ เหมือนหนังเบน เอฟเฟล็กไง
นั่นเป็นภาคต่อได้นะ ลูกไปแล้วไม่หวนคืน จดเอาไว้ได้เลยสิ
พระเจ้า พรินเซส แคโรลิน
โอเคน่า! นายก็รู้จักฉัน
ฉันมักจะยืนหยัดด้วยตัวเอง
พ่ายแพ้แล้วก็ลุกสู้ต่อไป
เหมือนกับลูกอมที่มีทูเร็ตต์ จดลงไปด้วยล่ะ
งั้นก่อนหน้านี้ตอนทานมื้อเย็นก็โกหกใช่ไหม
นายหงุดหงิดเรื่องนั้นเนี่ยนะ เรื่องที่ฉันโกหกเหรอ
เรื่องที่แท้งลูกเหรอ เรื่องที่ฉันเก็บห้องไว้
ฉันโกหกเหรอ นั่นเป็นสิ่งที่ น่าเศร้าสุดที่เกิดขึ้นเลยนะ
ฉันแค่พยายามทำความเข้าใจเรื่องที่เธอพูด
ไม่เป็นไรหรอกน่า เดี๋ยวฉันก็ตั้งท้องใหม่ได้อีก
ฉันขอโทษจริงๆ ให้ฉันพาเธอกลับบ้านเถอะ
- เมื่อเธอพร้อม... - ฉันพร้อมแล้วนะ!
ฉันบอกว่าฉันพร้อม
โอเค งั้นเรากลับไปหาหมอ ลองถามเรื่องทางเลือกอื่น
ฉันไม่ต้องการทางเลือกอื่น แม่ฉันมีลูกตั้ง 12 คน
ร่างกายฉันพร้อมสำหรับการมีลูก เราก็แค่จะต้องสู้ต่อไปเรื่อยๆ
พรินเซส แคโรลิน ฉันรู้ว่าเธออยากจะท้องเอง
แต่เธอแท้งมาแล้วสองครั้งน่ะ
- ห้าครั้ง! - ว่าไงนะ
ฉันเคยแท้งมาแล้วห้าครั้ง
เมื่อปีที่แล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้ครั้งหนึ่ง และก่อนหน้านั้นอีกสามครั้ง
- แต่ช่างมันเถอะน่า ไม่เป็นไร - ทำไมถึงไม่บอกฉัน
ล้อเล่นหรือไง ฉันไม่อยากให้นาย มองฉันด้วยสายตาแบบนั้น
แบบนี้ไงล่ะ ฉันรู้ว่าทำมันได้
อย่าเก็บเรื่องแบบนี้ไว้คนเดียว มันไม่ถูก
- มันไม่ใช่เรื่องของนาย - ใช่สิ เรื่องของเรา
นายไม่มีสิทธิ์มาโกรธฉัน
- วันนี้เป็นวันที่แย่ของฉัน - เป็นวันที่แย่ของเรา
มันง่ายมากสำหรับนายไงล่ะ ที่รักฉันเมื่อทุกอย่างนั้นดีหมด
พรินเซส แคโรลิน ฉัน
- ให้ฉันพาเธอกลับบ้านเถอะ - ไม่
นายจะต้องรับความจริงให้ได้
นายจะต้องชินกับมันซะ
เพราะถ้านายอยากมีลูกกับฉันจริงๆ เรื่องนี้ก็อาจเกิดขึ้นได้อีก
เตรียมใจไว้แล้วหรือยัง
อาจแท้งเพิ่มอีกห้าครั้งแต่ฉันน่ะพร้อมแล้ว
เพราะฉันต้องการสิ่งนี้ นายอยากได้ขนาดนั้นไหมล่ะ
แค่คิดว่าเราน่าจะหาทางเลือกอื่นดูน่ะ
โอเค นี่ไงทางเลือกอื่น
- ออกไปจากห้องฉันซะ! - ฉันเสียใจ
ออกไปซะ! เก็บคำขอโทษไว้ให้แฟนคนต่อไปเถอะ
คนที่นายพากลับบ้านไปเจอพ่อแม่ได้ คนที่ง่ายๆ น่ะ
ลาก่อน พรินเซส แคโรลิน
มีอะไร
ฉันโทรมาเรื่องข้อเสนอพวกนั้น ฉันไม่อยากทำมัน
เราจะดังไปทำไมถ้ายังต้องต่อแถวอยู่
ถ้าเธอช่วยปฏิเสธไปอย่างสุภาพในนามของฉัน
ฉันไม่ได้ทำงานให้นายนะ โบแจ็ก!
โทษที ฉันเริ่มต้นผิดไปหน่อย วันนี้เธอเป็นไงบ้าง
- ก็นะ... - เพราะของฉันมันแย่
จริงๆ นะ เป็นวันที่ประหลาดสุดๆ
เพราะฉันเป็นคนดี ที่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
ตอนแรกไปทานอาหารเช้าที่พิงค์เบอร์รี
ซึ่งฉันสมควรได้ทาน เพราะฉันตั้งใจจะทำอะไรดีๆ วันนี้
แต่ตัวโรยหน้าของโปรดฉันมันหมด
ก็เลยข้ามถนนไปที่ร้านเมนชีย์ อย่างกับพวกกุ๊ยเลยนะ
ที่ร้านแมนชีย์ก็มี พนง.วัยรุ่นโง่ๆ
ทำหน้ารำคาญใส่ฉัน
ล้อกันเล่นหรือไง คิดจะตำหนิฉันเหรอ
หล่อนมีคิ้วที่ไม่เท่ากันสุดๆ แล้วก็ทำงานในร้านเมนชีย์
และอย่าให้ฉันเริ่มบ่น เรื่องค่ายกักขังเหม็นหืนนั่น
นั่นก็คือที่อาคารศาลเขตในแอลเอ
นี่ อยากรู้ไหมว่าฉันทำอะไรไป
ตอนที่ฉันมีวันที่เลวร้ายแบบแย่สุดจริงๆ น่ะ
อะไร
ฉันจินตนาการว่าในอนาคต เหลนของเหลนของเหลนฉัน
จะพูดเรื่องฉันที่หน้าชั้นเรียน
เธอทั้งมั่นใจและตลก และก็เล่าเรื่องของฉันให้คนอื่นฟัง
และทุกอย่างก็ลงเอยด้วยดี
และเมื่อฉันคิดแบบนั้น
ก็คิดว่าทุกอย่างมันจะเป็นไปได้สวย
เพราะไม่งั้นเธอจะเล่าอะไรอย่างอื่นได้ล่ะ
แต่มันเป็นเรื่องโกหก
ใช่แต่มันทำให้รู้สึกดีขึ้น