NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
...ani na chwilę.
Ja wszystko widzę, Tina. I wiesz, co myślę?
Że nie masz niebieskich.
Dobrałaś z kupki i rzuciłaś na stół niebieską,
żeby nas zmylić.
- Rzucaj już! - Przepraszam!
Wdrażam tu takie małe coś, co się nazywa „strategią”.
Nie spieszę się, bo lubię być w centrum uwagi.
- Dziesięć minut wstrzymujesz kolejkę. - Skoro ci się tak spieszy,
to rzucam teraz to i czekam na ruch Tiny.
Jednak miałaś niebieskie. Touché.
Henrietto, nie używaj obcych wyrazów przy dziecku.
- Zacznie kombinować. - Teraz ty, Beatrice.
- Co ci jest? - Nic. Świetnie się czuję.
Muszę się napić wody.
Beatrice chciała podłożyć dziewiątkę za szóstkę!
Myślisz, że nigdy nie widziałem takiej starej szulerki?
- W porządku? - To nic, tylko...
Pocięłaś się? Wiem, co zrobić. Weź alkohol, lód i sok z cytryny.
- Zapomnisz o przecięciu. - Zaraz wrócę.
Raz.
PLASTRY
TATA OTTO: Co słychać, skarbie?
Kalifornia jest super!
DEBATA
Obywatele mają dość kleszczy bezmaślności
Woodchucka Coodchucka-Berkowitza.
Odnosisz się do moich homarowych przeszczepów,
by odwrócić...
Po co komu gubernator, którego załatwią dwie recepturki?
Woodchuck spada w sondażach.
Nie trafia z przekazem do Kalifornijczyków.
TAŃCZĄCY ZE SZCZYPCAMI
BIEL-O-FILE
Mam bardzo ważną polityczną wiadomość.
Mam nowe dłonie, ludzie!
Woodchuck rośnie w sondażach.
Wygląda na to, że jego przekaz jednak przemawia do wyborców.
WYBORCY LUBIĄ DŁONIE
Jak się macie? Wspaniale.
WOODCHUCK ŁAPIE DZIECKO BIEL NIE ŁAPIE DZIECKA
O co to halo? Też mam dłonie.
Niemożliwe, żeby nowe ręce były tak cudowne.
Nikt nie ma wiecznie czystych rąk. Przybliż ten kciuk.
I wyostrz. Jeszcze raz zoom.
I znów wyostrz. Powiększ trzy razy. Wyostrz. Jeszcze.
Teraz raz zmniejsz. Rozmaż.
- Dobrze. - Co ty robisz?
Cicho, Buźka. Mózg nad czymś pracuje.
Skanuj odcisk palca i daj mi wszystkie odsyłacze.
- Tak myślałam. - Co?
MOŻNA RĘCZYĆ ZA RĘCE?
Przed Woodchuckiem te ręce należały do Ernesta Contralto.
Przestępcy. Ten ktoś był pedofilskim mordercą.
Cóż, jeśli już kogoś mordować...
Nie, Tom. On nie mordował pedofilów. Był pedofilem łamane na mordercą.
O nie! Jak powiedziałaś „łamane”, aż się przestraszyłem.
Na początku go nie lubiłem ze względu na to, że nie miał rąk.
To się zmieniło, gdy przyszyli mu nowe.
Ale potem wyszło, że te ręce są złe. Nie ufajcie politykom!
Pośle nas tymi rękami do piachu.
To samo zrobił Contralto z dziećmi,
gdy już je spedofilował tymi rękami!
Nie pomagasz!
Te ręce zrobiły się bardzo agresywne.
Uważaj! Zaatakowały ci twarz!
Nad czym pracujesz, lalka? Klikają w to?
Niech klikają. Niech. Kli. Kają.
Piszę artykuł, że Jessicę Biel wynajęli prywatni więzienni lobbyści...
O Boziu, kogo to obchodzi? Mnie obchodzi, a mnie nie obchodzi.
Więc pomyśl, jak obchodzi kogoś, kogo nie obchodzi.
- Cóż... - Może idź z nią na lunch?
Dlaczego...
Napiszesz, czym pachnie, co robi, że ma śliczną twarz.
To ludzie chcą wiedzieć o pierwszej kobiecie-gubernatorze.
Wezmę tost z awokado.
Ale zamiast awokado proszę świeże morskie powietrze.
A zamiast tosta wezmę jedno ziarenko ryżu.
- Dla pani? - Ser z grilla?
Dzięki za spotkanie.
Możesz o mnie pisać, co chcesz.
To nie ma wpływu na sondaże.
Ludzi i tak obchodzą tylko pierdoły. Więc możesz zaszaleć.
Dziś chcę tylko wiedzieć, czym pachniesz.
To moje nowe perfumy. The Biel od Jessiki Biel.
- Nazwałaś je „Debil”? - „The Biel”.
„Debil”? Tak jak większość celebrytów?
Nie. „The Biel” jak Jessica Biel.
- Chyba mówimy o tym samym. - Chcesz? Mam ich cały bagażnik.
- Nie. - Na pewno?
Peanutbutter lubił mój zapach.
Nie schlebiaj sobie.
Ekscytują go wszystkie zapachy.
I wszystko inne.
Matko! Dalej ma ten durny plakat z magicznym okiem?
Co? Nie.
Jak byliśmy razem, to była jego obsesja.
Kazał mi się na niego gapić. Godzinami.
Na bank.
I nagle to dostrzegłam. I to było niesamowite.
Tak się cieszyłam, że wytrwałam i zobaczyłam tę piękną rzecz.
Czułam się tak...
Co na moim talerzu robi ohydne awokado? To jest atak na moją osobę.
Bardzo przepraszam.
Wracając do tematu.
Niezwykłe, że taka mała głupota ma tak niesamowitą moc.
- Wiesz, o co chodzi? - Myślę, że tak.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Czytelników wpisu o Biel rozjuszyła wzmianka,
że kandydatka nie zjadła awokado, nazywając ten wytrawny owoc „ohydnym”.
CHROMOLĘ GUACAMOLE
Kto nie lubi awokado?
Nie wiem, czy z takimi poglądami może rządzić stanem.
Wcześniej nie miałem wątpliwości.
Więc, tak naprawdę, tylko ta sprawa z awokado mi nie leży.
Dlaczego powiedziałaś, że nienawidzisz awokado?
Muszę żyć w zgodzie ze sobą, Katrina.
POLEGŁA NA TOŚCIE
Sondaże, niczym awokado,
zmieniły kolor z żywozielonych na zgniłobrązowe.
A że do wyborów został tylko tydzień, jej kampania może być w opałach.
Kto by pomyślał, że taki trywialny detal może pociągnąć Biel na dno?
Tak, kto by pomyślał?
Właśnie.
Ja! Napisałam o tym, bo wiedziałam, że to się nie spodoba.
Więc ja pomyślałam.
Choć to nieważne. Nie dziękujcie.
Choć beze mnie nic by się nie stało. więc to dzięki mnie.
- Ktokolwiek za tym stoi... - Przecież mówię.
Jeszcze się nie ekscytujmy.
Do wyborów został tydzień. Wiele może się zdarzyć.
To jeszcze nie koniec.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
WYNIKI WYBORÓW
To koniec. Wygrywa Woodchuck Coodchuck-Berkowitz.
- Tak jest! - Tadam!
- Udało się! - Piona! Dycha!
Znak szatana. Cza-cza! Tak!
- Udało się nam. - To fakt.
Ja i ty pracujemy razem. Oboje dajemy z siebie tyle samo.
Napisałam artykuł, który dał mu fotel gubernatora.
A ty sprawiłeś, że przestał nim być.
Ja ich podniosłem, ty ich powaliłaś.
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
Dziękuję za spotkanie.
Jestem Yolanda Buenaventura z Biura Bajer Biznesu.
Śmieszniej by było, gdybyś miała na imię Betty.
Przykro mi, że mam za mało komiczne imię,
ale sprawa jest dość poważna.
Zaniepokojeni rodzice się skarżą.
Wielu z pana klaunów-dentystów nie ma uprawnień do wykonywania zawodu.
- Czy śmiech to nie najlepsze lekarstwo? - Nie, najgorsze.
Zakładając że nim jest, a prawnie nie jest.
A gdybym uznał, że celem mojej firmy jest dostarczanie rozrywki?
Wtedy tym powinni zajmować się pracownicy.
A zgodnie z recenzjami na Yelpie, są, cytuję,
„do głębi wstrząsającym, pluszowym koszmarem z fantazji Freuda”.
Krytykować każdy potrafi.
Na Yelpie? Tak, o to tam chodzi.
Zdaje się, że firma tylko straszy dzieci i dorosłych, z którymi przychodzą.
W październiku mógłby pan to reklamować jako przygodę halloweenową.
Ale mamy styczeń, w którym, z tego, co wiem,
nie ma Halloween. Jestem zmuszona...
Chwila! A gdyby klauni-dentyści występowali?
W uroczej, dziwacznej, nieprzerażającej klaunstrawaganzie?
Wtedy musiałaby pani przyznać, że prowadzę legalny interes.
- Słucham. - Proszę o tydzień. Wystawimy spektakl.
Jak nie będzie śmieszny, zamknę firmę
i wypuszczę moich klaunów-dentystów do lasu,
gdzie już nikogo nie będą niepokoić.
Ma pan tydzień na zrobienie show, który mnie porwie.
Ale ostrzegam, że jestem wybredna.
Poznałam na przyjęciu Paula Rudda i wcale mnie nie oczarował.
Przepraszam.
- Daj mi przejść. - Ma być śmiesznie.
To ma być śmieszne? To raczej smutne.
Niektórzy by powiedzieli, że radość i smutek to awers i rewers jednej monety.
Nie. Abraham Lincoln i dziwny płaski dom to dwie strony jednej monety.
Zrób sobie przerwę.
Mam tydzień, żeby zmienić tych dentystów w klaunów.
A oni nie świrują, nie błaznują i nie wpadają w szaloną głupawkę!
Powinnaś to pić?
Dlaczego nie? Nie mam już dziecka ani faceta. Chyba mogę się ululać?
- A nie powinnaś być w pracy? - Ja się rekabibruję.
- Może powinnaś... - Judah! Odbierz telefon.
Masz spotkanie z Flipem McVickerem.
Napisz babce, że się spóźnię.
Jakiej babce?
SCENARZYSTA
Jesteś scenarzystą?
W sumie jest tu błąd, powinno być „masażysta”.
Ale chciałbym być scenarzystą.
Wybacz, żartowałem. Właśnie takie błyskotliwe dowcipy są...
- Tak, tak. Dzięki za wizytówkę. - Chwila, mam też fajny pomysł na serial.
O starszym byłym detektywie, wciągniętym...
Pasjonujące. Napisz scenariusz i zaczniemy od tego.
- Już napisałem. Bum. - O, wziąłeś ze sobą.
Nie ufam e-mailom. No wiesz... służby.
Słuchaj, Flip, zanim to przeczytam,
powiem tylko, że w tym mieście jest megaloteria.
Szanse, że właściwy człowiek to odkryje są jak milion do...
PHILBERT AUTOR: FLIP MCVICKER
...jednego.
Wiem, że mam w sobie ogromny potencjał. Wiem, że potrafię.
Nawet jeśli nikt nie rozumie i we mnie nie wierzy.
- Wiem, że to pewnie głupio brzmi, ale... - Wcale nie głupio. Ja w ciebie wierzę.
Nie umiem inaczej tego opisać. Po moim ciele rozlała się fala ciepła.
- Jakbym czekała na to całe życie. - Fantastycznie!
Świat jest zły, groźny i pełen strasznych klaunów-dentystów.
Starają się być mniej straszni.
Ale ten scenariusz daje mi nadzieję.
To musi powstać. Co zawsze powtarzam?
Co odróżnia agentkę od menadżerki?
Menadżerka zawsze dużo opowiada o różnicach
między nimi, a agentka znacznie mniej?
Nie! Menadżerka produkuje. Ten scenariusz to znak!
Muszę zebrać dupę i to wyprodukować.
Todd, ustaw mnie z Turtletaubem. Namotaj mnie z tą babką.
Ale jaką babką?
Dobra. Klentyści! Narada!
Zmażcie smutne miny z twarzy i słuchajcie!
Musimy pomóc Princess Carolyn, ale i ćwiczyć przed przedstawieniem.
Gdyby dało się jakoś połączyć te sprawy...
Co za absurdalny pomysł!
Doktor Picarello, chyba już zrobiliśmy z pani klauna.
Ale słodko!
ŚLIMACZA POCZTA
Przesyłka specjalna.
Kolejny ruch jest kluczowy. Pełen odpał. To skrajnie niepoważna sytuacja.
LEPIEJ SIĘ ZATRZYMAJ!
- Co jest w tej skrzyni? - Adresat ma to dostać do ręki.
- Teraz, doktorze Boing Boing! - Jestem na pozycji.
Princess Carolyn, trzymaj się.
Więc, tak naprawdę, tylko ta sprawa z awokado mi nie leży.
Cel namierzony.
Doktorze Boing Boing, dostarcz towar!
Czas na show!
- Witam! - Lenny, fajnie, że znalazłeś czas.
A szukałem go? Skułaś się?
Zioniesz jak ktoś, kto chce zgasić gorzelnię wódą.
Nowe perfumy. The Sein od Seinfelda.
Zaróbmy maszsssę kaszssy.
Więc: młody scenarzysta, do telewizji, ja produkuję.
- Telewizja? - Przejrzyj.
Mówię ci, że wyskoczysz z kapci.
Znasz stronę Która-jest-teraz-godzina.com?
- Tę, co mówi, która jest godzina? - Tak.
Zamierza wbić się w świat streamingu.
Można zbić kasę na reklamach.
Do tego publika, która nie wie, która jest godzina.
Czad! To strasznie dużo ludzi!
To byłoby dobre na początek, ale trzeba się spieszyć.
- Chcą premierę przed zmianą czasu. - Za tydzień pitching.
Philbert? Kto to jest?
To podstarzały, ale przystojny detektyw,
który jest wciągnięty w... coś tam.
- Ale kto to? Masz jakąś gwiazdę? - Nie, ale...
Bez tego nie ma co podbijać.
Pitching w TV jest jak flaga Izraela. Bez gwiazdy się nie liczy.
- Przykro mi. - Nie! Flak!
Wiruje.
Zaliczyła zgona jak kapusta kiszona.
Nie pozwólcie mu wrócić do biura!
To chyba robota dla „Walca kurczaków z gumy”!
Doktor Picarello, trzeba ją ocucić.
Dziesięć jednostek honka-honków.
Teraz!
Przepraszam.
Mogę panią prosić do tańca?
- Co, do chuja Wacława? - Ale piękne.
- Wyraża tak wiele bez użycia słów. - Pojebało was?
Dobra. Może Aaron Eckhart?
Ma u mnie dług i umie wniknąć w rolę.
Wnika tak, że znika, a razem z nim publika.
- Tony Shaloub! - Kto?
To jest Która-jest-teraz-godzina.com,
a nie Która-była-15-lat- -temu.geocities.com/fanpage-Monka.
Proszę, zrozum. Strasznie mi zależy.
Ten projekt to moje dzie...
- To moje dziecko! - Bez gwiazdy
- to trup. - Nie!
Dziękuję!
Musi być nazwisko, które cię zajara.
Jack Huston... Hugh... Hugh Jackman.
- BoJack Horseman! - O!
Corbin Bernsen.
- Ben Mendelsohn. - Czekaj.
- BoJack. To jest pomysł. - Jasne. Ktoś w jego stylu.
Miałem już nie pracować z tą łajzą, ale ma gość wyczucie chwili.
Gra w Sekretariacie, potem znika na rok.
Wraca, żeby nagrać jeden odcinek reality show o tyłkach.
Ale...
Potem dajesz mu rolę antybohatera jak Philbert.
To jest serial, który wrzeszczy: która jest teraz godzina?
Tak, jasne. Chodzi mi o to, że jest wielu...
P.C.! Załatwisz mi BoJacka czy nie?
- Jasne, że tak. - Wyślę ci kontrakt. Z klauzulą.
Nie zaryzykuję, że znów wyjedzie.
- Ma go podpisać przed pitchingiem. - Pewka.
I nie tankuj tyle alko, młoda. Bania ci nie służy.
Kurczak z gumy...
No i się to gówno do mnie przyczepiło.
To było super!
Ale jeśli Yolanda ma uwierzyć, że może nam się udać,
musimy dać ostro czadu i pokazać show tak bezsprzecznie zabawne
i afirmujące życie, że nie będzie miała wyjścia i powie...
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Fantastyczny spektakl! Możecie prowadzić ten biznes.
- Hurra! - Świetnie!
To bym powiedziała, gdyby był dobry.
To dla porównania, bo moje prawdziwe odczucie to:
nie podobało mi się.
O nie! Moje „hurra” było przedwczesne!
Muszę panu zalecić natychmiastowe rozwiązanie tej firmy.
Dobra, słyszeliście panią. Wszyscy wsiadajcie do auta.
Jedziemy do lasu okalającego stary, opuszczony psychiatryk.
Obok szkoły podstawowej. To wasze miejsce.
KOTBERNET
- Na resztę dnia biorę wolne. - Co? Dlaczego?
Jakoś mi się odechciało pracować,
więc jakbym miał się zmuszać, odwalałbym fuszerkę.
Dzięki.
Przypominam, że masz po południu biczing
- o tej stronie z zegarem. - Chodzi ci o pitching.
Na sto procent w kalendarzu było „biczing”.
Brzmiało dziwnie. Mógłbym to sprawdzić, ale musiałbym iść na parter, więc...
- Nie, dziękuję. - Nie ma sprawy.
KONTRAKT
- Co? - BoJack, mam niusa!
- Zły moment. Nie teraz. - Posłuchaj...
Nie masz wyjścia, kotku.
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
Rany, wyciągnęłaś złą kartę!
Talia to surowy władca. Hollyhock, chodź tu na moment!
Ale jaja, Tina musi pociągnąć pierdyliard kart.
Tak się nazywa?
POGOTOWIE
- Trzeci raz mówię. - A nazwisko?
Manheim-Mannheim, Baden-Wirtemberg...
Jeszcze coś?
Wydaje mi się, że gdzieś był Lopez. Może Chung?
Przykro mi, nie mogę pomóc.
Każda informacja o 17-letniej klaczce, którą kwadrans temu przywiozła karetka,
ucieszy mojego przyjaciela, pana Hamiltona. Kolegę pana Franklina.
Dostęp do informacji ma tylko rodzic lub prawny opiekun.
- Guerrero! - Co?
Hollyhock Manheim-Mannheim-Guerrero... Robinson...
Zilberschlag-Hsung-Fonzarelli-McKwak. Tak się nazywa.
Metr pięćdziesiąt, 17 lat , urodzona we wrześniu.
I... jesteśmy podobni.
Uwielbia jabłka, ale nienawidzi musu. Jest zabawna.
Ale nie jest wredna, co charakterystyczne,
bo w jej wieku się myśli, że takim trzeba być.
A Hollyhock jest słodka.
Nawet jak zieje sarkazmem. I ma ten uśmiech...
- Pomogło? - Nie. Jest pan prawnym opiekunem?
- Nie wyjdę, dopóki jej nie zobaczę. - Proszę usiąść.
Nie lubię dłoni pedofila mordercy,
ale też nie lubię, jak ktoś wylewa pomyje na awokado.
Mam twardy orzech do zgryzienia.
Co dalej...
Wyjdzie z tego.
Pomyślmy, co dla niej najlepsze.
- Hollyhock jest... - Przepraszam.
- Mówicie o Hollyhock? - Jose Guerrero.
Dobrze, że jesteś. Jestem BoJack Horseman.
Wiemy. Jestem jej tatą, Steve Manheim. Ze mną lepiej nie zadzierać.
Dashawn Mannheim. Ze mną można zadrzeć,
jeśli chcesz stoczyć taneczną walkę, bo wtedy...
Pięć, sześć, siedem, osiem.
- Ostrzegałem. - Dobra.
Cupe Robinson III. Myślę, że jesteś szpetny.
Od zarania byłem przeciwny tym ekscesom.
Otto Zilberschlag. Kiedyś twój wielki fan.
- Teraz... tylko zwykły. - Kumam.
Wiem o tobie, ale nie z twoich filmów. Jestem Gregory Hsung.
Oglądam tylko kino zagraniczne. Takie hobby.
Arturo Fonzarelli. Jestem czadowy, więc nazywają mnie „Strażakiem”.
- A ja Kwakers! Kwa, kwa! - Spokój, Kwakers.
Co z nią? Nic mi nie mówią.
- I dobrze. Nie jesteś jej tatą. - Wiem, ale wyliże się?
Lekarz powiedział, że cudem przeżyła.
Co się stało?
- Przedawkowała. - Co? Nie.
Jak mogłeś na to pozwolić?
- Kwakers, wyluzuj. - Ale co wzięła? Nie mam pojęcia.
A wdziałeś ją? Jest chuda jak szczapa.
Wiesz, że nie toleruję tych brązowych żartów.
- Mówiła, że się nią opiekujesz. - Tak było...
Mówiłem, że jest za młoda, żeby być tutaj sama. To dziecko!
Nazwała Przelotnych kochanków Almodóvara zbyt kiczowatymi.
- Kicz jest przesadny. W tym cała rzecz! - Mogę z nią porozmawiać?
Ciesz się, ze nie wezwaliśmy glin!
Nasza córka leciała na amfetaminie! Przez ciebie!
Nie, ja nie...
Czuję tutaj sporo testosteronu.
Może wrócę tu za kilka godzin? Niech Hollyhock odpocznie.
Oszalałeś? Już nigdy więcej jej nie zobaczysz.
- Gdybym... - Nigdy.
Mam cztery grejpfruty.
Chcesz, Henrietto?
Mam tylko cztery, ale mogę się podzielić.
Bo jestem dobra...
Nie, nie, nie.
O Boże, pomóż mi.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
- Gdzie ta mała? - Nie ma jej, mamo.
Tak, zabrałam ją, prawda? Gdzie ją położyłam?
Henrietto, pomożesz mi to spakować?
- Chcę to dać synowi. - Dzięki, mamo.
- To dla mojego syna. - Jak mogłem nie zauważyć?
Cały czas miałem cię za beznadziejnego rodzica.
Nie myliłem się, ale ja byłem jeszcze gorszym.
Okazuje się, że bycie rodzicem jest niemożliwe.
Nie mogę być na ciebie zły.
Zła na mnie? Nie, Henrietto, tak powinno być. Zobaczysz.
- Może jesteśmy siebie warci. - Gdzie ta mała? Zrobiłam jej kawę.
Jezu, wy i ta wasza kawa.
Chwila. Nie.
Co tu dosypałaś?
To tajemna receptura tej rodziny.
KAWA
SADŁOFIX
Sadłofix?
- Kilogramy lecą jak złoto. - Cały czas...
Nie, aż nie nauczy się brać sama.
- Jasne, że to ty! - Henrietto!
To twoje „Gdzie ja jestem?”
i „nie wiem, gdzie jest mój syn” nie jest już urocze.
Zniszczyłaś jedyną dobrą rzecz.
Jedyną, której sam nie zniszczyłem. Chociaż zniszczyłem,
bo uznałem, że można dać ci szansę.
- Gdzie jest Crackerjack? - Przestań! Zmarnowałaś szansę.
- Co? - BoJack. Mam niusa!
- Zły moment. Nie teraz. - Posłuchaj...
Dziękuję za cierpliwość.
Rozumiem, że zaciekawił pana ośrodek i chce pan niezgorszy pokój?
Nie, powiedziałem „najgorszy pokój”.
Żaluzje są zasłonięte, bo z okna widać kosze na śmieci.
- Jasne. - Wie pan...
Coś pan odpali,
to zadbam, żeby pańska matka miała świetną opiekę.
No to proszę zobaczyć, jak nie sięgam po portfel.
Teraz to twoje życie. Tak się wszystko tutaj kończy.
Ty. Samotna. W tym pokoju.
Powodzenia. Do nigdy.
- Kto to? - Pa, mamo.
BoJack?