ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Πιο αργά, Ενριέτα. Οι κυρίες δεν βιάζονται. Είναι άκομψο.
Δεν είμαι η Ενριέτα! Ο γιος σου είμαι!
Ο γιος μου είναι μια μάζα αερίων.
Ναι! Ο γιος σου, ο Μπότζακ. Εγώ είμαι η μάζα αερίων!
Αλλά είσαι και αστέρι.
Για κάτσε. Μαμά, θυμάσαι...
Ενριέτα, μιλάω στον ήλιο.
Ήλιε, είσαι μια μάζα αερίων, αλλά είσαι και αστέρι.
Σε ονομάζουμε "Ήλιο".
Πού με πηγαίνεις; Στο σπίτι στη λίμνη πάμε;
Όχι, πάμε σε ένα λαμπρό, μαγικό μέρος,
όπου θα σε κλειδώσουν μόνη σου σε ένα δωμάτιο
για να μην πληγώσεις ποτέ κανέναν.
Ακούγεται υπέροχο. Γιατί οδηγείς τόσο αργά;
-Βιάσου! -Μα μόλις είπες...
Το βέλος του χρόνου δεν σταματά ούτε γυρίζει πίσω, τελικά.
Μόνο τραβάει μπροστά. Έτσι δεν είναι, Ενριέτα;
Ναι, κυρία Χόρσμαν. Σωστά.
Φτάσαμε.
-Εδώ; -Ναι.
Αλτ! Απαγορεύεται.
-Μα θέλω τσουλήθρα. -Δεν είναι απλή τσουλήθρα.
Είμαστε μέλη μιας εκλεκτής λέσχης εξαιρετικά νέων γυναικών,
με αρχηγό εμένα, την Κλεμίλια Μπλάντσγουερθ.
Δεν επιτρέπεται να ανέβεις.
Ναι, και είσαι και χοντρή.
Δεν είμαι χοντρή.
Οι πνεύμονές σου ασθμαίνουν
για να αντεπεξέλθουν στο ευτραφές σαρκίο σου.
Λέει ότι τα πνευμόνια σου σε θεωρούν χοντρή.
Ο μπαμπάς λέει ότι θα ψηλώσω.
Αν δεν σταματήσεις, θα εμποδίσουμε δραστικά την άνοδό σου.
Με πονάτε!
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΩΙ
Μπίατρις, άσε το διάβασμα και βάλε τη στολή.
Πατέρα, δεν νιώθω καλά.
Δεν με νοιάζει αν φοβάσαι την Κλεμίλια και την παρέα της.
Πρέπει να πας στο σχολείο.
Πάψε να κάνεις φίλους σου τα βιβλία.
Η ανάγνωση αναπτύσσει τον εγκέφαλο των κοριτσιών,
αφαιρώντας πολύτιμες ουσίες από τα στήθη και τους γλουτούς.
Πονάει ο λαιμός μου.
Τη στολή. Τώρα.
Μπίατρις; Έχεις πυρετό. Θεέ μου!
Άκου, είναι καθήκον της μάνας να κρατάει ζωντανά τα παιδιά της
και αποτυγχάνεις διαρκώς!
Πώς μπορεί να μην κατάλαβες ότι έχει οστρακιά;
Πες κάτι, διάβολε! Τι έχεις πάθει;
Αν ήξερα ότι θα φερόσουν έτσι
όταν κόψαμε τις συνδέσεις προς τον προμετωπιαίο λοβό,
δεν θα έμπαινα στον κόπο.
Πατέρα;
Ναι, γλυκιά μου;
Θα πεθάνω;
Κάποτε, ναι, αλλά αυτή η αρρώστια είναι ασήμαντη.
Θα έχεις μεγάλη, ευτυχισμένη ζωή, το υπόσχομαι.
-Το υπόσχεσαι; -Μπορεί να βγει και σε καλό.
Ο γιατρός λέει ότι ο λαιμός σου έκλεισε.
Ίσως χάσεις επιτέλους το βάρος
που σου προκαλεί προβλήματα.
-Ωραία δεν θα είναι; -Ναι, πατέρα.
Ρουφήξτε την κοιλιά σας.
Πόλι, καλή μου, φέρε μου ένα χάπι ομορφιάς
και λίγο νερό, παρακαλώ.
Ναι, σενιορίτα Σούγκαρμαν.
Μπίατρις, στις ομορφιές σου είσαι.
Ευτυχώς, γιατί το ντεμπούτο είναι σημαντικό.
Θα δώσει τέλος σε φτώχια, πολέμους και αδικίες
ή θα φέρει πίσω τον ακτιβιστή Μέντγκαρ Έβερς
που σκοτώθηκε στον Μισισιπή;
Ναι! Ή μάλλον, θα σε εμποδίσει να ανησυχείς για ανοησίες,
γιατί θα βρεις σύζυγο.
Τουλάχιστον δεν θα δολοφονηθεί άλλος φέτος, το 1963.
Το FBI είναι σε επιφυλακή, οπότε δεν θα ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.
Ναι. Μάλιστα.
Ο συνοδός σου, ο Κόρμπιν Κρίμερμαν, είναι καλό παιδί.
Ωχ, συγγνώμη.
-Κυρία μου. Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν... Στις ομορφιές σου είσαι.
Ευχαριστώ, Κόρμπιν. Τρίτη φορά μού το λες.
Μη μου το ξαναπείς.
Συγγνώμη. Με συγχωρείς. Δεν είμαι καλός σ' αυτά.
Καμιά φορά, όμως, είμαι. Μπορώ να γίνω. Προσπαθώ.
Δηλαδή, δεν είμαι. Μάλλον όχι. Δεν ξέρω γιατί.
Δεν πειράζει. Ούτε κι εγώ είμαι.
Ο πατέρας του Κόρμπιν, ο Μορτ,
είναι ιδρυτής της εταιρείας Κρεμώδεις Κρέμες Κρίμερμαν.
Σκέψου πόσο δωρεάν παγωτό μπορείς να προσφέρεις σε άλλους.
Θέλεις να με παντρέψεις με τον Κόρμπιν Κρίμερμαν
μόνο επειδή είναι καλό για τη δουλειά;
Είναι αλήθεια πως έχω κάποιες ιδέες
για τα πλεονεκτήματα μιας συνεργασίας Σούγκαρμαν-Κρίμερμαν.
Φαντάσου μια τηλεοπτική διαφήμιση με ένα αστείο τραγουδάκι.
Πιείτε πρωινό καφέ ή τσάι Με Σούγκαρμαν και Κρίμερμαν
Μα αφήστε λίγο και για αυτούς
Βγαίνουμε εγώ κι ο Μορτ με τα προϊόντα μας,
με πλατιά χαμόγελα σε ένα πολύ συνηθισμένο τραπέζι κουζίνας.
Οι συνηθισμένοι Αμερικανοί δεν σε θέλουν στην τηλεόρασή τους.
Τους θυμίζεις την άνιση κατανομή πλούτου στη χώρα μας.
Οι φτωχοί το βρίσκουν τρομερά κακόγουστο.
Σε έστειλα στο Μπάρναρντ μήπως καταφέρεις
να βρεις γαμπρό από το Κολούμπια,
αλλά αντί για άντρα, έφερες στο σπίτι
ένα πτυχίο και μια αναιδέστατη γλώσσα.
Χαμένος χρόνος!
-Στις ομορφιές σου είσαι. -Ευχαριστώ.
Θεέ μου, η Μπίατρις Σούγκαρμαν. Μη με γελούν οι οφθαλμοί μου;
Κλεμίλια Μπλάντσγουερθ. Τι κάνεις εδώ;
Είναι εκπληκτικό, επιτέλους ντεμπουτάρεις.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Το κάνω για τον πατέρα μου, που έχει πολύ παλιομοδίτικες ιδέες
για το πώς πρέπει να ζει μια γυναίκα.
Ο καημένος ο Κόρμπιν αναγκάστηκε να με φορτωθεί.
Δεν μου είναι βάρος.
Μάλιστα βρίσκω αυτές τις γιορτές κακόγουστες.
Είναι μια εγωκεντρική σπατάλη χρήματος.
Σίγουρα η δική σου θα ήταν ιδιαιτέρως φρικώδης, Κλεμίλια.
Θεέ μου! Πόσο απεχθές!
Ουίσκι με πάγο.
Γνωριζόμαστε;
Όχι, ήρθα ακάλεστος στη γιορτή μιας ντεμπιτάντ. Τι χαζή.
Όταν λες "χαζή", αναφέρεσαι στη γιορτή ή στην ντεμπιτάντ;
Να ξέρω αν θα συμφωνήσω ή θα προσβληθώ.
Εσύ είσαι η χαζή ντεμπιτάντ;
Μπίατρις Σούγκαρμαν. Καλώς ήρθες στη χαζή γιορτή μου.
Μπάτερσκοτς Χόρσμαν. Γοητευμένος.
Πας συχνά ακάλεστος;
Δεν λέω όχι σε δωρεάν ποτό.
Θα πάω στην Καλιφόρνια.
Τι υπάρχει εκεί;
Γκίνσμπεργκ, Κάσαντι, Σκουερλινγκέτι.
Εδώ με ρωτάς αν είναι πόλεις και σε κοιτάζω ειρωνικά.
Γνωρίζω το κίνημα των μπιτ, ευχαριστώ.
Καλός ο Γκίνσμπεργκ, αλλά αν θες τη γνώμη μου,
ο Σκουερλινγκέτι είναι τρελάρας.
-Τι τους βρίσκεις; -Τι τους βρίσκω;
Τα μεγαλύτερα μυαλά της γενιάς μας.
Πάω δυτικά να τους βρω. Γιατί κι εγώ είμαι μεγάλο μυαλό.
-Κατάλαβα. -Θα καταλάβεις.
Γράφω τo επόμενο Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα.
Τι θέμα έχει;
Την αλήθεια! Τον πόλεμο!
Τα θολά σύνορα της ζωής που μας υποσχέθηκαν.
Τι αφορά, όμως; Ποιοι είναι οι ήρωες;
Καλά ντε, δεν είπαμε ότι το τέλειωσα κιόλας.
Φαίνεται μπεστ σέλερ.
Είσαι σαρκαστική, πράγμα άσχημο σε μια γυναίκα.
Απορώ πώς περιμένεις να βρεις σύζυγο εδώ πέρα
με τέτοιο χαρακτήρα.
Συγχαρητήρια. Έχεις τους ίδιους προβληματισμούς με τον πατέρα μου.
Αν ήμουν ο γέρος σου, θα βιαζόμουν να σε παντρέψω.
Σίγουρα οι ευχαριστίες σου είναι επιπόλαιες,
οι γιρλάντες με λουλούδια χωρίς έμπνευση και οι υποκλίσεις σου για κλάματα.
Μάλλον με έκοψες εξίσου καλά όσο εγώ εσένα.
Τι θα λέει για σένα η μητέρα σου;
Δεν λέει και πολλά για κανένα θέμα πλέον.
Συγγνώμη. Έχει πεθάνει;
-Όχι ακριβώς. -Η δική μου ναι.
Τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Ήμουν μικρός. Δεν το θυμάμαι.
Αλλά είχε ένα σημάδι στο μέτωπο σαν το δικό σου. Το είδα σε φωτογραφία.
-Ναι, είναι η μητέρα μου. -Τι;
Θα την αφήσω.
Μπορώ να πληρώσω εφάπαξ για πέντε χρόνια,
ώστε να μην την ξαναδώ;
-Τι; -Συγγνώμη.
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά πρέπει να κάνουμε αυτό το πράγμα,
-εκεί που κάνουμε τα πράγματα. -Ναι, σωστά.
-Με συγχωρείς. -Ασφαλώς, ακούγεται πολύ σημαντικό.
Ο κύριος και η κυρία Τζόζεφ Σούγκαρμαν παρουσιάζουν την κόρη τους,
δεσποινίδα Μπίατρις Ελίζαμπεθ Σούγκαρμαν.
Συνοδεύει ο κύριος Κόρμπιν "Κ" Κρίμερμαν.
Θαυμάστε την, φίλοι μου.
Περνά όλα τα εμπόδια.
Είναι σε φόρμα.
Τι ακρίβεια στις κινήσεις.
-Επτά, οκτώ. -Τέλειος τροχασμός.
Πράγματι εξαιρετική.
Αληθινά γοητευτική κυρία.
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
ΓΚΡΑΝΤ ΧΟΤΕΛ
Με συγχωρείς.
Είναι αγενές να φεύγεις χωρίς να χαιρετήσεις την οικοδέσποινα.
Έρχεσαι μαζί μου;
Έτσι δεν χρειάζεται αντίο και ακυρώνεται η αγένεια.
Να φύγω από τη γιορτή μου μαζί σου;
Με τον κακομοίρη που ήρθε ακάλεστος;
Ναι. Αλλά δεν θα άρεσε στον μπαμπάκα, σωστά;
Αχ, Μπίατρις.
2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
-Έχω υπέροχα νέα. -Διαβάζω.
Ο Κόρμπιν Κρίμερμαν είπε ότι θέλει να πάτε βόλτα την Κυριακή.
Δεν με ενδιαφέρει ο Κόρμπιν Κρίμερμαν.
Δεν δίνω δεκάρα τι σε ενδιαφέρει!
Αφότου εξαφανίστηκες στην ίδια τη γιορτή σου,
είσαι τυχερή που δεν παίρνω ένα βάζο ζελεδάκια,
για να σε παντρέψω με όποιον μαντέψει πόσα έχει μέσα.
Για όνομα!
Ο Κόρμπιν Κρίμερμαν θα σου δώσει μια δεύτερη ευκαιρία.
Περιμένει κάτω και θα είσαι ευγενική μαζί του.
Και τα υποκατάστατα γάλακτος φτιάχνονται
αντικαθιστώντας το γάλα με φυτικά έλαια.
Γι' αυτό δεν χρειάζεται ψυγείο.
-Πολύ φίνο, έτσι; -Αλήθεια;
-Αχ, Θεέ μου, με βαριέσαι. -Καθόλου. Δεν βαριέμαι εσένα.
Μόνο αυτά που επιλέγεις να λες και τον τρόπο που μιλάς γι' αυτά.
Αχ, συγγνώμη, απλώς με συναρπάζει η χημεία τροφίμων.
Παίρνεις κάτι που θεωρούσες γνωστό
και ανακαλύπτεις νέες δυνατότητες
που δεν είχες φανταστεί.
Είναι σαν μαγεία.
Ο πατέρας μου δεν το βλέπει έτσι.
Λέει ότι απλώς αρμέγει χρήμα απ' τις αγελάδες.
Μάλλον είναι αλήθεια, αλλά έχω κι εγώ ιδέες
και νιώθω ότι δεν είμαι παρά μόνο αυτό που περιμένει εκείνος.
Καταλαβαίνεις πώς νιώθω;
Ναι.
Ξέρεις, Κόρμπιν,
μου φαίνεται πως εσύ κι εγώ ίσως δεν είμαστε τόσο...
Θεέ μου!
Ωραίες γάμπες. Ωραίες γάμπες.
Μόνο αυτό βρήκες να πεις;
Ωραίες...
γάμπες.
-Μπίατρις, τι κάνεις εδώ; -Σε βρήκα στον τηλεφωνικό κατάλογο.
Το νούμερο που μου έδωσες ήταν μια πιτσαρία στο Μπράουνσμπεργκ.
Τι; Είσαι σίγουρη;
Μπάτερσκοτς, είμαι έγκυος.
-Τι; -Όπα, μικρέ!
Μπόπερ, μας αφήνεις λίγο μόνους;
Βέβαια. Να 'σαι καλά.
Σίγουρα είναι δικό μου;
Ποιανού άλλου να είναι;
Τι θες να κάνεις; Ίσως έχεις καμιά φίλη
που ξέρει κανέναν γιατρό
που φροντίζει τέτοιες περιπτώσεις;
Μετά χαράς θα κάνω το σωστό,
θα σου πληρώσω το ταξί.
Όχι. Δεν μπορώ.
Τότε, δεν έχουμε και πολλές εναλλακτικές.
Είμαι κατεστραμμένη.
Άσε τις υστερίες. Δεν καταστράφηκες.
Είναι εμφανές ότι είσαι πιο όμορφη παρά ποτέ.
Τι ξέρεις εσύ;
Περάσαμε μια φοβερή νύχτα μαζί, έτσι;
Πράγματι.
Άκουσες την ιστορία για το ζευγάρι που πήγε στην Καλιφόρνια;
Όχι, δεν νομίζω.
Είναι μια υπέροχη περιπέτεια.
Μόλις που γνωρίζονταν,
αλλά είχαν την ίδια ευαισθησία και αγάπη για το άγνωστο.
Ζούσαν σε ένα χωριό της κακιάς ώρας
και πήγαν δυτικά, να βρουν μια πόλη της καλής ώρας.
Ναι, νομίζω πως την ξέρω την ιστορία.
Βρήκαν ένα σπιτάκι στο Σαν Φρανσίσκο, κοντά στο βιβλιοπωλείο.
Εκείνος γνωρίστηκε με τον Σκουερλινγκέτι.
Έγραψε το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα.
Η γυναίκα του φρόντιζε το μωρό.
Η γυναίκα του; Αυτό το μέρος δεν το άκουσα.
Αν δεχτεί να τον παντρευτεί.
Αν ένα τόσο όμορφο πλάσμα μπορέσει να αγαπήσει έναν κόπανο.
-Νομίζω πως μπορεί. -Αλήθεια;
Έτσι δεν λέει η ιστορία;
ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΧΙΠΗΔΕΣ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ, ΓΚΕΪ ΟΧΙ ΑΚΟΜΑ
Έλα, επιτέλους.
-Κοιμήσου. -Το μωρό πεινάει.
Προσπάθησα. Δεν τρώει. Δεν ξέρω τι θέλει.
Μπορείς να το βρεις;
Αν δεν κοιμηθώ, πώς θα δουλέψω για να σας θρέψω
και πώς θα έχω ενέργεια να γράψω;
Αν ήθελε κανείς να πληρώσει για κάτι απ' αυτά που γράφεις,
θα είχαμε για νταντά και υπηρέτρια.
Αν ο Σκουερλινγκέτι και τα φιλελεύθερα κομμούνια
της παρέας του ήξεραν από καλό γράψιμο,
θα πουλούσα κάτι.
Ώστε όλοι έχουν άδικο κι εσύ δίκιο.
Γιατί δεν δέχεσαι εκείνη τη δουλίτσα γραφείου στη Σούγκαρμαν Γουέστ,
αντί να κοψομεσιάζεσαι όλη μέρα στο εργοστάσιο;
Τότε ίσως είχες να πληρώσεις κάποια να με βοηθάει.
Θες να δουλέψω για τον πατέρα σου και να με πληρώνει,
λες και είμαι σκλάβος;
-Είναι το αντίθετο της σκλαβιάς. -Είναι;
Ναι, είναι! Δεν έχεις ταλέντο στη γλώσσα.
Θα ησυχάσεις επιτέλους;
Εσύ το ήθελες το μωρό. Μην το ξεχνάς.
Χρειάζομαι λίγη ησυχία!
Καλά θα κάνεις να αξίζεις.
-Τελικά, δεν. -Δεν τι;
Η μαμά κουράστηκε, Μπότζακ. Πες μου μια ιστορία.
Μια φορά κι έναν καιρό...
Ησυχία. Γύρισε ο πατέρας σου. Πώς πήγε η δουλειά, αγάπη μου;
Χάλια. Τα ψάρια δεν έμπαιναν στην κονσέρβα.
Εγώ έκαψα το φαγητό. Ξανά.
Μπορείς να σκαλίσεις τα αποκαΐδια και να μαγέψεις εμένα και τον χαζό σου γιο
με ιστορίες για τους εργάτες, το αλάτι της γης.
Όπως τον Οκταδάκτυλο Τζο και τον Στιβ τον Αθλητή.
-Αμάν. -Ώσπου να κλειδωθείς
-στο γραφείο... -Άκου.
να μουτζουρώσεις το ατελείωτο αναθεματισμένο μυθιστόρημά σου.
Θα καθαρίσω την κουζίνα
-και θα πλύνω το βρομόπαιδο. -Αν...
Και θα συνεχίσουμε έτσι
-σ' αυτό το άθλιο... -Πάψε.
-προλεταριακό όνειρο. -Δεν...
Αν το σκασμένο μωρό δεν έκλαιγε συνέχεια,
θα τελείωνα το κωλομυθιστόρημα.
Δεν είμαι μωρό. Είμαι έξι.
Ναι, μπα, γκα, γκου.
Κάνω προτάσεις.
Εγώ δηλαδή όχι; Όλοι κάνουν κριτική.
Φαντάζομαι τον τίτλο.
"Χαζός γιος βρίσκει υπέροχο το μυθιστόρημα του μπαμπά".
Δεν είπα ότι είναι υπέροχο.
Δεν αντέχω άλλο!
-Έπρεπε να πάρω τον Κόρμπιν Κρίμερμαν. -Σιγά μη σε έπαιρνε.
Θα με έπαιρνε. Και θα ήταν καλός μαζί μου.
Και δεν θα ήταν υπερβολικά ξεροκέφαλος για να δεχτεί μια δουλειά της προκοπής
στην εταιρεία του πατέρα μου!
Καλά! Θα πάω στο γραφείο, με αυτοκίνητο, καλό μισθό
και πληρωμένες διακοπές.
Αλλά αν το βιβλίο χαλάσει γιατί δεν θα θυμάμαι
πώς είναι η εργατική τάξη, ξέρουμε ποιος θα φταίει!
Λίγο αριστερά. Ωραία επιλογή.
Πρόσεχε λίγο.
Πάντα είσαι μέσα στη μέση.
-Άντε να παίξεις. -Καλά.
-Κάνε κάτι. -Γεια, μαμά.
Απολύεσαι. Σκούπισε. Ευχαριστώ.
Αντίο. Ευχαριστώ.
Ενριέτα, με βοηθάς να το πακετάρω; Θέλω να το δώσω στον γιο μου.
Τι ωραίο. Λατρεύω τους πίνακες.
Σαν τηλεόραση, αλλά χωρίς φωνές και κίνηση.
Τι είναι αυτό το απαίσιο πράγμα;
Ανήκε στον πατέρα μου.
Θα πάει στον Μπότζακ.
Δεν μου αρέσουν οι εικαστικές τέχνες. Αποβλακώνουν.
Οι τέχνες πρέπει να είναι άμεσες. Σαν το μυθιστόρημά μου.
Ανυπομονώ να το διαβάσω.
Τα βιβλία είναι καταπληκτικά. Μας λένε ιστορίες.
-Ενριέτα, τον πίνακα. -Αμέσως, κυρία Χόρσμαν.
Να μην το ξαναπώ.
Ο Θεός σού έδωσε δύο αυτιά και σε μένα ένα στόμα μόνο.
-Να είσαι καλή μαζί της. -Κανείς δεν είναι καλός μαζί μου.
-Γιατί να είμαι καλή; -Μπίατρις.
Επειδή η υπηρέτρια σού παίζει τα βλέφαρα
και κάνει σχόλια που μετά βίας θεωρούνται συζήτηση,
δεν σημαίνει ότι θα με τουμπάρει εύκολα.
Δεν ξέρω τι υπονοείς. Εγώ...
Σίγουρα σε κάνει να νιώθεις έξυπνος και σπουδαίος,
δεν σε προκαλεί ποτέ και σε ευχαριστεί που τη βοηθάς να μελετήσει για νοσοκόμα.
Πράγματι, μελετάει για νοσοκόμα.
Το ξέρω. Το φλερτ διαπερνά τους τοίχους,
όταν υποτίθεται ότι "δουλεύεις το βιβλίο".
Θα νομίζεις ότι σε ερωτεύτηκε.
Ο ευαίσθητος, παρεξηγημένος καλλιτέχνης. Θα φάει μεγάλη απογοήτευση.
Γιατί δεν παίρνεις διαζύγιο επιτέλους;
Βέβαια, έτσι κάνουν στο Χόλιγουντ.
"Τελείωσε η μουστάρδα. Διαζύγιο!"
"Έχω ακεφιές. Διαζύγιο!"
"Έχουμε αποξενωθεί,
το ενήλικο παιδί μας μετακόμισε,
δεν έχουμε λόγο να είμαστε μαζί. Διαζύγιο!"
Αυτός είναι θεμιτός λόγος για διαζύγιο.
Και ποιος θα με πάρει; Μετά από αυτό που έκανες στο σώμα μου;
-Εγώ το έκανα; -Τέλος πάντων, θέλεις τον πίνακα;
Ανήκε στον παππού σου, που ήξερε τι σημαίνει γάμος.
Ναι, καλά.
Τον έφερα ως εδώ.
-Πάρ' τον τουλάχιστον. -Θα τον πάρω.
Βέβαια. Όλο παίρνεις. Κάνεις και τίποτε άλλο;
Πόσο θα μείνεις, μαμά;
Βάλε μου ένα ποτό κι έφυγα.
Ναι, πάρε μια γερή δόση αλκοόλ πριν οδηγήσεις ξανά.
Έχω ραντεβού με την Τόνια Χάρντινγκ.
Αυτή είναι η καλή; Τις μπερδεύω.
Η εκπομπή σου καταργήθηκε.
Πριν τρία χρόνια. Πάντα ενήμερη, βλέπω.
Ιδέα δεν έχω τι της έβρισκαν.
-Ένα σωρό χαζές ιστορίες. -Σε κάποιους αρέσουν οι χαζές ιστορίες.
Δεν είδα καλό απ' αυτές.
Δεν είναι Ίψεν, αλλά...
Μου φέρνει κατάθλιψη
να σε βλέπω να χαζολογάς έτσι.
Έκανα τόσες θυσίες, για να καταλήξεις να κάνεις αυτό.
Ευχαριστώ για τον πίνακα.
Θα μου θυμίζει πάντα τη συζήτησή μας.
ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
-Μπίατρις. -Τι είναι;
Έκανα... έκανα μια βλακεία.
Η Ενριέτα.
Η κοπέλα πήγε και γκαστρώθηκε.
Μάλιστα! Μόνη της γκαστρώθηκε;
Μπορείς να της μιλήσεις σαν γυναίκα;
Θέλει να το κρατήσει. Δεν μπορώ να τη μεταπείσω.
-Τι θέλεις να πω; -Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, Μπι.
Λες να μου αρέσει να παρακαλάω τη γυναίκα μου;
Αν δεν αμελούσες τα συζυγικά σου καθήκοντα...
-Μην τολμήσεις. -Λυπάμαι. Τι θα...
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Σε παρακαλώ. Τακτοποίησε αυτό το θέμα για χάρη μου.
Ξέρω ότι με μισείς, Μπι, αλλά σκέψου την καημένη την κοπέλα.
Ω, Θεέ μου.
Απολύεσαι, φυσικά.
Λυπάμαι πολύ, κυρία Χόρσμαν. Ήταν τόσο καλός μαζί μου και ένιωσα...
Να μαντέψω: σου είπε ότι του θύμιζες τη μακαρίτισσα τη μάνα του.
Είπε ότι είχε μαλλιά σαν τα δικά μου. Τα είχε δει σε φωτογραφία.
-Θέλεις στ' αλήθεια αυτό το παιδί; -Έτσι νομίζω.
Είναι αλογάκι. Φοραδίτσα.
Χρειάζομαι βοήθεια. Σπουδάζω νοσηλευτική και τα δίδακτρα ακριβαίνουν.
Δεν φταίω εγώ για όλα αυτά.
Αν μπορέσω να τελειώσω τη σχολή και να βρω δουλειά, θα είμαι εντάξει.
Και ποιος θα προσέχει το μωρό ενώ δουλεύεις;
Αυτός αποκλείεται να το κάνει.
Μην το κάνεις αυτό. Δεν λύνει το πρόβλημα.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, κυρία Χόρσμαν.
Καλά. Θα σου πληρώσουμε τα δίδακτρα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Και θα δώσεις το μωρό για υιοθεσία.
Όχι.
Νομίζεις ότι το θέλεις, αλλά δεν το θέλεις έτσι.
Κυρία Χόρσμαν...
Μη χαραμίσεις τα όνειρά σου για το παιδί.
Μην τον αφήσεις να σου χαλάσει τη ζωή όπως έκανε με μένα.
Θα τελειώσεις τη σχολή και θα γίνεις νοσοκόμα.
Θα βρεις έναν καλό άντρα, θα κάνεις οικογένεια.
Πίστεψέ με, δεν το θέλεις αυτό.
Πρέπει να με πιστέψεις, Ενριέτα.
Σε παρακαλώ, μην κάνεις αυτό που έκανα εγώ.
Το μωρό μου. Πού είναι το μωρό μου;
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
Κοίτα τι όμορφο που είναι.
Τα κατάφερες, Ενριέτα.
Αχ, Θεέ μου.
Όχι, σας παρακαλώ!
Μη. Όχι. Σταματήστε!
Σταματήστε! Γιατί το κάνετε αυτό;
Μπίατρις, θυμάσαι τι είπαμε για τα κλάματα;
Είναι χαζό να κλαις.
Μα, πατέρα, πες τους να μην καίνε τα πράγματά μου.
Μα, αγάπη μου, πρέπει. Η αρρώστια σου τα μόλυνε όλα.
Το πιο δύσκολο πέρασε.
Σταθείτε. Θέλω να την κρατήσω.
-Όχι. Θα δεθείς μαζί της. -Σταθείτε!
Πρέπει να καταστραφούν για το καλό σου.
-Να την κρατήσω. -Είναι για το καλό σου.
-Όχι το μωρό μου. -Ναι. Ιδίως το μωρό σου.
Δεν είναι καλύτερα;
Όχι!
Το μωρό μου!
Σας παρακαλώ. Να την κρατήσω.
Όχι, όχι.
Σας παρακαλώ, ελάτε πίσω. Θέλω να την κρατήσω.
Όχι!
Έλα τώρα, να είσαι δυνατή.
Μη σε παρασύρουν τα γυναικεία συναισθήματα.
Δεν θέλεις να γίνεις σαν τη μητέρα σου, έτσι;
-Όχι. -Σου το υπόσχομαι,
μια μέρα όλα αυτά θα είναι μια ευχάριστη ανάμνηση.
Καλή τύχη. Δεν τα ξαναλέμε.
-Ποιος είναι; -Αντίο, μαμά.
Μπότζακ;
-Μαμά; -Μπότζακ; Εσύ είσαι;
Ναι, εγώ είμαι.
-Τι είναι αυτό το μέρος; -Εδώ μένεις τώρα.
-Όχι. Αλήθεια; Όχι. -Μαμά...
-Πού είμαστε, Μπότζακ; -Μόλις σου είπα.
-Δεν καταλαβαίνω. Πού είμαι; -Είσαι...
Στο Μίσιγκαν.
-Στο Μίσιγκαν; -Ναι.
-Στο σπίτι στη λίμνη. -Αλήθεια;
Είναι μια ζεστή νύχτα του καλοκαιριού και οι πυγολαμπίδες χορεύουν στον ουρανό.
Όλη σου η οικογένεια είναι εδώ.
Σου λένε ότι όλα θα πάνε καλά.
Ναι. Σωστά. Τι άλλο;
Ακούγονται τα τριζόνια και η λίμνη είναι γαλήνια
και η νύχτα είναι γεμάτη αστέρια.
Το βλέπω. Τι ξάστερη που είναι.
Μα τι κάνουμε εδώ, Μπότζακ;
Είμαστε στην πίσω βεράντα,
ακούμε τον αδελφό σου να παίζει πιάνο
κι εμείς τρώμε παγωτό.
Παγωτό βανίλια.
Ναι. Σωστά.
Τι υπέροχα που είναι όλα.
Νιώθεις τη γεύση του παγωτού;
Αχ, Μπότζακ. Είναι τόσο...
απολαυστικό.
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια