NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Weszłam w ten biznes, bo kocham historie.
Pocieszają nas, inspirują nas,
tworzą kontekst i wpływają na postrzeganie świata.
Ale też trzeba uważać, bo jeśli spędzasz z nimi dużo czasu,
zaczynasz wierzyć, że życie to tylko historia, a nie jest.
Życie to życie. To smutne, bo mamy tak mało czasu i...
jak go wykorzystujemy?
Dziękuję.
Gdy Princess Carolyn powiedziała o pitchingu
w Która-jest-teraz-godzina.com, podjarałem się,
bo historia, którą opowiem, w tak wielu aspektach mówi o czasie.
Więc już nadszedł czas, żeby ją opowiedzieć.
Jest o detektywie Johnie Philbercie, człowieku z innych czasów.
To nie fraszka odnaleźć się w nowych czasach.
- Powiedział pan „traszka”? - Nie, „fraszka”.
- Czyli nie chodzi o płaza z ogonem? - Nie...
Chyba że to ma być o traszkach.
Nie. Tylko chciałem to wyjaśnić.
Nagle odnajduje się w czasach, których nie rozumie.
- Nie dzwoń na ten numer. - Czekaj, bo...
Moja matka ma demencję i wrzucała dragi do kawy. Dlatego...
To nie była wina Hollyhock.
Żegnaj, BoJack.
W czasach, w których wokół siebie nie ma nikogo.
Może przez cały czas nikogo nie miał?
Z wyjątkiem traszek?
Tak, z wyjątkiem traszek.
I wtedy dochodzi do niego, że jego partner nie jest duchem.
A może?
Jak to mówimy,
są pomysły jak mała i jak duża wskazówka.
I to jest pomysł jak ta duża.
Mówicie, że BoJack Horseman to zagra?
Co? A, tak. BoJack to zagra. Ale to nie tak, że „zagra, zagra”.
- Może być też ktoś lepszy... - O nie. Kochamy BoJacka.
Nie chcemy działać bez niego. Żeby była jasność.
- No... - On na pewno w tym zagra.
Podpisał kontrakt. Sam widziałem.
A, tak.
FANTORUCHOMOŚCI
Jak spojrzą państwo w lewo, zobaczą śliczną wnękę jadalną.
O ja cię!
Jeśli wolą państwo naturalne światło, można wyburzyć ścianę i wstawić...
- przeszklone drzwi. - Ale wypas!
- Naprawdę nie musi pani krzyczeć. - Diane?
To ten sam dom? Nie widzę cię.
- Słyszę cię. Jesteś blisko! - W tym programie się nie zobaczycie.
Jestem niewidzialny?
W tej planszy jestem duchem? Może... żołnierza Północy?
Który nie spocznie, nim nie doręczy listów?
A czy mogę być Anią z Zielonego Wzgórza?
- Nie, wciąż jesteście sobą. - Możemy pomówić na osobności?
- To ja wyjdę... - Jasne! Chodźmy do łazienki dla gości.
Nie trzeba...
- Czekaj, chyba... - Może ja...
- Jesteśmy. - Diane?
Uwaga.
- Podoba ci się ten dom? - Tak, jest spoko.
Stary mi się nie podobał, ale się wprowadziłam i było fajnie.
Mamy okazję zbudować razem coś, co będzie z nami do końca życia.
I tak będzie fajnie. Tak jak w starym domu.
Nie chcę, żeby to był kolejny mój dom.
Chcę, żeby to był nasz dom.
Będzie, bo będziemy tam razem mieszkać.
Słuchaj, to nie musi być nic super.
Dla mnie liczy się to, że będę żyć tam z tobą.
W realu.
Zero kampanii, zero byłych żon.
Tylko Diane i jej Peanutbutter. Tak jak zwykle.
- Do końca życia. - To brzmi super.
- Bierzemy! - Chwileczkę.
- Muszę do toalety. - To nie...
Totalnie mnie upokorzyłeś przed Sha Na Na!
Sha Na Nawet nie sądziłem, że wejdę na scenę,
żeby zagrać solówkę.
Sądziłam, że jesteś moim tatą, że chcesz dla mnie dobrze.
- Jesteś najgorszym tatą świata! - Pech, bo nie masz innego.
Prawnik O.J. Simpsona i ekspert od DNA Barry Scheck?
JUŻ TU NIE MIESZKA
- Auto nawaliło. - Co?
KOŃ NIEZŁOMNY
Może zabrakło... wachy?
WSPOMNIENIA
- Halo? - Cześć, moja mama u was mieszka.
Mam trochę jej gratów. Nie poczekam, tylko przekażcie...
Jesteś ekspertem od DNA?
Czy dzięki DNA mogę odnaleźć prawdziwą rodzinę?
DNA czasami potrafi płatać figle. No tak na przykład.
Czy znaleziono DNA Simpsona na miejscu morderstwa Nicole Brown?
Tak. Czy to było DNA O.J. Simpsona? Ciężko orzec.
Może to był jakiś inny Simpson? Może jego syn albo ojciec.
Trudno to sprawdzić. Szkoda na to czasu.
To już przegięcie, ziom!
Cześć, stary.
Zmęczona jest... tym piciem. Uznałem, ze nie powinna wracać sama.
Bardzo słusznie.
- Miałem rację, bo skasowała samochód. - Co?
Mogłem jej coś powiedzieć, ale...
Weź się w końcu, kurde, ogarnij.
Co? Gdzie jestem?
Pamiętasz te swoje pogadanki,
kiedy mówisz ludziom, że mają się, kurde, wreszcie ogarnąć?
Więc teraz ja robię tobie, Princess Carolyn, taką pogadankę.
- Czemu związałeś mnie w lesie? - Żebyś nie uciekła przed moją mądrością.
- Ty tak nie robisz? Nie pamiętałem. - Nieważne. Już po mnie.
Jak wyjdzie, że podrobiłam podpis BoJacka, cały projekt padnie.
I po mojej reputacji, po karierze...
W życiu są ważniejsze sprawy niż twoja kariera, no nie?
- Tak? - A nie?
Już nic nie mam!
Ta pogadanka idzie w złym kierunku.
Wiesz, jak ciężko w moim wieku założyć rodzinę?
- Znaleźć faceta? - Nie musisz mieć faceta.
Jesteś Princess Carolyn. Ty możesz wszystko.
Właśnie, że nie.
W lesie jest ciemno i strasznie.
Ale żeby wyjść, musisz go przejść.
Rozkojarzyłem się przez ten las.
- O czym była gadka? - Masz rację.
Wydostanę się stąd, idąc przez las.
Muszę przestać się użalać i pogadać z BoJackiem.
- Jestem Princess Carolyn. - Tak jest!
Bądź jak wynik testu ciążowego – pozytywny.
- Co to było? - Nie wiem.
Cześć, pani doktor!
Dobrze się pani czuje?
Wychodzi, że wicekanclerz Gas Weselski dostał wścieklizny
po sprzeczce ze starym szopem
i zaczął wszystkich gryźć. Teraz część z nich ma wściekliznę.
Kto wiedział, że firma klauno-dentystyczna
- zmieni się w coś tak strasznego? - Nie wiem, co ja mam do tego.
Yolanda! Przecież oni znaleźli się w lesie tylko przez ciebie.
Jak się wyda, że Biuro Bajer Biznesu brało w tym udział,
dostaniesz burę
od Biznesowego Bractwa Bossów z Bajeranckich Biur.
Racja! Trzeba działać, nim coś się komuś stanie.
Chyba jestem czterema na pięciu dentystów, bo się zgadzam.
Co?
SPRZEDANY
Jesteśmy. Już do końca życia.
- Jedziemy na Hawaje? - Co? Teraz?
Tak! Kiedy ostatnio naszedł nas spontan?
Start w wyborach nie był do końca...
Po prostu przydałyby się nam wakacje. Zeszły rok był szalony.
Zasłużyliśmy na przerwę przed resztą życia.
Dobra! Jedźmy na Hawaje.
W końcu jest ten most.
- Możemy nim pojechać. - Hawaje! Nadjeżdżamy!
- Hawaje! - Hawaje!
GRZECZNY PIESEK
HONOLULU – 4116 KM
Słuchaj. Jak wiesz, jedną z różnic między agentem a menadżerem...
- O, ludzie. Błagam, daruj. - Produkuję nowy serial.
Scenariusz może, ale nie musi, opowiadać o duchach i traszkach.
- A opowiada? - Może!
- Nie czytałaś go, co? - Czytałam? Ja go produkuję!
- Jasne. - To będzie zagadka kryminalna...
- Rzygam już zagadkami. - No więc...
Nie można ich rozwiązać,
aż jakiś detal przypomni bohaterowi rozmowę,
która wszystko zmienia i nagle wszystko pasuje.
- Tak, ale... - Pierdolenie.
Gdzie mój detal, przez który wszystko ma sens?
Przydałby mi się!
Ten scenariusz jest wyjątkowy. Wszyscy chcą grać główną rolę.
Od Matthew McConaugheya po Matthew Perry'ego.
- Perry'ego? - Tak. Ale uznałam...
Chwila. Matthew Perry...
BoJack, jak myślisz, które z tych zdjęć bardziej mówi, że...
„Ta córka wygląda na równą laskę, z którą chcę utrzymywać kontakt”?
Czemu pytasz?
Piszę list do mamy i chciałabym dołączyć fotkę.
Chcę to wysłać do ośrodka adopcyjnego. Może mają jej adres i go przekażą.
Lipa. Może zmień strategię na: „Nie rób tego.
Wtedy się nie rozczarujesz”?
Spróbuję. Nie chcę potem wspominać i czuć się jak w Liście Chandlera.
- Schindlera. - Nie widziałam.
Mówię o skeczu z czasów, gdy Matthew Perry prowadził SNL.
- Przypomnij. - Jest Chandler z Przyjaciół.
II wojna światowa. On ma listę.
I powtarza: „Jestem Chandler, mogę mieć dłuższą listę?”.
Ale wojna się kończy, a on pyta: „Moja lista mogła być dłuższa?”.
To go gnębi, bo czuje, że mógł zrobić więcej.
W sensie: „A może jednak mogłem zrobić o wiele więcej?”.
Muszę spadać.
Próbuję ci wyświadczyć przysługę!
PRZESŁANO DO: B. HORSEMAN
JUŻ TU NIE MIESZKA
DARMOWE NIEAKTUALNE GAZETY
ZABAWKI BENZYNA
Tak. Weź gazetkę.
To fajny dodatek do twojej poczekalni.
O nie!
Boże, co teraz zrobimy, Todd?
Porozmawiajmy.
Wiejcie!
Nigdy tak szybko nie biegłam.
- Ani ja. - Muszę zadbać o formę.
Mówię, że będę więcej biegać, ale ciężko się zmotywować.
Nie „hmm”, mówię coś.
- Możesz mniej ruszać i hamować? - Nic nie poradzę na korek.
Jak auto przede mną rusza, ja ruszam. Gdy hamuje, ja hamuję.
To nie ruszaj, gdy tylko tamten rusza, bo i tak się w końcu znowu zatrzyma.
Zostaw trochę miejsca.
I kolejna fura wcisnęła się przede mnie, bo zostawiłem trochę miejsca.
- Przepraszam, ale aż mnie mdli. - Dobra. Zjeżdżam zatankować.
Już wszystko wiem.
Co ważne, kupiłem pamiątkowy żeton.
Zatrzymam go na zawsze.
- Przepraszam, że zrzędziłam. - Nie przejmuj się.
Więc jest tak:
jest megakorek i albo jedziemy dalej i dotrzemy na Hawaje po to,
żeby spędzić dwie godziny w luksusowym Stiltonie w Honolulu,
albo zostajemy tu,
w Tanim Kąciku na MOP-ie II klasy w połowie drogi na Hawaje.
Chcielibyśmy wynająć wasz najlepszy pokój.
- Wszystkie są takie same. - A jaką kuchnię tu serwujecie?
Jest sklep na stacji benzynowej.
- A jakie są godziny spa? - Tu nie ma spa.
Mogę zorganizować bankiet w waszej sali balowej?
Czy trzeba klepać rok wcześniej? Sala może być mała,
byle były stroje wieczorowe i żeby nie przyćmić wnętrza.
- W Tanim Kąciku nie ma sal balowych. - Rozumiem. To nam wystarczy.
Nie mówiłaś, że marzyłaś o sali balowej?
Właściwie to nie. Chciałam salę bellową.
Co to jest? Sala poświęcona Bellowi?
To sala pełna grubych ksiąg z wielkimi oknami i drabiną.
Jak Belli w Pięknej i Bestii.
- I to jest sala bellowa? - To jest biblioteka.
Ale nazwałam ją salą bellową, bo była magiczna.
A że wymyśliłam nazwę sali, której nie ma, jest tylko moja.
To bellastyczne.
- Ej, Seaborn! - Co jest?
Jesteś gościem od mleka Seaborn?
No tak!
Zrobimy sobie muszelfie? To taka skorupiakowa wersja selfie.
Idź! Zrób zdjęcie. Niech się cieszą.
- Serio? Mogę iść? - Będę w pokoju.
Tylko nie siedź za długo.
Już do was idę. Lubicie jakieś inne moje role?
Ale odlot!
Dostawca mówił, żebym spróbował w Iowa,
a ja na to: „Mogę pojechać góra do Kansas City”.
Stanęło na tym, że spotykamy się w St. Louis.
Gdzie Hollyhock?
- Nie ma jej. - Proszę.
Przeleciałem kawał drogi. A to Wichita...
więc nie ma tu nic do roboty.
- Nikt ci nie kazał. - Ty! Lubisz zagraniczne filmy.
Pamiętasz scenę w Amelii, gdy słucha tego kolesia?
To ta scena i ja jestem tym kolesiem, a ty musisz być Amelią.
Nie lubię zagranicznych filmów. Lubię zagraniczne kino.
Dobra, jesteś niemożliwy. Ale błagam, posłuchajcie mnie.
Nienawidzicie mnie, ale zróbcie to dla Hollyhock.
Akcja z mieszkaniem u mnie nie ma sensu.
- Jak jestem ojcem, to gdzie matka? - Heteronormatywne spojrzenie...
W sensie... medycznie.
Gdzie kobieta, po seksie z którą się urodziła?
Po to Hollyhock przyjechała do LA.
I pomyślałem: „Co, jeśli nie jestem jej ojcem?”.
- Nie jesteś. My nimi jesteśmy. - Wiem, jasne.
Cała ósemka ma jakieś urocze coś.
Hollyhock i ja mamy to samo DNA, co nie znaczy, że jestem jej ojcem.
- Nie jesteś. Bycie ojcem to nie tylko... - Czy wy udajecie, że nie rozumiecie?
Mówię, że nie jestem też jej biologicznym ojcem.
- Słucham? - Jest nim mój ojciec.
Co?
Byłem w każdym szpitalu i urzędzie w LA.
Stałem w kolejkach, pisałem pisma, gadałem z każdym.
Nie odpuszczałem, aż nie zrobiłem wszystkiego.
Ani śladu po małej klaczce, urodzonej w tym dniu co Hollyhock.
Dobra, więc...
W LA. Bo Hollyhock nie urodziła się w LA.
Urodziła się w San Francisco.
A ja pamiętałem, że mój stary puknął pokojówkę,
więc pojechałem tam i znalazłem.
Akt urodzenia z nazwiskiem jej matki. Czarno na białym: Henrietta Platchkey.
- No to... - Gdzie ona jest?
Szukałem na Facebooku. Myślicie: „BoJack ma konto na Facebooku?”.
Jasne, że nie, bo Internet jest dla nerdów,
ale łatwo tam znaleźć ludzi, więc założyłem konto.
Jest pielęgniarką w Minneapolis. Jej numer był na fejsie.
I chcę, żeby Hollyhock go miała.
- Sam to zrobiłeś? - Musi wiedzieć.
Nie mówcie jej o mnie. Zniknę z jej życia.
Powiedzcie, że sami to znaleźliście.
Mam to gdzieś, ale powiedzcie jej. Proszę.
Kaco, kawy, kamy, kaśli, kacie?
Kama kała kajest kaza kasła kaba.
- Ej... - Kapo kawie kadzmy
kamu, kaco kachce kau kasły kaszeć.
- Dobrze. Powiemy jej. - Tak?
Tak. Ale wyjdź stąd. Natychmiast.
UCIEKAJ WŚCIEKLI KLAUNI-DENTYŚCI!
ZAPISY NA SZCZEPIONKI
Witam na najlepszej sali treningowej w LA.
Strach motywuje,
więc jak już tam wejdziecie, nie przestawajcie biec!
Klauni-dentyści gryzą, a oni mają bardzo zdrowe zęby.
Dobra, ale to tak na niby, tak?
Nie! Serio. Oni naprawdę gryzą i naprawdę są chorzy na wściekliznę.
Chyba naprawdę będę musiał biec. Żadnych wymówek. Ale super.
Dokładnie. I pamiętajcie... bawcie się dobrze.
- Dajemy. - W drogę!
BAJER
Dałeś radę. Prowadzisz bajer biznes.
My daliśmy.
Z twoim niebezsensownym i moim zupełnie-normalnie-
-bezsensownym podejściem tworzymy niezły team.
Tak. Wracam do pracy,
ale gdybyś mnie jeszcze kiedyś potrzebował albo chciał się spotkać na drinka,
to zadzwoń.
Powinnaś to wiedzieć... Jestem aseksualny.
Tak, wiem. Ja też. Dlatego chcę się z tobą umówić.
- Dobra. - To cześć.
- Musimy pogadać. - Czuj się jak u siebie.
Zjebałam. Przepraszam. Obiecałam, że w zagrasz w tym serialu.
Nie wiem dlaczego. Potrzebowałam... czegoś.
- Zagram. - Co?
Chcesz, to zagram. Tyle razy wyprułaś dla mnie flaki.
Co jest? Powiedziałem, że zagram.
- Strasznie ciężko tak zależeć od ludzi. - No ale...
Dzięki.
Wychodzenie z domu dobrze mi zrobi. Chcesz drinka?
- Wody. - Wody? A co, zaciążyłaś?
Na maksa zupełnie nie.
- Słyszałem, że masz faceta. - Zerwaliśmy.
Pewnie był dupkiem.
Właściwie był pierwszym gościem, który nie był dupkiem.
- Cóż. Padłaś, to powstań. - Mieszkał z tobą jakiś dzieciak?
Nie, ma tych ojców z adopcji.
Straszne kutasy, ale dbają o nią.
Będzie miała dobrze.
A ty myślałaś o adopcji?
- Ostatnio coraz częściej. - Powinnaś. Będziesz supermamą.
- Potrzeba supermam. - Wezmę to pod uwagę.
No to widzimy się na planie.
Nie mogę się doczekać.
Znowu rutyna. Diane i jej Peanutbutter.
- Zaczynamy. Do końca naszego życia. - Chcę ci coś pokazać.
Mieli to urządzić, gdy nas nie będzie. Zamknij oczy.
- Dobrze. - Otwieraj.
- O mój Boże! To... - Niezły czad, co?
- Czemu to zrobiłeś? - Tego zawsze chciałaś, nie?
Nie zniosę tego! Wcale tak nie chciałam.
- Co? - Sama nie wiem. Wybacz.
To jest... super. Przepraszam.
Skąd pomysł, że mi się spodoba?
Mówiłaś, że zawsze o tym marzyłaś?
Nie lubię takich wielkich gestów!
- Ile razy mam ci... - Tak, ale...
To była fantazja. Coś, co należało tylko do mnie.
Czemu nie zapytałeś?
Wybacz, że chciałem cię zaskoczyć i zrobić coś miłego.
- Wiesz, ile poszło na 5000 atrap książek? - Więc jestem suką?
Wybacz, że chciałem, by nasz dom był miejscem,
w którym masz ochotę żyć. Żeby był i twój, i mój.
- Czemu to dla ciebie takie ważne? - Żebyś nie była tylko gościem.
A w odróżnieniu od mówiącego świecznika z filmu Disneya
nie chcę, żebyś nim była. Źle mi z tym.
Jakbyś mnie tylko odwiedzała.
Aż mnie zostawisz, bo znajdziesz coś lepszego.
Tak jak Katrina i Jessica.
Nie używaj swoich eks przeciwko mnie.
Po prostu mówię, co czuję. Chciałem ci sprawić przyjemność.
Nie sądziłem, że tak to się może skończyć.
Diane i jej Peanutbutter. I ich rutyna, co?
Czasem myślę, że nasze małżeństwo jest jak plakat z obrazem w 3D.
- Uwielbiam te plakaty. - Wiem.
A to chaos... Na pierwszy rzut oka nie ma żadnego sensu.
I ciężko to zrozumieć,
ale czasami,
jak zrobisz lekkiego zeza, wszystko się układa.
I tworzy idealną, fantastyczną, piękną rzecz.
Tak. Wiem, o co chodzi.
Ale...
mam tak dość zezowania.
PHILBERT AUTOR: FLIP MCVICKER
Co?
Jezu.
- Hollyhock? - Cześć.
Jak tam?
Dziękuję, że znalazłeś mamę.
- Powiedzieli ci? - Nie.
Myślą, że nie rozumiem ich tatowego szyfru,
ale musiałabym być ćwokiem.
Już nie bądź taką spryciulą.
Rozmawiałam z Henriettą przez telefon. Jest supermiła.
Serio?
Jestem na lotnisku. Chcę ją odwiedzić w Minneapolis.
Teraz? Niesamowite.
Niesamowite jest to, że w barze zapłaciłam dziesięć dolców
za kubek owoców.
- Co? - I skumaj.
Dziewięćdziesiąt procent to melon.
Nie no, kurwa. Jak to?
Jacy podróżnicy żądają więcej melona w owocowych kubkach?
Nikt go nie chce, a i tak go dają.
To najgorszy składnik wszystkiego. To Jared Leto owoców!
Właśnie, dokładnie!
No...
W każdym razie... zaczynają odprawę, więc...
Przepraszam, że nie umiałem się tobą zająć.
Nie powinnam z tobą mieszkać. Może to za dużo, za szybko.
- No. - Ale nie było tragicznie.
Choć szprycowano mnie dragami,
aż żyłam w koszmarze, w którym nie poznawałam własnego ciała
i nie rozumiałam, co jest z moją głową,
ale ogólnie to było spoko doświadczenie.
Powinienem cię chronić. Chciałem być dobrym tatą.
Okazało się, że wcale nim nie jesteś.
To chyba dobrze.
Tak...
Minneapolis, co? Wynajęłaś furę czy zamówiłaś taksę?
Wszystko pod kontrolą. Muszę lecieć.
Mogę coś dla ciebie zrobić? Wolisz lot biznesem? Albo lepsze owoce?
BoJack, nigdy nie chciałam, żebyś był tatą.
Będzie dobrze.
Od początku mówiłam, że mam ośmiu tatów.
Tak, jasne.
Ale... nigdy nie miałam brata...