NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Teraz już nie wiem, co jest prawdą.
I nie wiem, czy mnie to obchodzi.
- Powiedz. - Nic jej nie mów.
Co zrobiłeś swojej żonie?
- Przez nią byśmy zginęli. - Więc się tym zająłeś?
Chciałem go zatrzymać.
- Kogo? - Fritza! Był naćpany gumijagodami.
Chyba go kropnąłem.
Philbert, co ty wyprawiasz?
Zabiłeś partnera.
- Stop. Przestawiamy kamerę. - Ekstra! To było aktorstwo.
Było fajnie, ale skoro to ostatni dzień,
to może powinniśmy skończyć z sypianiem ze sobą?
Po zdjęciach gwiazdy już się nie pukają.
Powiedziałaś o nas „gwiazdy”?
Ja gram Philberta, a ty raczej jesteś po prostu w obsadzie.
Ewidentnie już pora to skończyć.
Proszę o światło. Akcja.
Dusił moją żonę.
Co zrobiłeś z ciałami?
Nie pamiętam. Jakby to był sen.
- Gdzie są ich ciała, Philbert? - Zakopałem je.
W tym samym miejscu, w którym zakopię ciebie.
Tutaj.
Pocałuj mnie, ty przystojny niegodziwcze.
Nie mamy teraz na to czasu. Lecą bomby atomowe.
Stop! Koniec zdjęć do pierwszego sezonu Philberta.
Świetna robota!
Wiedzcie, że jestem dumny z tego, co osiągnąłem.
Widzimy się na Peabodych!
- Dobra robota, dzięki. - Coś pięknego...
Kurde, co to są gumijagody?
LOTNISKO
- Doskonała tabliczka. - Wiadomka.
Długopis mi się przy tym wypisał.
- Wziąłbym torbę, ale, wiesz, plecy. - Tak...
Spoko, że na trasie do domu wpadłaś do LA.
Tak, mamy farta, że jedyny lot z Connecticut do Kansas
miał nocne międzylądowanie w Kalifornii.
- Serio? - Nie, głupolu. Chciałam cię zobaczyć.
KTÓRA JEST TERAZ GODZINA?
Przyszła do pana Emily.
- Blunt? - Faktycznie trochę zamula.
To na bank ona. Wpuść ją.
- Cześć, Todd. - Co tam?
- Zerwałam ze strażakiem. - Ze Steve'em?
Nie ze Steve'em. Z Dougiem.
Z Dougiem? Zapomniałem, że był ktoś nowy.
Mam już dość tych seksownych, szlachetnych, bohaterskich ciach.
Seks jest super, ale więzi emocjonalnej po prostu nie ma.
To samo miałem z Yolandą.
Zero więzi emocjonalnej, ale brak seksu był kosmiczny.
Najlepszy brak seksu w życiu.
Wiesz, że ostatnio dużo o tym myślałam?
Pamiętasz ten swój pomysł na randkową apkę dla aseksualnych?
Nie.
No to patrz.
Asy z rękawa?
Ściągnij ją sobie.
Byłeś moim najfajniejszym facetem.
Gdyby był ktoś taki jak ty, ale by się ze mną bzykał, to szał.
- Wpadłem na odlotowy pomysł. - Jaki?
Restauracja, która ma menu wydrukowane na pieczywie czosnkowym,
więc jak składasz zamówienie, przystawka stoi już na stole!
BECZKA POMYWACZY OKIEN
Od kiedy skończyły się zdjęcia do Philberta,
wszyscy zadają sobie ważne pytanie:
„Co superowego będzie dalej robił Peanutbutter?”.
Jesteś poważnym aktorem, więc może zostań narratorem
filmu o globalnym ociepleniu i przyleć na premierę własnym samolotem?
Rozglądałem się za projektami.
Wszystko teraz jest na podstawie książek,
więc poszedłem do księgarni po jakąś inspirację.
- Ale książki są takie długie. - Tak?
Szkoda czasu! Poczekam, aż zrobią z nich filmy,
wtedy je obejrzę i sprawdzę, czy z książek da się zrobić dobre filmy.
Świetna strategia.
Już chciałem wyjść sfrustrowany długością tych czytadeł...
kiedy zobaczyłem obrotowy stojak z kartkami.
Znalazłem interesującą kartkę i ultraszybko się ją czyta!
- „Stówka, tatuśku”. - Spoko tatusiek, co?
Chcesz praw do kręcenia filmu na podstawie kartki?
- Nazwiemy go Stówka tatuśka. - Ale co to jest?
- To „Stówka tatuśka”. - Okej.
- Da się zdobyć prawa? - Muszę sprawdzić.
A wtedy Joby na to: „Fajna frotka, profesorciu”.
Zabił nas tym tekstem.
Joby to ten, co gra na gitarze?
Tak, jest strasznie śmieszny. Naprawdę śmieszny. Czaisz?
Ekstra.
Zawsze myślałem, że brylowałbym na studiach.
Szlajał się po kampusie, dawał popalić dziekanowi
niesfornym zachowaniem.
Że miałbym paczkę kumpli, dużo nauki i... wieczną młodość.
Wyglądasz jak rzeczniczka Scarlett na pokazie Ghost in the Shell.
Dziwnie się czuję w tym domu.
To tu była ta akcja z twoją mamą. Ja nie mogę, totalny hardkor.
Spokojnie. To zamierzchła przeszłość. Mama nie żyje.
Nikt ci podstępem nie wciśnie żadnych piguł. Okej?
Może stworzymy nowe fajne wspomnienia, żeby skasować te stare?
- Czy te nowe mogą być związane z pizzą? - Jeszcze jak.
- Dzięki za szybkie spotkanie. - Miło cię widzieć.
Pewnie normalnie jesteś zajęty w piątki.
Może chciałeś iść na kolację ze swoją nową dziewczyną.
Albo do kina z nową dziewczyną. Albo zostać w domu i oglądać telewizję...
Wiem, o co pytasz. Odpowiedź to: „Nie”.
Nie mam telewizora.
Ani dziewczyny.
Ja też nikogo nie mam. Strasznie latałam wokół Philberta.
Philbert? Co za Philbert?
To serial, który produkuję, nie dziecko, które chcieliśmy mieć, ale nie wyszło.
To też fajnie.
Peanutbutter chce wykupić prawa do tej kartki i robić z niej film.
- Stówka tatuśka. - Film z dwóch słów?
- To „Stówka tatuśka”. - Okej.
BEZNADZIEJNA BABKA OD ADOPCJI
- Przepraszam. - Odbierz.
Halo.
Możesz być w szpitalu św. Bernarda za jakieś pół godziny?
Myślę, że tak. Dlaczego?
Właśnie wycięli mi migdałki
- i potrzebuję podwózki. - Co?
Wkręcam cię. Laska w ciąży nie chce swojego dziecka.
Jak możesz wpaść, bachor jest twój.
Dzisiaj? Tak już... Przecież ona mnie nie zna.
Kobieto, nie odrzuca się dziecka za friko.
Dobra.
Coś się stało?
Muszę szybko jechać szpitalem do auta!
Jestem dziecką, a rodzi się adopcyjno matko.
Adopcja?
Mam na udach górę żarcia. Luzik.
- Matki tak mają. - Zestresowałaś się.
Myślisz, że za bardzo? Czy za mało?
Zawiozę cię tam.
Mam w aucie fotelik. Bez niego nie dadzą mi dziecka.
To jedyna zasada.
Myślałam, że będzie więcej, ale co ja wiem.
Oddychaj. Kupię fotelik. Chodźmy.
Za dużo zjadłam. Popchnę lodami, żeby się wszystko ułożyło.
Nie trzymam słodyczy w domu, od kiedy wczoraj zeżarłem całe lody.
A dlaczego masz butelkę wódki na każdy dzień tygodnia?
Taki nowy system. Ograniczam do jednej dziennie.
- Czy to ma związek z AA? - Nie potrzebuję AA.
- Zostaw to. - Mam ochotę na lody.
- Daj kluczyki. - Nie!
- Daj się bryknąć teslą. - Masz tłuste łapy od pizzy.
- Zapomnij. - No weź!
Hej!
Co to, kurde, jest?
Co? A, to...
Czemu miałeś je w kieszeni? To dla mnie?
- Nie, co ty! - Rany, wrzuciłeś mi je do pizzy?
Co? Nie! Hollyhock, nie. Oddaj mi... Nie!
- Ups... - To na ból pleców!
- Serio? - Tak.
No to naprawdę „ups”.
APARTAMENTY LE TRISTE
- Cześć. Coś się stało? - Muszę z kimś porozmawiać,
a jesteś jedyną osobą, która w piątek siedzi w chacie,
- bo nie ma co robić. - Prawie poszłam do kina.
To nie moja wina, że nic nie grają o 20.
O 21.15 to za późno, o 19 za wcześnie. Kiedy mam zjeść kolację?
Wnieść cichaczem na salę tłuczone ziemniaki, jak cała reszta?
- To całe twoje mieszkanie? - To jest studio.
Wczoraj jadłem lunch z szefem studia.
- I to nie jest studio. - Po co przyszedłeś?
Moja kumpela Emily zrobiła dla mnie coś miłego
i chcę się odwdzięczyć.
- Pomyślałem że mi pomożesz. - Powiedz, co ona lubi.
Seks. Solo.
Brawo, kobieta musi znać swoje ciało, zanim będzie wymagać, żeby ktoś je poznał.
- Co? O czym gadamy? - Co?
O seksie? Solo?
- Geniuszu z dołującej klity! Masz rację! - Co?
Lecę na złomowisko za politechniką!
Cieszę się, że mogłam pomóc.
- Kurde. Przepraszam. Przeraziłam się. - Nie twoja wina.
Twojemu pokoleniu wyprał mózg pies McGruff,
którego poznałem na imprezie, a nawet nie zapytał, co u mnie.
I też przez to, że raz nieświadomie przedawkowałam proszki.
Ale to były dobre proszki.
Mówiłem ci, byłem w szpitalu. To nie jest ćpanie. To było lekarstwo.
To kup nowe.
Jasne. Zadzwonię do apteki i powiem:
„Macie te megauzależniające opiaty, które biorę co trzy godziny?
Właśnie gdzieś je posiałem, więc może wydacie mi nowe?
I nie jestem ćpunem”.
- Strasznie mi przykro. - Spoko.
Cieszmy się, że jesteśmy razem, mimo że cierpię.
Może też będziemy rozpamiętywać, co zrobiłaś.
To nie twoja wina, ale jeśli się obwiniasz, to okej.
Na pewno wiesz, gdzie da się kupić leki przeciwbólowe.
Znam jednego gościa, ale kręci się na południu Pico. Kumasz?
Nie. Dlaczego mieszkańcy LA myślą,
że wszyscy kapują wasze lokalne skojarzenia?
Dobra, chodźmy.
GARCETTI & KLOPSIKI
Czyli adoptujesz dziecko.
Tak będzie dla mnie najlepiej.
Pamiętam, jak bardzo ci zależało, żebyś urodziła je sama,
nawet jak proponowałem rozważenie innych opcji.
- Ale tak to mówiłeś... - Po prostu to zabawne,
że zmieniłaś nastawienie po naszym rozstaniu.
Przepraszam. To nie moja sprawa.
Będziesz świetną mamą. Cieszę się.
- Myślisz? - Jasne.
Pewnego dnia też będziesz świetnym tatą.
I obym dożył „Stówki tatuśka”.
- Dlaczego jesteśmy u pediatry? - Luzuj.
Ten doktor to zdegenerowana, skurwiała, najobleśniejsza kanalia.
- Jakiś chu... - No właśnie.
Jest impreza!
Doktor Hu. Dzięki, że nas wcisnąłeś.
Zawsze mam czas dla przyjaciół.
Nie widziałem cię od pogrzebu Sarah Lynn.
No tak.
Wtedy naprawdę otworzyły mi się oczy.
Spojrzałem w lustro i gapił się na mnie niesamowity człowiek.
- Chu... - Właśnie.
- Co? - Nie, Hu.
Spędziłem miesiąc na odwyku w Malibu i jestem totalnie czysty.
Jakbym się przemienił w zupełnie nowego doktora.
Gratulacje.
Musiało cię nieźle sponiewierać,
skoro nie szukałeś pomocy po śmierci Sarah Lynn.
No na maksa.
Można się leczyć albo wypracować jakiś własny system,
czy co tam komu pomaga.
Chciałbym, żebyś mi zapisał wpytoprofen.
Wpytoprofen? Faszerujesz się oksypraksycortyzoidem?
Wiem, co myślisz, ale przysięgam, że wypadł mi dysk.
Naprawdę tak jest.
Wyrzuciłam mu leki, bo mam traumę, bo byłam na haju przez jego mamę.
- Matka dawała ci narkotyki? - Moja matka.
Jej matkę zapylił mój ojciec, ale zaadoptowało ją ośmiu facetów.
Wiecie, ile razy w tygodniu słyszę taką śpiewkę?
Identyczną? Z ośmioma ojcami włącznie?
Nie wiem, kogo chcecie zrobić w chuja, ale ja, Hu, w chuja się zrobić nie dam.
Wielkie dzięki, że przyszłaś.
Po co te wszystkie świeczki? I dlaczego masz na sobie szlafrok?
Wywaliło korki, więc zapaliłem świeczki.
Długo mi się zeszło i nie miałem czasu się ubrać.
- Zapamiętaj to! - Zapamiętać „ooo”?
Tak jest. Będzie ci potrzebne, kiedy poznasz nowego przyjaciela.
Marlon Dildo!
- Co? - To seksrobot.
Żebyś mogła zostawić nudnych typów i wciąż uprawiać seks.
- Chyba nie usłyszałeś. Co? - I jeszcze coś!
Nagrałem też masę seksownych zdań wypowiadanych w różnych odstępach czasu.
Jestem Marlon Dildo. Wsadź mnie w swoje genitalia.
- Po co to zrobiłeś? - Bo twoje potrzeby są dla mnie ważne.
Chcę sprawiać ci przyjemność.
Chyba nie do końca wiesz, o co chodzi w seksie.
Nie traktuj mnie tak protekcjonalnie.
Wiem, czym jest seks, nie jestem dzieckiem.
Tylko słabo mi idzie budowanie robotów.
To jest mój pierwszy i szczerze myślę,
że to całkiem nieźle, że złożyłem go w jedno popołudnie.
Uwielbiam, kiedy mówisz do mnie tato.
O nie. Mój szurnięty projekt to jak zwykle niewypał.
- Strasznie przepraszam. - Spoko.
Odwiedziłaś mnie i to się liczy.
Czyli nie jesteś na mnie wściekły?
Może będzie z tego historia, którą opowiesz gościowi,
- w którym się bujasz. - Joby'emu?
Wcale się w nim nie bujam. Weź się, kurde.
I w ogóle jest głupi.
- Jasne. - Gdzie jedziemy?
Jest taka aktorka, z którą się jakby spotykałem.
Może zostawiłem u niej tabsy.
Nie chce mnie więcej widzieć, ale nie ma jej teraz w domu.
- Skąd ja to wiem? - A gdzie jest?
W klubie książki z głupią Nicole, która zawsze wybiera powieścidła,
których nawet nie czyta. Skąd ja znam jej znajomych?
- A masz klucze? - Mam swoje triki.
WITAJCIE
- Już nie mam. - Zobaczę, czy jakieś okno jest otwarte.
Masz łeb. Zostanę na czatach.
Oż kurwa.
BoJack?
O kurczę, co z klubem książki?
Przełożyliśmy, żeby zmylić Nicole.
- Co tu robisz? - Chciałem sprawdzić, co u ciebie słychać.
Zaczekaj! Nie wchodźmy. Muszę z tobą pogadać.
Powoli.
Chodzi ci o naszą relację? O czym tu gadać?
Pomyślałem, że powinniśmy poszukać czegoś w tym związku.
Bo wszystkie elementy tego związku
mogą się chować w szufladach, które są w kuchni naszego związku.
- Lub w szafce w łazience. - Mówiłam, nie chcę cię widzieć.
Jesteś z górnej półki, Gina.
- Rozumiesz? Górna półka! - Więc chcesz znowu być razem?
- Tak! - Serio?
- To spadam. - BoJack.
Miałam na planach 28 romansów i żaden koleś
nie przyjechał po zdjęciach, żeby się ze mną związać.
- Cóż... - Chyba przywykłam do myśli,
- że na to nie zasługuję. - Naprawdę muszę lecieć.
Może jednak zasługuję? I może ty też?
BoJack, czy to możliwe, że właśnie na siebie czekaliśmy?
Tak. Myślę, że to naprawdę możliwe, dlatego jaram się, że pogadamy jutro.
- Co? Gdzie idziesz? - Zadzwonię!
Mam zadzwonić czy sprawa jest na tyle otwarta,
- że mogę zniknąć? - Co?
Żartuję. Zadzwonię. Bardzo lubię tę kobietę.
Na pewno wszystko dobrze się ułoży i będziemy razem szczęśliwi,
i nie skrzywdzę jej tak, że zapamięta to do końca życia.
- Okej. - Dawaj te piguły.
Co to? To nie te tabsy!
- Przepraszam! - To nie twoja wina. To te... plecy.
- Mam inny pomysł. - Okej...
- Nie powinniśmy oddać ich Ginie? - No co ty. Po co komu tabletki?
SZPITAL ŚWIĘTEGO BERNARDA
- Nie musiałeś wchodzić. - Chcę być z tobą.
- Nie gniewasz się? - Właściwie to miłe.
Tyle razy wyobrażałem sobie odbieranie dziecka, ale nie akurat tak.
Nigdy nie sądziłeś, że to będzie piątek?
Tak. To jest ta główna różnica.
Dlaczego nie zadzwoniłeś, jak wyrzuciłam cię z mieszkania?
Myślałem, że nie chciałaś, żebym dzwonił.
Bo nie chciałam. Ale i tak powinieneś.
- Ty też mogłaś zadzwonić. - Fakt.
- Szkoda, że wtedy nie zostałeś. - Kazałaś mi się wynosić.
No tak. Chyba wychodzi na to, że nie wolno mnie słuchać.
Tak się ubrałaś na pierwsze spotkanie ze swoim dzieckiem?
- Tak? - No dobra...
Muszę być na lotnisku za jakieś dwie godziny.
Właśnie tak chcesz spędzić ten czas?
Beznadziejnie to powtarzać, ale nie byłoby nas tu,
- gdyby ktoś nie wywalił mi leków. - Wiem, ale to strasznie szemrana okolica.
Jakby tu kręcili wyścig samochodowy do Grease.
Bo tutaj go kręcili. Myślisz, że gdzie się robi filmy?
- Jesteś psem? - Co? Nie. Cholera.
To kostium. Grałem w nim w serialu.
Normalnie aktorzy oddają kostiumy.
Witaj, handlarzu. Masz tu lewe towaresy?
Co?
Sprzedajesz nielegalne wyroby farmaceutyczne?
I proszę, mów do mojego lizaka.
- Ten gość jest psem. - Zapewniam was, że nie.
On tak mówi, bo mówiłem, że on jest psem.
Przecież widać spod T-shirta, że ma przyczepioną odznakę.
- To na pewno glina. - Mi tam nie wygląda.
Jakbym był gliną, to pachniałoby mi z pyska
plackami po kolacji, którą mamy w piątki na posterunku.
A nie pachnie, więc żaden ze mnie glina.
Chyba że zjadłem potem miętówkę albo tic taca.
Ale jednak nie. Wolę gumy do żucia.
Ja mu wierzę. Masz te prochy.
Zgarniamy towar!
Spadamy!
Gońcie ich! Szybko!
- O nie! - Wskakuj!
Biegiem! Uciekamy!
- Dzięki, Doug. - To nie dla ciebie.
Robię to, bo szanuję sztukę gaszenia pożarów.
- Przepraszam cię, Emily. - To był uroczy pomysł.
Myślałem, że tracisz dużo czasu
na tych nudnych strażaków tylko dla seksu.
- Możesz nie podsłuchiwać? - Dobra.
Miałem nadzieję, że jak znajdę sposób, żeby zaspokoić cię seksualnie,
to będziesz spędzać więcej czasu ze mną.
- Tak jak w liceum. - W liceum byliśmy parą.
Myślałaś kiedyś o tym, co by było, gdybyśmy teraz nią byli?
Nie wiem. A co by było?
Pewnie byśmy się spotykali, jak teraz.
Lubiłbym cię najbardziej ze wszystkich, jak teraz.
A jakby spotkało mnie coś fajnego, dostałbym awans czy coś,
tobyś wiedziała o tym jako pierwsza,
uśmiechnęłabyś się i powiedziała: „To mój chłopak”.
To byłoby fajne. Ale potem bzykałabym się z robotem?
- Hurra. - Trzeba go dopracować.
Wiesz, jak tworzyłam tę aplikację,
dowiedziałam się, że niektórzy aseksualni uprawiają seks.
Myślisz, że jest chociaż szansa...
Masz jakiś inny pomysł?
A jakby tak kulki miały kształt kostki, żeby nie turlały się pod szafę?
Odpuść.
Jest taki śliczny.
Myślicie, że jestem potworem, bo go oddaję?
Co? Jasne, że nie.
Nic nie wiem o byciu matką.
- Rozumiemy. - Twój syn jest w dobrych rękach.
Tak się cieszę, że będzie miał dobry dom.
- Mamusię i tatusia. - Słucham?
Gdyby mój chłopak od nas nie uciekł, może mogłabym być matką,
ale go nie ma, więc dzidziusiowi na pewno będzie lepiej z wami.
- Ralph nie jest... - Tak! Będziemy fantastyczną rodziną.
- Możesz nie kłamać? - Nie kłamię.
Rok temu chcieliśmy założyć rodzinę.
- Ja wciąż chcę. - Nie, Ralph. Idź już.
- Nie popełnię tego samego błędu. - Ja tak nie chcę.
Nie powinniście tego przedyskutować, zanim tu przyjechaliście?
Damy radę. Wszystko jest jak dawniej.
Zmieniłam się. Mam teraz plany i ciebie w nich nie ma.
- Nie musisz być z tym sama. - Nigdy nie musiałam, tylko chciałam.
Nie boję się, że będzie ciężko.
Już zakochałam się w tym dziecku i ono daje mi tyle siły.
Nie potrzeba mi nic więcej.
O matko, właśnie coś zrozumiałam.
Jak ty dasz radę sama, to może ja też sobie z poradzę?
Nie, ty sobie nie dasz rady.
Myślałam, że nie dam. Ale twoje słowa tak mnie uskrzydliły.
Zdałam sobie sprawę,
że dobrą matką jest się tylko dzięki miłości.
Właściwie potrzeba znacznie więcej.
To, co powiedziałam, to pomyłka.
Poważnie. Oddaj mi mojego synka.
Jesteś fantastyczną kobietą. Zostaniesz moją mamą?
Trzeba inaczej je zdobyć.
Może zadzwonimy do Joby'ego? Brzmi jak ćpun.
- Nie bolą cię plecy? - Bolą.
- To jak mnie dźwignąłeś przy siatce? - Strzał adrenaliny i...
- Naprawdę musisz je brać? - Błagam, ile razy...
Tylko pytam, czy jest opcja, że nie...
Poszłaś na studia i nagle jesteś taka zajebista,
- a ja jestem głupim narkusem? - Co? Nie!
Nic nie rozumiesz.
- Ja cierpię! - Rozumiem, tylko...
Non stop, całe życie, nie masz pojęcia, więc sorry,
że miałaś przykre doświadczenie z moją mamą, ale ja cierpię całe życie.
Odwieź mnie już na lotnisko.
Dobrze.
- Może odwiozę cię do domu? - Lepiej nie.
Chociaż poczekam z tobą na taksówkę.
Dobrze.
ODLOTY
To chyba do zobaczenia.
- Przepraszam. - Ja też.
Może istnieje opcja, że ja...
tak w stu procentach nie muszę ich brać.
Myślałem, że tak, ale...
Dzięki, że się o mnie martwisz.
- Poradzisz sobie? - Tak.
Mogę wziąć urlop dziekański, jakbyś chciał...
Nie, matko, nie! Zostań w szkole.
Masz się tam uczyć, całować i żyć jak studentka.
Nic mi nie będzie. Kumam. Tabsy to zło.
Nie wszystkie tabsy.
Wiadomo, że jak coś ci się stanie i lekarz, prawdziwy lekarz,
przepisze ci przeciwbólówki, to je bierz.
- Ale tylko jak coś ci się stanie. - Dobra.
- Przyrzekasz? - Tak, przyrzekam.
Okej. Kocham cię.
Dobra, pa.
ZNAJDŹ PARĘ
WYSZUKUJĘ...