Sarah Lynn?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cóż mogę powiedzieć? Zadzwoniła do mnie. Miała dziwny głos.
Pojechałem do planetarium. Leżała tam nieprzytomna.
Zadzwoniłem po karetkę, ale było za późno.
SZPITAL ŚWIĘTEGO BERNARDA
Tak mi przykro.
Zrobiłem, co mogłem.
To moja wina. Jestem beznadziejną matką.
Nie, to nie jest niczyja wina.
Wie pan, skąd Sarah Lynn miała heroinę?
- Nie mam pojęcia. - Wporzo. Nie mam więcej pytań.
Wiedziałem, że strasznie dużo ćpa.
Ale taka już była. I ja też.
Chcieliśmy wiecznie imprezować bez konsekwencji.
Wszystko już wiem.
Byłem na dnie.
A Sarah Lynn dotarła tam ze mną, bo...
dawałem jej poczucie bezpieczeństwa. Co ja zrobiłem?
Tak dla jasności, sprawa jest zamknięta. Może pan skończyć nawijać.
Muszę zmienić coś w życiu.
Od teraz.
- Potrzebuję pomocy. Jest tu kto? - Nowy kuracjusz.
- Witam w Pastiszach Malibu. - Super.
Ma pan rezerwację na sześć tygodni, więc...
poproszę sto tysięcy.
Ile? Jezusie.
A w pokoju dostanę torbę z 90 tysiącami?
- Nie da się wycenić zdrowia. - Jakoś wam się udało.
Zrobimy sobie inauguracyjne selfie?
Co? Nie.
Każdy gość robi sobie ze mną zdjęcie.
Wieszam je tutaj, to już tradycja.
Nie mam nastroju. No i wyglądam strasznie.
Johnny Depp się zgodził, a też był tak napuchnięty.
Mówię „nie”, świstaku. Idź obczaj swój cień
i daj mi sześć tygodni Świętego Spokoju.
Bardzo przepraszam.
Dziękuję. Zaprowadź mnie do pokoju,
bo chcę zacząć się leczyć,
żeby przestać ranić wszystkich dookoła, ty złamasie.
TERAPIA GRUPOWA
TERAPIA SNEM
TERAPIA PRZEZ WĘDRÓWKI
TERAPIA PRZEZ SZTUKĘ
TERAPIA PRZEZ ODWIEDZINY BLISKICH
TERAPIA PRZEZ OGRODNICTWO
TERAPIA PRZEZ JOGĘ
KOŃSKA TERAPIA
...I WIELE WIĘCEJ!
Poszłam do klubu golfowego na lunch organizowany przez Sheilę...
Wyrzuć to z siebie.
Miałam na sobie garsonkę, którą założyłam na herbatkę u Sandry.
Właśnie wtedy sięgnęłam dna.
Dziękuję, że podzieliłaś się tym z nami. Co za odwaga.
Jesteśmy bezbronni wobec naszych nałogów.
Mamy takie powiedzenie: „Wszystkie drogi
prowadzą do jednego miasta – Trzeźwopolis, USA”.
Chwila, co?
Kiedy wypiłeś pierwszego drinka, BoJack?
Zawsze jest jakiś pierwszy raz, nie?
DR CZEMPION KOŃSKI TERAPEUTA
Jutro ostatni dzień. Gotowy na powrót do świata?
Tak. Dobrze się czuję. Taki czysty.
Jak mawiają, brak tytoniu między zębami, nie oznacza od razu wesela.
Nikt tak nie mówi.
Zmieniasz temat zawsze, gdy pytam o powód twojego uzależnienia.
Nieprawda.
Masz nowe bolo? Fajowe.
Wiesz, że żartowanie ze zmiany tematu to też zmiana tematu?
Chcę wziąć odpowiedzialność za czyny,
a w kółko słyszę: „To nie twoja wina, jesteś bezbronny wobec nałogu”.
- To pierwszy krok terapii. - Czemu jest aż 12?
To za dużo. I to się tyczy wszystkiego.
Oglądając Zniewolonego, pomyślałeś: „12 lat niewoli to za krótko”?
- Zmieniasz temat. - Jestem tu ze swojej winy.
Nikt nie zmuszał mnie do picia. Uzależnienie nie wyskoczyło z nożem:
„Pij to, chłopie, bo cię uduszę!
Jak odłożę nóż, który się nie przyda”.
- Trzeźwi mają takie powiedzenie. - Nie gadaj.
„Chcemy tego, co chce od nas uzależnienie,
a nasza przyszłość to dom z materiałów naszej teraźniejszości
według planów przeszłości”.
Zazwyczaj powiedzenia wyjaśniają skomplikowane koncepty
za pomocą prostych obrazów. Szanuję to, że twoje tego nie robią.
Jeśli nie chcesz tu być, nie musisz czekać.
Kod do bramy to 12, liczba kroków,
i data urodzin mojej mamy: trzeci kwietnia '56.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć?
Możesz wyjść w każdej chwili. Ale czy naprawdę tego chcesz?
Nie.
Jakie piękne.
Znam się na sztuce, bo mój mąż ma obraz Jacksona Pollocka.
Mój tata ma autograf Kevina Pollaka.
A ty, BoJack? Dorastałeś w domu pełnym sztuki?
Rodzice opanowali sztukę fatalnego rodzicielstwa.
Nie możesz wszystkiego obracać w żart.
- Wszyscy starają się być szczerzy. - Serio? Wszyscy tu są szczerzy?
Doug ciągle pogina w garniaku, choć nigdy nie wróci do finansów.
Ale szpila!
A Joan Tripplehorn?
Wiemy, że jesteś Jeanne Tripplehorn w okularach.
Co? Nie!
Jestem Joan, Jeanne to moja bliźniaczka.
Jeanne nie jest alkoholiczką.
A ten tutaj z doklejonym wąsikiem to aktor Jay Hernandez
przygotowujący się do nowej roli.
Żaden Hernandez.
Już mówiłem, że mam na imię Mario. Reżyseria – Zack Snyder.
Uzależniłem się od morfiny, waląc głową w cegły.
- BoJack ma rację. Jesteście do dupy. - To pogadajmy o Jameson.
- Lepiej nie. - Chciałaby wytrzeźwieć,
ale podczas odwiedzin kumpela podrzuca jej wódę w butelce po mineralnej.
Jameson? Przemycasz tu alkohol?
To nie moja wina, że wódka jest koloru wody.
To twój piąty odwyk.
- Może to nie dla ciebie. - BoJack...
Info dla wszystkich: jeśli wracacie na odwyk,
to nie ma już dla was szansy...
albo ten przemysł utrzymuje się ze stałych klientów,
więc może wasze dobro nie jest dla nich najważniejsze.
Było dość szczerze?
Mamma mia.
Hej, kablu, szmugluję tu alko,
bo muszę wytrzymać całe sześć tygodni tych bzdur.
Nie muszę tu być.
Ojciec sfiksował, gdy przestałam oddychać.
To zawsze wina kogoś innego.
- Nie wiesz, przez co przeszłam. - Wszystko wiem.
Słuchałem cię! Twoja mama umarła,
tata ożenił się i wysłał cię do internatu.
Ma dzidziusia i nie zwraca na ciebie uwagi.
- To nie jego wina, że tu pijesz. - Większość roku byłam trzeźwa.
Tylko czekał, by móc mnie tu posłać,
bym nie niszczyła jego idealnej rodzinki.
Chcesz stąd spadać? Kod do bramki to 123456.
Możesz zrobić linę z prześcieradeł i uciec przez okno po północy.
Odkryliby to dopiero rano.
Ale czy naprawdę tego chcesz?
O kołderka!
Słyszałem o pociąganiu za sznurki...
ale bez przesady!
Dlaczego Sabrina uciekła?
Powiedziałem jej, że nie zostaniesz jej nową mamą,
światowej sławy modelko Cindy Crawfish.
Gdy leciałam na tydzień mody do Paryża
i samolot rozbił się w twoim ogródku,
nie spodziewałam się, że poznam kogoś tak wyjątkowego.
Cięcie! Pięć minut przerwy.
Jesteś świetny.
Grasz instynktownie, pierwsza klasa, no idealnie.
Jedyny problem jest taki, że całus wywołał...
A powinien wywołać...
- Czaisz? - Denerwuję się.
Robię to pierwszy raz. I to z Cindy Crawfish.
Wiesz, ilu dałoby się za to pokroić?
Co mam zrobić?
Pocałować cię, żeby pokazać, jak to ma wyglądać?
Nie, sam dam radę.
Mam nadzieję.
- Co jest w tym soku? - Troszeczkę prądu.
O nie. Ja nie...
Zaufaj mi. Rozluźnisz się trochę.
Nie spodziewałam się...
że poznam kogoś tak wyjątkowego.
Super! Mamy to!
No coś ty, dopiero się rozkręcamy!
Jeszcze jedno ujęcie.
Chcesz jeszcze trochę pograć, Cindy?
Jeśli to dla dobra serialu...
Sharona, masz jeszcze trochę soczku?
O kołderka. Słyszałem o pociąganiu za sznurki, ale to...
poważna sprawa.
WEJDŹ NA HAJU, WYJDŹ DO RAJU
Nie zrywaj sznurka łączącego cię z latawcem, którym jesteś.
Że co?
Nie wiem. Wymyśliłem to durne, odwykowe powiedzonko.
Dathan chce mnie rzucić, bo w trzeciej klasie się roztyłam.
Muszę mu pokazać, że jestem laską, a potem zerwać z prymitywem.
Nic nie musisz.
Co ci zależy? Oboje wiemy, że to pic na wodę.
Co cię to obchodzi?
Jestem idiotą, który pomógł ci uciec. Jeśli dziś przedawkujesz,
będę musiał potem wszystkich okłamywać.
I tak spadam stąd.
Możesz się ze mną zabrać.
Niech to szlag.
Tu mieszka twój chłopak?
- Nie wchodź tam. - Spoko.
Znajdę Dathana, zaprezentuję zgrabne nóżki i pójdziemy sobie.
Dobra.
Dathan? Gdzie jesteś?
To ja, Jameson H.!
WÓDKA
Hej, kto tam siedzi?
Uprawiacie seks?
Ktoś tam chyba uprawia seks.
To tylko jakiś nerd.
Na sto procent nikt się tam nie bzykał.
Jesteś BoJack? Mamy razem hiszpański.
Tak... To znaczy sí.
Dobra, to jeszcze sí-ę zobaczymy.
Jasne. Cześć, Katie.
- Browarka, Horseman? - Nie, dzięki.
Picie jest fajne, ale jesteśmy nieletni.
- No wiesz, to nielegalne. - Wyciskam 80 kilo.
PIWO Z LAT 80.
Wiesz co? Jednak się napiję.
Kim teraz jestem?
„Jestem Eric i chodzę na chemię”.
Cały Eric.
Totalnie chodzi na chemię.
À propos cieniasów, patrzcie na Josha!
Nosi trampki z dyskontu, bo jego starzy są biedni.
Katie się nie śmieje, bo myśli, że jest lepsza od wszystkich.
Pamiętacie, jak w zeszłym roku urósł jej jeden cycek?
„Patrzcie, jestem Katie!”
- Chcesz golnąć? - Barman, jeszcze raz to samo.
- Co jest? - Dathan liże się z McCaitlyn!
O Boże, Jameson.
To nie tak, jak myślisz.
Dalej to robicie!
Chciałam ci to ułatwić.
Mówiłam, że wam się nie układa.
Złap mnie za cycka.
Nawet nie próbuj.
Co poradzę, że nie ogarniasz. Ile razy byłaś na odwyku?
No włacha.
Nic się nie stało. I tak chciałaś go rzucić.
- A twoja kumpela jest do dupy. - Mają rację.
Nie ogarniam. Mają mnie gdzieś!
- Równie dobrze mogę się nawalić. - Nie musisz pić.
Wracaj do łóżka i wyśpij się.
Racja. Wrócę do domu i pójdę spać w moim łóżku.
A gdy stary zapyta mnie o odwyk,
powiem: „Sam idź na odwyk,
bo jesteś uzależniony od bycia gównianym ojcem, tato”.
Jameson, musisz sama za siebie odpowiadać.
Powinnaś wrócić ze mną do Pastiszy. Tak jak obiecałaś.
Ale jeśli chcesz jechać do taty, gwizdnij auto Dathana.
Michele przez jedno „L”
wskoczy do basenu na golasa, więc odwróci uwagę.
To idealny moment.
Ale czy naprawdę tego chcesz?
- Pa, BoJack! Dzięki! - Co...
Niech to szlag!
Debil...
NIEZNANY NUMER
Halo?
Znajdź mi adres dzianego gościa.
- BoJack? - Wiem tylko to,
że jest ojcem wkurzającej laski o imieniu Jameson.
Zakładam, że masz dobry powód, żeby szukać dziewczyny
w środku nocy, ale nie mogę ci pomóc.
Niech ci będzie. Todd mi pomoże.
Połączysz mnie?
- Sam sobie dzwoń. - Nie mam numeru.
Pamiętam tylko twój, bo ma tyle tych durnych czwórek.
Cztery, cztery, sześć, cztery.
Mój numer ma normalną ilość czwórek. Nie będziesz mi tu...
I kończy się trójką! Totalne rozczarowanie.
- Jaki numer kończy się trójką? - Skończ pieprzyć na mój numer!
Łączę z Toddem.
Telefon Todda. Biuro obsługi toddowych spraw.
Todd, znajdź mi jeden adres.
- Jesteś najlepszym hakerem świata. - Zgadza się, ale innego rodzaju.
- Dobra historia... - Kończę.
Jestem na Coachelli. Wpisuję się na złą listę.
I nagle biorę udział w zawodach w zośkę.
- Jasne. - Nigdy wcześniej nie grałem w zośkę.
Ale moim rywalem jest Rosjanin, którego specjalnie tu ściągnęli.
Więc myślę: „Muszę wygrać dla Ameryki”.
W skrócie – Rosjanin dostaje zawału, więc wygrywam z automatu.
Masz już odpowiedź?
Nie wiem, o co pytałem, ale pewnie nie.
Czekaj! Ktoś dzwoni.
Telefon Todda. Kochanie Todda urody ci doda.
- Zdobyłeś lewe jeżozwierze mleko? - Tak, zaraz je przywiozę.
Ale nie cieszy mnie przejazd zatłoczonym autobusem
w mieście jeżozwierzy.
Czekaj, ktoś dzwoni.
Hej, gwiazdorze! Jak tam na planie?
Praca nad filmem pięknie się układa,
ale w trakcie przerwy bawiłem się helikopterkiem
i niechcący rozwaliłem wieżę ciśnień.
- O nie! - To nie wszystko.
Przez to zalało plan nowego show VJ-ki Downtown Julie Brown.
- Co? - Jej suknia z gęsimi piórami
jest zniszczona i nie nagrali wielkiego finału,
w którym kukiełka gra Beethovena na bongosach.
Czyli twój durny dron dowalił w wieżę,
zatopił dudniące dum-dumy Downtown Julie Brown
i dupnął superduperdrogie nowozdobyte wdzianko?
- Właśnie tak. - Jadę tam.
Todd, muszę kończyć.
- Czyli wszystko dobrze na odwyku? - Nie!
Oddawaj mój telefon.
Czekam na feedback na temat bardzo ważnej fiutfotki.
Gdzie mieszka Jameson?
Jameson H. czy Jameson Q.?
- Nie wiem. - Czy Jameson M.?
Która mieszka najbliżej?
DWIE JAMESON PÓŹNIEJ
Wóz z Wolnego dnia Ferrisa Buellera?
Tak, tata zbiera pamiątki filmowe. Ten wóz to jego skarb.
Był nim, dopóki nie urodziło się nowe dziecko.
Teraz dziecko jest jego skarbem, a auto to nowa ja.
Za to ja jestem nikim.
Co ty wygadujesz?
Wywalił moje rzeczy z pokoju i zrobił tam pokoik dziecięcy.
Pozbył się moich pucharów softballa, ale swój głupi kij to uwielbia.
I ten idiotyczny samochód!
Rodzice są kijowi.
Niszczenie rzeczy tego nie zmieni.
Możesz tylko zmienić siebie.
Skoro mam wysłuchiwać wykładów, równie dobrze mogę wrócić na odwyk.
Tato, jesteś tam?
Mama przysłała mnie z kolacją.
Życzyła ci smacznej zimnej i przypalonej pieczeni,
na którą napluła.
Tato?
Właśnie tak, dosiądź mojego pegaza.
BoJack! Do diabła!
Przyniosę notatki, panie Horseman.
Niech ja tylko...
Szybciutko...
Aleś ty słodziutki. To pa.
Co robiliście?
Fajnie, że mnie odwiedziłeś.
- Stajesz się mężczyzną. - Tak?
Jesteś na tyle duży, by spróbować whisky z colą.
Dobry i słodki.
Za pierwszego drinka ojca z synem.
Zasnąłem? Niedobrze mi.
Tak poszalałeś, że uświniłeś mi cały dywan.
Mama byłaby bardzo zawiedziona.
Przepraszam.
Najlepiej będzie, jeśli obydwaj zapomnimy o tym, co się dziś wydarzyło.
- Dobrze, kolego? - Dobrze.
Wiesz co? Walić twojego ojca.
Uważaj! To dzida ze Zmowy pierwszych żon!
Jesteś dzieckiem.
Czemu masz odpowiadać za to, że on spierdolił ci życie?
Właśnie!
Nie moja wina, że się urodziłam!
To on zapłodnił moją matkę!
Twoja matka też na pewno była zjebem!
O nie...
- Co... - Kurka.
Co wy tu wyprawiacie?
To była wielka szyba z Absolwenta.
Tatusiu, ten straszny, stary koń siłą wyciągnął mnie z odwyku!
Cześć, złotko.
- Mogę już wracać. Poczekam w aucie. - Jameson...
- Więc... - Pijany czy naćpany?
- Co? - Jesteś pijany albo naćpany?
Nie.
Przykro mi, że cię w to wciągnęła. Już wielu pomagało jej uciec.
Zawsze lądują w moim domu
i wciskają mi filmowe gadżety, żebym nic nie wygadał mediom.
Mogę ci wysłać torbę z pamiątkami z Akademii Dupeczek,
ale lepiej przepierz stringi.
Nie wiem, co zrobić z Jameson. Próbowałem wszystkiego.
Myślałem, że zmieni się, gdy urodzi dziecko, ale...
Niełatwo się zmienić.
To długi proces.
Chciała zobaczyć się z chłopakiem?
Powiedziała, że chciała odwiedzić swojego dzidziusia.
Fajnie by było.
Pa, tatusiu! Kocham cię!
Sorki, jest obciachowy.
Chryste. Nawet nie wiesz, jakie masz szczęście.
Chciałbym mieć w twoim wieku kogoś, kto wysłałby mnie na odwyk.
No może.
Dzięki, że miałeś dzisiaj na mnie oko.
Serio?
Musiałam spróbować. Przemkniemy do środka?
Robię się już na to za stary.
Jak chcesz.
- Nowy kuracjusz? - Nie. Uciekłem, ale wracam.
Dajcie mi jakieś roboty w kuchni czy cokolwiek tam przewidujecie jako karę.
Raczej tu pana nie było.
Wszyscy goście są tak mili, że robią sobie ze mną zdjęcie.
W porządku.
Zapisz mnie na sześć tygodni. Od teraz.
- A fotka? - Jasne.
Uśmiech!
Napisy: Natalia Łobodzińska