NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Z szalonego tańca, którym jest życie, nauczyłem się jednej rzeczy.
Każdemu ojcu można życzyć stówki, ale trzeba serca pełnego stówek,
by przeżyć prawdziwą Stówkę Tatuśka.
Stop. Do tyłu.
Jest. Wy też to widzicie?
Wygląda super. Jest ekstra!
Co z twoją twarzą?
Nie kupuję jej, reżyserze Pchli Danielsie. To nie jest lico godne Stówki Tatuśka.
- Co? - To twarz faceta, który poważnie nabroił.
Na przykład kilka razy zdradził dziewczynę z byłą żoną
i oświadczył się, zamiast się przyznać.
Teraz są zaręczeni, a ona nie wie.
Widać, że poczucie winy pożera tę piękną twarz!
Tatusiek zdradzał swoją dziewczynę?
Nie, ale tak to wygląda. Trzeba to nagrać jeszcze raz.
Nie. Wszystko przeciągasz swoimi durnymi wymaganiami
z najdurniejszych możliwych powodów.
Zaczynam zdjęcia do Pamiętnika Anne Frankenstein.
Mam dość Stówki Tatuśka.
To ja mam dość!
Dość entuzjazmu, żeby kontynuować ten projekt.
Idź do domu.
Pobujamy się razem?
Poszukamy filmowych pomysłów na kartkach.
Detektyw John Powrotu do Zdrowia, Oficer Mike Kondolencje.
- Prezydent Do Wypełnienia! - Wracam do dziecka.
Gratulacje! Masz dzidziusia...
to kolejny świetny pomysł na film.
Tak, brzmi super.
BOJACK ZABIJA
- Wybacz spóźnienie. - Trzeci raz w tygodniu.
- Odchodzę. - Nie! Renata!
Kto się zajmie Natalie albo Kolczatką, albo jak ją tam w końcu nazwę?
A jeśli wybiorę Renatę?
Jest pani poważaną profesjonalistką, więc zapytam tak:
pracowałaby pani dla klienta lekceważącego pani czas,
prywatność i ogólne samopoczucie?
To wszyscy moi klienci.
Ona jest teraz pani klientką.
Powodzenia.
Proszę cię.
No już, już.
Mamusia już idzie.
Niania odeszła, nic strasznego.
Akurat mamy Dzień Zabierania Bobasów do Pracy,
Desperackiego Szukania Nowej Niani i Nie Zmrużenia Oka w Nocy.
Brzmi spoko. Ja mam dzisiaj kilka spotkań.
- Albo raczej s-todd-kań. - Tak, wiem. W sprawie czego?
Od kiedy wylali mnie z Która jest teraz godzina?,
wszyscy chcą się ze mną spotykać.
- Super! Udanego przypadkowego sukcesu. - Ma się rozumieć!
BOJACK PRACA
Cześć! Masz zabaweczkę.
Chyba masz spotkanie z Davidem O. Russellem,
więc powiem zwięźle. Robię listę osób do przeproszenia.
Tobie nie będę zawracać tym dupy.
Jak miło.
Pamiętasz imię asystenta, którego opieprzyłem 20 lat temu,
bo przyniósł mi ciepły soczek, i kazałem zmienić pracę?
- Co teraz robi? - Derek? Chyba zmienił pracę.
Czyli dałem mu dobrą radę.
Podoba ci się imię Riley dla dziewczynki?
Spałem z jedną. Źle się to skończyło.
- A może... - Lepiej nie pytaj mnie o kobiece imiona.
- Ale robi raban. - Stuart!
Odwołaj moje spotkania.
Muszę jak najszybciej znaleźć nową nianię.
Miałem ci przypomnieć o sesji do Manaty Fair
z kobietami sukcesu w Hollywoo.
Właśnie, kiedy to ma być?
- Teraz. - Co?
Miałem ci przypomnieć wczoraj.
Czemu nie patrzę na twój pyszczek,
by później zdecydować, co poprawić w Photoshopie?
Raczej nie dotrę, Amanda.
Szkoda. Vanessa Gekko już tu jest.
Jeśli musi udowodnić światu, że ma się dobrze, to okej,
ale ja nie mam na to czasu, bo muszę zadbać o swój sukces.
Ja i ty to wiemy, ale czy branża też to wie?
Dwa słowa: Karen Kitada.
Twórczyni Wieczorów w Medyku?
Stworzyła najlepszy program w publicznej telewizji,
a potem jego spin-off, Wieczory w Medyku: Dzienny dyżur.
Każdy chciał z nią pracować. Każdy!
Dostawała więcej ofert niż outlet OshKosh B'gosh.
I wtedy wyskoczył z niej dzidziuś.
- To... - Wzięła trzy tygodnie wolnego.
Po powrocie do pracy Ugór, Świerszcze
i inne projekty przeleciały jej koło nosa,
bo studia wątpiły, czy jej priorytety są właściwe.
- A ty masz właściwe priorytety? - Oczywiście!
Udowodnij to!
Urwij się z pracy i przyjedź na sesję do mojego magazynu.
Jeśli nie dla siebie, to dla Karen Kitady.
Todd, mam sesję zdjęciową. Weź dziecko na godzinkę.
Wiesz, że lubię spędzać czas z twoim Projektem Bez Tytułu...
Jasne, z przyjemnością.
Super, za 15 minut bądź w VIM-ie.
Dobra.
WITAMY KOBIETY SUKCESU
Jak osiągasz taki sukces?
Po prostu mam włączone kilka apek na raz.
Apka mamy, apka kariery, apka żony i apka figury joginki.
Wszystkie są non stop włączone.
- Princess Carolyn. - Amanda! Vanessa!
Mój najstarszy syn, Yancy Charlemagne.
- Siemano. - Miło mi.
A gdzie twoja kuleczka szczęścia?
Miałam ją wziąć?
To sesja kobiet sukcesu.
Dzieci są jego częścią. Bez nich byłby on niepełny.
- Halo? - Zmiana planów.
Nie płacz. Proszę, tylko nie teraz.
- Jak ma na imię ta słodka igielniczka? - Nie miałam chwili, by je wymyślić.
Straszna presja.
Nie chcę, by córka mnie znienawidziła, bo dałam jej jakieś durne imię, jak...
Reflektor.
- Nie słuchaj tej zazdrośnicy, Reflektor. - Przepraszam.
Co takiego zajmuje ostatnio twój czas?
Pracujemy nad Stówką Tatuśka z Peanutbutterem.
Brzmi okropnie męsko.
- Tatusiek? - Pies?
- Samiec? - Ale ja jestem producentką,
silną i niezależną kobietą sukcesu.
Ale koncentrujesz się na sobie. Osiągając sukces,
powinnaś pomagać innym kobietom.
Ale na końcu filmu okazuje się,
że kobiety mają tyle samo czasu ekranowego, co faceci.
I tyle samo stówek!
- Wywrotowo. - Mniej Wojciechów, więcej Leslie Mann.
Wytnij, co trzeba. I postaraj się zachować sens.
Musimy znaleźć czas na więcej takich spotkań.
Da nam to moc.
Możemy stworzyć prywatny, kobiecy klub
do wymiany pomysłów i wspierania się.
Z bajglami!
Z radością załatwię miejsce, catering i muzykę. Ogarnę wszystko.
- I ja też! - Zróbmy to z rozmachem!
- Wielki event! - No...
Macie w VIM-ie to wielkie foyer, które wiecznie świeci pustkami.
- W końcu się przyda! - Prawda.
Przesuń to tam...
The Fugees akurat czekają na odpowiedni moment,
by wrócić do grania. Dzwonić do Lauryn Hill? Jesteśmy na ty.
Organizacja koncertu zajmie sporo czasu.
Trochę bliżej. Do góry o pół centymetra...
To twój teren. Skupię się na tym, co ważne,
a organizację zostawię tobie.
- Nie chcę ci wchodzić w paradę. - Jasne.
Dzięki za inicjatywę, Princess Carolyn.
Patrzcie na ptaszka! Raz, dwa, trzy...
MILION IMION DLA DZIECKA
Halo?
Szybkie info o dietetycznych wymaganiach uczestniczek naszego balu.
- To teraz wyprawiamy bal? - Bal, gala. Jak zwał, tak zwał.
Miały być tylko bajgle.
- Bajgle, bale... Wylaurenuj trochę. - Co?
Znaczy wycziluj. Myślałam o Lauryn Hill. Jesteśmy na ty.
Oddzwonię, jak będę mogła pisać.
Fugees uwielbiają owoce.
Najbardziej jabłka Fuji, ale nie wodę Fiji.
Fuji dla The Fugees, nie Fiji. Spoko.
Marian to wegetarianka Meagan weganka, Carrie i inne gwiazdeczki
jak Gerwig i Larson nie jedzą nabiału.
Mamałygi nie ostrygi i nara do tatara,
żadnej fety dla Grety i brie dla Brie.
Idealnie. Dzidziuś ci marudzi? Mam na to dobry sposób.
WEGAŃSKI CATERING
Cześć, Diane, to nie najlepszy moment.
W trakcie wywiadu z nudnym senatorem wymyśliłam kilka świetnych imion.
- Dobra... - Jacinda.
Jak premier Nowej Zelandii i dumna mama.
A może Ravital? To po hebrajsku „obfitość rosy”.
- To dziwne, że nie wybrałam imienia? - Nie przejmuj się.
Moi rodzice czekali z tym cztery lata, a jestem normalna, nie?
- Prawda? - Muszę kończyć. Pa!
Czekaj! A Lukrecja?
Czyli pańska żona zaginęła w tym polu?
Tam jest!
Waza idzie tam, te kwiaty zwiędły.
Zespół zmienił zdanie co do jabłek.
Wolą słodszą odmianę. Za to ujdzie mroźna woda Fiji.
Czyli tak:
na tę galę jabłka Gala, a nie Fuji dla Bee Gees. To znaczy Fugees.
- Ale Fuji mają być mroźne. Spoko. - Nie, Fiji ma być mroźna.
O to mi chodziło.
Marian jest skorsza do dorsza, a Meagan już nie lubi wegan
i nie siądzie obok Chrissy Teigen.
A Carrie zajada tylko nabiał.
Marian do peskatarian. Meagan nie do wegan,
ale gardzi Chrissy Teigen. Carrie kocha sery.
Gala na galę, The Fugees lubią Fiji i mroźną Fuji...
Fiji. O flak!
Śmieszy cię to?
STÓWKA TATUŚKA
Co u mojego ulubionego klienta?
Zwinąłem telefon Peanutbuttera.
Musiałem... To twój ulubiony klient?
Zmieńmy temat. Co tam?
Twój ulubiony klient przylazł tutaj w dzień odwiedzin bliskich.
- Jaki? - Nieważne.
- Przyjedź po niego. - Tak, zaraz będę.
- Okej. - Dzięki.
Fuji kudżi, Greta feta, Brie brie.
Cześć, Brie... To znaczy Pchli.
- Coście zrobili z moim filmem? - Trochę przemontowaliśmy.
Pomieszaliście retrospekcje z teraźniejszością.
Relacje bohaterów nie mają sensu. Nie wiadomo nawet, jak umiera Tatusiek!
Widzowie są wyrafinowani. Zrozumieją subtelności fabuły.
Końcowa wersja ma 42 minuty i urywa się w połowie zdania!
- Zrobimy sequel. - Nie mam na to czasu.
Kręcę film o dojrzewaniu ukrywającej się dziewczyny,
której ciało składa się ze zwłok innych dziewczyn w ukryciu.
Mimo wszystko ja wciąż wierzyć, że ludzie dobry, ogień zły!
Nie teraz, Chloë Grace.
- Tatuśka trzeba dopracować. Możesz... - Nie. Wypisuję się z tego.
Tak jak naziści w moim filmie, który najpewniej będzie okropnym gniotem,
zrozum, że nie da się czegoś w kółko ciąć i składać z powrotem.
Gala na galę, Fuji...
- I kopię ten dół... - Fiji... Przepraszam!
Odbieram Peanutbuttera w Pastiszach,
by potem kupić Fiji dla Bee Gees...
To znaczy Fuji dla Muji.
Ma pani całą pokłutą rękę. To od igieł?
Tak, mojej córeczki.
Właśnie idziemy napić się rumianku i pomedytować.
Dołączy pani?
Nie zaszkodzi mi krótka przerwa.
Żyjesz? Strasznie długo spałaś.
Że co?
Co ja tu robię? A Peanutbutter?
No tak, Peanutbutter!
Mam dość Stówki Tatuśka.
To ja mam dość!
Dość entuzjazmu, żeby kontynuować ten projekt.
Idź do domu.
A ja na to: „Ilana, musisz być moją druhną”.
Wtedy ta druga Ilana: „Mówiłaś do mnie?”.
Typowa druga Ilana. Zawsze myśli, że mówię do niej.
No dobra.
Cześć, kochanie!
Wrócił do domu!
- Przywitaj się z Paczką Pikielek. - Cześć, internecie!
Dalej zaskakuj nas uroczymi memami!
Jak ten z gościem oglądającym się za babką.
A jego dziewczyna spogląda z ogromnym cierpieniem na twarzy.
Czemu mężczyzna, który twierdzi, że ją kocha, jawnie ją zdradza?
Bardzo smutny mem.
W porząsiu. Narka, moja paczko!
- Co się dzieje? - W sensie?
Jesteś dziwny.
Od kiedy po premierze Philberta wróciłeś do domu i pachniałeś jak Diane.
Przez chwilę było normalnie,
a potem znowu zrobiło się dziwnie,
gdy BoJack poszedł na odwyk i oświadczyłeś się.
Wtedy też pachniałeś jak Diane.
- Już wiem! - Pickles...
- Gryzie cię sumienie. - To prawda.
- Czuję się winny, bo zdra... - Bo przyjaciel jest na odwyku.
...bo mój przyjaciel jest na odwyku, masz rację.
Odwiedź go, skoro tak ci z tym źle.
Tak, tylko z tym mi źle.
WITAMY PRZYJACIÓŁ, RODZINĘ, IKRĘ
BoJack Horseman i Peanutbutter w jednym miejscu?
- To się nie dzieje. - Co to?
- Witam, na spotkanie z bliskimi? - Nie...
- BoJack nikogo nie zapraszał. - Nic nie dostałem.
- Nie... - Jestem dumny.
- Dr Czempion. - Pan Peanutbutter.
Masz na imię Pan? A ja Doktor!
- To dopiero! - Doktor to tylko imię?
- Nie masz papierów? - Zaczynamy za pięć minut!
Chodź, zajmiemy sobie dobre miejsca.
Siedzimy w kółku, wszystkie miejsca są dobre.
Jak zadośćuczynić wszystkie kłamstwa, kradzieże i zdrady?
Mówiła, że możemy zacząć od nowa, ale czy to w ogóle możliwe?
Wróćmy do zdrad. Przyznałeś jej się?
Nie przeszkadzamy, gdy inni mówią.
Po prostu zgubiłem wątek.
Może zostawiłeś go w swoim samochodzie?
Nie przerywaj Peanutbutterowi.
- Ale on... - Ale, niepotrzebne wcale.
Dzięki, Doktorze.
Chodziło mi o to, że Doug musi być szczery z żoną,
by mogli być dalej razem.
Racja, powiem jej.
A może to po prostu wyrzuty sumienia?
Lepiej nie wywoływać wilka z lasu.
Narzeczona jest wilkiem?
Żona jest człowiekiem.
Załóżmy, narzeczona ma na imię Pickles...
- Chwila. - Nie wie i jest szczęśliwa.
Czy wyjawienie prawdy nie zrani jej bez sensu?
To lepiej jej nie mówić?
Tobie to na rękę, Doug!
- Ja nie... - Patrzcie tylko, jak Doug decyduje,
że najlepsze wyjście akurat ratuje mu tyłek!
- Peanutbutter... - Cały Doug, prawda?
Typowy, głupi, egoistyczny i bezmyślny Doug.
Twoje słowa mnie zabolały.
Ale musiałem je usłyszeć. Dziękuję.
Nie wiem, jaki masz problem.
Na pewno ty albo Doug zdradziliście Pickles.
Rozumiem potrzebę zduszenia winy i nieobarczania nią innych.
- Tak? - Myślisz, że chronisz bliskich
przed swoim szambem. Wmawiasz sobie, że to dla ich dobra, ale...
to wychodzi z ciebie inaczej, i tak wszystko zatruwa.
Walnąłbym jednego. Macie tu bar?
Odpowiedziałem: „Nie, to odwyk”. I pojechał sobie. To było dwa dni temu.
Dwa dni temu? Boże, co z galą?
I pewnie martwisz się o swoją córeczkę?
O Boże! Moja córka!
No dalej, Todd. Odbierz, odbierz.
Cześć! Zastanawiałem się, czy się todd-ezwiesz.
Bo wczoraj rozmyślałem sobie, czy todd-ezwiesz się jutro.
Mój Projekt Bez Tytułu jest cały?
- Jeszcze jak. - Bogu dzięki.
Projekt Bez Tytułu to twoje dziecko, tak?
A co innego?
No...
GUMY LIGI PIGGY
- Pan Knickerbocker zaprasza do siebie. - Ekstra!
Jedna chwilka.
- Halo? - Todd, mam sesję zdjęciową.
Weź dziecko na godzinkę.
Wiesz, że lubię spędzać czas z Projektem Bez Tytułu,
ale dziś nie mogę, bo mam mnóstwo s-todd-kań.
Ale gdybym nie był tak zajęty, powiedziałbym:
„Jasne, z przyjemnością”.
Super, za 15 minut bądź w VIM-ie.
Dobra. Zaraz wracam.
Przepraszam.
- Halo? - Zmiana planów.
Przyjedź z małą do SmashFox Studios.
Dobrze, szef musiał odwołać kolejne spotkanie i zaprasza do siebie.
Zaraz wracam.
Będę z tobą szczery.
Wkurzyłeś mnie spóźnieniem i zdobyłeś mój szacunek.
Przepraszam, nie nadążam, od kiedy pomagam z Projektem Bez Tytułu Princess Carolyn.
Projekt Bez Tytułu Princess Carolyn? Intrygujące.
- Myślisz, że ma to ręce i nogi? - Zdecydowanie.
Wspaniale cię poznać. Miasto huczy o Projekcie Bez Tytułu Princess Carolyn.
To dziwne, ale spoko.
Potrzebujemy hitu.
Czy Projekt Bez Tytułu Princess Carolyn narobi hałasu?
Na pewno!
Wchodzę. A nominał to...
Jonathan?
Zaryzykowaliśmy z serią Dicka Wolfa o Milwaukee,
ale nie chcą oglądać tego całą noc, więc mamy lukę w ramówce.
Projekt Bez Tytułu Princess Carolyn przetrwa kilka sezonów?
Mam nadzieję, chociaż nie wiem, co ma piernik do wiatraka.
Jak mogę pomóc?
Chcesz pomóc?
Przejmę od ciebie dwa sezony.
Spoko, możesz przejmować, odwozić, jak ci pasuje.
- Super. - Fantastycznie!
Proszę bardzo. O której ją odebrać?
To dziecko?
Ma ręce i nogi.
Już skasowałem Zarząd Wysypiska w Milwaukee.
Obiecałem, że to uratuje stację.
Mamy nawet plakat!
Potrzebujemy dobrego show! Przecież nie wyemitujemy dziecka!
W skrócie Pinky zdjął dziecko z ramówki i wisimy mu serial.
LISTONOSZE Z MILWAUKEE
Tytuł serialu to Stówka Tatuśka.
Pilota wyreżyserował nam Pchli Daniels, a całością zajmie się Karen Kitada.
Od Wieczorów w Medyku
i spin-offów: Nowy rocznik i Studia prawnicze?
To historia ojca, który umiera w swoje urodziny.
W każdym odcinku jego duch odwiedza jakiegoś jubilata
reprezentującego inną grupę społeczną i pomaga mu rozwiązać swoje problemy.
Co łączy bohaterów? Kiedy dzieje się akcja?
Jak zginął Tatusiek?
To zagadki na cały sezon!
Stówka Tatuśka. Będzie śmiech i płacz,
- będzie Stówka Tatuśka. - I co?
Już mówiłem, że weźmiemy wszystko.
- Tak? - Cześć.
Nie chcę marnować twojego czasu.
Wiem, że jesteś bardzo zajęta
i przepraszam, że utrudniałem ci życie w tym tygodniu i w ogóle zawsze.
I wiem, że moje przeprosiny nie mają już żadnego znaczenia.
Za to też wybacz.
Czemu nie powiedziałeś o spotkaniach?
Nie chciałem zawracać ci głowy.
Przyjechałabym.
Dobrze. Dziękuję.
Już po balu? Przegapiłam go?
Był sukcesem. Fajnie, że się pojawiłaś.
Tak? Fajnie, że ty się...
zamknij się.
Wszystko gra? Brzmisz jakoś głupiej niż zazwyczaj.
Mogę o coś zapytać?
Mam pracę. I ona ma sens. I jestem w niej dobra.
Ale z moją córeczką jest zupełnie inaczej.
Chyba nie powinnam czuć tego, co czuję.
Inaczej to sobie wyobrażałam. Oczywiście kocham ją.
To jasne, że kocham moje dziecko.
Ale nie wiem, czy ją kocham.
Wiem, że jestem okropna, bo tak myślę.
Co, jeśli to się nigdy nie zmieni?
Kochasz projekty wszystkich klientów?
- Oczywiście. - Bzdura.
Ale utrzymujesz je przy życiu, bo to twoja praca.
- Tak. - I teraz masz nową pracę.
Bezlitosną, naprawdę okrutną.
Nie masz czasu rozmyślać, co do niej czujesz.
Po prostu dajesz z siebie wszystko, wiedząc, że bardziej się nie da.
Tyle nas łączy.
Nie wiem, czemu przez tyle lat się nienawidziłyśmy.
Nie nienawidziłam cię. A ty mnie?
Nie.
Posłuchaj mnie.
Załatwiłaś Fiji dla The Fugees?
Śmieszne, prawda?
The Fugees wcinali smardze, choć mieli drzazgę w wardze.
Dobrze mówię...
Ruthie?
Napisy: Natalia Łobodzińska