NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W pracy spotykam wiele gwiazd.
Najgorętszych facetów lat 90. Nick Nolte, Mickey Rourke...
Są lata 90. i to za nimi wszyscy się uganiają.
A moja córka ma to gdzieś.
Ale gdy powiedziałem jej o BoJacku Horsemanie...
Proszę, będzie taka szczęśliwa.
Nie prosiłem o tę fuchę.
Angela Diaz, szefowa stacji, dzwoni do mnie,
poczciwego Danny’ego Bananasa.
Mówi : „Danny, Herb Kazzaz odchodzi. Chcemy, żebyś przejął Rozbrykanych’.
Myślę sobie: „To życiowa szansa.
Pisać dla najlepszej obsady w telewizji?”.
Z wami to jak gra w domino.
Ustawiasz klocki, jeden ruch i pozamiatane.
Wszyscy wiedzą, że się pokłóciliście
i Herb opuścił serial w złej atmosferze.
Ja to widzę tak:
serial to twój dom, a ja jestem gościem.
Magii Rozbrykanych nie tworzy Herb Kazzaz i Danny Bananas.
Wszyscy kochają Big Maca, nie będę mącił w przepisie.
Ty jesteś sosem, BoJack.
Ja chcę być bułką.
I nie mówię o górnej połówce. Środek mi wystarczy.
Już mi to opowiadałeś.
- Serio? - No.
Danny, Sharona, bułka... Już to przerabialiśmy.
- A mówiłem ci o Ginie? - Tak.
- O Sarah Lynn? - Wielokrotnie.
- A o kichnięciu na Marisę... - O wszystkim.
O powracającym śnie, gdzie idziesz na kolację.
Wysłuchałem nawet historii
o kobiecie z trzema sutkami ze świerszczyka od wujka.
- Kim ona jest? - Koniec terapii.
- Jak to koniec? - Jesteś tu już sześć miesięcy.
Czas wracać do domu.
BOJACK ZABIJA
Przepraszam. Nie ma przejazdu.
Szef mnie ukatrupi, jeśli nie dostarczę kwiatów jego kochance.
Kręcimy odcinek Stówki Tatuśka.
Szef ukatrupi mnie, jeśli kogoś przepuszczę.
Wspaniale, kiedy znajdą moje zwłoki w krzakach Griffith Parku,
bliskich pocieszy myśl, że zginąłem,
by mógł powstać odcinek Stówki Tatuśka.
Przykro mi! To naprawdę dobry serial!
Wiem, że nie zawsze udawało mi się pamiętać o twoich urodzinach,
ale tę stówkę chcę spędzić z tobą.
Dalej tego nie rozumiesz? To jest prawdziwy świat.
Skupiam się na karierze i nie mam czasu na żadne stówki.
Ale co z duchem urodzin?
Bujda na resorach. To jest prawdziwy świat.
Wybacz, ale muszę dokończyć kawę.
Cięcie. Lecimy dalej.
Świetnie, Melodie. Powiało chłodem.
Czy to Glenn Close, Jeff Goldblum, Kevin Kline
i wszystkie największe hity Motown w jednym...
- Wielki chłód. - Może ziółek?
Z wielką chęcią...
Znowu dałem się nabrać, Audrey. Donna, dasz mi nowy szalik?
Oszalałam czy ekipa cię nie lubi?
Nie! Miło się odnoszą do hejtowania mnie.
Bo zdradzałem Pickles.
Od kiedy internet się o tym dowiedział, publika pokazała mi kciuka w dół.
- Zwłaszcza młode kobiety. - O nie!
To jeden z naszych ośmiu targetów.
Trzeba to ogarnąć!
Teraz interesuje mnie ogarnięcie spraw z Pickles.
Chcę zażegnać kwasy między nami, bo inaczej będzie kiszka.
- Mam cię przelecieć? - Tak.
A twój narzeczony będzie nas oglądać...
Nie, sorki za zamieszanie.
To nie żaden fetyszystyczny układ.
Uprawiał seks z eks. Teraz my musimy się bzyknąć,
żeby było po równo i po staremu.
Kumasz?
Nie. Ale bzykniemy się?
- Tak. - Owszem.
Spoko, wchodzę w to.
- Co z twoją reputacją? - Przestałem tak o nią dbać.
Ogólnie ludzie chyba chcą mnie lubić.
Jeśli nic nie będę robił, ten bajzel sam się uprzątnie
i wszyscy na nowo mnie pokochają.
- Dzięki za śniadanie. - Jak miło.
Nie każdy doceni niedogotowaną owsiankę.
- Zaczynasz pisać książkę? - Taki był plan.
Ale cały ranek będę zmywać naczynia,
a potem śmignie już cały dzień.
Zacznę jutro.
Wiem, że ci ciężko, ale pamiętaj, że pierwszy krok jest najtrudniejszy.
Masz rację.
Jestem kamerzystą na zlecenie i mam alimenty,
więc przydałaby się zaliczka.
ŻEGNAJ, DENISE
Hej, sorki. Mogę prosić o uwagę?
Wnoszę bezalkoholowy tost za Denise.
Nie w szczepionkę!
Wiele razem przeżyliśmy, a pożegnania nigdy nie są łatwe.
Pamiętacie, gdy Doug nas zostawił? A Jameson?
Lub kochany Bongo?
- O kim mowa? - Za Denise!
Za Denise!
Zostaliśmy tylko my z naszej starej ekipy.
- Fajnie było, nie? - W większości to nie.
- Ale jesteś już gotowa? - Gotowa czy nie, trzeba się zmywać.
Widzę, że jesteś.
Przemyślałeś wczorajszą rozmowę?
O twojej przemianie w osobę, która opuszcza odwyk?
Sam nie wiem, dobrze mi tu idzie.
Brak kłopotów, wypasiony pokój
i w końcu idealny omlet.
Z samych żółtek.
Domówię sześć tygodni.
Trzy razy przedłużałeś pobyt. To miejsce dla osób w kryzysie.
Chyba kryzysie nadmiernej zajebistości. Co nie, Karmen?
Jeśli przytaknę, zobaczę mojego dzidziusia?
Nie, Karmen. Sprzedałaś dziecko pijawkom za działkę cracku.
- Twój dzidziuś należy do pijawek. - No tak...
Typowa Karm.
To naturalne, że się wahasz.
Sam byłem przerażony po pierwszym odwyku.
Przez jedną kroplę alkoholu mogłem skończyć na dnie.
- Ale odnalazłem moją drogę. - Z powrotem na odwyk.
- Lubię nasze żarciki. - „Nasze”?
Wiele osób się tu przewija.
Dla większości nie mam nadziei. Jak do Denise.
Ale ty odwaliłeś kawał roboty i jesteś gotowy.
Jesteś wyjątkowym przypadkiem.
- Tak? - Oczywiście.
Nieźle, już cię przekabacił.
To miły facet. Zależy mi na dobrej atmosferze na planie.
Danny to może być nowy początek.
- Dlatego wykiwałeś Herba? - To nie ja...
Nie wymachuj tak głową.
Nic nie mogłem zrobić.
Gdyby nie ja, skasowaliby serial.
I co byś zrobiła z tak drżącymi rękoma?
- Trzęsą mi się tylko na trzeźwo. - Wpisz to sobie do CV.
Czepiasz się, bo tylko ja dorównuję ci w piciu.
LODY I KASTROWANIE
Ruthie, leci samolocik...
Jakiś zamęt!
Co się tam dzieje?
Wóz z lodami rozbił się o fabrykę piwa korzennego!
Smakowita rozpierducha.
- Pięć osób zginęło! - O nie!
Będzie jeszcze gorzej,
chyba że ktoś wysiorbie te pyszne, topiące się lody!
Posiorbałbym sobie, ale dopiero zacząłem nową pracę.
Mam to gdzieś!
BoJack skończył terapię odwykową. To koniec epoki.
Bobby Beksa. Będę tęsknił za twoim histeryzowaniem.
Nie wierzę, że ostatni raz kupię sobie coś z tego automatu.
Hej, B-7, co powiesz na ostatni cebulkowy trip?
PASTISZE MALIBU
Pierwsza publiczność.
Szybko poszło. Niczego się nie wstydzę.
- Tak, ja, BoJack Horseman, byłem na... - Suń się. Polujemy na dobre ujęcie
gwiazdy generacji Z i ikony mody Joego Pogo.
- Joego Pogo? - Dziś zaczyna odwyk.
- Ponoć dostanie wypasiony pokój. - Wypasiony?
Dostanie wypasiony pokój.
- Czas wracać do domu. - Co?
Gotowa czy nie...
Mam wypasiony pokój.
Dostanie wypasiony pokój.
Jesteś wyjątkowym przypadkiem.
Trzymaj się, stary. Odlotowych wakacji.
Co to wszystko znaczy?
Wykopali cię, żeby zrobić miejsce dla Joego Pogo.
Boże, chyba wykopali mnie, żeby zrobić miejsce dla Joego Pogo.
Gdybym tylko dotarł do źródła mojego uzależnienia,
wszystko inne by się ułożyło.
- Zjeżdżaj. - BoJack!
- Co? Teraz moja kolej. - Morda, Brad!
Jesteś uzależniony przez nianię, która podkradała piwo twoim rodzicom.
Ona umarła. Bądź wolny.
To nie o to...
Myślałem, że już się wymeldowałeś.
- To by cię ucieszyło, prawda? - Tak, i to bardzo.
No to uważaj, bo...
BoHo nie baj-baj, BoHo nie patataj.
Co on odwala?
Trochę się zamotał, dajmy mu skończyć.
Załóżmy, że to powiedziałem.
Jako improwizacja to nawet zabawne.
Nie trać oddechu na pierdoły, tylko powiedz to.
- Od początku. - No to uważaj,
bo BoHo wiśta wio patataj dla JoJo Pogo?
BoHo nie baj-baj.
Było warto.
Błagam, nie tędy.
Zarwałam noc, ale wymyśliłam coś, co uratuje twoją karierę.
- Co to? - Mem! Do postowania w necie.
Dużo zadane do domu? „Smutny pies!”
Ulubione wdzianka przegrały mecz? „Smutny pies!”
Ludzie kochają memy i przeniosą to na ciebie.
Ale wszyscy wiedzą, że jestem radosnym psem.
- Popracujemy nad tym. - Muszę odebrać.
Koniec rozmowy? „Smutny pies!” Widzisz, jakie to chodliwe?
Pickles! Jak tam randka z Carlem?
Sama nie wiem.
Seks był naprawdę super, ale nie było między nami emocjonalnej więzi.
Nie poddawaj się, dopiero go poznałaś.
Twoja zdrada z Diane tak bardzo zabolała, bo dzielicie ze sobą intymną historię.
Jeśli mamy być kwita, to numerek z Carlem chyba się nie liczy.
Dobra, w takim razie dalej uprawiaj seks z innymi,
aż poznasz kogoś, z kim się zwiążesz.
Może przewinąć się sporo gości,
ale jeśli tak możemy uratować nasz związek,
to będę dalej zwiedzać krainę bzykanka.
- Dzielna dziewczynka. - Dziękuję.
- Halo? - Cześć, tu Diane.
Tak myślałam, że to okrzyki emerytów wiwatujących Chicago Bulls w ’95.
Potrzebuję porady. Piszę nową książkę.
Nie powinnam zaczynać, póki nie sprzedam jej wydawnictwu?
- O czym to? - Póki co urabiam pomysły.
Trochę esejów i wspomnień. Tytuł roboczy:
„Ostatnie zdanie i przysięgam, że więcej się nie odezwę:
Kompletne wspomnienie o dokonywanych wyborach,
zranionych ludziach, odwiedzonych miejscach. Tom pierwszy”.
Ten tom pierwszy nie ma sensu.
Ktoś dzwoni. Halo?
Cześć! Kiedy ty bredziłaś, oddałam sprawę w ręce świetnego asystenta.
Obszerny zbiór błyskotliwych obserwacji. Brzmi super.
- Nie... - Sprzedane.
Masz sześć miesięcy. Powodzenia.
Co jest? Pakujesz się na opak.
Mówiłeś, że jestem wyjątkowy,
a chciałeś mnie tylko przekurzyć, by zrobić miejsce dla celebryty.
Wciąż nie kontrolujesz zazdrości?
I mówi się „wykurzyć”.
To nie zazdrość! I „przekurzyć” jest poprawnie!
Jest takie słowo, ale nie pasuje do tego kontekstu.
Wara stąd, Joey Pogo.
Przeszkadzam? Miałem dostać wypasiony pokój.
Jeszcze się organizujemy. Wrócisz jutro?
Jutro odpada.
Kręcę teledysk do „Nie szuraj”
z promo kiksów, które wypuszczamy z Dr. Pepperem.
- Ogarniemy to teraz na szybcika? - Odwyk na szybcika?
Życie jest cenne, Bóg to religia i więź z ludźmi.
Nie ćpaj już. Przeproś.
To było mocne. Czuję się jak nowo narodzony.
Narazka. Nie zmieniaj się.
I tu jest problem. Tu wszystko wydaje się proste.
Ale prawdziwy świat jest pogmatwany.
- Ja już... - Nie jesteś w tym sam.
Masz tyle wsparcia.
Pomyśl o swoich wspaniałych przyjaciołach
gotowych, by cię kochać, tak jak ty kochasz ich.
Telefon Todda. Masz smaka na Todda?
Zastałem Todda?
Proszę zaczekać na todd-linii.
- Hej, ziomuś. - Słuchaj...
Chcesz zapytać o Georgette,
- najnowszego członka teamu Chavez? - Nie.
Od kiedy pełnoetatowo zajmuję się Ruthie,
mam mniej czasu na codzienne todd-biznesy.
Zrobił się niezły młyn.
Zatrudniłeś asystentkę?
Tak, ale z nimi jest jak z Deadpoolem.
Jeden mi nie wystarczył, a pewnie powinien.
Więc mam ich 12.
Zatrudniłeś 12 asystentów do pomocy?
Jest Bella od głupkowatych tańców.
Pedro monitoruje wszystkie filie fast foodów Five Guys
i upewnia się, że w każdej jest po pięciu kolesi,
a Silvia co 15 minut sprawdza Asy z Rękawa.
Co to jest?
Moja apka dla aseksów. Tylko ja na niej jestem,
ale w każdym momencie ktoś może dołączyć. A wtedy zadzieje się magia.
Ma to tyle sensu, co cała reszta.
Słuchaj, niedługo wychodzę z odwyku...
To fantastycznie!
Chciałem z tobą pogadać, bo...
sam sobie nie poradzę.
Możesz na mnie liczyć. Poczekaj momencik.
DWA I PÓŁ MOMENCIKU PÓŹNIEJ...
Jestem Casey, asystentka. Todd zatrudnił mnie na twoją przyjaciółkę.
To trochę... Chyba podziękuję.
Mówił, że się nadam, bo możesz być chamski
bez poczucia winy, bo mi płacisz.
To miło z jego strony.
Jestem świetną asystentką i bardzo dyskretną.
Marc Cherry dawał mi ciuchy, w których utonęła Natalie Wood
i darł się godzinami.
Taki terapeutyczny rytuał. Nie przejmowałam się,
bo nie wrzeszczał na mnie, tylko na śmierć.
Gwiazdy są takie jak my.
- Mogę łyka? - Nie pij tego!
Oczywiście, muszę zasłużyć. Przepraszam.
Nie o to chodzi. To wódka.
To dobry pomysł mieć butelkę wódki na odwyku?
Bo jeśli tak uważasz, to jak najbardziej.
Nie jest do picia.
Nie wiem, po co ją trzymam. Chyba po to, żebym nie zapomniał.
O czym?
Sarah Lynn?
Sarah Lynn!
- Co? - Skończyłyście?
Sharona musi jeszcze okiełznać moją bujną grzywę.
Zluzuj, zajmę się tobą za chwilę.
Róbcie to w jej garderobie.
Siedzi tam mój dziwny ojczym.
- To mój problem? - Doceniamy twoją gościnność.
Co myślisz o tym nowym?
O Dannym? Jest spoko.
- Tęsknię za Herbem. - Jak my wszyscy.
Herb, Danny... Co za różnica? Mamy robotę.
Po prostu tęsknię.
Ale nie wylali go przeze mnie, wiec przestańcie jojczeć.
- Wybacz. - Nikt cię nie obwinia.
Moim zdaniem Danny to szansa na nowy początek.
I nie czujesz się dziwnie, grając bez niego?
Skoro zależało mu na serialu, to nie powinien...
- Być gejem? - Nie o to mi chodzi...
- Narażam się dla was. - BoJack.
Mamy wielkie szczęście. Herb chciał to olać.
Podjąłem trudną decyzję. A ty?
- Nie wiem. - Ona ma 10 lat.
W Hollywood to już dorosłość.
Staram się to ogarnąć. Garderoba jest wasza.
Czujesz się gównianie, ale nie wyładowuj się na niej.
Nie czuję się gównianie, tylko zajebiście!
Wiesz, dlaczego mam tę butelkę?
Myślę, że jestem wyjątkowy i zasady mnie nie obowiązują.
I cały czas wałkuję to w głowie.
- Jesteś wyjątkowy. - Nie, cicho.
Jestem dupkiem. Jak wszyscy twoi szefowie.
A wy tylko nam dogadzacie.
Karmicie nasze ego i pozwalacie gnębić.
- Racja, jestem straszna. - Nie o to mi chodzi.
Zacznij się szanować.
Wybacz. Cieszę się, że mnie wybrano.
I właśnie tak cię załatwili.
Przepraszam, to nie twoja wina.
Przyniesiesz mi chrupki z automatu na dole?
- Nie. - Jak to?
Nie wiem... Nie zrobię tego.
- Co się dzieje? - Asystenci mają asystować.
I tym razem będziemy asystować sobie samym.
Fajnie, że załapałaś wajba, ale co?
Widzisz i nie grzmisz! W mojej kanapce jest cebula!
Specjalnie miałem zamiar ci kiedyś powiedzieć, że chcę bez.
A ty gdzie?
Ta prawniczka ma charakterek. Jaki? Autystyczny.
Czemu ta osoba wychodzi?
Czekajcie! Co jest?
Asystenci w całym Hollywoo zrzeszyli się i strajkują.
Nie! Uzależniłem się od was!
Nie dam rady todd-egzystować bez was!
Jestem jak bobas! Tylko że Todd! Toddas!
Rozumiem, że to twoja praca, ale nie przepuściłabyś Joego Pogo?
Jadę z odwyku do domu.
- Rób, co chcesz. - W dechę!
Nie umieraj, Ileanna. A już na pewno nie w swoje urodziny.
Przez tyle lat marzyłam tylko o tacie.
Wreszcie przy mnie jesteś i czuję...
jakbym wezwała doktora Stówkę.
Powiedziałaś życzenie, więc się nie spełni.
Naprawdę nie rozumiesz? Ono już się spełniło.
Kocham cię, stówko Erica.
Nie... Stówko Tatuśka.
Cięcie.
Melodie!
Jesteś Janet Gaynor, Judy Garland, Barbrą Streisand i Lady Ga...
Umrzyj.
Narodziny gwiazdy.
Koleżko, co ty robisz? Złaź z drogi!
Widziałam wszystko. Powiedział:
„Jestem smutnym psem” i rzucił się pod auto.
On chyba naprawdę jest smutnym psem. Jak na tym memie.
Mój Boże, nie miałam pojęcia.
Peanutbutter, życie jest cenne.
Na odwyku tego uczą.
Dlaczego chciałeś się zabić, tłumoku?
Żaden ze mnie psychiatra, ale pewnie dlatego, że jest smutnym psem.
Nie wiedzieliśmy, że zmagasz się z chorobą psychiczną.
Dziękujemy, że mówisz głośno o depresji.
Jesteś bohaterem zdejmującym piętno z tej ostatnio zbyt częstej przypadłości.
Tak! Bohater!
Chcecie zobaczyć go w akcji?
Stówka Tatuśka już wiosną na MBN!
Chyba zaśpiewam w imieniu wszystkich...
Nie zabijaj się Kochamy cię
Czyli wszystko się ułożyło.
Depresyjnie.
REKINIANKA
Asystentka uciekła. Wszystko...
- Niespakowany? - Nie mogę.
- Nie wiesz, jaki tam jestem. - Chętnie się dowiem.
- Nie... - Nie jestem twoją niańką.
Boisz się? Zapisz się do AA, chodź do psychiatry.
Wkurza mnie to,
że zajmujesz łóżko komuś, kto mógłby już się leczyć.
A może dla mnie najlepiej będzie, gdy zostanę tu na zawsze?
Aż tak wyjątkowy nie jesteś!
To już nie miejsce dla ciebie. Pakuj się.
To nie miejsce dla mnie?
Co ja wyprawiam?
Nie! Cholera jasna!
Nie pijcie wody!
Ładnie zasuwasz.
- Nie patrz! - Dobra!
Sorki, trochę mnie wciągnęło.
Dobrze ci idzie?
Miałeś rację. Jak się już zacznie, samo leci.
Większość mojej kariery pisałam dla lub o innych.
Albo że wszystko jest do kitu.
Miło tak dla odmiany napisać coś o sobie.
Nie chcę wcinać ci się w proces twórczy. Pisz dalej.
JESTEM BEZNADZIEJNA.
To byłe miłe powitanko.
Brad mówi coś w stylu: „Słabo jest mieć seksi imię, a być brzydkim”.
Czaisz? Przecież on jest boski!
- Nie wiem... - Czy imię Brad w ogóle jest seksi?
Brad Pitt, jest spoko, ale znasz drugiego przystojnego Brada?
- Bradley Cooper. - Kurna!
Tak mi przykro, musisz wiedzieć, że wypiłeś nie wodę, tylko wódkę.
- Jezu... - Jestem najebany!
Cicho, jeśli ktoś cię usłyszy...
- Zapomniałem, jak jest fajnie. - Uspokój się.
Przenocujesz tu i wytrzeźwiejesz.
Że niby nagle jest łatwo tak po trzeźwości. Myślałby kto!
Doktorze!
Łatwo. Wszystko łatwiuśko.
Hej, koniku.
Złe wieści w sprawie Manzanity. Pójdzie na ugodę?
Prędzej moja córka Sabrina nie pójdzie do szkoły
i zakradnie się tutaj w moim neseserze.
Cięcie!
Jest super,
ale Sarah Lynn musiała wrócić wcześniej do domu.
Zmienimy zamysł odcinka.
Tym razem nie zabierasz Sabriny do biura.
Wszystko z nią okej?
Powiem ci, bo jesteś tu najważniejszy
i na wszystkich ci zależy.
- Jasne. - Sarah Lynn dobrała się do alkoholu.
- Jezu. - Jej matka się wściekła.
Chce nas pozwać.
Pewnie tylko tak gada, ale ktoś musi za to kipnąć.
My tu rządzimy, więc musimy zdecydować, kto to będzie.
- Co... - Bądź ze mną szczery.
- To nie był twój alkohol? - Ja nie...
Nie był, prawda?
Bo jeśli był, to mamy przekichane.
- Rozumiesz mnie? - Tak.
Więc nie wiesz, skąd go wzięła?
Nie mam pojęcia.
Dobra. Ale ktoś musi za to odpowiedzieć.
Na mnie nie patrz.
- Co? - Nic, trochę cię krzywo obcięła.
Ale mam przesrane.
- Będzie dobrze. - Nie!
Jestem pijany! Nikt nie może się dowiedzieć.
No...
Zostań ze mną, póki nie wytrzeźwieję. Nie mogę być teraz sam.
Dobrze, jestem przy tobie.
Bądź przy mnie. Zostań tu, BoJack.
Proszę, zostań tu.
Napisy: Natalia Łobodzińska