NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
...solenizant spróbował swoich sił w pilotowaniu samolotu.
Nikt nie przeżył.
Wieści z Hollywoo. Nowo powstała Gildia Asystentów
spotyka się dziś z mediatorami branży,
by wynegocjować warunki przyszłej współpracy.
Wierzę, że rozmowy będą owocne i nie dojdzie do strajku.
Stawiamy rozsądne żądania,
bo nasze usługi są kluczowe dla tej branży.
Dobra, szczyle. Streszczajmy się,
byście znów mogli przynosić mi nie tę kawę.
- Czego chcecie? - Nie traktujcie nas jak śmieci.
No to mamy impas.
STRAJK: DZIEŃ PIERWSZY
- Gdzie moje pranie? - Gdzie mój samochód?
Nie znam żadnych haseł! Jakie jest panieńskie mojej mamy?
Zaraz urodzę, zadzwoń po moją doulę!
Błagam! Niech ktoś zarezerwuje mi stolik w Little Dom’s!
BOJACK ZABIJA
PASTISZE MALIBU
KACO-FIX
O nie. Naprawdę się wczoraj upiłem?
Strasznie mi przykro.
- Ktoś to widział? - Całą noc byłeś tutaj.
To nie może wyjść na jaw.
Mamy tu dwudziestu nałogowców i wszyscy na mnie polegają.
Oczywiście.
Wykąpię się w domu.
- To nie zaszło. - Jasne.
Tylko jak się stąd wymknąć niezauważonym?
Spokojnie, powoli.
Trzeba w to włożyć zaskakująco dużo siły.
Nie huśtaj się, tylko zjedź na dół.
Jestem dyskretny?
Tak, jeśli pominąć wrzaski.
- Puszczę się. - Tylko nie...
Dziękuję, że byłeś tu, żeby mnie złapać.
CAŁE ŻYCIE NA ODWYKU
„Pobiegłam sprawdzić twoją skrzynkę i mój liścik dalej w niej był.
Woda nawet nie dotknęła żyłki”.
„To nic nie znaczy, Almo”.
„Nie próbuj mnie zmylić, Ennisie. Dobrze wiem, co to znaczy.
Jack Twist, Jack dewiant!”
Hołd kukiełek dla Anga Lee wróci po przerwie.
Witaj, Jorge.
Mam informacje o twojej matce.
Może takie, że się z nią chajtasz,
wcinasz się do naszej rodziny i rujnujesz mi życie?
- Bo już to słyszałem 25 lat temu. - Nie chcę się u ciebie kłócić.
To dobrze, bo w ogóle nie jesteśmy u mnie.
Tylko śpię tu na kanapie, jak zawsze, od kiedy daliście mi kopa.
To było 10 lat temu.
I to była jedyna rzecz, jaką od was dostałem.
Dałem ci nazwisko, które zbezcześciłeś.
- Wiesz, co oznacza Chavez? - Tak, Jorge.
Chavez! C jak czujny! H jak humanista! A for analityczny!
V prawie jak wiarygodny! E jak elokwentny!
I Z jak zawzięcie praktyczny.
Z tym Z to już przesada.
Matka potrzebuje pomocy.
Zamiast wysyłać mężusia,
mogła sama mnie poprosić, skoro to takie ważne.
- Jest nieobecna. - W sensie, że wagary?
W sensie, że jest w śpiączce.
Boże święty! Dlaczego od tego nie zacząłeś?
Błagam, potrzebuje nowej nerki.
Czeka na dawcę, ale jeśli ty mógłbyś...
Oczywiście, że oddałbym nerkę mamie.
- To nie marnujmy czasu. - „Oddałbym”.
„Oddał-bym”. Naucz się słuchać.
Sprzedałem jedną nerkę w zeszłym tygodniu.
- Dlaczego? - Potrzebowałem kasy na pacynki.
Sprzedałeś nerkę za... Niepotrzebnie przychodziłem.
Możesz ją odwiedzić w...
A może zamiast odwiedzania odzyskamy tamtą nerkę?
Chodź, Ruthie! Wycieczka na rynek organów!
JADALNY BUKIET DLA ŁANI
Princess Carolyn, to katastrofa!
- No raczej. - Przez strajk rypnęło całe miasto!
Asystenci chcą szacunku?
To na kim mielibyśmy wyładowywać chorobliwą agresję?
Na małżonkach i dzieciach? Niezbyt to fair.
Musi być inny sposób!
Może udobruchamy ich, gdy damy im coś, o czym myślą, że tego chcą.
Tak jak mamy z głowy producentów TV,
kiedy wrzucamy ich loga na końcu odcinków
i sprzedajemy serial streamingom,
które pomijają tyłówki, więc i tak nikt ich nie widzi!
Dobre. Tylko czego chcą asystenci?
Voucherów do iTunes i Amazona?
Nic innego nie przychodzi mi do głowy.
Kiedy byłam asystentką, jedyne czego chciałam, to już nią nie być.
Powiem ci to samo, co Davidowi Levy’emu,
gdy wymyślaliśmy drugi plan w Rodzinie Addamsów,
jak na przykład kuzyni: „Mamy to!”.
- Hej! Smutny pies! - Wiadomka!
Peanutbutter i Joey Pogo w jednym miejscu?
Czyżby było dwa dni temu, kiedy prawie cię przejechałem?
Nie! To było na zewnątrz.
Słuchaj, szukałem cię.
Dzwonili goście promujący zdrowie psychiczne.
Staje im na wspomnienie twojej heroicznej walki z depresją.
Chcą, by twoją historię poznał cały świat.
Cały świat?
Ustawiłbym spotkanie, ale mój asystent strajkuje,
a z dzwonieniem to ja jestem nie teges.
Twój asystent niewiele by zdziałał,
bo asystenci agenta też strajkują.
Najgorzej. Czyli nie ma jak się skontaktować.
Szkoda, byłoby super razem coś zdziałać.
Żegnaj, wypasiony pokoju.
Żegnaj, krześle, żegnaj Sztynku Susan.
Dokąd?
Chyba do domu.
WEJDŹ NAWALONY, WYJDŹ ULECZONY
Stój, muszę tu wysiąść.
Już wracamy do picia?
Dzięki, pomocna uwaga.
Dasz mi pięć gwiazdek?
Co ty wyprawiasz?
To całe nastawienie: „Już nigdy nie naleję sobie ani kropli alkoholu”.
- Czy to ma sens? - To jasne, że...
Nikt nie słyszał o piciu z umiarem?
Czyli główna filozofia sześciomiesięcznego odwyku,
za który zapłaciłem kupę kasy, to stek bzdur?
Jak tobie pasi, to spoko.
A mi pasi... Rachuneczek!
Tak tylko gadam, nie chcę rachunku.
Za to poproszę kolejną margaritkę.
Dzień doberek.
Kupujcie organy od Mike’a i Morgany.
U nas zawsze wszystko świeże, od klawiszy po pęcherze.
Mike, daj już spokój.
- Co to za pudła? - Zwijamy interes.
O nie!
Mówiłam, by skupić się na instrumentach,
ale musiałeś naciskać na części ciała.
To ty wydrukowałaś baner:
„Wszystko dla organów”. Nie można być gołosłownym.
Wasz biznesplan jest tak głupi, że pewnie nie macie dokumentacji.
Próbujemy odnaleźć nerkę syna.
Niestety wysłaliśmy nerki do Chicago. Jeremiasz Whitewhale nas wykupił.
- Ten z Whitewhale Industries? Po co? - Zbiera organy,
bo jest starym bogaczem i chce żyć wiecznie.
O nie!
Koniec tej bezsensownej wyprawy, wracam do szpitala.
Szkoda, że nie mogłem pomóc.
To moja wina, nie powinienem niczego oczekiwać.
Może coś pan kupi?
Organy albo śledzionę?
A może baniak znieczulenia ogólnego?
Tak, wezmę znieczulenie.
Wejdziesz podczas imprezy,
o ile czyjś były mąż nie okaże się gliną.
Impreza świąteczna?
- Co jest? Gdzie ja jestem? - W Chicago!
- Cześć, jestem Diane, a to Guy. - Jak leci?
Możemy się już przedstawiać, czy dochodzisz do siebie po porwaniu?
Co się dzieje?
Włamiemy się do siedziby Whitewhale.
- Po co? - By odzyskać nerkę dla mamy
i udowodnić ci, że nie jestem niedorobem,
któremu w głowie tylko cudaczne wygłupy.
- A lot? - W stylu Weekendu u Berniego.
Dziś mają imprezę świąteczną dla pracowników.
Jest ochrona, ale dam wam mój identyfikator.
Wciąż tam pracuję.
Co? Nie ma nas tam od miesięcy.
Nikt tego nie zauważył! Płacą mi.
Przez realizowanie czeków na swój sposób rujnuję tę firmę.
Mogę cię prosić na słowo?
Czy to warte zachodu?
Ostatnio dołowałaś się, że wolno idzie ci pisanie.
To książka o mnie i o moim życiu,
więc kiedy żyję, książka sama się pisze.
W ogóle nie musisz jej pisać.
Ale chcę.
Po prostu od kiedy zaczęłaś, masz kiepski humor.
- Nie jesteś sobą. - Wręcz odwrotnie.
Pogadamy później? Goście czekają.
Poczęstuj ich kraftowym piwem?
Musimy tylko dostać się na imprezę,
znaleźć przechowalnię nerek, buchnąć moją nerkę i wyjść stamtąd,
nie zwracając na siebie uwagi.
Uważajcie, bo jeśli Whitewhale was przyłapie,
to ma prawo was zabić.
Chce ktoś imperial stouta?
Jęczmień jest z Portland w Maine, a browar z Oregonu.
Absurdalny plan.
Może zamiast wszystko krytykować,
raz w życiu pochwaliłbyś mój pomysł?
Uda nam się.
Nic nie udaje się tak po prostu.
Bzdury! Do wszystkiego podchodzisz negatywnie.
Chcesz pomóc mamie?
Czy wolisz wrócić do szpitala i biernie czekać?
Dobra, wchodzę w to.
Nie czuję się komfortowo, negocjując bez innych.
Chodzi o coś innego.
Dobrze. Żądania się nie zmieniły.
Casey, z radością obserwowaliśmy, jak przejmowałaś stery waszego strajku.
W moim studiu zwolniło się stanowisko szefowej rozwoju.
Nie jesteś zainteresowana?
Musiałabym się zastanowić...
Czytałabyś scenariusze,
dostałabyś firmową kartę i miejsce parkingowe...
i asystenta.
Własnego...
asystenta?
Oczywiście jeśli skończy się strajk.
To bardzo kusząca propozycja,
ale muszę namówić się z kolegami.
Niby po co? To asystenci!
Nie jesteś już asystentką, tylko jedną z nas.
Umowa na dwa lata.
Jeden podpis, a twoje problemy odejdą w niepamięć.
Co was bawi?
Przypomniał mi się dowcip na inny temat.
Opowie go pan?
Nie zrozumiałabyś. O Zsa Zsie Gabor. dziś by już nie przeszedł.
To dobry wybór. Pokochasz tę pracę.
- Witaj w drużynie, Stacey. - Casey.
Podpisz, by prowadzić projekty
dla Saoirse Ronan w jej studiu Saoirse and Rescue.
Już nie chcę być asystentką!
Shirley MacLaine rzuciła mnie kaktusem,
bo umówiłam ją z nie tym Steve’em McQueenem!
Skąd miałam wiedzieć, że chodzi jej o tego, który już umarł?
Spokojnie. Podpisz tutaj i zorganizuj własną wielką ucieczkę.
Dobra, wchodzę tam.
Obiecaj, że nie wpadniesz w egzaltację.
Egzaltację? Nawet nie wiem, co znaczy to słowo.
- Jesteś Diane? - Tak.
- Nguyen? - Zgadza się.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Co za rasizm!
Wygląd nie zawsze pasuje do nazwiska.
Na przykład ja jestem biały, a mam na nazwisko Chavez.
Myślałem, że Nguyen.
- No tak, nazywam się Todd Nguyen. - Nie Diane Nguyen?
Tak! Jasne! Diane Nguyen.
Jeśli to nie jest prawda, to nie nazywam się Todd Chavez.
Totalna wtopa.
Teraz ty bądź Diane, a ja pójdę jako Jorge.
Wskakuj do kosza.
Wiem, że zawiodłem wasze oczekiwania,
ale wyobraź sobie, że nie mieszkam w śmietniku
od dobrych kilku lat.
Co? Nie rozumiem...
Proszę.
- Zajebista akcja! - Nie. Logiczna i prosta.
- Jeszcze jedną gazowaną. - Frajer!
Co konkretnie planujesz?
Napiję się jeszcze trochę,
zawieziesz mnie do Pastiszy i będziesz pilnował.
Zostaniesz na odwyku, a ja będę dobrym koniem opiekunem.
Wszyscy pacjenci wytrzeźwieją, wygram i wyląduję na okładkach.
Nie pozwolę ci wrócić w takim stanie.
Gówno cię obchodzę. Boisz się tego tutaj.
Musisz być ze sobą szczery, by pomóc innym.
- Rozumiesz? - Nigdy nie rozumiem!
Może nie bałbym się tak bardzo,
gdybyś prowadził prawdziwą terapię,
zamiast wpychać mi przaśne aforyzmy.
Nie jestem psychoterapeutą, tylko koniem terapeutą!
Subtelna, ale ważna różnica.
I nie przystałbyś na prawdziwą terapię.
Niby dlaczego?
No nie wiem, może dlatego, że jestem koniem.
Przypominam ci ojca,
przez co mnie nienawidzisz i pragniesz mojej aprobaty,
którą to, o ironio...
Wiem, od razu odrzucę
i użyję przeciwko tobie. Co z tego?
To, że nie potrafisz nawiązać zdrowej relacji z drugim koniem, idioto!
Tak? Gdybyś miał rację,
w moim życiu nie byłoby żadnych koni.
Zgadza się, wszyscy twoi przyjaciele
i bliscy byliby ludźmi, psami albo kotami...
To czemu zależy mi na jednym koniu,
siostrze Hollyhock, która przypomina mi ojca?
Gdybyś miał rację, trzymałbym ją na dystans
i pragnął jej miłości, ale jednocześnie bał odrzucenia?
Ona nie jest twoim ojcem tłumoku!
Przypomina ci konia, którego najbardziej nienawidzisz.
- Czyli ciebie! - Bingo!
Rodzice zasiali we mnie nienawiść do koni.
Jestem uwięziony w swym ciele i nie mogę uciec.
Jestem autodestrukcyjny, bo czuję, że zasługuję na karę,
ale nikt nie karze gwiazdy, więc tracę granice.
Ten wzorzec wrósł w moją tożsamość
i jestem śmiertelnie przerażony, że to się nie skończy, więc piję!
Rachuneczek!
Jedyną drogą rozwoju jest powrót do trzeźwości
i wzięcie odpowiedzialności za moje wszystkie czyny.
Cholera, czy to była psychoterapia?
Czemu wciąż przynoszą mi rachunki?
Dr. Czempionie?
PIĘTRO 56 NERKI I IT
Soreczki!
- Na to piętro nie ma wstępu. - Ale...
Szczęście, że pan jest. Na dole ktoś polał hot doga keczupem.
Co? Nie w moim mieście takie numery!
- Serio, dobry jesteś. - Do dzieła.
Patrz, wybierających nerki mogą też zainteresować jelita cienkie.
Tylko nerka. Nie wcisną nam innych bebechów.
Tak jest.
Dziękuję ci za... to.
Damy ci spokój, gdy mama wyzdrowieje.
- Tego chcesz. - Czemu miałbym tego chcieć?
- Nigdy mnie nie rozumiałeś. - Wychowałem cię jak syna.
Byłem surowy, bo wiele od ciebie oczekiwałem.
Byłeś wredny, nie surowy.
- Świat jest wredny! - Nie mój.
Chciałem, żebyś wiele osiągnął.
Naciskałem, bo miałeś potencjał. Teraz wiem, że cię zawiodłem.
Nie zawiodłeś mnie, bo nie jestem porażką.
W porządku.
Musisz być ze mnie dumny tylko na własnych zasadach?
Nie widzisz, że mam wspaniałe życie? Mam przyjaciół i pracę.
Śpisz na kanapie i bawisz się kukiełkami.
Jestem szczęśliwy! Czego jeszcze ode mnie chcesz?
- Chcę, byś sobie radził! - I nie dzwonisz przez dziesięć lat?
Myślisz, że nie chciałem? To nie ja...
No co?
Twoja mama cię kocha.
Ale jest dumna. Porozmawiałaby, gdybyś zadzwonił.
Teraz ze mną nie porozmawia, bo jest w śpiączce.
Tak.
Ciekawe, o czym gadają.
Kurde mol.
Chavezowie! Macie towarzystwo! Zwijajcie się stamtąd!
Halo?
Diane? Po co nam walkie-talkie w kuchni?
No niech to szlag.
Proszę pani! Na parking mają wstęp tylko klienci centrum handlowego!
Dobra, kupię precla.
- Może też pani wyjść. - Nie, mam ochotę na precla.
Hej, weźmiesz mi jednego? Proszę! Kocham cię, narka.
- Ktoś idzie, uciekajmy. - Bez nerki nie idę.
- To poważna sprawa. - Wiem, jesteś poważnym człowiekiem.
Czytasz poważne książki i słuchasz muzyki poważnej.
Musimy już iść.
Dlaczego zawsze zaczynasz kłótnię?
Dlaczego zawsze każesz mi skądś wychodzić?
Nie ruszać się!
Moi koledzy na pewno pojawią się lada chwila.
Są straszne korki, bo pada.
Nikt się nie pojawi, Stuart.
- Bo pada? - Wszyscy dostali awans.
Liderzy strajku zostawili cię na pastwę losu. To koniec.
Spoko.
Oto obopólne porozumienie.
Nic nie dostajecie i wracacie w poniedziałek.
Brzmi sensownie.
Jeśli to podpiszę, też dostanę awans?
Jasne, Stuart. Kiedyś.
Princess Carolyn, z chęcią dałbym ci podwyżkę,
ale myślisz jak asystentka.
Lada moment możesz awansować na agentkę i podpisać nowiutki kontrakt.
Więc po co zawracasz sobie głowę tymi asystenckimi pierdołami?
Myśli pan, że nadam się na agentkę?
Jasne, kiedyś. Ale na razie jesteś moją asystentką.
Widzę, że masz podobną posturę
do wściekłej pannicy z poczty,
Poprzymierzaj te przeprosinowe bikini i daj znać, gdzie uwierają.
Jasne, szefie.
Stuart, nie podpisuj tego!
Walnęłam literówkę na 12. stronie.
„Przepracowana doba”, a nie „prysznic Billy’ego Boba”.
To nie przejdzie.
Gość nie mył się od Złego Mikołaja.
Mogli nazwać film: „Człowiek, od którego waliło”.
Blizny z przeszłości? „Brudny do kości”.
Czekając na wyrok? Raczej „Czekając na mydło”.
Wybitny aktor.
Poprawię to i jutro podpiszesz nową wersję.
Odprowadzę cię do auta.
To moja bryka.
- Serio? - Nie. Nie mam samochodu.
Szliśmy trzy ulice w deszczu?
Spanikowałem! Nigdy wcześniej nikogo nie prowadziłem.
Te negocjacje cię przerastają.
Weź ten numer.
To kupa pieniędzy.
To nie oferta, tylko numer telefonu!
Odwieziesz mnie do domu?
- Panie... - Czy ten osobnik pana zaatakował?
- Co? Nie. - Proszę się nie wstydzić.
Hej! Rączki na widoku!
To nieporozumienie.
Chciałem wziąć nerkę dla mojej mamy.
Whitewhale ma ich całe setki, nie zauważy, jak jedna zniknie.
- Ale z ciebie psotnik. - Daj spokój.
Co się dzieje?
Armageddon? Raczej „A mam bidon, żeby oblać tego gościa wodą”?
Kto siedzi na moim fotelu?
Umówiliśmy się na 9.00, proszę pana.
- Jest 9.03. - Dzień dobry.
Jeśli chce pan negocjować,
nieposzanowanie naszego czasu to błąd.
By odpowiednio zacząć rozmowy, sugeruję przełożyć spotkanie na jutro.
Punktualnie?
- Dobra? - Wyśmienicie. Princess Carolyn.
Judah.
- Co to miało być? - Negocjacje czas zacząć.
SZPITAL ŚWIĘTEGO BERNARDA
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
Todd, jestem ci winien przeprosiny.
W przeszłości byłem dla ciebie surowy.
Chciałem cię ochronić. Mnie nic nie przyszło łatwo.
Wszystko osiągnąłem dzięki ciężkiej pracy i dyscyplinie.
Nic nie działo się ot tak.
Ale powinienem dostrzec, że...
jesteś biały.
Wybaczam ci.
Obudziła się.
Chcesz się przywitać? Na pewno sprawiłoby jej to radość.
Ma mój numer telefonu.
- To okrutne. - A co myślałeś?
W końcu jestem Chavezem.
KACO-FIX
- Co to za miejsce? - Zacisze.
Odwyk Danny’ego Bonaduce.
- A Pastisze? - Powiedziałem, że cię tu zawiozę.
Dlaczego? Muszę być dla nich przykładem sukcesu.
Musisz być ze sobą szczery, by pomóc innym.
- Powiedział mi to mądry facet. - Kto taki?
Ty! Zepsułeś poetyckość tej chwili.
Nie słuchaj jakiegoś pijaka!
Tak, przyznanie się to pierwszy krok.
Zniszczyłeś mi życie. Nigdy nie wrócę do Pastiszy.
Mąż mnie zostawi.
Przysiągłem trzeźwość po tym, co stało się córce.
Co jej się stało?
Nie znasz mnie, a twierdzisz, że wiesz, co jest dla mnie najlepsze?
Upiłem się przez twoją zakitraną wódkę.
Teoretycznie masz rację.
Jasne, że mi to zrobiłeś.
Zależało mi na tobie, a ty niszczysz takie osoby.
Powodzenia.
Zapamiętaj to, BoJack. Zapamiętaj to, co mi zrobiłeś.
Już wszystko pamiętam, bo jestem trzeźwy.
ZACISZE MALIBU
CHODŹ DO NAS TU WYTRZEŹWIEJESZ!
Napisy: Natalia Łobodzińska