NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Na porannym spacerze uśmiechnął się do mnie koliber.
W takich drobnych przyjemnościach czuję obecność Pana.
- Prawidłowo. - Jednak...
- Nie. - Wyduś to, siostro Marguerite.
Wahanie się to marnowanie czasu.
Jest to grzech, gdyż ten czas mógł być spędzony na modlitwie.
Lub pucowaniu alfy romeo z ’62 eminencji Toscaniego.
To także forma modlitwy. Nieprawdaż?
Oczywiście. Jednak myśli o przeszłości pochłaniają mnie.
Nie masz przeszłości. Wyspowiadałaś się.
Zmyłaś swoje grzechy.
Zaczynasz od początku. O czym rozmawiamy?
Ludzie, których skrzywdziłam, życia, które zrujnowałam...
zostały zmyte razem z grzechami?
Twoje żale nie służą Panu.
Takie rozmyślania to solipsyzm niegodny służebnicy pańskiej.
Czy solipsyzmem jest troska o los bliźnich?
Być może odcięcie się od świata także jest solipsyzmem?
Jakiś niewdzięcznik mógłby tak zapytać.
Pamiętasz swoje początki w klasztorze? Nie odezwałaś się przez dwa lata.
Nie będę cię już kłopotać, matko.
Panie, jakże wystawiasz mnie na próbę tak dokuczliwą uczennicą.
Cóż to za dewastacja?
Jak przybędziesz do nieba, zapytaj o Margo Martindale!
Osobiście mnie tam nie będzie, ale moje filmy będą!
BOJACK ZABIJA
Chcę wiedzieć, co zmienił strajk.
Asystentów traktuje się lepiej czy jest po staremu?
Daj mi 20-centymetrową. I jeszcze jedną z wołowiną, 12 cm.
Idzie Paige Sinclair.
Cholerka. Ta babka to nasza najlepsza reporterka,
ale straszny wrzód na dupie.
Koledzy!
Nie mylą was oczy. Ma suknia jest nieodpowiednio strojna,
gdyż dzisiaj stałam się członkinią tej znakomitej instytucji.
Lada chwila me zaślubiny, a redakcja to nie miejsce dla pani domu,
- więc żegnam was. - To do widzenia.
Zgadza się, byłam rekordową reporterką Reportera.
„Front Page Paige”.
- Będziemy tęsknić. - Owszem.
Wysoko ustawiłam poprzeczkę,
bo wybijam się do nieba dzięki moim gibkim nóżkom.
Ale czas już na zaślubiny.
Jak mówią, czas jest jak bezbrzeżna rzeka.
Czas może i tak, ale ten periodyk wręcz przeciwnie.
Maksymilian Brzeg, kłaniam się nisko.
Maksymilian Brzeg.
Może nie mam twego nosa do niusów, ale me oko też patrzy wysoko.
Gdy ten panicz złoży dwa zdania, zawsze kończą się przyimkiem.
Nie rozumiem aluzji.
To, czego nie rozumiesz, wypełniłoby bibliotekę. I wypełnia.
- Ludzie tu pracują. - Nie zabawię tu długo.
Moja miłości, Baxter Bellamy,
czeka w aucie z szampanem.
Miałam być tu krótko, więc nie uchyliłam mu okien.
Mnie także czekają istotne biznesy.
Już prawie czas na poranną pogawędkę
z niegdysiejszą matką gwiazd, panią Carol Himmelfarb-Richardson.
To ty odbierasz jej telefony?
Owa dama ma groch z kapustą w swej łepetynie,
ale jest też błyskotliwą interlokutorką.
Co takiego interlokutuje?
Codziennie pyta o wieści w sprawie śmierci jej córki.
- Nie mamy. - Warto podrążyć temat.
Popowa gwiazdeczka przedawkowała. Nie ma tematu.
- Takie tematy są najlepsze. - Po co ci to?
Baxterze, mój luby, mój najdroższy narzeczony,
włóż szampana do lodu, pewna afera wymaga mojej atencji.
Nie poślubię cię, póki jej nie rozgryzę. Byłabym zbytnio rozkojarzona.
Drogi, deklarowałam ci już małżeńską miłość.
Cóż zmienią te oficjalne słowa?
„Tak”. Wystarczy?
Tak, będę twoją żoną.
Zaczekaj na mnie momencik, a staniemy na ślubnym kobiercu.
Wiedziałam, że mnie zrozumiesz.
Opowiedz o nieszczęsnym dziewczęciu.
Dziewczę nazywało się Sharon Lynn.
Sarah Lynn.
Pogłaszcz moją niegrzeczną myszkę
Zauważyłaś, że ten teledysk nakręcili w planetarium,
a Sarah Lynn umarła w planetarium?
Tawnie, idziemy na tę imprezę?
Nie jechałam na Manhattan, żeby oglądać,
jak twój chłopak gapi się w kompa w willi jego starych.
Nie ciśnij go za dzianych rodziców. To nie on wybrał Upper West Side.
I nie jestem jej chłopakiem. Po co wszystko komplikować?
Zbierajcie się, przegapimy imprezę.
Wyjdziemy na frajerów, jeśli pokażemy się przed drugą.
No dobra. Ale możemy porobić coś innego?
Chodźmy na miasto!
Wielkie Jabłko.
To właśnie tu.
Niedaleko jest bar Hartigan’s.
Znajomi mówią o nim „Antykardigans”,
ale nie kumam tego.
Autentyczny nowojorski bar. Może być fajnie.
Super! Bar! Ale jak często jesteśmy w Nowym Jorku?
Wdrapmy na szczyt Empire State Building,
jak małpa w filmie Bezsenność w Seattle.
Spoko, drapacz chmur!
DZIEWCZYNA Z DESZCZU
Panie, dziękujemy ci za te...
- Ella? - Nie naprawili mnie w tamtym miejscu.
Bo nie jestem zepsutą rzeczą, tato.
Usiądź z nami. Mamy bekonowe paluszki z Kuraków na Smaki.
Nie. Pójdę gdzieś, gdzie zaakceptują mnie taką, jaką jestem.
Usadź dupę na tym krześle, bo to miejsce jest właśnie tutaj.
Tatusiu!
Tak mogłem powiedzieć.
Nie wiedziałem jej cztery lata, ale zawsze do kolacji
biorę dodatkowy kubełek bekonowych paluszków z kurczaka.
Jeśli kiedyś wróci...
będzie wiedziała, że czekamy.
Kelsey Jannings, nasza perełko niezależnego kina,
powiem to, co oboje myślimy...
Łzy ciekną mi po policzkach.
Akcja nie skupia się na Kurakach na Smaki, tak jak na początku się wydawało.
Opowiedz o swojej wizji.
Co macie na myśli? Zbliżenie na kubełek?
Wtedy wyglądałoby to jak reklama.
Innowacyjność projektu siedzi właśnie w tym, że to nie jest reklama.
Rzeczywiście, zapomniałam o tej innowacyjności.
Nasz target nie lubi, gdy wciska się mu reklamy.
Za to uwielbia historie, w których może się odnaleźć,
na motywach przynależności i dające wycisk przestarzałym dziadom.
Tak, nastolatki uwielbiają cisnąć starym. Dałabyś więcej tego?
- Reklama jest gotowa. - To nie reklama.
Porywający product placement.
Może znajdę ujęcia o mocniejszym wydźwięku.
Z wyraźniejszym akcentem,
ale nie ukazujące kubełka bekonowych paluszków.
Dziękujemy, że pozwalasz nam pomóc podzielić się twoją wizją ze światem.
Nie, to ja wam dziękuję.
- To jakiś idiotyzm. - Robota to robota.
Nie opłacę czesnego córki famą niezależnej artystki.
Nie wierzę, jesteś ode mnie sto razy lepsza.
Gdybyś kiedyś powiedziała, że nakręcisz reklamę kurczaków...
To nie reklama.
Sponsorowany content puszczany przed powtórkami seriali na Anal Plus,
gdy ja będę wypuszczał nowy hit kina akcji...
Ten dzieje się w świecie zawodowych tancerzy.
Roboczy tytuł – Tańcz do dechy. Gdybym wiedział...
Podjarałbyś się?
Na początku tak,
ale po jakimś czasie porządnie bym się zbulwersował.
Ale fajnie, że pracujemy w tym samym studiu.
- Jasne. - Sorki.
Co znowu?
Znowu? Dobra, pogadam z nią.
Co to za nowe strony? Dlaczego je dostałam?
Nie pasują ci?
To nie ich zawartość jest problemem.
Długo uczyłam się z innych stron. Rozumiesz?
Ćwiczyłam godzinami. Tyle zmarnowanego czasu.
Aż nagle jakiś obcy...
W ogóle to obcy nie powinni pukać do moich drzwi
i włazić tu nieproszeni.
Mają czekać na zaproszenie. Inaczej to nie ma żadnego sensu.
Oczywiście.
Chodzi mi o to, dlaczego wciskacie mi nowe strony?
Ubezpieczyciel nie chce pościgu.
Szybko skleciliśmy scenę walki wręcz, którą dodamy do tej z tańcem merengue.
- Kaskaderka? - Nie cieszysz się?
Ja się totalnie jaram. Tyle nowych zbliżeń na twoją twarz.
Już kiedy reżyserowałem FBI: Fajne Babki Inspektorki,
chciałem dać ci więcej zbliżeń.
Nie próbuj mnie urabiać, Justin.
Kiedy mam się nauczyć układu?
April wszystko z tobą przećwiczy na planie.
- To bezpieczne? - Zadbamy o to.
Zaczniemy dopiero wtedy, gdy będziesz się czuła komfortowo.
Dziękuję. Wybacz za ten wybuch.
- Nie lubię niespodzianek. - To moja wina.
Mogłem cię uprzedzić.
Czy jest coś jeszcze, o czym chcesz mi powiedzieć?
Wszystko w porządku, totalny luz.
Przecież nie czyni mnie to zołzą.
Należy mi się szacunek za główną rolę.
- Masz rację. - Pracowałam z aktorami,
którzy byli naprawdę walnięci. Ja jestem spoko.
- Jesteś bardzo spoko. - Tak?
Mógłbyś się wstrzymać, póki nie będzie cię słychać?
Tak, przepraszam!
ZAWODY FRISBEE
Kelsey! Nie możesz porównywać się do Justina Kenyona.
- Niby dlaczego? - Dlatego, że on ma świetnego agenta.
- Żarcik. Nie masz nastroju. - Jestem dobra.
Tak, ale filmy Justina zarabiają kupę kasy.
A ciebie zwolnili z twojej ostatniej fabuły.
Wytłumacz mi to.
Nie włamałam się do biblioteki sama,
ale tylko moja kariera na tym ucierpiała.
Dlaczego?
Nie znam się na meandrach losu, w które popycha nas kosmos.
Jestem agentem.
Wszyscy tylko w kółko powtarzają, że chcą zatrudniać więcej kobiet.
Tak, bardzo chcą. Ale nie do tego konkretnego projektu.
Czyli jakiego?
Jakiegokolwiek. Co tam robi Paul Feig.
Wyciągnij mnie z tego pierdla.
Nawet Polański pracuje więcej, a powinien być w prawdziwym pierdlu.
Racja, za te jego ostatnie filmy.
Nie, nie za jego ostatnie filmy.
Carol, złotko, opowiedz wszystko tej damie.
Nie pojmuję, dlaczego córka miałaby wrócić do ćpania.
Była czysta, chodziła na spotkania AA.
Ktoś jej pomógł?
Proszę posłuchać tej wiadomości. Zostawiła mi ją miesiąc przed śmiercią.
Hej, mamcia! Byłam na mityngu, zaczynamy wszystko naprawiać.
Więc dzwonię, żeby cię przeprosić za to, że tak cię zawiodłam.
Przepraszam, że moje platynowe płyty
gryzą się z minimalistycznym wystrojem twojej opalarni.
I że nie przedstawiłam cię jako starszą siostrę
Davidowi Hasselhoffowi na Kids' Choice Awards.
No i przepraszam, że nigdy nie spełniłam twoich oczekiwań, mamusiu!
Mój aniołek. Chciała, żebym była szczęśliwa.
Powiedziała „zaczynamy”?
- Co? - Na początku wiadomości.
„Zaczynamy wszystko naprawiać”. My, czyli kto?
Nie musimy iść na imprezę, jeśli nie chcesz.
Co? To ja ciągle namawiam was, żebyśmy tam poszli.
Jestem tu tylko po to, żeby iść się nawalić na imprezkę.
Daj spokój, zaliczyłyśmy już z tysiąc domówek.
Zawsze chcesz się nawalić, ale nigdy tego nie robisz. Ale to spoko.
Nikt mi nie proponuje alkoholu.
Czekam na tę słynną presję rówieśników, ale ani widu, ani słychu.
Chcesz się napić?
Jestem twoją rówieśniczką i próbuję wywołać presję.
Boję się, że stracę kontrolę.
Może powinnaś sobie odpuścić alkohol.
Ale nie chcę cykać się czegoś, co ma być fajne.
Chcę iść na imprezę, na której nikogo nie znam.
Wolę stracić kontrolę przy nieznajomych.
- Dobra, dziwaczko. - Sama jesteś dziwaczką.
Bo nie jestem zepsutą rzeczą, tato.
Może lepiej zmienić „tato” na „tatuśku”. To będzie brzmiało jak wrzuta?
Rozmawiam z przyszłą reżyserką filmu Zorza burz?
- Czego? - Zorza burz! Film o superbohaterach!
Kolejny?
Tak, ale tym razem to kobieta jest superbohaterką.
To znaczy, że mogą cię zatrudnić.
To nie powinien być powód.
A Kenyon mówi:
„Nie zatrudniajcie mnie, bo jestem facetem”?
Nie! Od razu wali: „Kasa, kasa, kasa!”.
Fakt, słyszałam.
Poza tym to nie ma być typowa superbohaterska akcja.
Dlatego szukają kogoś, kto nakręci film z twistem.
Mam wymyślić jakiś twist?
Kobieta jest twistem.
Ale chcą usłyszeć twój pomysł,
czyli chcą, żebyś jako kobieta przedstawiła im ich pomysł.
Wieki to powtarzałem.
Gdy skończą się bohaterowie faceci i każdy z nich dostanie dwa sequele,
musimy zrobić film o Zorzy!
Awangardowe i nieszablonowe podejście.
Właśnie chcemy mieć jak najmniej wspólnego z szablonem.
Zorza może trafić do dzisiejszego pokolenia Yas Queen.
Dokładnie! Już czuję ten wajb.
Pojawia się, ratuje świat i jest wielbiona.
To będzie świetny film.
Ja ci to mówiłem, Nancy. Zawsze uwielbiałem Zorzę burz.
Rzeczywiście, przypomniałam sobie, że tak mówiłeś.
Dzięki, że do nas wpadłaś.
Oczywiście mamy wielu kandydatów,
ale mam przeczucie, że czujesz ten materiał.
Tak jest.
NIEWIDZIALBYK
MAŁŻBOY
DOM KULTURY
ŚRODA, 17.00 MITYNG AA
Zgłodniałem. Znajdźmy lokal z oliwką w szklaneczce.
Skup się, Maksiu.
Sarah Lynn tu przychodziła. Ktoś musiał ją widzieć.
Chcę wiedzieć, co zostało ujrzane. Zwłaszcza jeśli...
Jakie me grzechy zasługują na tak długą pokutę?
- Dochodziłam do wniosku. - Wyślij mi pocztówkę.
Ta gwiazdeczka umarła sama, tak?
Ale była z kimś, gdy łkała do telefonu.
Kto to był? Co widział?
- Dlaczego nie ma tego w raporcie? - Kto, co i dlaczego?
Do konkretów brakuje nam tylko kiedy i gdzie.
Już prawie wiesz to, co ja godzinę temu.
Zwiększ tempo i pogadamy za godzinę.
W porządeczku.
Ktoś w tym budynku może mieć klucz, który otworzy nam wrota do ogrodu,
w którym znajdziemy klucz do zagadki.
Szukasz papli na mityngu AA? Jedno z dwóch A oznacza „anonimowy”.
Nie potrafię rozszyfrować drugiego.
Zazdroszczę ci wiary w honor i dyskrecję bliźnich.
Sprawdźmy, czy zwycięży chętka na plotki o gwiazdach,
by zabłysnąć w towarzystwie.
Dobry panie! Piszę artykuł o efektywności terapeutycznego programu.
Rozumiem, że opiera się on na anonimowości...
Był tu Craig Ferguson! Czemu to powiedziałem?
Powiem to anonimowo, ale bywa tu Robert Downey Jr.
Jamie Lee Curtis puściła mi oko.
Colin Farrell, Russell Brand, małpa z IKEI.
- Widziałem Sarah Lynn. - Czyżby?
Miesiąc przed jej śmiercią. Było widać, że znowu bierze.
Skąd pan wie? Mówiła coś?
Ona nie, ale jej kumpel tak.
- Kumpel? - Większy typ.
Koń albo byk, ciężko powiedzieć.
W typie grubszego Brada Garretta. Twarz niezapadająca w pamięć.
Opowiedział jedną historię.
O podróży do... Nowego Meksyku.
To było coś o dziewczynie i jej matce.
To było tak dawno temu.
Chyba przeleciał tę dziewczynę. A może jej matkę?
Brzmi to prawdziwie i jakże parszywie.
Ten osobnik wyszedł z Sarah Lynn? Przypomina sobie pan jego imię?
Nie, ale pamiętam imię tej dziewczyny.
Tak, Sarah Lynn, teraz już wszystko wiemy.
Mam na myśli dziewczynę z opowieści o Nowym Meksyku.
Gdy mówił, był dziwnie zadowolony. Ona nazywała się Penny Carson.
Carson?
Powiedział tak: „Penny Carson. Prawdziwe nazwisko, sprawdźcie sobie”.
Pamiętam, że pomyślałem: „Po co każe nam to sprawdzić?”.
Jest sexy, ale nie mówcie do niej „kochanie”.
- Ojacie! - Cała Zorza burz.
- Dość! - Co jest?
- Nie pozwolę... - Przepraszam?
Przykro mi. Na pewno ma świetną wizję,
ale oczekiwania nie są realistyczne.
Są. Wendy Wiggum za młodu połknęła ogień
i teraz włada mocą Zorzy burz. Logika nie do obalenia.
Nie, źle się do tego zabieracie.
Ratuje świat i wszyscy ją kochają?
Z facetem by tak było, ale w moim życiu to niemożliwe.
Film nie jest o tobie.
Jest o egzotycznej tancerce podróżującej między wymiarami.
Ale zasady są inne dla kobiet.
Jeśli kobieta ratuje świat, nikt jej nie kocha.
Nikt jej nie docenia! Gorzej, jeszcze jej się za to obrywa!
Im jest silniejsza, tym większa kara.
Jeśli chcecie zrobić mądry film, musicie to zrozumieć.
- Trochę beznadzieja. - Dokładnie.
Ciężko być superbohaterem. To nie dla każdego.
Dziękujemy za...
Może to zły pomysł na taki film, za mało ambitny.
Ale jest prawdziwy i oryginalny.
No i w moim filmie byłaby lesbijką! Okej, pa!
Niezła jesteś. Jak na amatorkę.
Podwójne pudło. Nie jestem amatorką. I jestem bardzo zła.
- Co jest? - Cięcie! W porządku?
Nie wiem! To wstrząśnienie?
To ledwo potknięcie!
- Upuściłeś mnie. - Nie krzycz.
- Spokojnie. - Przechylił mnie.
- Bez ćwiczenia. - Kazałeś się bawić.
Energią, a nie układem.
Dosyć tego. Gram główną...
- Grasz główną rolę? - Proszę tylko...
- Uwaga! - ...o profesjonalizm.
Uspokójcie się.
Nie każ mi się uspokajać, jakbym była wariatką.
Proszę tylko o bezpieczeństwo.
Przecież cię trzymałem. Co ci odbiło?
- Wracam do domu. - Musimy dokończyć.
- Już mamy obsuwę. - To nie mój problem.
Wiem, że jesteś zła, i masz całkowitą rację, ale wszyscy...
To nie mój problem.
Ale przechył macie?
Pomacamy się trochę z Treyem w szatni.
Poza nami nikogo tu nie znasz.
- Hej! - Sorki.
- Co widzisz? - Co?
Masz atak paniki. Rozejrzyj się i powiedz mi, co widzisz.
Widzę tańczących i zataczających się.
Co jeszcze?
Książki, pudełka po pizzy... Światełka na suficie.
Widzę dużo puf na podłodze.
- Jak masz na imię? - Hollyhock.
- I nazwisko. - To za dużo roboty.
- Czujesz się spokojniejsza? - W sumie to trochę tak.
Psychiatra mnie tego nauczył.
To pomaga się ustabilizować.
- Dzięki. - Część z imieniem sam dodałem.
Chciałem je poznać.
Spoko.
Ja jestem Peter.
Już nie musisz czekać na mój atak paniki.
- Hollyhock. - Tak, już wiem.
No tak.
Spory tutaj tłum. Chcesz się przewietrzyć?
Tak! Chociaż jest trochę zimno.
- Racja. - Ale mamy kurtki!
To też racja!
Skarbeńku, trzymaj tort w lodówce, a kwiaty w wodzie.
Historia ma więcej kolców niż różany krzew. Jest też równie cudna.
Kiedy powrócę? Tego jeszcze nie wiem.
Zawitałam na momencik do Nowego Meksyku.
Jesteśmy na miejscu.
Chciałam się spotkać, bo będę reżyserować nowy film, Zorzę burz.
Zorzę burz? Kasa, kasa, kasa!
Szukam aktorki. Silnej i jednocześnie wrażliwej babki.
Pracujesz z Giną Cazador. Pasowałaby?
Jeśli widziałaś ją w akcji, wiesz, na co ją stać. Ma wielki talent.
A z charakteru? Dobrze się z nią pracuje?
Nie mogę sobie pozwolić na dramaty. To za duże ryzyko.
Tak szczerze, to nie mogę ci jej polecić.
- Nie? - Nie do kina akcji.
Jasne, kamera ją kocha, ale...
- Bywa... trudna. - Co to znaczy?
Zmieniła się.
Pracowaliśmy razem parę lat temu i było super.
Wiesz, kto byłby idealny? Courtney Portnoy!
- Uwielbiam ją. - Wszyscy ją wychwalają.
Spokojnie, na początku nie wchodzi.
Z czasem smakuje lepiej.
Chciałabym, żeby ze mną też z czasem było lepiej.
Ja praktycznie nie piłem przez całe studia.
W liceum miałem słabą akcję.
Była taka jedna dziewczyna. Długo by gadać.
Chcę ją usłyszeć.
Taki jeden facet mieszkał w jej domu.
Miała więcej niż jednego tatę?
Nie, miała jednego starego, ale pomieszkiwał z nimi taki jeden typ.
- Dziwne. - Totalnie.
Była najlepszą kumpelą mojej dziewczyny.
Poszliśmy razem na bal maturalny. Ja, moja dziewczyna, ona i ten facet.
Jak to? Przyszedł na waszą studniówkę?
A to jeszcze nie koniec.
Kupił nam bourbona i praktycznie go nam wcisnął.
Kiedy moja dziewczyna się zatruła, facet wyrzucił nas pod szpitalem.
Wyszła z tego?
Tak, jasne. Przestraszyliśmy się.
Całą noc płukali jej żołądek.
Po tym miałem traumę.
Ale już jest spoko.
W końcu uświadomiłem sobie, że to nie wina alkoholu.
Ani Maddy, ani moja.
- To wina tego złamasa. - Totalnie.
Wiesz, co było najdziwniejsze?
- Ten typ jest sławny. - Serio?
Nie znałem go wcześniej, ale ponoć jest gwiazdą filmową.
Kto to?
Napisy: Natalia Łobodzińska