NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czym jest aktorstwo? Ktoś powie?
UNIWERSYTET WESLEJAŃSKI
Ktokolwiek?
Aktorstwo to umiejętność zapomnienia o wszystkim i...
stania się kimś zupełnie nowym.
Czym jest aktorstwo? Ktoś powie?
Aktorstwo to umiejętność zapomnienia o wszystkim i...
stania się kimś zupełnie nowym.
Stania się kimś zupełnie nowym.
Czym jest aktorstwo?
Ktoś powie?
Ktokolwiek?
Aktorstwo to umiejętność zapomnienia o wszystkim
i stania się kimś zupełnie nowym.
W samo sedno.
To niezmywalny marker.
BOJACK ZABIJA
SCENKI DRAMATYCZNE Z BOJACKIEM HORSEMANEM
WIECZÓR Z DRAMATEM AMERYKAŃSKIM W WYKONANIU STUDENTÓW
CZYM JEST AKTORSTWO?
Witam, jestem profesor Horseman. Tablica będzie o tym przypominać.
Będę prowadził zajęcia teatralne.
Czym jest aktorstwo? Ktoś powie?
Dobra, ty.
Według Stanisławskiego
aktorstwo to potrzeba stworzenia w sobie
drugiego, głębszego i ciekawszego życia, od tego które go otacza.
Lub ją.
Dobrze, ale oprócz tego... Proszę?
Cytując słowa Meisnera, że to autentyzm w wyobrażonych sytuacjach,
aktorstwo to autentyzm w wyobrażonych sytuacjach.
Nieźle, czyli to jest aktorstwo. Ale czym…
Obawiam się, że ta rozmowa schodzi na stricte teoretyczny tor.
Dokładnie.
Technika powinna być środkiem do angażującej sztuki.
- Mądrze powiedziane. - Czym jest aktorstwo?
Aktorstwo to...
Aktorstwo...
Nie wiem, czym jest aktorstwo. W ogóle nie wiem, co robię.
Nie powinno mnie tu być.
Nie chcę odchodzić. Gram. Właśnie to było aktorstwo!
Koniec zajęć.
Została jeszcze godzina i 20 minut.
Tak. To też było aktorstwo.
Zabrzmiało poważnie.
Zamiast krytykować, pokażcie, co potraficie.
- Serio? - Super.
Odegramy scenki z poprzedniego semestru.
Jasne.
- Scena z Wystrzał, matko. - Zaczynajcie.
Matko, gdzie schowałaś wciąż uzbrojony granat ojca z wojny?
Po cóż ci ten staroć?
Dziś wysadzę się w powietrze.
Gdzie mamy ręczniki?
- Przerwa. - Co?
- Czy akcja dzieje się w Anglii? - Nie.
To skąd brytyjski akcent?
Bo gram.
Może w ramach ćwiczenia mów swoim zwykłym akcentem.
Tawnie, gdy mówisz matce, że zamierzasz się zabić,
następny wers to: „Gdzie mamy ręczniki?”.
Postać mówi to luźnym tonem,
więc to o samobójstwie też powiedz takim tonem.
To poważna sprawa, ale dla niej to obojętne.
To właśnie ironia.
To bardzo mądre.
Tak, faktycznie.
Dobra, od początku.
Mój drogi, jakie gry i zabawy będą dziś naszą rozrywką?
Zagramy w kalambury?
Nie znoszę tej gry!
Niezależnie od mej podpowiedzi,
zawsze czynisz aluzje do naszego nienarodzonego dziecka.
Oboje mówicie do widowni.
Zwracajcie się do siebie, bo rozmawiacie ze sobą.
Kim jesteś?
Ja? Twoim największym koszmarem.
Mam sporo cynków. Cynków z Gooba Gooberry Falls.
To są najlepsze cynki.
Bara, bara, mam chcicę na cynki!
Jedno pytanie.
Twoja postać wiedziała, że ma chcicę, czy dopiero to odkryła?
- Kto teraz. Co przedstawisz? - Spóźnienie na kolejne zajęcia.
Mieliśmy skończyć 20 minut temu.
Sorki. Widzimy się w środę.
Świetna robota, tak trzymać.
Udało nam się. Było super. Nieźle wypadłem?
ALKOHOLIK
Whitfield, minęło sześć tygodni. Jak to wszystko widzisz?
- Wymiatam. - Fajnie, podziwiam twoją wiarę w siebie.
Aktorstwo to twój główny przedmiot,
ale chcę się upewnić, że chodzisz też na inne zajęcia.
Na przykład na ekonomię, hydraulikę albo kurs na wynajmującego auta.
Co byś chciał robić, gdyby aktorstwo nie wypaliło?
Uważa pan, że nie jestem dobrym aktorem?
Ty to powiedziałeś. Ale skoro już powiedziałeś...
Ponoć źli mogą być tylko nauczyciele.
Jason Segel był złym aktorem w filmie o złej psorce.
Jestem wybitnym aktorem.
Przekona się pan.
Spoko.
Wiedziała, że jestem pijany, ale pozwoliła mi pojechać z Jonathanem.
Jestem pijakiem!
Jezu, nie wiedziałem...
Wóda odebrała mi wszystko.
- Pracę pilota i żonę. - Że co?
Te dwie rzeczy.
Dobra, kapuję.
Przepraszam was, to jeden z moich studentów.
- Próbuje... - Kim jest Whitfield?
- Nikt tak nie powiedział. - Jestem Whip Whitaker.
- Przylazłeś tu za mną? - Upiłem się wódką w samolocie.
I pilotowałem go do góry nogami.
- I teraz jestem nawalony. - Kto tego nie zna?
On. Opowiada fabułę filmu Lot.
- Przepłukałem gardziel. - Wybaczcie.
Zdecydowanie przekroczyłem 0,8 procent alkoholu we krwi.
- Mam przekichane. - To okropny brak szacunku.
- Urżnąłem się. - Powinno być tu bezpiecznie.
- Ubzdryngoliłem na amen. - Przepraszam.
- Zalałem w trupa. - Dzięki, że jesteście.
- Zalałem się po filipińsku. - Przepraszam was.
- Przepraszam. - Reasumując, jestem pijak.
Przez wielkie „P”.
Starczy już. Jesteś pijakiem.
Nieprawda! Tylko grałem!
A zatem student przerósł studenta.
Nieźle, aktor.
PRÓBA
Faul! Ta kwoka faulowała! Sędzia kalosz!
Murawa pełna szarpiących się kobiet!
Co to, wyprzedaż w Filene’s Basement?
Kto się zgadza?
Dobra.
- W rugby to dopuszczalne. - Serio?
I nikt nie wie, czym jest Filene’s Basement.
Szkoda. Przepłaciłaś za ten płaszcz.
Już koniec? Wygraliśmy?
Jesteś świetna. Chyba.
Nie musisz przychodzić na mecze, jeśli tego nie czujesz.
Było fajnie. Patrz, jak sobie żyjemy po studencku.
Chodzi mi o to, że obydwoje mamy swoje sprawy. I tak jest dobrze.
- Chcesz coś wszamać? - Nie mogę.
Po wygranej świętujemy z drużyną w Konspiracji.
- Mogę dołączyć? - Chyba nie powinieneś.
To bar, będzie alkohol.
- Dam radę. - I dziewczyny.
- A jaki to ma związek? - Nie ma, po prostu podaję fakty.
- To na razie. - Do zo, stary zmazie.
Żartuję, jesteś super.
Dziękuję.
Bardzo dobrze. Róbcie to, co oni.
Jesteś psiapsiółą Hollyhock.
- Pokłóciłyśmy się. - Znowu?
Nasze kłótnie są jak piosenki Adele.
Bardzo podobne, ale z innymi szczegółami.
- Czaisz, o co chodzi z tym rugby? - Tak szczerze to nie.
Wróciła wkurwiona po feriach, ale ona tak już ma, no nie?
I wymyśliła sobie: „Od teraz tak będzie, a wszyscy muszą się dostosować”.
I co my mamy z tym zrobić?
Chyba... się dostosować.
Dajesz! Tak, ładnie.
Ładna przebieżka, super.
Przyłożenie! To moja siostra.
- Świetna próba! - Próba? Zdobyła punkt.
To się nazywa „próba”.
Spróbuj nadążać.
ŚWIAT RUGBY
- Tak, Cardinals! Dobrze! - Dobrze!
DNI WINA I RUGBY
Drużyny biją brawo sobie, a potem sędziom.
Taki zwyczaj. Patrz przypisy.
Wiemy.
Rugbistko! Dwie próby, dwa podwyższenia i dwa dropy?
Mamy tu drugiego Jonah Lomu.
- Świetny mecz, Hock. - Hock!
Fajne. Dla mnie też wymyślisz ksywę?
Może Profesor Horseman, Dorosły Wykładowca?
- Musimy lecieć. - Jasne, lećcie.
Widzimy się w... strefie młyna.
- W-E-S-lejan! - Do boju!
Damy czadu i wygrana nasza!
Ej, gdzie Hollyhock?
Chodzi ci o Hollyhock Manheim-Mannheim-Guerrero...
Już nie grasz w rugby?
Jezu, gadasz jak moich trzech ojców.
- Reszta się ucieszyła. - Byłaś dobra.
Muszę się skupić na nauce. Nie jestem tu tylko, żeby się wygalopować.
Ale rugby to nasza pasja.
No dobra, wymyślimy coś innego.
Może moją pasją będzie czytanie Uwikłanych w płeć Judith Butler,
a twoją prowadzenie zajęć?
- Wszystko w porządku? - Mam dużo na głowie.
Twoje przedstawienie już niedługo?
- Wieczór z dramatem amerykańskim? - Tak, przyjdę obejrzeć.
- Super, to widzimy się. - Widzimy się.
Chyba że wcześniej...
UKŁAD
- Tu twój fantastyczny księgowy, Gaz. - No hej.
W zeszłym roku wydałeś kupę kasy.
- Byłeś na długim odwyku? - Teraz zauważyłeś?
Mam kupę klientów i ciągle lecę na koksie. Ale będzie w porządku.
Po prostu zagraj w filmie.
- Masz coś? - Nie.
Jestem wykładowcą na uczelni.
- Nienawidzisz pieniędzy? - Gaz...
Generalnie jest spoko.
Jak mówiłem żonie, zanim się zmyła, nie ma co się martwić.
Ale trzeba znaleźć kasę.
- Miałeś knajpę? - Elefante?
Z radością się jej pozbędę, ale jaki debil to kupi?
Kupuję ten układ!
No pewnie, to był twój pomysł.
Wytłumacz jeszcze raz od początku.
Spędzisz czas ze światową gwiazdą i symbolem seksu, Joeyem Pogo.
Utworzycie bliską więź.
Gdy to się stanie,
przeżyjecie razem magiczny wieczór cielesnych zbliżeń
i będziemy kwita.
Weźmiemy ślub, a wy nigdy się już nie spotkacie.
Może warto spróbować.
Przepraszam.
Halo? Nie? Serio? Fajnie, poczekaj chwilkę.
Pickles, powinienem kupić Elefante?
Byłbyś moim mężem i szefem.
Jak Ike i Tina Turn... Nie.
- Na pewno są lepsze przykłady. - Na bank.
Restauracja to duże zobowiązanie.
Może zrobimy to razem? Lubię jeść.
Świetny pomysł, Joey Pogo! Wchodzę w to.
Że ty w to wchodzisz. Ze mną.
Już mam mnóstwo pomysłów.
Jedno słowo – obrotowe stoły.
Momencik.
Zanim podejmiemy pochopną decyzję, zastanówmy się nad jej długoterminowymi...
Trzymam faceta na linii, a to trochę niegrzeczne.
Oczywiście, dokończ rozmowę.
Kupuję! Co mówiłaś?
- ...konsekwencjami. - Obrotowe stoły.
STARUSZEK
Heidi, nigdy nie zdobędziesz faceta ze swoją gadką o feminizmie,
dziadku w Szwajcarii i wszystkich kumpelkach kozach.
Chwila. Terry, twoja postać ma 28 lat.
Myślisz, że tak brzmią 28-latkowie?
No tak.
Ciągle gadasz jak staruszek.
W show-biznesie trzeba mieć jakiś styl.
W „show-biznesie” do ról starych ludzi zatrudniają starych aktorów.
- Udowodnię. - Może nie.
Przekona się pan!
Zostało 20 minut do końca zajęć!
Często przejeżdżałem na bani przez ten most, ale nigdy na gołoledzi.
Za moich czasów na gołoledź mówiło się „ślizgawka niespodzianka”.
O nie.
Ale nie zwierzało się o tym na spotkaniach.
- Pędziliśmy bimber w wannie. - Proszę, idź stąd.
- Terry? - Nie wymyślaj.
- Ustąpi panienka staruszkowi? - Nie ma sprawy.
To znowu jeden z moich studentów.
Przepraszam, wydaje im się, że zrobią na mnie wrażenie.
- Właśnie popuściłem w pieluchę. - Terry...
Oto dotarłem do kresu moich dni. Przepiłem całe życie.
Byłem pilotem...
- Mój syn... - Nie masz syna.
Już nie, bo go porzuciłem.
Porzuciłem mojego chłopca!
- Tatku? - Mój chłopcze!
- Boże święty. - To ty, tatku?
Oślepłem ja na oczy od ciężkiej pracy w gorzelni.
Moje słodkie dziecię!
GENIUSZ
Todd, weź Ruthie na spacer, a ja pogadam z tymi studentami.
Nie chcę jej wystawiać na nadmierną desperację.
Robi się, szefowo.
Mamy dzisiaj wyjątkowego gościa. Moją przyjaciółkę, Princess Carolyn.
Zgodziła się porozmawiać z wami o biznesowej stronie aktorstwa.
Proszę, nie zróbcie mi siary.
O nie.
Po ilu miesiącach odkrywa się talenty?
Jednym? Dwóch?
Trzech?
To raczej komentarz. Widziałem wszystkie filmy Roberta Altmana.
Gdzie najlepiej pić shake’a, żeby odkrył mnie agent?
A jeśli zgadzam się na nagość? I tak muszę coś podpisać?
Co to za ponurak, który nie zadał pytania?
To Stan.
Ma cały komplet:
wygląd, tupet, siłę sprawiającą, że poczuję się jak 13-latka,
a 13-latka poczuje się jak kobieta.
Zatrudnię go.
- A co z grą? - Daje radę?
Jest najlepszy.
Wątpiłem, gdy zagrał scenę z Dowodu,
ale po jego Wątpliwości, uznałem: „Oto dowód”.
- Jest mój. - Nie.
Musi skończyć studia, jest na drugim roku.
Super! Pełnoletni, ale młodo wygląda.
Zagra wszystko, czego nie mogą zagrać młodzicy,
bo wolą ćpać, łamać prawo, siedzieć na odwyku
i odbierać sobie życie.
- Nie jest gotowy. - Może sam o tym zadecyduje?
Chcę być twoją menedżerką.
Załatwię ci rolę ponurego solenizanta w Stówce Tatuśka. Od ręki.
Stan, LA nigdzie nie ucieknie.
Zdobądź wykształcenie. Da ci grunt pod stopami.
Popatrz na mnie. Teraz masz szansę.
Po co ci jakiś papierek? Daj sobie spokój z budą.
Stan? Stan...
Pewnego dnia zrozumiesz, że chwile spędzone na uniwerku
były ostatnimi dniami prawdziwej wolności.
Nie wolisz wolno sączyć drinka na imprezie po rozdaniu Emmy?
Przez całą karierę nieświadomie marzyłem, żeby znaleźć się w takim miejscu.
Tam będziesz zupełnie bezbronny.
Za to dostaniesz kurtkę Patagonii z napisem „Stówka Tatuśka”
za swój angaż w Stówce Tatuśka.
Tu jesteśmy bezpieczni. Nie powtarzaj mojego błędu.
No weź, dostaniesz własne krzesło! Z twoim nazwiskiem!
- Cholera. - Dobry piesek. Grzeczny piesek.
Najpierw zrobimy ci nowe zęby.
SŁODKA NAUKA
DZIEŃ SYREN
BADANIE PIANEK
Pianki?
Dzięki.
Była dla dziecka.
Było doprecyzować.
Jeśli przez 15 minut oprze się zjedzeniu pianki,
dostanie większą nagrodę.
Jeszcze większą nagrodę niż pianka?
Zapamiętaj te czasy, Ruthie.
Mów do Maude, Todd.
Jak przez 15 minut nie zjesz pianki, dostaniesz większą nagrodę.
- Co robić? - Nie bądź frajerem, zjadaj ją.
Kto wie, co będzie za 15 minut.
Właśnie to chciałem usłyszeć. Dzięki.
O nie, co ja zrobiłem? Musimy znaleźć jakąś piankę.
Todd. Tu skład Maude.
Żartuję, nie mam składu.
Nie chodziłem na studia.
- Skąd wziąć piankę? - Ze stołówki?
Stołówki? Nie jesteśmy w Hogwarcie.
Z czego są te pianki? Może sam ją zrobię.
Myślę, że to sama chemia.
Do laboratorium chemicznego!
Ty! Zrób mi piankę!
Próbuję opracować lek na raka.
To nie ma teraz znaczenia!
Jeśli nie skombinuję pianki, psychiatra wścieknie się na to dziecko.
Psychiatra?
Mam dość czubków z pogranicza nauki, którzy wiodą prym
w dyskusjach o rozwoju behawioralnym. Damy im nauczkę!
- Przykro mi, to koniec badania. - Co? Dlaczego?
Bo zjedliście piankę. Miłego dnia.
Pani doktor?
Brawo!
Jestem Willie Weslejan i ogłaszam, że wygrałeś tę uczelnię!
Uniwersytet Weslejański należy do ciebie!
Co? Jak to?
Ktoś musi sprawować pieczę nad nadętą radą nadzorczą,
gdy ja pożegnam się z tym światem.
Przepraszam, testujemy LSD w sali obok.
Idziemy, panie Phillips.
- Frozerbelki smakują jak banozerbelki. - Tak, wszystko smakuje jak coś innego.
Czyli tak się studiuje.
PROBLEMATYCZNA STUDENTKA
Pan mnie prosił?
Tak, usiądź, Amy.
Zbliża się koniec semestru.
Obsadzam role do przedstawienia zaliczeniowego.
To poważna sprawa.
Z ust wielkiej gwiazdy, BoJacka Horsemana, zabrzmi to niedorzecznie,
ale poniekąd to przedstawienie znaczy dla mnie więcej
niż bardzo popularny serial, którego byłem gwiazdą.
- Dla mnie to też ważne. - Czyżby? Opuściłaś wiele zajęć.
Zapominasz kwestii, wyglądasz na przemęczoną.
- Stać mnie na więcej, udowodnię panu. - Dobra.
Poziom wody podnosił się, a ja grzebałem w schowku,
modląc się, by znaleźć w nim młotek,
którym mógłbym rozbić szybę.
- Przepraszam, czy to… - Nie ma mowy, wypad stąd.
- Dość tego. - Czego?
To miejsce dla ludzi, który chcą zmienić swoje życie,
a nie zdesperowanych studentów udających problemy.
Przyszłam po pomoc!
To było...
PREMIERA
Wiesz, o czym to będzie?
Zaraz się zacznie, więc nie wydzieraj się jak na trybunach.
Moja hipoteza się potwierdziła. Dzieci uwielbiają pianki.
Nie gadaj.
- Dalej piszesz zbiór wspomnień? - To śmieszna historia...
Uwielbiam, gdy historie tak się zaczynają. Zamieść ją w książce.
ZAREZERWOWANE DLA HOLLYHOCK
Gdzie ona jest?
Jesteśmy gotowi, profesorze Koń.
Światła.
Dzień dobry.
Dziękuję, bardzo mi miło.
Witajcie na wieczorze z dramatem amerykańskim.
Studenci nie mogą się doczekać występu.
Ciężko pracowali od początku semestru.
Naprawdę ciężko, bo wcześniej byli fatalni.
Ale teraz...
W sumie to zaraz sami zobaczycie.
Ale jestem z nich dumny.
Zaczniemy od sceny z Prawdziwej Ameryki Sama Germana-Shepherda.
Myślisz, że w Ameryce liczą się tylko kowboje?
Nie, prawdziwa Ameryka to biznes i kapitalizm!
Cześć, tu Hollyhock.
- Nagraj się, jeśli masz sto lat. - Kurde.
Wydaje mi się, że w prawdziwej Ameryce chodzi o skopanie ci dupska!
BoJack? Cholera, twoje przedstawienie!
Tawnie się wścieknie.
Walić Tawnie. Ja się wściekłem. Właśnie trwa.
Przepraszam, zapomniałam.
Szanuję to, że twoi studenci wystawiają scenki, ale mam dużo pracy.
Masz rację, aktorstwo to dupna specjalizacja.
Ale niektórzy przyjechali tu z Kalifornii.
Czy z Chicago. A ty nie przejdziesz przez kampus?
Dobra, tylko założę gacie.
- Cały semestr mnie unikasz. - Mam sporo na głowie.
Ja się tu uczę, jestem studentką.
- Chciałem cię tu widywać. - Byłam tu wcześniej.
To było moje życie. A teraz ty się w nie wprowadziłeś.
Mogłeś mnie zapytać o zgodę.
Przepraszam, myślałem, że moja siostra...
Nie mów tak, jakby to coś znaczyło.
- Przecież znaczy! - Tak naprawdę się nie znamy.
- Co? - Tak tylko mówię. Jest okej.
Ja miałam życie przed tobą i ty miałeś przede mną.
Nie chcę tamtego życia. Nie jestem już tamtą osobą.
Wybacz, że przyjechałem tu bez pytania.
- To było egoistyczne. - Dobrze, dziękuję.
Nie zostanę na kolejny semestr, jeśli ci to przeszkadza.
Znajdę pracę gdzieś indziej.
Tawnie mówi, że jesteś świetnym wykładowcą.
Serio? Myślałem, że się pokłóciłyście.
Tak, ale i tak ją kocham.
A my się kłócimy?
Tak, ale...
Tak.
Wracam na przedstawienie.
Jeśli chcesz dalej tu pracować, będzie fajnie.
- Naprawdę? - Tylko nie spieszmy się z niczym.
Jasne, rozumiem.
Dzięki.
Wtedy zrozumiałem, że to mój dom.
Dopóki tu jestem...
nic mi nie grozi.
Ale co ja tam wiem?
Jestem zwykłym 15-latkiem z Brighton Beach.
Profesorze Koń!
- Zapraszamy do nas! - Nie.
- Prosimy! - Nie, dajcie spokój.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Halo?
- Musisz to skończyć. - Co?
Dziennikarze wypytują Penny o jej historię.
Dziennikarze?
Cokolwiek się dzieje, nie chcę brać w tym udziału.
Nie wciągajcie do tego mojej córki.
Przysięgam, że nie wiem, o co chodzi.
To lepiej się dowiedz.
Napisy: Natalia Łobodzińska