ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΓΗΠΕΔΟ ΧΑΜΠΑ ΜΠΑΜΠΑ ΕΔΡΑ ΜΩΡΩΝ
ΖΗΤΩ ΤΑ ΜΩΡΑ!
Εμπρός, Ανθρώπινα Μωρά!
Δοκίμασε ψητή πατάτα σε στυλ Σικάγο.
Γιατί όλα εδώ είναι "στυλ Σικάγο";
Το καταλάβαμε. Είμαστε στο Σικάγο.
-Έλα. Δοκίμασέ την. -Κοίτα εδώ.
Πιρούνι και μαχαίρι χωριστά.
Πάρα πολύ πλαστικό!
Ναι.
Ή τα Μωρά του Σικάγο ανήκουν στον αδελφό του διευθυντή της Πλάστικο.
Και είμαστε συνένοχοι στο αιμομικτικό σχέδιο ξεπλύματος χρήματος
που σκοτώνει τον πλανήτη μας.
Αλλά τι να κάνουμε, σωστά;
ΝΤΑΪΑΝ, ΣΤΥΛ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΧΟΤ ΝΤΟΓΚ ΑΠΟ ΑΓΕΛΑΔΕΣ
Καλημέρα, κούκλα.
Θες να δοκιμάσεις ένα μουσείο σε στυλ Σικάγο;
Θα το ήθελα πολύ, αλλά πρέπει να δουλέψω το βιβλίο μου. Άλλη φορά.
Τέλεια! Έκανα ρομαντική πρόταση, είμαι επισήμως καλό αγόρι.
Τώρα αποσύρομαι στο καθιστικό να παίξω βιντεοπαιχνίδια.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΤΕΣΟΥΚΕ
Ο ΜΠΟΤΖΑΚ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
ΧΟΛΙΓΟΥ
Γεια. Είμαι η Νταϊάν
και είμαι ένα κορίτσι που μένει στη Βοστόνη
κι από τότε που είμαι έτσι, ήθελα να γράφω καλά και ωραία πράγματα,
αυτό δεν είναι καλό, να το φτιάξω αργότερα.
Νταϊάν, ως πατέρας σου, δεν είμαι καθόλου υποστηρικτικός.
Να βρεις παραδείγματα μη υποστηρικτικού πατέρα.
Εντάξει, ναι. Και τα κορίτσια από το λύκειο.
Γεια, είμαι η Κρίσι Κέιτινγκ.
Μπορείς να βάλεις το αληθινό μου όνομα;
Έλεγξε αν μπορείς να βάλεις το όνομα.
Τέλος πάντων, σου φέρθηκα χάλια,
αλλά ίσως τώρα κατάλαβες ότι με εκφόβιζαν κι εμένα;
-Έχουν ενδιαφέρον αυτά; -Γεια. Γεια σου.
Γράψε για μένα.
-Θυμάσαι το μπολ που σου πήρα; -Κι εγώ έσπασα το μπολ!
Σήκωσε το τηλέφωνό σου.
Κι εγώ το κόλλησα πάλι με χρυσάφι,
γιατί διάβασα ένα άρθρο για την ιαπωνική τέχνη του κιντσούγκι!
-Και διαλύθηκε πάλι. -Διαλυόταν συνέχεια, σαν τον γάμο μας!
Έχει κάτι να πει αυτό; Ή οτιδήποτε από τα άλλα;
Νταϊάν. Σήκωσε το τηλέφωνο. Σου τηλεφωνώ τώρα.
Τι;
ΠΙΤΣΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΙ
-Εμπρός; -Γεια, Νταϊάν.
Αν οι χάλια μαθητές μου κάνουν παράσταση
στο τέλος του εξαμήνου, θα έρθεις;
Θα είναι σκατά,
οπότε θέλω την αίθουσα γεμάτη φίλους.
Έτσι που το πλασάρεις, πώς ν' αντισταθώ;
Πώς πάει το βιβλίο;
-Γράφω, στο εμπορικό κέντρο. -Γιατί γράφεις εκεί;
Δεν συγκεντρώνομαι στο σπίτι, μόνο εδώ μπορώ να κάτσω δέκα ώρες.
Τρώω μεσημεριανό εδώ, χαζεύω κόσμο,
χωρίς να υφίσταμαι αυτό που ονομάζουν "άνοιξη" εδώ στο Σικάγο.
Άκου, Σικάγο, δέκα βαθμοί δεν είναι άνοιξη.
-Δεν είναι ούτε μισή ανθρώπινη ψυχή. -Τι;
Το μισό του 20; Τα 21 γραμμάρια;
Μη δουλεύεις το υλικό σου σε κοινές συζητήσεις.
Το έκανε και ο Χάουι Μαντέλ. Σοβαρά, Χάουι;
Έτυχε να έχεις λαστιχένιο γάντι στην τσέπη;
Τώρα έχω ανάγκη μόνο να γράψω το βιβλίο μου.
Έχω πολλές ιστορίες να πω,
αλλά δεν βρίσκω άκρη με το τι βιβλίο είναι.
Θα βάλεις ιστορίες και μ' εμένα;
-Νομίζω πως αρκετά έγραψα για σένα. -Μα μόνο εσύ το πετυχαίνεις!
Όλο και κάποιος θα φτάσει στο ύψος μου.
ΚΡΟΤΑΓΛΥΚΑΣ ΟΔΟΣ 64 ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΛΗ!
Μπάξτερ, αγάπη μου, ενημερώνω εν τάχει περί της σταυροφορίας
για την Πένι Κάρσον.
Βρήκαμε τρεις από τις τέσσερις Πένι Κάρσον
που ζουν στο Νιου Μέξικο.
Επιθυμώ διακαώς να ήμουν σε κρουαζιέρα για μήνα του μέλιτος στην Ουτζούγκα
μα δεν μπορώ να διακόψω τώρα.
Ψάχνουμε την τέταρτη Πένι κι ελπίζουμε να είναι η τυχερή.
Όπα.
Συγγνώμη. Δεν έλεγα εσάς. Πέιτζ!
Φιλιά, λατρεμένε μου Μπάξτερ. Μάλλον βρήκαμε το θήραμα.
Λοιπόν. Βιβλίο, ξεκινάμε.
Μεγάλωσα στη Βοστόνη γιατί ο πατέρας μου, που δεν ήμασταν δεμένοι, έμενε Βοστόνη.
Έχει λάθος σύνταξη, θα το διορθώσω μετά.
Εγώ από Βοστόνη.
Δεν είσαι απ' τη Βοστόνη, αλλά εντάξει.
-Για τώρα. -Πόλη φασολιών.
Για να καταλάβεις τι θα πει να μεγαλώνεις εδώ,
πρέπει να πας 250 χρόνια πίσω, στο επεισόδιο με το τσάι της Βοστόνης.
Η φορολόγηση χωρίς αντιπροσώπευση είναι και πολύ άδικη, φιλάρα!
Κοίτα φάση, φιλάρα. Πετάω το τσάι στο λιμάνι.
Γαμώτο, με την καμία.
-Ζήτω οι Πάτριοτς! Άσχετο. -Σταματήστε.
-Με αποσπάτε. -Γιατί δεν συγκεντρώνεσαι;
Τι έχει το μυαλό σου, Ντίντι;
Το σκεπτικό της ιαπωνικής τέχνης κιντσούγκι είναι
ότι οι ρωγμές είναι μέρος της ιστορίας ενός πράγματος.
-Τι σχέση έχει αυτό με οτιδήποτε; -Πρέπει να κοιτάξουμε το τραύμα!
Οπωσδήποτε να κοιτάξουμε το Τραύμα.
-Τι; -Έχει εκπτώσεις.
Σαράντα τοις εκατό κάτω.
Άκουσες που έλεγαν ότι δεν ξέρουν ποιος κλέβει πορτοφόλια; Λέω...
Στοίχημα πως είναι η στρίγγλα η Ντέβον απ' τα μπικουτί.
Αχ, Θεέ μου, ναι, η θεωρία σου τα σπάει, Άιβι.
-Με συγχωρείτε... -Σε συγχωρούμε.
Τα έμαθες για την Γκέμπερλι; Τι βρήκαν στο ντουλάπι της;
-Αχ, για πες. -Ένα...
Εννοούσα "Συγγνώμη, χρειάζομαι άλλο νούμερο".
Αλλά δεν βρίσκω νούμερο στην ετικέτα.
-Δεν έχουμε νούμερα στο Τραύμα. -Καλά, μπορείτε να με βοηθήσετε όμως;
Βέβαια. Νομίζω ότι θα βοηθούσε να σκεφτείς
γιατί θες νούμερο στο σώμα σου και μ' αφήσεις να συνεχίσω.
Ευχαριστώ.
Εμπρός;
Θεέ μου, απαντάει στο τηλέφωνο.
Νταϊάν!
Σπουδαία νέα!
Ο "Μπαμπάς γενεθλίων" χτες το βράδυ είχε ακροαματικότητα 0,006,
τη μεγαλύτερη από τότε που έπιασαν μια παίκτρια που είχε ρέντα
και την έδεσαν στον Τροχό της τύχης.
Τέλεια!
Στο μεταξύ, η εταιρεία μου προχωράει ακάθεκτη.
Δεν είναι βρισιά αυτό;
-Λέγεται το ακάθεκτη; -Θα το ψάξω.
Με τον Τοντ να προσέχει το μωρό, η ισορροπία δουλειάς-ζωής είναι τέλεια.
-Για να καυχηθείς με πήρες; -Σκέφτηκα...
Τι θα έκανε την ισορροπία δουλειάς-ζωής ακόμη τελειότερη;
Και το βρήκα: κι άλλη δουλειά!
Έτσι πήρα να μάθω πώς πάει το βιβλίο σου.
Ακόμη προσπαθώ να ξεκαθαρίσω τι ακριβώς αφορά, καταλαβαίνεις;
-Πάνε έξι μήνες. -Εντάξει, νομίζω πως αφορά το...
-Τραύμα. -Τραύμα;
Ή... τη ζημιά.
Ξέρεις τα μπολ που σπάνε
και γεμίζουν τις ρωγμές με χρυσό και είναι πανέμορφα;
Ίσως είναι κάπως έτσι;
Όλοι έχουμε πάθει ζημιές,
αλλά είναι καλές, γιατί γινόμαστε περισσότερο εμείς.
Λέει κάτι αυτό;
Ναι, καλή ζημιά. Μ' αρέσει.
Στείλε μου το να το εκδώσουμε.
Καλά, αλλά χωρίς βιασύνη;
Καλά, αλλά όχι. Θέλουμε βιασύνη.
Τι να σας φέρω;
Μια μερίδα πληροφορίες με σάλτσα αποκάλυψης.
Ζυμαρικό είναι αυτό;
Κι ένα νερό. Έχω κορακιάσει.
Καλύτερα πάγωσε το νερό σε σχήμα κύβου
και ρίξ' το σε λίγο μπέρμπον.
Θέλουμε να εντοπίσουμε μια γνωστή της Σάρα Λιν.
Σάρα Λιν; Αφορά τον Μπότζακ αυτό;
Αφορά τον Μπότζακ;
Δεν ξέρω τι ψάχνετε, αλλά δεν ξέρω τίποτα σχετικό.
Έχω χρόνια να δω τον Μπότζακ. Και τη Σάρα Λιν.
Τους έχεις δει, όμως;
Πάω στην κουζίνα να ρωτήσω για τα ζυμαρικά σας.
Μπότζακ;
Η αστυνομία ανέφερε ότι βρήκε τη νεκρή στο πλανητάριο.
-Ναι; -Αυτός βρήκε τη νεκρή.
Μυρίζεσαι αυτό που μυρίζομαι;
Αν ήταν στους Ανώνυμους Αλκοολικούς...
Γιατί δεν το είπε στην αστυνομία; Τι κρύβει;
Θα βγάλει ζουμί σαν γριά κότα.
Καλές οι κότες και το ζουμί, αλλά πού χάθηκε η Πένι;
-Α πα πα! Πέταξε το πουλί! -Πάμε να το πιάσουμε απ' τη μύτη!
"Κατά κάποιο τρόπο, εκείνο το μπολ ήμουν εγώ και οι ρωγμές... ήταν επίσης εγώ..."
-Είναι χάλια, συγγνώμη. -Προσχέδιο είναι.
Δεν θυμάμαι πότε συνέβη καθετί και αφαιρούμαι συνέχεια.
Τα φάρμακα φταίνε. Συνέβη αυτό που φοβόμουν.
Δεν αξίζει, όμως;
Νιώθεις πολύ καλύτερα, σωστά;
Νιώθω πιο ανάλαφρη και ξεκάθαρη, αλλά και πολύ θολωμένη.
Ξεκάθαρη και θολωμένη; Πώς στο καλό γίνεται αυτό;
-Δεν ξέρω! Εξαιτίας της θολούρας. -Άκου. Μην το παρατάς.
-Το γράψιμο; Ή τη θολούρα; -Και τα δύο.
Εντάξει. Ας αρχίσω απ' την αρχή.
Είμαι μωρό.
Γεια σου, μωρό!
Ωραία δεν είναι να μεγαλώνεις σε ένα άνετο σπιτικό της ανώτερης μεσαίας τάξης
τριγυρισμένη από αγάπη;
Μα δεν μεγάλωσα τριγυρισμένη από αγάπη. Ιδού το πρόβλημα.
Καλά ήσουν! Πες ένα παράδειγμα όπου ήμουν κακός μπαμπάς.
Εντάξει! Τι λες για τότε που με έβαλες να χάσω επίτηδες στο Κυβόλεξο
ώστε οι αδελφοί μου να νιώσουν "πολύ πιο ξύπνιοι από ένα κορίτσι".
-Αυτό είναι όλο; -Είναι κι άλλα!
Ήταν ένα σωρό πράγματα. Συνέχεια! Απλώς δεν μπορώ να εκφράσω...
Αυτό αφορά το βιβλίο σου; Τη δική σου γκρίνια μόνο;
ΓΚΡΙΝΙΑΡΑ ΝΤΑΪΑΝ
Ως κοινό-στόχος, δεν έχω πειστεί ακόμη.
Δεν είσαι το κοινό-στόχος.
Το βιβλίο είναι βαρεμάρα με το κουτάλι.
Τα ξέρεις για την Γκέμπερλι;
-Τι βρήκαν στο ντουλάπι της; -Για πες.
Ένα σημείωμα του κλέφτη, έλεγε πού ήταν τα πορτοφόλια.
Τι είναι αυτά; Πασχίζω να γράψω για το τραύμα μου.
-Ποια είσαι εσύ; -Η Άιβι.
Μόλις ήρθα με τη μαμά μου απ' τη Νότια Καλιφόρνια.
Τι; Όχι. Δεν μπορώ...
Ο μπαμπάς μου πέθανε και θέλαμε νέα αρχή.
Δεν έχω συνηθίσει ακόμη το Σικάγο, τον χειμώνα ξεπαγιάζεις εντελώς,
οπότε τη βγάζω στο εμπορικό κέντρο.
Έχει πλάκα εδώ!
Είναι "αστεράτο", όπως λένε οι νέοι σαν εμένα.
-Είσαι η Άιβι Τραν, έτσι; -Άιβι Τι. Εγώ είμαι!
Χρειάζομαι βοήθεια.
Βουτάνε φορμάκια απ' τη Μωρούπολη του τέταρτου ορόφου
κι αν δεν βρω ποιος το κάνει,
ο διευθυντής θα με κάνει κρεμάστρα!
Ναι, οι διευθυντές είναι πολύ ενοχλητικοί.
Θα το αναλάβω.
-Επίσης, είμαι Αμερικανίδα και Βιετναμέζα. -Αστεράτο.
"Άιβι Τραν, Φαστ Φουντ Ντετέκτιβ";
Μ' αρέσει αυτό. Έχει πλάκα.
Το βιβλίο μου υποτίθεται πως είναι μια βαθιά ανάλυση του τραύματος.
Αλλά δεν μπορώ καν να πλησιάσω το τραύμα μου. Είμαι...
-μπουκωμένη τρελόμουρα! -Τι είναι τα τρελόμουρα;
Θέλω μια σκοτεινή διάθεση και δεν μπορώ.
Όταν είμαι μαζί σου, όταν βγαίνουμε, νιώθω χαρούμενη,
αλλά όταν κάτσω να γράψω...
Δυσκολευόσουν να γράψεις με κατάθλιψη,
δυσκολεύεσαι και χωρίς κατάθλιψη.
Μήπως εσύ απλώς...
-Τι; Είμαι σκατά σαν συγγραφέας; -Όχι.
Μήπως δεν θες να γράψεις το βιβλίο.
Κι όμως, θέλω. Μόνο που είναι δύσκολο.
Αλλά γι' αυτό αξίζει. Το καλό θέλει κόπο.
Δεν θα γράψω Τα μυστήρια της Άιβι Τραν στο εμπορικό κέντρο!
-Γιατί όχι; -Έλα τώρα, Τύπε.
-Όχι. Εσύ έλα. -Εσύ έλα τώρα.
Θα σου πω αυτό που λέω πάντα στην καλή μου φίλη την Αϊλίν.
-Μην το κάνεις. -Αϊλίν, έλα τώρα.
ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΖΩΩΝ
Κι άλλα φάρμακα, παρακαλώ!
Εμπρός;
Προώθησα το βιβλίο σου στην εταιρία του Μπραντ Πιτ, Σχέδιο Β,
και την εταιρεία του Κρεγκ Μπίρκο, Σχέδιο Γ.
Ενθουσιάστηκαν με την κινηματογραφική εκδοχή.
Ποια εκδοχή;
Δεν ξέρω, μια καινούρια εκδοχή του Ρομπέν των Δασών.
Όχι, Νταϊάν, την εκδοχή του βιβλίου σου!
Ποιου βιβλίου;
Αυτός ο Ρομπέν των Δασών καλός ακούγεται. Τζούντα!
-Από τη σκοπιά της Μάριαν; -Σε σκηνοθεσία Σοφία Κόπολα;
Θα βρω τη Ρεμπέκα Φέργκιουσον.
Μιλάς ακόμη μαζί μου!
Σωστά. Η πόλη ανταποκρίθηκε στην πρότασή σου για το τραύμα.
Δεν ήταν πρόταση!
Φαντάσου όλες τις μικρές Νταϊάν εκεί έξω
να περιμένουν να δουν την ιστορία τους στο σινεμά
για μια σύντομη προβολή, υποψήφια για Όσκαρ.
Δεν το βρίσκεις πολύ λυπητερό;
Δεν θα ήταν καλύτερα κάτι πιο χαρούμενο;
Το λυπητερό είναι το νέο χαρούμενο. Εξάλλου το λυπητερό το κάνει πιο δικό σου!
-Αλήθεια; -Ναι! Όλοι είναι πολύ ενθουσιασμένοι.
Αλλά θέλουν να δουν κείμενα.
Κάνε τα δικά σου και στείλε τη λυπητερή!
Μόλις με πήρε η Σοφία.
Είναι κλεισμένη για τον Πίτερ Παν απ' τη σκοπιά της Γουέντι
κι η Ρεμπέκα γυρίζει σειρά για μια ταξιθέτρια
στο σινεμά που σκοτώθηκαν οι γονείς του Μπάτμαν.
Πολύ δυνατό σενάριο. Νταϊάν, πρέπει να κλείσω.
Νου-γιέν;
Νουγιέν;
Πού να 'ναι;
-Γεια, μαμά. -Γεια σου, Πεν!
-Τι έγινε; -Τίποτα, απλώς πέρασα μια βόλτα.
Δεν μπορώ να δω τη μάνα μου; Τι με ανακρίνεις;
Ηρέμησε. Πάρε ανάσα.
Κάτι συνέβη στη δουλειά.
Κάτι;
Ή κάποιοι;
Με παρακολουθήσατε ως εδώ;
Για να μη σε ακολουθούν, πρέπει να είσαι φειδωλή με το φλας.
Μια κυρία δεν λέει πάντα πού πηγαίνει.
Ναι. Ποιος σου έμαθε οδήγηση;
-Τι θα θέλατε; -Πέιτζ Σινκλέρ, ατρόμητη θηλυκή ρεπόρτερ.
Κι εγώ είμαι ο Μαξ!
Εντάξει.
Ερευνούμε τις τελευταίες μέρες της Σάρα Λιν,
ιδίως τη χρονική αλληλουχία.
Μάλλον ο Μπότζακ Χόρσμαν είχε κάποια σχέση.
Μάλλον να φύγετε.
Άξιζε την προσπάθεια.
Πράγματι, είδα τη Σάρα Λιν. Ακριβώς πριν πεθάνει.
Άξιζε με το παραπάνω.
Ήρθε στο Όμπερλιν. Με τον Μπότζακ.
-Ο Μπότζακ ήρθε στο Όμπερλιν; -Και τι συνέβη;
-Τίποτα. Δηλαδή... -Γιατί δεν μου το είπες;
Τους είδα και είπα στον Μπότζακ να φύγει.
-Ήταν μεθυσμένοι; -Είναι ποτέ ξεμέθυστος ο Μπότζακ;
-Θα μιλούσατε δημόσια; -Όχι, δεν θα το κάνει.
Μας συγχωρείτε, θα καθίσουμε να φάμε.
Λες ο Μπότζακ να μέθυσε τη Σάρα Λιν;
Εσύ λες ο Μπότζακ να μέθυσε τη Σάρα Λιν;
-Πένι... -Δεν είμαι παιδί, εντάξει;
-Να τους πούμε για τη Μάντι. -Όχι.
Ποια είναι η Μάντι;
Η κολλητή μου στο λύκειο.
Ο Μπότζακ έμενε εδώ, της πήρε ποτό
πριν τον σχολικό χορό κι έπαθε δηλητηρίαση.
Πώς είπες, έμενε εδώ;
Τι γίνεται, πάρτι; Ξεχάσατε να καλέσετε τον Κάιλ;
-Μπαμπά... -Πλάκα κάνω. Τώρα έγινε πάρτι.
Κάιλ, οι κύριοι είναι από την εταιρεία επισκευής ψυγείων.
Μόλις τους είπα ότι το ψυγείο μας δουλεύει περίφημα
και τώρα έφευγαν.
Βεβαίως. Αν σκεφτείτε κάτι άλλο, παρακαλώ τηλεφωνήστε μας.
Το ψυγείο των κρασιών κάνει νούμερα τελευταία.
Δύο ψυγεία; Τα χαιρετίσματά μου στους Ροκφέλερ.
Μπορείς λίγο πιο σιγά, παρακαλώ;
Δεν κοιμήθηκα καθόλου κι εσύ μου φωνάζεις σφυρίζοντας.
Απλώς σφυρίζω. Σε στυλ Σικάγο.
Μην το κάνεις. Κάνε ησυχία. Θέλω να γράψω.
Εντάξει. Γράφε.
-Πώς πήγε το γράψιμο; -Τι θέλεις να πεις;
Θα έγραφες σήμερα.
Πέρασε η μέρα;
-Απλώς έκανα σκέψεις... -Είσαι καλά;
-Θεέ μου! Νταϊάν, τι έπαθες; -Έχω...
-Εντάξει. Τα έκανα στο φυτό. -Όχι στη λεκάνη;
Δεν βάζω τα μούτρα μου στη λεκάνη σου.
-Μη λες αηδίες. -Είναι και των δυο μας. Τα έχουμε πει.
Έπρεπε να βιαστώ. Πήγα στο φυτό.
Καλά, μα ο νεροχύτης; Ή η ντουζιέρα; Έχει πολλές αποχετεύσεις εκεί μέσα.
Συγγνώμη. Έχω δουλειά.
Να σου πω. Μπορείς να ξαπλώσεις πάλι και να δουλέψεις το πρωί.
Όχι. Τώρα. Πρέπει να τελειώνω.
Είμαι 17 χρονών. Μένω στη Βοστόνη.
Η Κρίσι μού φέρεται απαίσια.
-Αλήθεια; Μήπως σου άξιζε; -Μου άξιζε.
Πάντα ρίχνεις το φταίξιμο στους άλλους, Ντίντι.
-Το ξέρω. -Ποιο μωράκι είναι καλό; Όχι εσύ!
Έχεις τα κείμενα, Νταϊάν;
Θέλω κείμενα για όμορφες διασημότητες, όπως η Στόκαρντ Τσάνινγκ, η Τέιτουμ Ο'Νιλ,
ο Πάτρικ Χάρισον Φορντ Φόκους.
Προσπαθώ να συγκεντρωθώ. Να βρω την αλήθεια.
-Μάλλον φοβάσαι την αλήθεια. -Όχι.
Το τραύμα σου είναι αδιάφορο, είσαι ανάξια αγάπης.
-Δεν είμαι! -Και βέβαια είσαι!
Μήπως είσαι, ξέρεις,
μια χαζή παρομοίωση ποπ κουλτούρας;
Στην αρχή έχετε πλάκα, αλλά τελικά είστε ανυπόφορες!
Νομίζεις πως είσαι ένα όμορφο μπολ; Καβάλησες το καλάμι;
Μάλλον είσαι εντελώς συνηθισμένη.
Κατηγορείς τους άλλους για τα προβλήματά σου,
αλλά εσύ είσαι το μόνο σταθερό στοιχείο.
-Ζήτω οι Πάτριοτς. -Έχεις δίκιο.
Νταϊάν, τι συμβαίνει;
Νιώθω ένα βάρος... στο στήθος μου.
Δεν είναι τα βυζιά, παρόλο που είναι βαρύτερα τώρα.
-Μίλησέ μου. -Έκοψα τα φάρμακα.
-Γιατί; -Γιατί είμαι χάλια!
Είμαι ηλίθια! Μου αξίζει αυτό!
Όχι. Δεν είσαι ηλίθια, δεν μπορείς απλώς...
Θέλω να πεθάνω! Είναι πολύ χειρότερα από πριν.
Περνάς φάση στέρησης.
Πρέπει να παίρνω πάντα φάρμακα; Πώς θα τελειώσω το βιβλίο μου;
-Ξέχνα για λίγο το βιβλίο. -Δεν μπορώ!
-Μόνο αυτό μετράει. -Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Συγγνώμη. Συγγνώμη που είμαι τόσο χαζή.
Δεν πειράζει. Απλώς πάρε τα χάπια σου. Εντάξει;
Μετά όταν συνέλθεις, θα δούμε μήπως δοκιμάσεις κάτι άλλο, εντάξει;
Εντάξει.
-Θέλω μόνο να είμαι ένα όμορφο μπολ. -Είσαι ένα όμορφο μπολ.
-Πώς τα πας; -Λίγο καλύτερα σήμερα.
-Και θέλω να ζητήσω συγγνώμη. -Για ποιο πράγμα;
Δεν ξέρω. Που είμαι η Νταϊάν;
-Σταμάτα. -Με πήρε από κάτω το στρες.
Να πω στην Πρίνσες Κάρολιν ότι θέλω κι άλλο χρόνο.
Ναι. Αλλά πριν το κάνεις αυτό... μη θυμώσεις.
Με ποιο πράγμα;
Αν σου το πω, θα θυμώσεις;
Από τον τόνο σου μαντεύω πως μάλλον ναι.
Εντάξει, να θυμάσαι ότι ήσουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση.
Και η πίεση της Κάρολιν δεν βοήθησε.
Σκέφτηκα να την ξεφορτωθώ για λίγες μέρες...
Τι έκανες;
ΠΡΙΝΣΕΣ ΚΑΡΟΛΙΝ ΔΟΥΛΕΙΑ
Τύπε, τι έκανες;
Της έστειλα το κείμενο Άιβι Τραν: Φαστ Φουντ Ντετέκτιβ.
-Τι; -Συγγνώμη! Εντάξει;
-Πήρα απόφαση στελέχους! -Δεν είσαι στέλεχος!
Πήρα απόφαση συντρόφου! Εντάξει;
Πήρα απόφαση τύπου "η δικιά μου έχει κατάθλιψη
και πρέπει να παρθεί απόφαση".
-Εμπρός; Όχι. -Το λάτρεψα!
Αγαπώ την πρωταγωνίστρια, τον κόσμο,
το ότι δεν είναι λυπητερές αναμνήσεις της βαρετής ζωής σου.
Δεν είπες "λυπητερό, το νέο χαρούμενο";
Δεν ήξερα ότι μπορείς να γράψεις έτσι! Πρέπει να το τελειώσεις.
Κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα ή μάλλον
-σε αγκάθια σκαντζόχοιρου. -Άκου...
Περνάμε στο κουδούνισμα της ταμειακής μηχανής της αγοράς;
Έστειλα τα κείμενα σε μερικά στούντιο.
Έχει δυνατότητα για φραντσάιζ. Δυνατό φραντσάιζ.
Εγώ λέω πως δεν έχει, γιατί δεν είναι αυτό το βιβλίο που γράφω.
-Ακούω ένα ίσως. -Δεν θα...
Θα κάνουμε καβγά σε στυλ Βοστόνης;
Ιδού ένα μυστήριο.
Γιατί έχεις τόση λύπη μέσα σου;
-Δεν ξέρω. -Γίνε ευχάριστη και δημοφιλής, σαν εμένα.
-Δεν ξέρω πώς. -Και βέβαια ξέρεις!
Είμαι έξυπνη και ανεξάρτητο πνεύμα και λίγο κυνική,
αλλά όχι τόσο που να ενοχλεί.
Έχω ευαισθησίες όπως όλοι, αλλά μόνο όσο χρειάζεται για να με συμπαθούν.
-Έτσι πρέπει να είσαι. -Δεν είναι τόσο εύκολο.
Ναι, το ξέρω.
Ωραία δεν θα ήταν, όμως, αν ήταν;
Πού είναι η Κάρολιν;
Είπε να της κρατήσουμε θέση. Γράφεις ακόμη τα απομνημονεύματά σου;
Το παράξενο μ' αυτό είναι...
Μ' αρέσει αυτή η αρχή για τις ιστορίες! Να τη βάλεις στο βιβλίο σου.
Γεια σας.
Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό, ευχαριστώ.
Καλωσορίσατε στη "Βραδιά μοντέρνων αμερικανικών σκηνών".
Με συγχωρείτε.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Νταϊάν. Μη δείχνεις αγένεια στους ηθοποιούς.
Για τους περισσότερους, είναι το ζενίθ της καριέρας τους.
Λοιπόν, πρώτα μια σκηνή από τη "Γνήσια Αμερική" του Σαμ Λυκόσκυλου.
Σαρ, πρέπει να έρθεις εδώ!
Το επεισόδιο του "Μπαμπά γενεθλίων" είναι φοβερό!
-Πένι... -Ήθελα να πάρω κάτι.
Νιώθω άσχημα για όσα έγιναν με τους ρεπόρτερ.
-Δεν πειράζει. -Δεν τους τα είπαμε... όλα.
Προσπάθησα να την πετάξω, αλλά δεν μπορούσα.
Ξέρω ότι είναι απαίσιο, αλλά νομίζω ότι είμαι όμορφη εδώ.
Είσαι πανέμορφη.
Δεν νομίζω ότι κράτησα τη φωτογραφία μόνο γι' αυτό.
Είναι πολύ μπερδεμένο.
Σάρλοτ! Ο Μπαμπάς Γενεθλίων παγιδεύτηκε σε δίσεκτο έτος!
-Πώς θα ξεφύγει τώρα; -Μια στιγμή, αγάπη μου!
Μας συνέβησαν διάφορα πράγματα. Κι αυτός είναι ακόμα εκεί έξω.
-Πένι... -Αν μαθευτεί αυτό,
-αν μάθει ο κόσμος... -Δεν θα είναι μόνο αυτός στην ιστορία.
Θα είμαστε κι εμείς. Τα λάθη που κάναμε.
Τα λάθη που έκανα, που δεν θα συγχωρέσω ποτέ στον εαυτό μου.
Αλλά αν βοηθήσουμε άλλους,
τότε θα αξίζει τον κόπο, σωστά;
Δεν θα νιώθουμε άσχημα για πάντα.
Δεν ξέρεις τι θα γίνει μόλις μαθευτεί.
Δεν θα το ελέγχεις.
Μόλις κατάφερες να ελέγξεις τις κρίσεις πανικού.
Το ξέρω, μα...
Μ' αρέσει που θέλεις να κάνεις το σωστό, αλλά σε παρακαλώ, σκέψου το, εντάξει;
Περίμενε μια δυο μέρες
και μετά αν θες ακόμη να τους μιλήσεις, τηλεφώνησέ τους.
Εντάξει. Σ' ευχαριστώ.
Θες να δεις τον "Μπαμπά γενεθλίων";
-Να μείνεις απόψε; -Όχι, πρέπει να φύγω.
Εντάξει. Ναι. Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας είναι;
Μην περάσεις τη γραμμή, Μπαμπά Γενεθλίων!
Γιατί μετά δεν θα είναι πια τα γενέθλιά σου!
Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Έλα, Τοντ, πάμε.
Μα θέλω να δω αν έχει σκηνή αφού πέσουν τα γράμματα.
-Τα λέμε σύντομα, Νταϊάν. -Στάσου λίγο.
Πρίνσες Κάρολιν.
Πρίνσες Κάρολιν, περίμενε.
Καταλαβαίνω ότι προσπαθείς να βοηθήσεις
-με τον πιεστικό, εγωκεντρικό τρόπο σου. -Ευχαριστώ.
Αλλά δεν θέλω να γράψω μια μέτρια σειρά ντετέκτιβ.
Εγώ νομίζω ότι θέλεις.
Γιατί όταν το διάβαζα, φαινόταν ότι το διασκέδασες.
Μα δεν γράφω βιβλία για να διασκεδάσω.
Αν δεν γράψω τα δοκίμια τώρα, δεν θα το κάνω ποτέ!
Και λοιπόν; Μην τα γράψεις.
-Πρέπει! -Γιατί;
Γιατί αν δεν το κάνω, τότε όλη η ζημιά που έχω υποστεί
δεν θα είναι καλή ζημιά, αλλά απλώς ζημιά.
Δεν θα έχω κερδίσει τίποτα
και τόσα χρόνια θα ήμουν δυστυχισμένη για το τίποτα.
Τόσο καιρό θα μπορούσα να ήμουν χαρούμενη και να γράφω για ντετέκτιβ
και να ήμουν δημοφιλής και να είχα καλούς γονείς,
αυτό μου λες; Τι σκοπό είχαν όλα αυτά;
Δεν...
Δεν ξέρω, Νταϊάν.
Ξέρω μόνο ότι το βιβλίο με το κορίτσι ντετέκτιβ ήταν διασκεδαστικό.
Μου άρεσε.
Μου αρέσει η κόρη μου να μεγαλώσει σ' έναν κόσμο με τέτοια βιβλία.
Ή αν δεν της αρέσει το διάβασμα, με μια κινηματογραφική εκδοχή.
Όταν ήμουν μικρή, νόμιζα πως όλα αυτά,
η κακομεταχείριση και η παραμέληση, με έκαναν ξεχωριστή με κάποιο τρόπο
και αποφάσισα κάποτε να γράψω κάτι
που θα έκανε τα κορίτσια σαν εμένα να νιώθουν λιγότερο μόνα.
Αν δεν μπορώ να γράψω αυτό το βιβλίο...
Τότε... ίσως μπορείς να γράψεις το άλλο βιβλίο.
-Ίσως κι αυτό το βιβλίο το πετυχαίνει. -Ναι;
-Πρίνσες Κάρολιν; -Ποιους ρεπόρτερ;
Μπότζακ;
Σάρλοτ, σου ορκίζομαι, δεν ξέρω τι λες.
-Σπουδαία παράσταση, μεγάλε. -Τι;
Ωχ, όχι!
Μπότζακ!
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια