NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Uwaga! - Podnoś nogi!
- Robię to! - Rąk też używaj!
- Co się stało profesorowi? - Nic takiego.
Zemdlał, bo przytłoczyła go duma.
Bo macie wielki talent.
Myślicie, że zemdlał z żenady?
- Oni nie mają za grosz talentu. - Co się stało?
Rozmawiał przez telefon,
usłyszał ode mnie trochę konstruktywnej krytyki.
Próbowałem wcisnąć ją między kilka pochwał,
ale wtedy zemdlał.
Człowiek uświadamia sobie, że nie wie, ile czasu mu zostało.
Dlatego zawsze trzeba zaczynać od krytyki.
- BoJack! Twoja sztuka jest do dupy. - Oni wiedzą...
- To nieprawda. - Ale co?
Muszę... powietrze.
Nasz wspaniały reżyser...
Nie wiedzą. Nic nie zrobiłem.
- Spokojnie. - Powiedz, co się stało.
Powiem wam, ale nie możecie nikomu powtórzyć.
Żadnym reporterom.
Spokojnie, nikt nie będzie rozmawiał z...
Reporterzy wypytują o mojego kumpla, BoJacka Horsemana?
Z radością z wami porozmawiam.
BOJACK ZABIJA
WIELKIE OTWARCIE NOWY WŁAŚCICIEL I HASHTAGI
Baxterze, mój ostentacyjnie olśniewający oblubieńcze.
Donoszę w podskokach o postępach naszej eskapady.
Dla oszczędności dzielę pokój z Maxem
i wzięliśmy wspólny prysznic, gdy padł bojler
i brakowało ciepłej wody, ale poza tymi trudami,
nasza misja idzie gładko jak po maśle, a rozwiązanie jest w zasięgu raciczek.
BoJack sprzedał tę knajpę mnie i Joemu Pogo.
Razem z narzeczoną otwarliśmy ją na nowo jako lokal tematyczny.
A jego temat to…
Pickles chciała talerzyki, Joey obrotowe stoły,
a mi zależało na własnej mordce na każdym menu.
Postawiliśmy na wszystko!
- Cóż to za zamieszanie? - Ja tu jem!
To kompromis idealny,
wszyscy dostają, czego chcą, i obyło się bez kompromisów.
- A skąd nazwa Elefino? - „Elefajno”.
Może i fajno, ale dalej nie wiem.
Sprawa ciągnie się jak krówka,
ale gdy powiążemy BoKonia ze śmiercią Sarah Lynn,
dowiemy się, jak maczał w tym palce, a raczej kopyta, bo to koń.
Ale szykuje się większa historia… Znów zawracam ci głowę paplaniną.
Twa cierpliwość mnie inspiruje. Oddzwoń. Paige Sinclair.
- I zabrałem jacht do LA. - Tyle? Wielkie mi halo!
To, czego nawet nie zrobiłeś, nie było nielegalne.
A i tak ciągle mnie prześladuje.
- Bo nie chodzi o prawo. - Prawda.
Strasznie podejrzana sprawa.
BoJack to podejrzany typ? Pewnie, że tak!
Profesor Koń wyjdzie?
Nie pójdziemy na afterek bez naszego nieustraszonego nauczyciela.
Zorganizujcie się tutaj, a profesor do was dołączy.
Macie kasę i kupcie fajne imprezowe rzeczy.
Szykuje się biba życia!
Macie rację, byłem podejrzanym typem.
Ale niczego z tego nie ukręcą.
- Chyba że nie chodzi o Nowy Meksyk. - Co?
Nikt by mi tego nie opublikował.
Mają coś poważniejszego. Co tym razem zrobiłeś?
Nic nie zrobiłem.
Od wyjścia z odwyku zachowuję się wzorowo.
- Ale przed odwykiem… - Nie mogą wyciągać starych brudów!
- Zmieniłem się. - Mogą mieć wszystko.
- Lub kombinacja. - Zrobią mi kombo?
Zróbmy burzę mózgów i dowiedzmy się.
- Todd, zasłoń uszy. - Robi się.
Opowiedz nam o wszystkich swoich złych uczynkach.
To będzie długa posiadówka.
Co mogę wam powiedzieć o BoJacku? Na pewno nic złego.
To będzie krótka posiadówka.
- Oczywiście. Krzesełko, perełko. - Wdzięczność mnie bierze, reporterze.
A tobie dziękuję, że zaspokajasz naszą ciekawość.
Zajmie nam to pół godziny maks.
- Tak? - Nie ty, Max.
- To jaki Max? - Mówię do Peanutbuttera.
Rozmawiasz z Maxem. Ja jestem Peanutbutter.
Teraz z tobą rozmawiam.
- Zaraz wyciągnęłaby pejcz. - Słucham?
Peanutbutter, zrobiła się kaszana w kuchni.
Ostra draka dla zmywaka.
- Wszyscy zmywacze się zmyli? - Przez te talerzyki.
Przy większych byłoby mniej zmywania.
Talerzyki mają pomóc stworzyć spersonalizowane doznanie kulinarne.
Przez obrotowe stoliki
robi się bajzel i nikt nie pamięta, co zamówił!
A ja wtryniam swoją podobiznę na każde menu.
- Nie o to tu chodzi. - Twoje foty to nie problem.
Dobra. JoPo... to może zacznij zmywać.
Wiadomo, ziomeczku!
Pickles, zajmij się stolikami. Szalone blaty same się nie okręcą!
Jasne. Ale...
Pogadamy na osobności?
Ile jeszcze będziemy się z nim użerać?
Myślałem, że go uwielbiasz!
Uwielbiam jego muzykę. To mój drugi ulubiony artysta
po kawałkach lo-fi i chill-hop do nauki/relaksu.
Kocham kawałki lo-fi i chill-hop do nauki/relaksu.
A ja kocham ciebie.
Joey Pogo jest twoim przeciwieństwem.
To arogancki i wkurzająco radosny pozer.
Ty jesteś pewnym siebie niepoprawnym optymistą,
łączącym ironię ze samoświadomością,
co niektórzy uznają za fałsz, ale dla mnie to szczerość.
Totalne przeciwieństwa.
Czyli muszę pogonić Pogo. Ale nie rezygnujemy z naszego planu?
Popytam młodziaków z planu. To na pewno wypali.
Nie, przepraszam. Chcę, żeby nam się udało. Postaram się.
Skupmy się i zakończmy tę sprawę.
Ostatnie dni Sarah Lynn.
Tu się nie rozchodzi o jedną dziewczynę.
Odwróćmy perspektywę i wykażmy schemat,
by przedstawić portret problematycznej jednostki,
który da nam Pulitzera.
Błagam! W tym tempie nic nie napiszemy,
nie wyjdziesz za mąż i będę się z tobą użerał po kres.
- Biedaczek. - Na czym skończyliśmy?
Chcieliśmy zapytać o Sarah Lynn.
Ale z szerszej perspektywy.
Ja pierdzielę.
- Czy BoJack to dobry koń? - Oczywiście. Mniej więcej.
Więcej więcej czy więcej mniej?
Wracając do Sarah…
Zastanawiamy się, czy kolega wykazywał jakieś wzory...
Romby? Jodełkę? Koleś we wszystkim wygląda świetnie.
Tracimy czas. Czy Sarah Lynn...
Mówiłem, żebyś tak nie szarpała! Powolutku.
Powolutku to ty zmywasz te gary!
Gdzie się wybierasz?
Lej pan kawę na ławę, bo spada mi ciśnienie.
Co jest między tymi dwoma?
To prywatna sprawa...
więc wszystko wyjaśnię.
Imprezka dla całej obsady!
Bawimy się na imprezce dla całej obsady!
Nie kupili alkoholu.
Tylko kulę disco i peleryny.
To te wszystkie złe rzeczy?
- Tylko to przychodzi mi do głowy. - To nic wielkiego!
- Wiemy, że to nie wszystko. - Jezu.
Jaki jest w ogóle sens nie pić i pracować nad sobą,
skoro i tak wszyscy chcą mnie zrównać z gównem?
- BoJack, nie. - To nie fair.
Gdy prześledzi się komuś całe życie, to każdy jest potworem.
Ci reporterzy niby są tacy idealni?
- Na pewno kryją jakieś brudy. - To zły...
Te pijawy poznają konsekwencje grzebania komuś w przeszłości,
nie biorąc pod uwagę, że ktoś się zmienił.
- A zmieniłeś się? - Oczywiście!
Bo właśnie zachowujesz się jak stary BoJack.
Wolę tego życzliwego BoJacka, reżysera przedstawień,
które oddziałują na emocje, chociaż nie trzymają się logicznej fabuły.
To były sceny z różnych dramatów. Nie było żadnej fabuły.
Położę Ruthie spać. Dajcie mi znać, kiedy wróci nowy BoJack.
Nie zmyłeś ani jednego talerza?
Numer z pracą fizyczną to słaba zajawka.
Więc kupiłem 500 nowych.
Dlaczego Peanut myślał, że cię polubię?
Gdy jestem z nim, zawsze kończymy swoje zdania.
Za to ty zawsze...
Przerywam, by powiedzieć to samo?
- To takie... - Wkurzające?
Tego słowa mi brakowało.
Też nie chcę tu być. Wolę baunsować gdzieś indziej.
No to powiedzmy Peanutbutterowi, że utworzyła się między nami więź,
chodźmy ze sobą do łóżka i nie będziemy musieli się znosić.
- Lub skłammy, że uprawialiśmy seks. - Nie mogę go tak okłamać!
Właśnie przez to znaleźliśmy się w tej sytuacji.
Gdy pójdą ze sobą do łóżka,
wszystko pięknie się ułoży. Problem w tym, że...
- Zakochała się. - Przeciwnie.
Przeciwnie do przeciwnego. To jasne jak słońce – ona go kocha!
Czemu tak mówisz?
Masz tęczówki, źrenice i rogówki?
A nawet parę oczu z działającym nerwem?
Tak...
I nie widzisz, że chodzi za nim po tej restauracji
jak szczeniak? Jak spierają się i flirtują?
Dlaczego miałaby zadurzyć się w niedojrzałym Joeyu Pogo,
skoro jest zaręczona z miłym, odpowiedzialnym, nudnym
i odpowiednim Peanutbutterem?
Dziękuję.
Toleruje koleżkę, bo musi z nim pracować.
On napawa ją obrzydzeniem.
Gość to świnia! Za przeproszeniem mnie. Wybaczam.
Nie, ona go kocha.
Chociaż nigdy tego nie przyzna, nawet przed sobą.
- A chłopak? - Przystaje na utarczki, udaje twardziela,
ale gdy usłyszy miłosne wyznanie z ust tej niemądrej kobietki,
serce podskoczy mu do samego gardła.
- Tak? - Tak.
- Moim zdaniem się nie znoszą. - Ale... To wszystko bardzo...
- Wracajmy do BoJacka! - I Sarah Lynn.
Powiedziałbyś, że ich relacja zakrawała o niestosowność
w jej ostatnich tygodniach?
Mogli razem konie kraść. I kradli, ale nie konie.
Włamali mi się do domu, jak to kumple, i ukradli ciuchy.
Zapytajcie Diane, nigdy nie oddali jej kurtki.
Ale na szczęście niedługo po tym kupiła sobie identyczną.
- Przepraszam. - Dzień dobry. Joseph?
Proszę o werble, bo będzie ogłoszenie.
Nieważne.
Między mną a Joeyem narodziło się uczucie.
Szybko poszło, ale to wspaniałe wieści. Tego właśnie chcieliśmy.
Dokładnie. Teraz będziemy się kochać, a potem wszystko wróci do normy.
Świetnie!
Bardzo dobrze.
WIĘCEJ KRZYWYCH AKCJI
Dzisiaj nic już nie wymyślimy.
Lepiej pójdę na tę imprezę i spróbuję się wyluzować…
NIEZNANY NUMER
Halo?
Tak. Przy telefonie.
Dzień dobry, Paige Sinclair z Hollywoo Reporter.
Tak, znam BoJacka Horsemana.
Którą noc? Czy widziałam BoJacka z...
Z chęcią bym porozmawiała, ale przed chwilą ciachnęłam się w palec
krajalnicą do bajgli i chyba musi to zobaczyć lekarz.
Bajgielnicą.
Piszą o tobie i Sarah Lynn.
To było...
No...
To do zobaczenia.
Przepraszam, że byłem takim złamasem.
Na serio skumplowaliśmy się z Peanutbutterem
i myślałem, że będzie dziwnie bzykać jego laskę.
Ale jak już zaczęliśmy, byliśmy jak dwa nagie serca,
czyste i obnażone, ale bezpieczne w domu swoich ramion.
Właśnie. Teraz to wymyśliłeś?
To tekst z mojego nowego kawałka „Dwa nagie serca (Bez Gum Remix)”.
- To na pewno będzie hit. - Życzę wam najlepszego.
Też chciałbym to kiedyś mieć. Teraz nie wyobrażam sobie ślubu.
- Nie mam nawet firmy od fejsa. - Dlaczego?
Ciężko mi znaleźć kogoś, kto skuma mój brand.
W sensie, że seksi?
Właśnie tak, skumałaś mnie.
Daj znać, jeśli znajdziesz kogoś dla mnie.
- Tak zrobię. - Spoko.
Lecę na lotnisko,
bo wyruszam w kolejną, samotną i ekstrawagancką trasę.
Dobrze, że mam wolne miejsce obok, tak dla komfortu.
Bramka szósta.
Mówię to na głos, żebym nie zapomniał.
Bramka szósta, odlot o 22.38.
- Czekaj, Joey! - Tak?
Zapomniałbyś bluzy.
Dzięki, Pickles.
Żegnaj, Joey Pogo.
Czyli Sarah Lynn. W porządku.
- Pokombinujemy. - Serio?
Ale po co?
Melanżowaliście razem, wasze drogi się rozeszły, ona umarła.
Tak było, prawda?
Jeśli mamy ci pomóc, musisz powiedzieć, co w nas walnie.
Wiecie, co sobie pomyślałam, kiedy usłyszałam o śmierci Sarah Lynn?
„Biedny BoJack, znalazł ją martwą”.
Idealnie, będziesz „biedny BoJack”!
Zaczęłam się zastanawiać. Mój głupi mózg nie dawał mi spokoju.
Przedawkowała heroinę, nie?
Zawsze miałeś heroinę BoJack w schowku w samochodzie.
- Diane… - Nie chciałam,
ale zastanawiałam się, czy jej ją dałeś.
- Tak. - A potem?
- Zostawiłeś ją? - Nie.
Zostawiłeś ćpunkę samą z heroiną?
Nieprawda! Byłem z nią!
Przez cały czas, aż do jej śmierci!
- Co to znaczy? - Byłem w planetarium.
Uciekłem, a potem skłamałem, że znalazłem ją martwą.
Nikomu o tym nie powiedziałem.
To fatalnie, BoJack.
Czy oni o tym wiedzą?
Nie wiem, jakim cudem. Zatarłem ślady.
Jak to zrobiłeś?
- Hej. Co tam? - Zrobiliśmy listę nagród na koniec roku.
Fajnie by było, jakby pan je przeczytał.
Dajcie mi chwilę.
- Dziś miałem świętować. - Możemy coś wymyślić.
Mam już dość wymyślania.
Dajcie mi ten wieczór.
- Profesor Koń! - Dobra, spokój.
Miałem wam to przeczytać?
Najlepszym staruszkiem zostaje... Terry.
- Bardzo dziękuję! - Siadaj, Terry.
Jak zaczniesz gadać, to wszyscy się zestarzejemy.
Najlepszy reżyser... profesor Koń.
To ja.
- Przemowa! - Dobra, dobra, dziękuję.
Chcę tylko powiedzieć, że cudownie było spędzić z wami ten czas.
Dzięki wam dowiedziałem się, jaką osobą chcę być.
W tym semestrze udało mi się nią zostać.
Dziękuję.
Chcę, żebyście docenili ten czas.
Jest wyjątkowy i szybko minie.
Cieszcie się nim.
Też chciałbym ogłosić kilka nagród.
Najlepszym aktorem lub aktorką zostaje...
Nie wierzę, wygrywa osiem osób!
W porządku, bawcie się dobrze.
Muszę powiedzieć, że talerzyki i obrotowe stoły to świetny pomysł.
Wystawiam widelec i nie wiem, co się nadzieje.
Jedzenie znowu jest zabawą.
A zauważył pan moją mordkę na menu?
Jasne, to mi akurat obojętne,
ale talerzyki i stoły idealnie ze sobą współgrają.
Razem stworzyły wyrafinowane doznanie kulinarne.
Jak dim sum, ale dla białych, więc bardziej przystępne.
- No to dziękuję. - Czyż to nie tragedia?
- Co? - Myślę o Pickles i tym Pogo.
Wreszcie zrozumieli, że się kochają,
- ale ona obiecała rękę innemu. - Tak, mnie.
No tak! To sam najlepiej wiesz, jak to jest.
Coś mi w tym podśmierduje.
Czy twoja była żona regularnie konsumuje bajgle?
A może zajmijcie się własnymi sprawami, co?
Twoje sprawy to nasz dziennikarski interes.
Nie pomogę wam pogrążyć BoJacka.
- Czyżby? - To dobry facet.
Nie wiecie, jak rozbiła go śmierć Sarah Lynn.
Był z nią w planetarium, gdy przedawkowała.
On sam dał jej heroinę!
Raz zwierzył mi się po pijaku,
a potem wyznał, że nikomu o tym nie mówił.
Bo jest skromny! Więc dajcie mu spokój!
Max, wszystko zaczyna się układać.
Ucałowałabym kogoś, gdyby tylko miała kogo.
- Chciałem z tobą porozmawiać... - O sprawie?
Aż skwierczy do czerwoności.
Musimy znaleźć więcej tropów, więcej świadków...
Ojej...
Myślę, że sprawa jest zamknięta jak mumia w sarkofagu.
Słucham?
Pobieżę uwiecznić ją na papierze.
A co z portretem problematycznej jednostki?
Czekamy na telefon dziewczyny z Nowego Meksyku
i informatora z kliniki odwykowej.
Powinniśmy pracować nad tym dalej.
Powinnam wyjść za mąż. Od początku miałeś rację.
Zawsze chodziło tylko o Sarah Lynn.
Taxi!
Poczekaj! Paige!
- Kocham cię. - Max, naturalnie, że kochasz.
Wszyscy mnie kochają. Jestem Paige Sinclair!
Co mam zrobić, kiedy to ujrzy światło dzienne?
Wydasz oświadczenie, że żałujesz niektórych wydarzeń,
ale część z nich to zwykłe pomówienia.
Nie...
Wszyscy uznają, że przeprosiłeś za swoje okropne czyny,
a ty nie obciążysz się w świetle prawa.
- To działa? - Zawsze.
Nieprawda. Dlaczego radzisz mu kłamać?
Bo teraz jest dobrze. Ten BoJack jest dobry.
Wszystko jest poukładane, ale bardzo delikatne.
Nie stracę pracy?
Sprawa Sarah Lynn nie ma z tym nic wspólnego.
- Racja. - Nie.
Zaraz wypchną cię z samolotu,
a wy obmyślacie sposoby, jak wrócić na jego pokład.
To się nie uda.
Możecie użyć spadochronu, próbować skoku na główkę,
ale samolot już odleciał.
Popadasz w skrajności. Możemy się z tego wywinąć.
- My? - Proszę cię o pomoc.
Żyję dzięki tej pracy.
Uważam, że musisz wybrać trudniejszą opcję i powiedzieć prawdę.
O wszystkim.
Na początku będzie ciężko,
ale nie spędzisz reszty życia, czekając, aż cię to dopadnie.
Tak.
BoJack, pomyśl...
Uniwersytecki wydział teatralny.
Paige Sinclair, Hollywoo Reporter. BoJack Horseman?
- Tak. - Bosko.
W czwartek wypuszczamy tekst o pana relacji z Sarah Lynn.
Chce pan przedstawić swoją wersję?
Przypuszczam, że wszystkiemu pan zaprzeczy,
ale prośba o komentarz to mój zawodowy obowiązek. Rozumie pan?
Tak.
Czy dał jej pan narkotyki, które przy niej znaleziono?
Nie.
Zażywał pan z nią heroinę w ostatnich tygodniach jej życia?
- Nie. - Był pan przy niej, gdy zmarła?
- Nie. - Złożył pan fałszywe zeznania policji?
Nie.
Dziękuję za pański czas.
- A prawda? - Sprawy potoczyły się za szybko.
Mówiła o czwartku?
Mamy tydzień na zminimalizowanie strat.
Nie wezmę w tym udziału.
- Diane, błagam. - Nie mogę.
Muszę pisać książkę.
Boże! Wszyscy się tu całują! Idźcie do siebie!
Macie własne pokoje!
Zrobiliśmy to. A przez „to” mam na myśli robienie tego.
Fantastycznie!
Jesteśmy kwita i wreszcie będzie tak jak kiedyś.
Cieszę się! Ustalmy datę ślubu.
Joey rozpoczyna światową trasę, to może być dla mnie wielka szansa.
Ale muszę wyjechać już dzisiaj. I długo mnie nie będzie.
Mam mętlik w głowie.
Mój mózg jest na obrotowym stole, kręci się we wszystkie strony.
Powinnam oddać się daniu głównemu,
ale nie mogę nacieszyć się tymi wszystkimi talerzykami wokół.
To kiepski moment na drukowanie mojego zdjęcia
na twoim metaforycznym menu.
Co? No tak. Zupełnie o tym zapomniałam.
Śmiało. Jedź w trasę z Joeyem.
Zaplanujemy ślub, kiedy wrócę?
Jasne... Kiedy wrócisz.
- To dobry kompromis. - Tak?
Najlepszy.
Wszyscy dostają, czego chcą, i obyło się bez kompromisów.
Jejciu, muszę jechać!
Dobra, kocham cię!
Dziękuję ci za wszystko.
Hej! To smutny pies!
- Koniec imprezy. - No...
Co tam masz?
„Mój związek z Sarah Lynn był skomplikowany,
jak to zazwyczaj jest z relacjami narkomanów.
Pewne aspekty historii zostały zniekształcone i wyolbrzymione.
Sprawa rozpoczęła ważną dyskusję,
a ja zamierzam dalej pracować nad własnym rozwojem”.
Nie ma opcji, żeby nie wyszło bzdurnie.
No cóż...
Tutaj miałem zacząć od nowa.
I na odwyku miałem zacząć od nowa.
Nieważne, ile razy zacznę, kończy się tak samo.
Wszystko trafia szlag, a ja zostaję sam.
- Ja wciąż przy tobie jestem. - Dlaczego?
Chyba jestem głupia.
Byłeś moim pierwszym klientem.
Kiedyś się nawaliłeś i uśmiechnąłeś, a ja zapytałam: „No co?”.
Odparłeś: „Lubię z tobą siedzieć. Dzięki tobie każde miejsce jest fajne”.
Wciąż tak jest.
Kochałam cię przez 25 lat. Nikogo tak nie pokochałam.
Taką miłość czuje się tylko, gdy jest się młodym i głupim.
To już się nie powtórzy.
Gdy opowiem córce historię o miłości mojego życia,
chcę, żeby miała szczęśliwe zakończenie.
Może to oznacza pozwolenie mi odejść?
Dotarliśmy aż tutaj. Powiedziało się A, trzeba powiedzieć B.
To są koszty wliczone.
Tak, koszty wliczone.
Materiał publikują w czwartek.
Nie sądzę, żeby udało nam się to obejść, przeskoczyć, czy uniknąć.
Zmierzę się z tym, jak mówiła Diane. Stawię czoła odpowiedzialności.
Chcę tego. Powiesz córce, że pomogłaś mi postąpić słusznie.
- Zadzwonię jutro z planem. - Będę czekał.
- Jesteś pewny? - No... nie.
Napisy: Natalia Łobodzińska