NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nowe, szokujące informacje o związku BoJacka Horsemana
z tragiczną śmiercią Sarah Lynn
ujawnił głośny materiał w Hollywoo Reporterze.
Czy BoJack jest #skończony?
#Dowieciesiędzisiaj, bo znany koń zawita dziś...
W Bebechach bez bzdur z Biscuits Braxby
BoJack Horseman zwierzy mi się w wyłącznym wywiadzie.
Po raz pierwszy usłyszymy całą prawdę o ostatnich dniach życia Sarah Lynn.
Nie wierzę!
Zgłębiałam sensację, zdzierając podeszwy w sześciu stanach,
by zasiedziała, podrzędna wazeliniara spiła całą śmietankę.
Wyluzuj. Twój materiał ewidentnie coś zdziałał,
skoro od razu rzucili się ograniczać szkody.
W tym rzecz, Patience, ma siostro i powierniczko.
Ta banda szarlatanów
polewa żelastwo syropem i wmawia wszystkim, że to racuszki.
A mam związane raciczki!
Nie masz brudów na drugi artykuł?
Wiesz, że gdy wyjdę za Baxtera, zamienię redakcję na atrakcje,
zegarki na garnki, a terminy na domowe rośliny.
To hajtnij się i zapomnij o tym całym BoJacku.
Kogo to w ogóle obchodzi?
Trafiłaś w sedno. Jak typowa Sinclaire.
Chcę pastwić się nad postępkami plugawych palantów,
ale od teraz moją pasją powinno być przejście z panny w panią.
Dlaczego tak gadasz? Jesteśmy z Fresno.
BOJACK ZABIJA
Ten wywiad z BoJackiem to hit.
Trochę mnie to ciekawi. Będziesz oglądać?
Nie, nie będę znowu marnować energii na tego kolesia.
Robiłam to wiele lat, już wystarczy.
- Nie możesz po prostu… - Muszę pracować.
Sklepowe zagadki same się nie rozwiążą.
Mówisz jak opanowana kobieta,
produktywna pisarka i moja piękna dziewczyna.
Wiemy, co BoJack powie. Przyzna się tylko do tego, co wyszło.
Dla współczucia zapoda smutną gadkę
o uzależnieniu, show-biznesie i złych rodzicach,
ale doda, że się zmienił.
- Widać, że ci wystarczy. - Dokładnie!
Zrobi z siebie ofiarę, ale nie przesadzi…
...bo smutek dołuje widzów. Ma być raczej refleksyjnie.
To powstrzyma gestykulację, byś nie wyszedł na agresywnego.
I zapomnij o defensywie. Niczemu nie zaprzeczaj i nie kłóć się.
Pokaż no ten uśmiech.
Czy to moja trzecia ulubiona piosenka T.Love?
Bo nie jestem z Warszawy i bywa, że płaczę,
ale za to twój uśmiech jest super! Dobra robota.
Musisz tu być?
Puszczą twój wywiad przed finałem sezonu Stówki Tatuśka,
więc chcę cię oficjalnie powitać w czwartkowym paśmie MBN.
Dziękuję.
I zapytać, czy mógłbyś wspomnieć o Stówce Tatuśka w trakcie wywiadu?
- Po co… - Tylko jeśli pójdzie gładko.
Nie mów nic o Stówce Tatuśka, jeśli wywiad będzie klapą.
Princess Carolyn... O, BoJack.
- Szykujesz się na wywiad? - Tak.
Będzie ciężko, bo ludzie cię teraz na maksa nie cierpią.
- Jestem świadom, dzięki. - Ten artykuł…
- Kawał dobrego pisarstwa. - Nie skupiałem się na kunszcie pisarskim.
Trafia w serce.
Mogę wziąć jutro wolny wieczór? Umówiłem się na randkę z Maude.
Ciągle słyszę o tej twojej nowej dziewczynie!
- Kiedy ją poznam? - Pogadacie gdzieś indziej?
- Tędy. - Zróbmy podwójną randkę z tobą i Pickles!
Nasz związek z Pickles ma wyrok w zawiasach,
ale jak tylko wróci z podróży...
Dostałem od niej SMS-a i wygląda na to...
że zerwaliśmy na amen.
- Świetnie ci pójdzie. - Gdzie nagrywamy?
- Na planie Philberta. - Dlaczego?
Chcemy odtworzyć intymny nastrój twojego domu.
Masz mówić: „To cały ja. Koniec kłamstw”.
Ale nagranie będzie popołudniu, więc zrobimy imitację wieczoru.
Ma to sens.
BEBECHY BEZ BZDUR Z BISCUITS BRAXBY
Rozmawiam z BoJackiem Horsemanem w jego prawdziwym domu.
Dziś ukazał się artykuł o wydarzeniach z ostatnich dni Sarah Lynn.
Co poczułeś?
Tak szczerze, to ulgę. Bo wreszcie mogę przestać kłamać.
- Czy zarzuty wobec ciebie są prawdziwe? - Tak.
Upiłem ją po dziewięciu miesiącach trzeźwości.
Wpadliśmy w miesięczny ciąg, aż przedawkowała.
Heroinę, którą jej kupiłeś?
- Nie kupiłem jej dla niej. - Nie broń się.
Tylko uściślam.
Po prostu miałem akurat heroinę.
- Heroina leżała sobie w domu? - Nie leżała sobie.
To brzmi, jakbym miał bardzo dużo heroiny, bo ciągle ćpałem.
Miałem ją właśnie dlatego, że już nie brałem.
Dlatego ją miałem.
Na początku zeznałeś policji, że zadzwoniła do ciebie,
a potem znalazłeś ją martwą w planetarium. Skłamałeś?
Tak.
Sięgnąłeś dna, gdy Sarah Lynn zmarła?
Nie wierzę w sięganie dna.
Niby wiele razy go sięgałem, ale zawsze znajdowało się kolejne,
- jeszcze twardsze dno. - To niepokojące.
W końcu przestałem czekać, żeby coś mnie zmieniło.
Musiałem działać. Dlatego poszedłem na odwyk.
Niedługo mija już rok w trzeźwości.
Czy dobrze rozumiem,
że śmierć Sarah Lynn przyczyniła się do tej decyzji?
Zgadza się. Popełniłem wiele błędów.
Powiesz nam jakich?
To nie byłoby w porządku w stosunku do osób,
które przez to ucierpiały. Wszystkich osobiście przeprosiłem.
I trzeźwość powstrzyma popełnianie tych błędów?
Tak. Było ciężko,
ale teraz zastanawiam się, kim był ten dawny BoJack.
I kim on był?
Jestem z rozbitej rodziny. Całe życie czułem, że kogoś gram.
Udawałem postacie, które widziałem w telewizji.
A to były odbicia równie popieprzonych scenarzystów i aktorów.
Czułem się jak kserokopia kserokopii jakiejś osoby. Rozumiesz?
- Już się tak nie czujesz? - Nie, teraz jestem sobą.
Musiało być ci ciężko, gdy Sarah Lynn powtarzała te schematy.
Dlatego jej śmierć tak mną wstrząsnęła.
Nie chciałem do tego wracać, bo w Sarah Lynn widziałem siebie.
Chodzą głosy, że matka żeruje na jej śmierci.
Gdy słyszysz „All Twerk and No Play” w reklamie Geico,
gdy widzisz twarz Sarah Lynn z podpisem: „Oddam życie za Pepsi”,
- co czujesz? - Smutek i złość.
Właśnie to ją zabiło.
Nie heroina?
Masz rację, głównie heroina.
Gdybyś mógł, co powiedziałbyś teraz jej matce?
Chciałbym, by wiedziała…
jak strasznie mi przykro.
- Zdaje mi się czy zmiażdżyłem ten wywiad? - Było dobrze.
A jak wspomniała o matce Sarah Lynn?
Chciała, bym zwalił na nią winę, a wyskoczyłem z „przykro mi”.
Co za unik. Jakbym odzyskał świadomość w Matriksie.
Lata doświadczenia w przepraszaniu wreszcie się na coś przydały.
Ludziom się spodoba, prawda?
Dowiemy się za trzy godziny, po emisji.
Dlatego zespół Chicago nie jest w topce kapel z Chicago.
BOJACK I STÓWKA TATUŚKA
Możemy obejrzeć. To dla niego ważne wydarzenie.
Nie spinaj się tak.
Po prostu teraz jest mi dobrze. Nie chcę dać się wciągnąć w ten syf.
To świetnie, ale dziwi mnie,
że nie chcesz gadać o kumplu, który jest gwiazdą.
- Roxy jest mi bliższa. - O niej też nigdy nie mówisz.
Nie czaję jej pracy, a za późno by dopytać.
Twój były mąż też jest gwiazdą. Nie wspominasz o nim.
Też nie gadasz ze mną o przeszłości.
Mieszkam tu pół roku, a nie poznałam twojego syna.
W porządku, ale nie chcesz poznać Sonny’ego.
Pewnie, że chcę!
- To jutro zjemy razem kolację. - „Jutro” jutro?
POZAMIATAŁEŚ
SKRUSZONY RUMAK KRADNIE SERCA
DZIEKAN
Oglądałam wywiad.
Sama zmagałam się z uzależnieniem. Oczarowałeś mnie!
Nie miałem pojęcia.
Nie widzę problemu z twoim powrotem do pracy.
SZCZERA SKRUCHA SUPERGWIAZDY
Małe latte.
- Na koszt firmy. - Co?
Kierownik obejrzał wczorajszy wywiad
i poszedł prosto na mityng AA.
Nie oglądał Stówki Tatuśka.
GĘSTA GADKA GWIAZDY
- Pozamiatałem. - Na serio!
- Pinky Pingwin na pierwszej. - Pinky!
Princess Carolyn!
MBN zanotowało rekord oglądalności!
Przez kolejne pół roku nie musimy sprzedawać stacji
większej korporacji, która chce tylko nasze meble.
Właśnie obgadujemy sukces z BoJackiem.
Trzeba kuć żelazo. Wypuśćmy drugą część.
- Drugą? - Nie mamy jej.
Jak mówił sam tytuł: „Ostatnie dni Sarah Lynn”.
Niech wróci do Biscuits
i opowie kilka barwnych anegdotek z dawnych szalonych lat.
A potem puścimy powtórkę wielkiego finału Stówki Tatuśka.
- Ma to sens. - Osiągnęliśmy cel, nie przeginajmy.
Rozpoczęliśmy dialog. Pomagam ludziom.
Suń się, smutny psie. Nadszedł czas pokornego ogiera.
To świetnie, ale…
Jestem gotowy wrócić do Connecticut,
ale to fajne uczucie znowu być na językach.
Jeśli moje szczere wyznanie o nałogu może komuś pomóc,
byłbym dupkiem, gdybym nie udzielił drugiego wywiadu.
Ty to powiedziałeś.
Bardzo dziękujemy za ugoszczenie nas
- na kolejnym wywiadzie. - Żartujesz?
Nie dałbym się spławić. Bo to mój dom.
Zacznę od kolejnego pytania o Sarah Lynn.
No to lecimy. Chyba jesteś uzależniona od Sarah Lynn.
Zeznałeś policji, że nie było cię przy jej śmierci.
Tak, kłamałem.
Nie bałeś się, że sprawdzą bilingi?
Miałem mętlik w głowie. Nie jestem geniuszem zbrodni.
Tylko że sprawdzono jej telefon. Wszystko się zgadzało.
Znaleziono dwuminutowe połączenie do ciebie.
Siedemnaście minut przed telefonem po karetkę.
Jak to wyjaśnisz, skoro byłeś przy Sarah Lynn?
Dotarło do mnie, co się stało, i zadzwoniłem do siebie z jej komórki,
by upozorować, że dzwoniła.
- Dlaczego? - Spanikowałem.
- A potem? - Mieliśmy gadać o czymś innym.
Co zrobiłeś potem, BoJack?
Wyszedłem na parking.
I stałeś tam przez 17 minut?
Dlaczego o to pytasz?
SZEŚĆ GODZIN WCZEŚNIEJ
Biscuits Braxby. Paige Sinclair. Zrobił cię.
Miło poznać. Ale kto?
Mnie również miło. A „kto” to właśnie ów koń.
BoJack? Wyciągnęłam z niego największe brudy z życia
w telewizji, by ludzie go pokochali.
Przez tą wazeliniarską pobłażliwość mam ochotę rzucić dziennikarstwo.
Dwa dni przed ślubem, po którym rzucę dziennikarstwo.
Ale u Biscuits Braxby ma być miło.
Ocieplam wizerunek celebrytom i dzięki temu liczę się w branży.
Po co ci to wszystko, skoro to tylko wydmuszka i marketing?
W czasach social mediów gwiazdy cię nie potrzebują.
Jeśli nie zmienisz strategii, twoja kariera pryśnie.
- Tkwisz po uszy w bagnie, szynszylo. - No dobrze...
O co miałabym zapytać, gdybym chciała zrobić mocny wywiad?
Mam kilka pomysłów.
Zerkasz na menadżerkę.
- Opowiesz o waszej relacji? - Z Princess Carolyn?
- Byliście siedem lat razem. - I wciąż żyje.
Czy było ci czasem trudno pracować z nią i utrzymywać intymną relację?
Zawsze potrafiła oddzielić prywatne życie od zawodowego.
- Kobieta sukcesu. - Zgadza się.
Poznałem ją jako asystentkę,
a teraz prowadzi własną agencję. I jest wspaniałą matką.
- O flak! Zapomniałam o randce Todda! - Mogę chwilę zająć się Ruthie.
Dziękuję.
Co nam powiesz o Marcy Jerominek?
- O kim? - Miałeś fanklub.
- Skąd to wiesz? - Wiesz, do czego zmierzam?
Była przewodniczącą mojego fanklubu.
Spałeś z nią.
Spędziliśmy razem miły wieczór. Oboje coś z tego mieliśmy.
- Zabrałeś licealistkę na studniówkę? - Znajomą.
Uciekłeś z nastoletnią matką z odwyku, po czym zabrałeś ją na imprezę?
Pojechaliśmy tam razem.
Byłeś z kobietą, która obudziła się z 30-letniej śpiączki?
- Pociągała cię jej naiwność? - Co to ma wspólnego…
Zaciągnąłeś do łóżka fankę,
uprawiałeś seks z asystentką agenta, imprezujesz z nieletnimi.
- Widzisz schemat? - Nie ma go.
- Lubisz władzę nad kobietami? - Co to znaczy?
Nie wiesz, co to znaczy?
Nad nikim nie mam władzy, nawet nad samym sobą.
Masz władzę nad innymi. I ciągle jej nadużywasz.
Nigdy do niczego nie zmuszałem tych kobiet...
Nie mówię o używaniu siły, a o większej władzy.
Czyli nie mogę być z kobietą, która ma mniejszą władzę?
- To kto mi zostaje? - Ja tylko mówię...
Myślisz, że to jakiś niemoralny spisek?
Większość zła na tym świecie nie powstaje z powodu intryg i machinacji.
Jesteśmy po prostu bandą głupich, wygłodniałych
i napalonych głupków, liczących,
że w końcu znajdą w mózgu przełącznik, mówiący:
„Wreszcie jesteś szczęśliwy”. To nie jest nadużywanie władzy.
Czyli nie wierzysz, że miałeś władzę we wszystkich tych związkach?
Jestem uzależniony.
Musiałem zaakceptować, że jestem bezsilny.
- Ale… - Wiem, że to złe.
Naprawdę. Ale tworzysz mój obraz,
bym wyszedł na tego złego, a wcale nim nie jestem.
- Wróćmy do Sarah Lynn... - Nie. Po co?
- Dałeś jej heroinę… - Ile razy mam to potwierdzać?
Uwaga! Wczorajsze słowa dziś też są prawdą.
- A dawałeś jej też alkohol? - Co?
Gdy pierwszy raz się upiła, była dzieckiem.
- Wypiła wódkę, prawda? - Skąd to wiesz?
Przynosiłeś wódkę na plan Rozbrykanych.
Kto ci to powiedział? Wiesz to od Sharony?
CZTERY GODZINY WCZEŚNIEJ
Dziękuję, że pan oddzwonił.
Nie chciałem nic gadać, ale jak zobaczyłem BoJacka w telewizji,
robiącego z siebie ofiarę losu...
Gdyby wszyscy wiedzieli to, co ja o nim wiem.
Terapeuta nie może ujawniać poufnych informacji od pacjenta.
Nie jestem terapeutą, tylko hipoterapeutą.
Mogę wam powiedzieć wszystko.
Sharona też piła. Nie wierzcie w żadne jej słowo.
Chce się na mnie zemścić. Poza tym już ją przeprosiłem.
Za co?
W tym świetle kiepsko to wygląda.
Czy te kobiety i Sarah Lynn miały coś wspólnego?
Ciągle powtarzam, że nie ma tu nic wspólnego.
Sarah Lynn nie była jak reszta.
Kochałem ją, była dla mnie jak córka.
Wciąż poznajesz młode dziewczyny,
- manipulujesz nimi. - Nikim nie manipulowałem!
Nie upiłem Sarah Lynn, żeby ją wykorzystać.
Miała dzisięć lat! Przespaliśmy się 20 lat później!
- Słucham? - Nie, mówię, że...
- Spałeś z nią? - Później, kiedy była już dorosła.
Obydwoje byliśmy pijani i naćpani...
Nie wiedzieliśmy, co robimy. Byliśmy uzależnieni i…
- To zaszło w trakcie ciągu? - Tak. Nie! Innego ciągu.
Zawiozłem ją na odwyk, chciałem jej pomóc.
Ciągle myślę o tych 17 minutach,
kiedy czekałeś na parkingu po jej śmierci.
Tylko że ona zmarła dopiero w szpitalu.
- Ale wtedy… - Zastanawiałeś się, co by było,
gdybyś tyle nie czekał? Mogłaby do dzisiaj...
Nie! Gdy to zrobiłem, oczywiście byłem...
Podsumujmy. Dałeś Sarah Lynn alkohol, gdy była dzieckiem.
Potem się uzależniła.
- Wiele się działo w międzyczasie! - Ja teraz mówię. Nie ty.
Uprawiałeś z nią seks po pijaku.
Gdy była trzeźwa, dałeś jej heroinę, która ją zabiła.
Potem, w trosce o samego siebie,
zwlekałeś z wezwaniem pomocy, która mogła uratować jej życie.
I uważasz, że nie masz żadnej władzy nad kobietami.
- Nie było idealnie. - Najgorsze, że ona ma to gdzieś.
Chodzi jej tylko o oglądalność, by podbić swoją wypłatę.
- Może. - Powaliło ją.
Dostrzegą, że się na mnie uwzięła.
- Prawda? - Dowiemy się wieczorem.
Może miała trochę racji, ale kompletnie zaprzeczała sama sobie.
Przecież byliśmy razem siedem lat.
Uważasz, że cię wykorzystywałem?
- Jestem tu. - Wciąż mówiła o kobietach,
„które skrzywdziłem”. To teraz modny temat.
Krzywdzenie kobiet. Mężczyzn też krzywdziłem!
Mówiłam ci, żebyś dał jeden wywiad i wracał do Connecticut.
Ale wszystko będzie okej, prawda?
Chcesz skoczyć na tacos?
Masz trzy godziny, nim puszczą wywiad i twoje życie zmieni się na zawsze.
Zastanów się, jak chcesz spędzić ten czas.
Ja wracam do córki.
- Sonny! Wspaniale cię wreszcie poznać. - No hej.
- Proszę cię. - Dobry wieczór, miła pani.
Jesteś w drużynie?
Tak, będę grał do końca sezonu.
- Gratulacje! - Ekstra! Czemu nie mówiłeś?
- Czekałem na kurtkę. - Jestem dumny.
Uczcijmy to frytkami po chicagowsku.
- Wezmę… - Zamówię.
- Więc... lacrosse. - A z tobą co?
- Co? - Tata ma słabość do zdołowanych.
Pomaga im wyzdrowieć, a one go zostawiają.
- Zostawisz go? - Twój tata tak uważa?
To bez znaczenia, bo i tak w końcu wróci do mojej mamy.
Kochają się.
- Co? Nienawidzą się. - Nieprawda.
- Ciągle się kłócą! - Co... Serio?
- Tata nienawidzi mamy? - Oczywiście, że nie!
To dlaczego tak powiedziałaś? Jesteś wredna!
Nie było mnie dwie minuty.
KANAREK EXPRESS
KLUB KOMEDIOWY
Będzie dobre?
„Laska wkurzyła się, że dałem jej CD na święta,
a sama dała mi HPV na Chanukę”.
Słabe. I prawdopodobnie antysemickie. Nie ruszaj się.
Mam już dość stand-upów. Załatwisz mi rolę w serialu?
Spodobałeś się szychom.
Zrobią próbne zdjęcia. To tylko formalność.
- Próbne zdjęcia? - Jesteś za dobry?
Nie, cieszę się. Próbne zdjęcia.
Skoczymy potem do Almy na najlepsze tacos?
Najlepsze dają w Sieci Neptuna.
- Malibu jest dla zadufanych dupków. - To Beverly Hills.
Malibu jest dla pretensjonalnych i bogatych.
- Nie ruszaj się, bo nie dokończę. - Czego?
Możesz nie trafić do Alei Gwiazd i muzeum figur,
ale w ten sposób cię unieśmiertelnię
i twój ślad pozostanie w Hollywood na zawsze.
Chyba że to zamalują.
Ktoś spoza miasta? To podchwytliwe.
W LA wszyscy są spoza miasta. Większość miasta nie jest w LA.
Na przykład taka Azusa? Dzielnia lamusa!
Boże...
OGIERY BAJERY
- Twój serial był do bani. - Słucham?
- Nie znosiłem Rozbrykanych. - Umiesz zagaić.
Mój brat was uwielbiał.
Siedziałem w swoim pokoju i słyszałem, jak pęka ze śmiechu w salonie.
Miał donośny śmiech.
Dragi wiele mu odebrały, ale śmiech pozostał.
Do samego końca.
Teraz, gdy ktoś wspomina o tym sitcomie, słyszę śmiech mojego brata.
- Dziękuję. - Cholera. Nie ma sprawy.
Chcesz wystąpić?
Chłopie, nie robiłem tego od wielu lat.
Jesteś gwiazdą. Będą śmiać się z niczego.
Nie sądzę. Ale dzięki.
WYBUCHOWA DRUGA CZĘŚĆ WYWIADU Z BOJACKIEM HORSEMANEM
Nie.
- A ten serial? - O czym to?
Dobry program.
O Nowym Orleanie, jazzie, huraganie Katrina,
dragach i Johnie Goodmanie.
- Brzmi super. - Nie jest.
Maude? Słyszę męski głos!
- Zgadza się, mamo. To Todd. - To złodziej?
To mój chłopak, oglądamy telewizję.
Byle nic o złodziejach!
- Załatwione. - I drzwi mają być otwarte!
- Nie życzę sobie sprośności! - Dobrze, mamo!
- Obejrzymy drugą część wywiadu? - Nie wiem.
Przez jakieś pięć lat był moim najlepszym kumplem.
Ale nie dlatego, że coś nas łączy.
Po prostu wylądowałem w jego domu.
Nie męczy cię życie u ludzi, którzy zapewniają ci kanapę?
- W sensie? - Ogarnij własny kąt.
Princess Carolyn już sobie poradzi.
Smutno tak samemu.
To może wynajmij własne mieszkanie, ale na spółę z kimś?
- Współlokatorem? - Albo dziewczyną.
Przecież ty jesteś moją dziewczyną. No i co mam teraz zrobić?
Znaleźć drugą tylko do mieszkania?
- Nie... - Przyganiał kocioł garnkowi.
Sama mieszkasz z mamą.
- Też coś wynajmij. - O tym mówię.
Wpadłem na zajebisty pomysł!
Serio? Bo ja też.
Powiedzmy na głos w tym samym czasie.
Raz, dwa, trzy!
- Słona guma. - Lody o smaku lodów.
I zamieszkajmy razem.
Czego nie mówią na odwyku?
Gorsze od detoksu, wspominania starych przypałów i strachu przed nawrotem
jest wymyślenie, czego się napić do obiadu w restauracji.
Że niby do bucatini carbonara w Gusto
mam sobie zamówić lemoniadę?
Nie lubię wina, ale bez przesady. „Oto pański stek.
Podać do niego schłodzoną colę?”
Wszystko w porządku?
Ciągle słyszę, jak powtarzasz: „To nie ja, zmieniłem się”.
Jak mamy uwierzyć, że przerwałeś schemat,
skoro go nie uznajesz?
Nie wiem, o jakim schemacie mówisz.
Spróbuję jeszcze raz.
W te dwa wieczory nakreśliłeś nam sylwetkę osoby,
która myśli tylko o sobie, skupia się na swoich potrzebach.
Cały czas krzywdzi innych.
Nie robi tego naumyślnie, ale po prostu ma to gdzieś.
Czy osoba, którą opisuję, to ktoś inny? A może to ty?
Tak, to ja.
Napisy: Natalia Łobodzińska