NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć, tu Hollyhock.
Nagraj się, jeśli masz sto lat.
Hej, Hollyhock.
Dalej nie oddzwoniłaś. I spoko,
ale niedługo zaczynają się zajęcia.
Wiedz, że nie wracam na uczelnię.
Przez... to wszystko, o czym pewnie już słyszałaś.
Więc nie musisz się obawiać, że na mnie wpadniesz.
Ale fajnie byłoby pogadać. Dzwonił BoJack.
Witamy w Burrita do Koryta! Wsadź burrito w swoje koryto!
- Proszę dużą trójkę. - O Jezu, Ellie! Patrz tutaj.
To BoJack Horseman. Luzik, wyłączyłem głos.
- Nie... - Źle wygląda.
- Mogę… - Poluzował krawat.
A to znaczy, że ma kijowy dzień.
W wiadomościach mówili, że był w sądzie.
Rodzina Sarah Lynn poszła na pięciomilionową ugodę.
Ma to sens.
- W wywiadzie wyszedł na psychola. - Ludzie...
Dziw, że pokazuje się publicznie.
Koleś jest wszędzie, na każdej okładce.
Wygrał ranking facetów z zakrytym łbem.
- Nie… - Z zakrytym łbem? Jak to?
Lista gości w kapeluszach. Chodził w fedorze.
- Chodzi o facetów z zakutym łbem! - Co?
Ranking facetów z zakutym łbem, nosiłem kaszkiet
i doskonale was słyszę.
- Dawaj jego zamówienie! - Mówiłeś, że wyciszyłeś!
- Burrito w twoje koryto! - Hej! Kutasiarz jesteś!
BOJACK ZABIJA
- Lepiej nie palić mostów. - Nie chcę pójść o jeden za daleko.
- Serwus, nieznajomi! - Maude?
Chcą, byście tak myśleli.
Jestem Fergus, bliźniaczka Maude. Nie znamy się.
Z radością zacznę pracę w tej firmie.
- Że co? - Jak wiecie, mam 12 dzieci.
Zapewniacie opiekę pociechom?
Zdarzyło się wam to kiedyś?
Todd? W mojej pracy?
Możecie się streszczać?
Muszę jechać na plan Stówki Tatuśka.
Chcę prowadzić tu żłobek.
Wymiatam w opiece nad jednym, jestem gotowy na więcej.
Kilku twoich pracowników ma dzieci.
Gdybyś zatrudniła Todda, dałabyś mu podwyżkę
- i odpisała to od podatku. - Umowa.
Hurra, korporacyjne kruczki podatkowe!
I możemy razem jeździć do pracy.
Jak już o tym gadamy, będę mieszkać z Maude.
To ja, Maude. Nie mam żadnej bliźniaczki.
Fantastycznie! Gdzie będziecie mieszkać?
- Zostań tu i mieszkaj ze mną na zawsze! - Cięcie!
Kwestia to: „Dzięki za pizzę, dziś jestem twoim tatuśkiem”.
- Przepraszam! - Pięć minut przerwy.
- Wszystko gra, mistrzuniu? - Jestem rozkojarzony.
Pickles odeszła i czuję się samotny w wielkim, pustym domu.
Zawsze miałem kobietę, którą mogłem się opiekować.
Ty jesteś wiecznie sama.
- Jak sobie z tym radzisz? - Żyję z dnia na dzień.
Byłem nawet u lekarza.
Powiedział: „Zawsze humor poprawia mi mem ze smutnym psem”.
A ja na to: „Doktorze, ja jestem smutnym psem”.
Chłopaki, przepraszam, ciągle to samo.
Wróciłem do domu, a żony i córki już nie było.
Zostawiły to zdjęcie.
To było chamskie.
Stockowa fotka w ramce.
Żona powtarzała, bym wstawił tu rodzinne zdjęcie,
ale zawsze byłem zbyt pijany.
Dzięki wam i mojemu sponsorowi Leo
nie jestem już facetem, którego nie ma na zdjęciu.
Jestem innym, lepszym facetem, którego nie ma na tym zdjęciu.
Kto następny?
Dobra, mogę ja.
Ostatnio życie dało mi popalić. Ludzie mną gardzą.
Straciłem pięć milionów dolarów, też słabo.
Przydałby mi się własny Leo.
Wymagająca publiczność.
Nie ma z wami łatwo.
DOM KULTURY
Hej, ja cię zasponsoruję.
Wiem, co myślisz. „Vance Waggoner? Ten ćwok moim sponsorem?
Koleś, któremu Charlie Sheen powiedział, że przegina?
Vance Waggoner?
Typ ma wyroków za przemoc domową niż Sean Penn!”
I teraz myślisz:
„To w końcu skazali tego Penna czy nie? Muszę to wyguglować”.
- Pewnie… - Teraz myślisz:
„Taki zajebisty kolo chce mnie sponsorować?
- Starą łajzę, Horsemana?”. - Nie...
Przechodziłem to samo. Wszyscy się ode mnie odwrócili.
Zadzwoń, gdybyś chciał z kimś pogadać.
Mój numer to 555-555-0918.
Czasem wszystko jest do góry nogami.
A mój numer czytany do góry nogami to BIGOSSSSSS.
IVY TRAN DETEKTYWKA STREFY GASTRO
- Halo? - Diane! Jak ci idą poprawki?
Super! Normalnie płakałabym, że wszystko jest do dupy
i jestem fujarą, a nie pisarką, ale ta książka trzyma się kupy.
Kiedy skończysz trzymający się kupy sequel,
Ivy Tran II: Transcendencja?
Sama nie wiem. Chyba wolę pisać dla dorosłych.
Są lepsze tematy. Wiesz, że Eleanor Roosevelt…
- Interesujące! - Nie dokończyłam.
Wiem, właśnie to było interesujące.
Dobre.
A jeśli masz ochotę napisać książkę, którą ktokolwiek przeczyta,
zacznij pracować nad Ivy Tran II: Transformersi.
- Eleanor Roosevelt… - Interesujące!
Według gównojadów z naszego Kongresu
to jest „ustawa antykorupcyjna”.
Jakby BoJack Horseman założył T-shirt z napisem:
„Nie jestem obleśnym chujkojadem”.
Hej! Niezasłużony pocisk!
Ta przeróbka nie odpowiada standardom naszego programu.
Wybaczcie naszym graficzkom,
ale nie chciały gapić się na tego gównojada za długo,
bo to grozi wyrzygiem macicy.
- Tak? - Tu twój świetny księgowy, Gaz.
- Oraz… - Twój świetny prawnik, Chaz!
Fajnie.
Dobra wiadomość: nie zbankrutujesz przez ugodę.
A zła?
Szykuje ci się stumilionowy pozew.
- Co? - Kojarzysz z wywiadu,
jak z pogardą porównałeś się do „kserokopii kserokopii”?
Firma Xerox nie chce być kojarzona z twoim niestosownym zachowaniem.
Czyli śmierć Sarah Lynn wycenili na pięć milionów,
ale wzmianka o firmie ksero będzie kosztować sto milionów?
Tak to ująłeś, że zabrzmiało komicznie.
Ale wcale takie nie jest, bo to ogromna suma, której nie masz.
- I jak to przeprowadzimy? - À propos przeprowadzania…
Twój księgowy mówił, że sprzedajesz dom.
- Oddzwonię. - No to go sprzedałam.
- Wygląda lepiej niż na zdjęciach! - Mój dom?
- Pan to… - Sylvester Stalogier z Rocky’ego.
Chcecie zobaczyć basen, dzieciaki?
- Tak! - Kocham życie!
Sprzedałaś go?
Chłopiec z tej rozkosznej rodzinki z Ohio zagra w filmie.
Trzeba dokończyć papierkologię,
nim ogarną, że plan zdjęciowy jest w Kanadzie.
A co ze mną?
A co ja, agentka nieruchomości?
- Czekaj. - Tak?
Twoja poczta.
- I spadaj. Wszystkich dołujesz. - Ale...
APARTAMENTY POD KRÓLIKIEM
- Ja już wszystko przeniosłem. - Ja też.
W jednym dniu dostałem awans i ogarnąłem własną chatę.
- Nie wiedziałam, że mój chłopak to deska. - Racja! Bo jestem na fali.
Co teraz?
Rezydencja Chavezów, tu Jorge.
Proszę podać cel połączenia, bym mógł dostosować ton głosu.
Cześć, tu Todd. Jest mama?
Todd! Tak.
Teraz odpoczywa. Przekazać jej coś?
Niech wie, że nie muszę jej niczego udowadniać,
ale mam nową pracę i mieszkanie,
więc gdybym miał jej coś do udowodnienia,
to właśnie bym udowodnił.
To wspaniale.
I bardzo dojrzale. A ona nie chce ze mną gadać.
- Wie, że jestem deską? - Jesteś na fali.
Urządź się, to wpadniemy.
Co to miało znaczyć? Jestem w opór urządzony i dorosły!
- Chodziło o… - Nie chcę twojej aprobaty.
Przyjdźcie jutro wieczorem na moją elegancką parapetówkę
a przekonacie się.
Przyjdziemy. Przynieść coś?
Dwa krzesła!
Damy radę wyprawić imprezę, nie?
- Nie. - Muszę pracować.
Nic nie ma.
- Możesz sprawdzić? Popytać? - Sprawdzam, pytam.
- Nic dla ciebie nie ma. - Jestem spłukany i bezdomny.
Załatwię ci epizod w Stówce Tatuśka.
Ekstra. Wyślij scenariusz do Chateau Marmoset.
- Podobno jesteś spłukany. - I bezdomny.
Nie mieszkaj w drogim hotelu.
Kto mnie przyjmie?
Zostań tu i mieszkaj ze mną na zawsze!
SZAJS NA ODWYK
I przewrót. Dzieńdoberek, słoneczko!
Obudził cię nieziemski zapach zbilansowanego śniadanka?
- Mniej gadania, więcej kawy. - Się robi!
Ekspresie, ekspresuj.
Wyprałem twoje rzeczy i znalazłem ten list w jednej z kieszeni.
Korespondencyjny przyjaciel.
To tajemnicza wielbicielka czy śnieżny zabójca?
To od Hollyhock. Ale...
nie otworzę go. A jeśli napisała, że nie chce mnie znać?
Albo wywaliła ostatnio telewizor i pyta, co u ciebie.
Lepiej zadzwonię. Wtedy będę mógł wyjaśnić…
Cześć, tu Hollyhock. Nagraj się, jeśli masz sto lat.
Hej, to znowu ja.
I jego kumpel, współlokator, a od dzisiaj współpracownik!
Dostałem twój list i zamierzam go przeczytać, ale…
Dobrze usłyszeć twój głos... Nawet ten nagrany.
Zadzwoń. Mówił BoJack.
- Gotowy? - A śniadanie?
Nie mamy czasu. Nakarmisz mnie w samochodzie. W drogę!
Precyzja...
Spokojnie. Dobrze. Stójcie.
Judah, przyszedłem po poradę.
Chcę urządzić przyjęcie z klasą, by zaimponować rodzicom,
ale nie mam mebli ani dorosłych przyjaciół.
Czyżbym nie był dorosły, a może nie uznajesz mnie za przyjaciela?
To nie pora, byś wpadał w kolejną histerię.
Racja. Złożone przedsięwzięcie w ograniczonym czasie?
W takich sytuacjach pytam:
- „Co zrobiłby Todd?”. - I?
Znalazłby wolnych aktorów na liście agencji i zatrudnił ich
do roli imprezowiczów w teatralnym performansie,
zaprosił kilku znajomych dla autentyzmu i użył mebli z planu serialu.
Genialne! Mój kolejny sukces, Todd!
Do dzieła, dzieciaczki!
Dzieciaczki, ruszcie się.
Wojna.
Po co to wszystko? Dla kilku trofeów? Dla parady?
To nie dla mnie.
Może jestem tylko podstarzałym tatuśkiem, ale uważam, że wojna jest zła.
Świetna robota. Przemawiasz do naszych serc.
Fajowo tak razem pracować.
W następnym ujęciu niech Zwłoki Nr 4 pokażą tył głowy do kamery.
Mowa o tobie!
Ale się porobiło.
Cały tył głowy do kamery.
Nie mogę oddychać.
W porządku. Gramy.
Fajna garderoba.
Wspaniale zagrałeś.
Naprawdę wyglądałeś jak bezwładne zwłoki.
Kiedyś pełne pragnienia życia,
dziś przybite przez zgrozę i żal. I po co to wszystko?
Wszamiemy coś?
Bardzo bym chciał, ale zostało mi z pięć scen.
Jasne, nie ma sprawy. Widzimy się w domu.
Pewnie prosto z planu pojadę na wytworne przyjęcie Todda.
Przyjęcie Todda?
W kolejnej scenie żołnierz z USA
i rebeliant odkrywają, że urodzili się w ten sam dzień.
W Boże Narodzenie.
BoJack!
Witajcie, aktorzy.
Wcielicie się w rolę dobrze wychowanych i cywilizowanych gości na przyjęciu.
Za każdym razem, gdy zagai do was ktoś z „widowni”,
wybierzcie jedno z następujących zdań,
które ciągle mówią eleganccy dorośli:
„Zaczynam myśleć, że smartfony nas od siebie oddalają”.
- Racja. - „Tak to już jest w polityce”.
Albo: „Nie może pan ściągać butów w restauracji Applebee’s”.
- Hej! - Witaj.
Co to?
Skrzynka ulubionego energetyka z alkoholem Pickles.
U mnie już się nie przyda.
- O flak, nie mam prezentu. - Masz do wyboru
zakwas do chleba albo haiku na ziarnku ryżu zawieszone w butelce.
- Oba mogą być od nas. - Dobra.
- Nie otworzysz? - Nie mogę,
by nie stracić jej z życia.
Dzięki takim osobom pamiętamy, czemu nie pijemy.
Jak moja córka.
Kanapka. Szef kuchni zrobił ją specjalnie dla pana.
ZDECHNIJ
Czy róg wyrósł mi na łbie? Bo wszyscy się na mnie gapią.
Byłbyś najbrzydszym jednorożcem, jakiego gały widziały.
Wylaliby cię z krainy jednorożców,
bo żadna panna nie poszłaby z tobą na piankowy kotylion.
Albo wciągnąłbym cały magiczny brokat.
„Tego lata: Debilowaty Jednorożec”.
Kretyństwo. Jednorożce właśnie takie są.
Jednorożec Dewiant: Jednorożec na wiecznej wiksie.
A jego róg wygląda jak korkociąg.
Próbuje otwierać nim wino, ale na próżno,
i łazi z butelką na łbie, a wino spływa mu po ryju...
Jednorożec Dewiant. „Zwyrol wyroluje sam siebie”.
Spoko, ale lepiej niż dewiant brzmiałoby: „Hoży Jednorożec”.
W dechę! Robimy to.
Ale co?
Film. Zagrasz Hożego Jednorożca, ja to wyreżyseruję.
Ludzie nie chcą mnie teraz oglądać.
Może nie w roli Secretariata i typa wychowującego sieroty,
ale chętnie zobaczą chama
mówiącego głośno to, czego nikt z grzeczności nie powie.
To twoja szansa na powrót, znowu cię pokochają.
Hoży Jednorożec?
Bo głęboko w sercu nosi rany, nikt go nie rozumie.
To nie jego wina.
- Ludzie to w nim dojrzą. - Serio?
Pewnie! Gość krzyczy: „Ej, stary, wcale nie chcę taki być.
Że niby lubię co chwilę tryskać tęczą, bo inaczej róg mi sflaczeje?”.
- Nie wiem. - No weź, przyda ci się kasa.
Kiedy przestaniesz się zadręczać?
Teraz rzut. No rzucaj. Musisz rzucić!
- Widziałeś moją książkę? - To czytadło o sklepie?
Nie, nawet bym jej nie zauważył.
To książka dla przegrywów. Przegrywów lasek.
Wystarczy samo przegrywów. Nie musisz wyróżniać, że to dziewczyny.
Daj znać, jak ją zauważysz. Muszę wysłać poprawki wydawcy.
No to masz problem.
Przegryw laska.
- Cześć. - My na imprezę.
Mamy kwiatka.
Sekunda.
Zaczynam myśleć, że smartfony nas od siebie oddalają.
- Faktycznie! - Tak to już jest w polityce.
- Dokładnie! - Cześć, stary.
- Co jest? - My na imprezę.
Mamy kwiatka.
BoJack, nie zmuszaj mnie, żebym cię wyprosił.
- Nie zmuszam. - Wpuść nas.
- Twoja stara waży mniej. - Nie chcę scen.
Moja mama zaraz przyjdzie, nie gadaliśmy od dziesięciu lat.
Nie mogę ryzykować.
A co miałoby się stać?
Nie wiem! Z tobą zawsze coś się chrzani.
Zazwyczaj nic nie mówię, bo wiem, że nie radzisz sobie z tym gównem,
ale dzisiaj nie ryzykuję.
Jestem trzeźwy. Nic się nie stanie.
Włacha, niby co miałoby... Cholera.
Na razie.
Daliśmy trzy dychy za to zielsko.
DYSKA!! PARKING
Popełniałem błędy. I co teraz? Mam się usunąć na zawsze?
Sorry, ale to jakaś bzdura.
Odkryjesz prawdziwych przyjaciół.
Na trzeźwo musisz odciąć się od znajomych,
przy których szczałeś do fontanny na urodzinach córki.
Myślisz, że masz u nich dług, bo tolerowali cię w dołku.
Oglądanie tych porażek to dla nich przyjemność, czują się lepsi.
Rozwala ich, kiedy wychodzisz na prostą
i nie wozisz ich do klubu buchniętym vanem MOPS-u.
- Nie wiem... - A ja wiem. I wiesz, co jeszcze?
Idź tam, gdzie jest miłość.
No może.
Dlatego zrobimy Hożego Jednorożca.
Nasz film zarobi miliardy, a tym dupkom rozpiździ mózgi!
Dobrze byłoby czymś się zająć.
Właśnie o to mi chodzi!
Moja zryta mordeńko!
- W dupę, córka ma kłopoty. - Co jest?
Zahaczymy o Koziwersytet?
Koziwerek? Staram się nie rzucać w oczy, a na kampusie...
Chodzi o moją córkę!
Tylko na niej mi zależy. Dzięki niej nie piję!
- Po co ja ci tam? - Nie wierzę.
Kto był z tobą, gdy świat cię osądził i ośmieszył?
A gdy ja czegoś potrzebuję...
Dobra, wchodzę w to.
Jak by to powiedział Hoży: „Wchodzę w to?”.
Jeszcze jak, kochanie!
ŻYCIE ELEANOR ROOSEVELT
Nie... Dajesz, dajesz!
- Co to ma być, Diane? - Zrobiłam sobie przerwę!
- Znalazłeś moją książkę? - Była do dupy. Nierealistyczna.
- Przeczytałeś ją? - Czytam.
Nie przyznam się przed kumplami,
bo to czytadło dla bab i w ogóle się kupy nie trzyma.
Jak to?
Napisałaś, że akcja dzieje się w Chicago, ale Ivy mieszka w Schaumburgu.
Schaumburg, Diane? Schaumburg to nie Chicago.
Jest w obszarze…
O Boże! I co jeszcze? Evanston w Chicago?
Morton Grove w Chicago? Naperville w Chicago?
- To cała ty. - W porządku, da się to jeszcze zmienić.
Dobrze. A przy okazji
- mam jeszcze kilka pytań. - Jakich?
Kiedy Ivy powiedziała Moose, że już nie jest jej kumpelą,
ale Moose na to: „Ty jesteś moją, czy tego chcesz, czy nie”,
- to była prawda? - W sensie?
Może być tak,
że ktoś pozostaje czyimś przyjacielem, mimo że to drugie go zawiodło?
Tak, to się zdarza.
A to, że Ivy trzymała w szafce zegarek taty,
bo wiedziała, że chociaż go nie ma, to i tak ją kocha?
- To też prawdziwe? - Powieść to fikcja.
Jacha, wiem. Ale pewne fragmenty brzmiały prawdziwie, wiesz?
Wiem.
Spoko, że napisałaś książkę. Laskom się spodoba.
Na pewno tym, które mają dużo kompleksów.
- Mam nadzieję. - Kiedy druga część?
Tak pytam, gdybyś chciała, żebym wyszukał błędy.
Jeśli zacznę pisać od razu, powinna być gotowa jesienią.
- Sztos. Rzucaj. - Kurka!
- Jagger! - Może trochę ciszej?
Ja nie mogę, tata! Ty tak na serio?
- Co tu robisz? - Sprowadziłaś mnie,
lajkując zdjęcie matki z nowym chłoptasiem na plaży!
- Co? Po to przyjechaliśmy? - To była fajna fota!
Co miesiąc masz lajkować na Insta pięć moich postów i pięć postów matki.
Nakaz sądowy!
Chodźmy, bo ludzie zaczynają…
- BoJack Horseman? - Nie.
- Tak. - NieJack.
Próbowałaś zwrócić moją uwagę? No to ci się udało!
- Tato! - Nawet TMZ się dopieprzyło!
- Niszczysz mi życie! - Robisz ze mnie rogacza!
Własna córka przyprawia mi rogi!
Nawet nie wiesz, co to znaczy!
- Uważam, że cię nieźle wykolegowali. - Serio?
Rypnęli cię obuchem w łeb.
- A ty próbowałeś przeprosić. - Dzięki.
Wszyscy trują „patriarchat” to, „męskie obłapianie” tamto.
- Szacun, że się na to nie zgadzasz. - To nie tak.
Spokojnie! Mówię, że szacun. Możesz wyluzować, jesteś wśród swoich.
- Okej. - Robisz mi obciach.
To co powiesz na to?
Twój sponsorowany post dla L'Oréala wyszedł jak jawna ustawka!
Wiesz, że uwielbiam gamę produktów L'Oréal!
Czy to babski wypad, czy ubijanie masła w oborze,
L'Oréal daje mi pewność, by lśnić jak gwiazda!
Chcesz do nas wpaść? Chłopaki się podjarają, jak cię zobaczą.
- Podjarają? - Totalnie.
Dobra, spadamy.
Moja córka to złamaska. A wychowałem ją zajebiście.
Jeszcze chwila.
- Świetnie się prezentujecie! - Tak to już jest w polityce.
- Halo? - Mama źle się czuje.
Jest słaba po operacji.
Czyli nie przyjdziecie na wyrafinowane przyjęcie,
którego wcale nie wyprawiłem, żeby zrobić na was wrażenie?
Przykro mi, ale nie. Dziękujemy za zaproszenie.
Jorge, próbuję nawiązać z nią kontakt.
Wiem. I nie przestawaj.
Zaczynam myśleć, że smartfony nas od siebie oddalają.
WITAMY NA KOZIWERKU, PANIENKI!
I straciłem przytomność w basenie.
Ale Lindsay Lohan zrobiła mi usta-usta.
Do dziś twierdzi, że dzięki mnie wytrzeźwiała... tamtej nocy.
- Kto to Lindsay Lohan? - Gwiazda z dawnej epoki.
Z dawnej epoki? Jezu.
Stary, ja spadam.
Odprowadzę tylko koleżankę. Pełno zboków o tej porze.
Poważnie? Jesteś moim sponsorem.
I muszę ciągle z tobą łazić?
Wyluzuj. Zadzwonię jutro i obgadamy Jednorożca.
Baw się z kumplami.
Dobra.
- Hej! Żadnych zdjęć! Skasuj to! - Daj spokój.
Sam daj spokój. Nie będę twoją zabawną historyjką.
Dobra, sorry.
Nie powinienem tu być.
Abonent jest już niedostępny.
Co?
Napisy: Natalia Łobodzińska