NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
I tak kończy się moja seksistowska anegdotka,
którą musiałem się podzielić.
Przeleciałem grubą babkę!
Przytrzymajcie drzwi.
- Było spotkanie? - Nie, Angelo.
Zabraliśmy Daveya na urodziny w stylu lat 90.
W końcu są lata 90.
Wpadłabym. Uwielbiam lata 90. I fakt, że właśnie są.
Dyrektorka sieci nie powinna się spoufalać z radą.
Od tego masz zastępcę.
Nie podoba mi się, że imprezujesz bez mojej wiedzy.
Robiłem tylko rekonesans.
Chodzą słuchy, że jako wolna kobieta sukcesu
- jesteś wolną kobietą sukcesu. - I co?
ABC to rodzinna stacja.
Rozumiem koncept rodziny.
ROZBRYKANI
A on?
Herb...
No przepraszam.
Wiesz, co to dyskrecja?
Sprzedajemy stację Disneyowi.
Disneyowi? Bo Michaela Eisnera obchodzi, z kim sypiam?
Nie mieszaj w to Eisnera.
Michael Eisner to wyrozumiały i postępowy człowiek.
Nie chodzi o niego.
- O ciebie? - Nie...
Chcesz mnie zwolnić? Pokaż, że masz jaja i to zrób.
- Zwalniam cię. - Chwila.
- Rozbrykani nie pociągną beze mnie. - Wystarczy nam koń.
Który będzie patrzył, jak wywalacie jego kumpla?
Będziesz musiała się postarać, żeby BoJack mnie zdradził.
W porządku.
BOJACK ZABIJA
- Panie Horseman, czas na plan. - Dzięki.
- Plan Hożego Jednorożca. - Tak, wiem.
Zagrać scenę, w której penis jednorożca utyka w saksofonie
po próbie „wydymania się”?
Wiem, co to za scena.
Halo?
BoJack, mówi Angela Diaz. Już kiedyś się spotkaliśmy.
Pamiętam.
Parę miesięcy temu widziałam twój wywiad i ogarnęła mnie nostalgia.
Mnie też, za czasami przed tamtym wywiadem.
Tak, humor.
Jeśli masz wolny wieczór, przyjdź do mnie. Powspominamy przy kominku.
Chcę cię o coś prosić.
- O co? - Pewnie chciałbyś się dowiedzieć.
Musical Stephena Kinga miał premierę ze sztuką Sondheima.
Obawiałem się, że klienci zostaną skazani na Shawshank.
Judah, grasz w zespole?
Skąd to pytanie?
Zastanawiam się nad tym, od kiedy podsłuchałam,
jak Juniper mówiła o tym Stuartowi.
Wszyscy z biura idą na wasz koncert.
Nie chciałem, żebyś czuła się zobligowana.
Jesteśmy kiepscy.
Lenny! Co słychać, stary gadzie?
Mam problem. Znasz Teddy’ego Buttonsa od produkcji?
Wiem, kto to.
Ominęło mnie, że od 20 lat Teddy pokazuje kobietom swojego...
Wiem, co pokazuje.
Jesteś taka dyskretna.
- Twarda jak teflon. - Cała ja, stara patelnia.
Ktoś musi ogarnąć ten bałagan.
Ktoś bardziej profesjonalny i raczej... McAdams.
Co chcesz powiedzieć?
Poprowadź nowy, kobiecy oddział studia Turtletauba.
- Girtletaub! - Nie kichnęłam.
Girtletaub to nazwa studia.
Chcę to ogłosić, nim zrobi się głośno o Teddym. Dasz radę?
Mam zaprezentować studio moich marzeń?
Na jutro rano. Pali nam się grunt pod nogami.
Nie lepiej powoli i z rozwagą?
Wyglądam ci na żółwia?
Sprawdź box office’y.
Kompilujemy kwitki na kasiaste kazusy, że kina kochają kobiece kawałki.
Filmy z kobietą w tytule, od Zapach po Małe i Osiem.
- Pragną bardziej. Lecę po laptopa. - A twój koncert?
Mam czas. To ważna sprawa. Kiedy mężczyzna kocha...
- To co? - Kolejny tytuł do naszej listy.
Oczywiście.
KSIĄŻKARNIA
SPOTKANIE Z AUTORKĄ IVY TRAN DETEKTYWKI STREFY GASTRO
POCZĄTEK KOLEJKI
TU USIĄDZIE AUTORKA
- Hej, właśnie… - Diane.
Noszę koszulkę z napisem „Traktuj mnie jak durnia”?
Nie widzę cię, ale po tonie zgaduję, że nie.
To dlaczego moja eks traktuje mnie jak durnia?
A mówiłeś jej o koszulce?
Dostała pracę w Houston i zabiera Sonny’ego do Teksasu.
Nie może!
Może, bo przyznali jej pełną opiekę.
Super, że dostała pracę marzeń, ale jestem w dupie.
Na pewno też znajdziesz coś w Houston, a ja mogę pisać gdziekolwiek.
Nie mógłbym cię o to prosić.
Nie ma mowy o proszeniu.
Jeśli Sonny będzie mieszkał w Houston, to my też.
Dobra, w porządku. Houston. Do boju, Astros!
- Do boju... rodea! - Obyś polubiła grilla.
Oby obyło się bez kolejnej aborcji, bo słabo tam z tym tematem.
- Co? - Takie skojarzenie z Teksasem.
Sorki. Houston!
Cały dzień patrzę, jak ludzie targają za sobą walizki.
- Po co nam ciężar ciągnący nas w dół? - Potrzebujemy ubrań.
Mój pomysł to walizka z helu.
Twój bagaż będzie lżejszy od powietrza.
Czyli mama jest zbyt chora, żeby wyjść z pokoju,
ale dała radę zrobić swoją słynną zapiekankę?
Chciała cię zobaczyć, ale wieczorem rozłożył ją wirus.
Pójdę do niej.
Nie ma jej w pokoju. Poszła na zumbę!
- To zumba czy choroba? - Jest chora, ale miała nadzieję,
że latynoafrykańskie kawałki postawią ją na nogi.
To była pomyłka.
Todd! Tak naprawdę twoja mama nie poszła na zumbę.
Widzę, że stoi w oknie.
To mój manekin do przymierzania stylizacji.
Znowu kłamiesz!
Nie zeszła na kolację, bo jej wstyd.
Nie mogła się przywitać? Oddałem jej nerkę.
Dlatego tak jej źle.
Matka nie powinna zawdzięczać życia dziecku.
Gdyby tylko mogła odwrócić sytuację, uratować ci życie...
Ale niestety nie może.
Ale gdyby to było możliwe... Ale nie jest, bo jesteś zdrowy.
Ale gdybyś nie był...
Ale jesteś.
Nic się nie da zrobić.
Hej!
Jesteś tym koniem z Rozbrykanych?
Wystarczyło, że raz się przewróciłam, i jestem inwalidką.
- Coś ci poradzę, nie starzej się. - Zobaczę, co da się zrobić.
Moja 40-letnia towarzyszka obchodzi się ze mną jak z jajkiem.
Nie mogę nawet prowadzić mojego lamborghini miura.
Przykro mi.
To nieważne. Chciałam cię przeprosić.
Tak?
Za to, że w prezentacji ramówki w ’94 kazaliśmy ci tańczyć BoJacka.
Dlatego tu jestem?
Nie. Jesteś wysoki, pomóż mi ściągnąć pewne pudełko.
„Melanie, dumnie noś nowy aparat. Wyglądasz w nim odjazdowo”.
Peanutbutter?
BUTNY PIES: MOJA DROGA OD SMUTNEGO PSA DO TATUŚKA
Co to za pies? To Peanutbutter!
- Diane! - Wydałeś wspomnienia?
Wpadłem na to jakiś czas temu i załatwiłem to w jeden weekend.
- Co? - Pisarze zawsze narzekają
i założyłem, że to będzie trudne,
ale okazało się, że wręcz przeciwnie. Każdy może pisać.
Mam identyczne odczucia.
Twoja nowa książka jest świetna.
- Dzięki. - Cieszę się, Diane.
Chociaż pisanie to łatwizna,
trzeba być dumnym ze swoich osiągnięć.
- Jestem dumna. - Jak Chicago?
Zadomowiłaś już się? Studiowałem w Chicago.
W Northwestern, to nie jest w Chicago.
- Czyli jesteś już z Chicago! - Przeprowadzam się do Houston.
Tego w Nowym Jorku? To się chyba wymawia „Hosetown”.
Nie, w Teksasie. Przeprowadzam się z moim facetem.
Nieźle! Masz faceta!
- Tak... - To fantastycznie.
Opowiedz mi o nim. To pewnie fajny gość.
Najfajniejszy gość.
Miła ta jego dziewczyna, a on zdrowo wygląda.
Jaką ma pracę?
Chyba prowadzi żłobek,
ale mówi o dzieciach jak o współpracownikach,
więc nie ma pewności.
- Powinnam zejść. - Będziemy dalej próbować.
- Halo? - Słuchaj no, Helen.
Porwałam twojego syna i żądam okupu, bo go…
Następna!
„Zamorduję!”
O nie! Życiu Todda zagraża nieustraszona nieznajoma,
której głęboki i aksamitny głos koi, a zarazem napawa grozą.
Utalentowana porywaczka.
Kim jesteś i czego chcesz?
„Jestem twoim koszmarem i żądam stu brytfanek twojej słynnej zapiekanki”.
Dobrze. Dam ci wszystko!
„Bądź za godzinę pod Hyperion Street Bridge”.
- Idealnie! Dziękuję, Margo! - Przynajmniej tyle mogę zrobić.
Nakłonienie cię do kupienia tamtej gry było dla mnie początkiem zgubnej drogi,
którą kroczyłam wiele lat. Jeśli mogę zadośćuczynić winy,
może jest jeszcze nadzieja dla tej umęczonej duszy.
Dobra!
Otwórz.
Postarali się.
Dołączyli nawet twoje próbne ujęcia.
- Niesamowite. - Smutne, że nikt tego nie obejrzy.
Po twoim wywiadzie nie możemy tego sprzedać.
No tak, jasne.
To był wspaniały serial.
- Szkoda, by został zapomniany. - Może tak będzie lepiej.
Przykro mi z powodu Sarah Lynn. Była świetna.
Jej rola odejdzie w niepamięć.
Nie możemy już nic poradzić.
Napisałem pięcioletni plan na kobiece filmy.
Jest obiecujący, ale zbyt ogólny. Podaj swoją wymarzoną listę.
Nie mam jej! Nie pamiętam, o czym marzyłam.
Miałam w ogóle jakieś marzenia?
Jeśli teraz wyjdziesz, zdążysz na koncert.
Bez ciebie nie wyjdę.
Nie poświęcaj całego życia pracy,
bo kiedyś ktoś zapyta cię, czego pragniesz,
i wtedy zorientujesz się, że sam już tego nie wiesz.
- Dobrze. - Wybacz, że nie przyjdę.
Dzięki temu będę mógł spojrzeć ci w twarz.
Anal Plus na nowo montuje odcinki Bill Cosby Show.
Wycinają wszystkie sceny z Cosbym.
Nowy tytuł to Show.
Chcą zrobić coś podobnego z Rozbrykanymi.
I zatytułują to Rozchodzeni?
Każdy odcinek będzie miał osiem minut.
Idealne rozwiązanie dla dzisiejszej młodzieży z ADHD.
Troje niesfornych sierot mieszka w domu bez żadnego dorosłego.
Uczą się, że mądrość i opiekę można znaleźć wszędzie.
I o to się „rozchodzi”.
Czyli wszystko już zaplanowane.
- A ja? - Zrzeknij się tantiem.
Nikt nie obejrzy serialu, jeśli będziesz zarabiał.
- Potrzebuję pieniędzy. - Wykupimy twoją działkę.
Spłacimy cię i już nic nie będzie cię łączyć z Rozbrykanymi.
Zrób to dla Sarah Lynn.
Zasłużyła, żeby pamiętać ją tylko jako dziewczynę, którą zabiłeś?
Widziałaś te nowe odcinki?
Dobre są?
Podpisz, a już nigdy nie będziesz musiał zawracać sobie tym głowy.
Świetnie, napijmy się.
Wystarczy mi woda.
Nikogo nie nabierzesz tą butelką.
Zrobię ci porządnego drinka.
Jednego.
Wyjątkowo dużo dziś ludzi. Wszyscy z twojej pracy tu są?
Nie wszyscy.
Judah, wiadomo, że nie mówię dosłownie.
WIDZĘ PRZYSZŁOŚĆ...
CHCĘ PRZYSZŁOŚCI...
SPEKTRUM ZAUROCZEŃ
Cześć, jesteśmy Spektrum Zauroczeń.
Nasz wokalista wrócił do pracy.
- Co? - Zagramy instrumentalne wersje utworów.
Instrumentalne wersje!
Chłopcy, panny BoJacka chcecie tańczyć?
To ręce do góry A potem na tył damy
Obrót, kroczków do przodu kupę Ruszcie bioderka, a potem du...
Na koniec podciągnąć gacie I taniec BoJack już znacie!
Genialne!
Teraz już nikt nie chce tańczyć BoJacka.
Zabawne. Pamiętam, jak bałam się, że odejdziesz z serialu.
A teraz sama o to proszę.
Niby kiedy się bałaś, że odejdę?
Herb okazał się gejem i musiałeś pozwolić na zwolnienie.
- Pozwolić? - Pewnie tego nie pamiętasz.
Ćwiczyłam moją gadkę przed lustrem.
Drżałam, że przejrzysz mój blef.
Zawsze myślałem, że nie mogłem nic zrobić.
Czyli dobrze blefowałam.
- Wsadź sobie gdzieś tę durną umowę! - Podpisałeś ją!
- Przestań, idioto! - Nie!
Czemu mam ci to dać? Wszystko mi odebrałaś!
Mogłam stracić pracę. Nie masz pojęcia...
Każda głupia decyzja, całe zło, które się wydarzyło...
- To wszystko przez ciebie. - Dorośnij.
Ciągle tylko wymówki: „Gdyby nie to, gdyby nie tamto...”.
- Ale sam to sobie zgotowałeś. - Nie mogę...
Jesteśmy tu, bo zrobiliśmy to, co musieliśmy.
Co teraz musisz zrobić?
Boże...
Właśnie.
Napijesz się jeszcze?
Błagam, nie rób mu krzywdy!
Zginie, jeśli nie przywiozłaś zapiekanek.
Przywieźliśmy! Jorge, szybko!
Trzeba je było zapakować!
Nie!
Nie krzywdź go! Nie zdążyłam wszystkiego naprawić.
Zmarnowałam szansę…
Skończ to ględzenie i zapodawaj jedzenie.
W sensie zapiekanki.
Nie! Proszę!
- Mamo! - Co się dzieje?
To nie było naprawdę. Typowa toddowska błazenada!
Ale nie wiesz, co to jest.
Żona ma zawał serca.
- To aktorka Margo Martindale. - Przepraszam!
Zagrałam zbyt przekonująco. Za jakie grzechy jestem w tym tak dobra?
To zabawne, że pewne rzeczy są tak ważne.
A naprawdę nic nie jest ważne,
a jednocześnie wszystko jest najważniejsze.
To cud, że w ogóle wstajemy codziennie z łóżka.
A jednak wszyscy to robimy.
Idę do domu.
- Co robisz? - Zabieram twoją furę.
- Co? - Nie używasz jej.
Ktoś powinien mieć coś z tego żałosnego, durnego świata.
Bonus do ugody.
To też zabieram.
Nasze obrotowe stoliki „Leniwe Susan” narobiły nam kłopotów.
- Dlaczego? - Obrażały uczucia Susan.
Susan Sarandon zorganizowała nawet protest.
O nie!
Ale nie było tłumów. Wiesz, co mówią o Susan.
Są leniwe?
Rozpaczliwie się ich szuka.
Nie wiem, dlaczego znowu gadamy o mnie.
Jak ci się układa z chłopakiem?
Bardzo dobrze.
Z nim czuję się jak część „nas”.
Do tej pory zawsze to byłam „ja”, tylko że w związku.
Ma to sens?
Tak, to ma sens.
Nie zdawałam sobie z tego sprawy.
Ja zawsze staram się być „nami”, nawet gdy jest to kiepski pomysł.
Jako singiel dopiero uczę się, jak być „mną”.
Wspaniale.
Czasem próbowałaś mi coś powiedzieć,
a ja próbowałem to naprawiać albo udawać, że problemu nie ma.
To był mój błąd.
Staramy się, jak możemy.
- Powiedz mi teraz. - Co?
Jak to jest być Diane.
Dobra. Gdy jesteś Diane,
twoje życie przypomina puzzle.
Poskładane z różnych kompletów.
Crossoverowe puzzle?
Właśnie tak.
Twoje życie to puzzle, które do siebie nie pasują.
Trudna układanka.
Ale w końcu zaczynasz myśleć, że taki jesteś.
Ty jesteś puzzlem, który nie pasuje.
Tak długo żyjesz z tą myślą, że czujesz się z nią jak w domu.
Pewnego dnia ze zdumieniem odkrywasz, że już tego nie czujesz.
Na początku jesteś nieufny.
Ale powoli nabierasz zaufania.
Chyba nie powinnam tego mówić byłemu mężowi.
Nie.
- Naprawdę się cieszę. - To zabawne.
Gdybyśmy poznali się teraz, wszystko potoczyłoby się inaczej.
Ale gdybyśmy nie poznali się wcześniej,
nie stalibyśmy się takimi osobami.
Racja.
Dwojgiem równie doświadczonych pisarzy.
POGOTOWIE
Miała pani atak paniki.
Zalecam unikanie stresujących sytuacji, takich jak...
pozorowane porwania pod mostem.
Czas wypełnić papierki!
Wygląda pan na gościa, który lubi niepotrzebną biurokrację.
Bardzo lubię.
Pod tym mostem kręcili Grease?
- Tak. - Miło.
Todd, przepraszam.
Wiem, że nie chciałaś...
Myślałam, że dobrze robię, wyrzucając cię z domu.
Miałeś 18 lat i rzuciłeś szkołę.
Jarałeś i chodziłeś w japonkach.
- Nie myłeś się. - Nie musisz wymieniać.
Chciałam, żebyś dorósł, a nie odszedł na zawsze.
Ale czas mijał, a ja nie potrafiłam tego naprawić.
Dorosłem, więc twój plan zadziałał.
Tak długo nie miałem mamy, że już jej nie potrzebuję.
To co teraz zrobimy?
Mam jeden pomysł.
- Jaki? - Kostium robota, taki jak z Obcego,
tylko dla dzieci, żeby mogły robić dorosłe rzeczy!
- Brzmi niebezpiecznie. - Pewnie tak.
Może roboty byłyby zasilane energią
generowaną przez ssanie smoczków?
Mądre! Niemowlaki uwielbiają ssać, marnuje się tyle dobrej energii.
I tak zamknął się krąg historii.
Wszystkie zwroty akcji były częścią pięknego arrasu,
wielkiej misji odnowienia więzi między matką i jej synem.
To wspaniała historia, ale zabiła pani sporo ludzi.
- Margo Martindale, idzie pani do wię... - Moment!
Nie może iść do więzienia, zanim nie zagra w moim filmie.
Reżyserka indie Nicole Holofcener?
Trudno mi uwierzyć, że Margo Martindale nigdy u pani nie zagrała.
To prawda. Chcę ją obsadzić w roli matki studiującego poety,
który ma romans z Catherine Keener. Tytuł filmu to Kolokwium z wojny.
Mogę zagrać, panie sędzio?
Cholera, zapowiada się świetnie.
Dobra, jest pani wolna.
No szybko, otwieraj się!
Gdzie te durne...
Dlaczego wszystko jest takie trudne?
Było się nie stawiać, drzwi.
Todd! Już dawno nie pływaliśmy.
Masakra.
WÓDKA
Dzień dobry.
Kto tu zostawił te tabsy?
Judah, miałeś wolny wieczór! Ale masz długie włosy.
Wolę być tutaj.
No wiem.
Uznasz mnie za idiotkę, jeśli odrzucę ofertę Turtletauba?
Nigdy nie uznałbym cię za idiotkę.
Lista, którą tworzymy...
Moglibyśmy zebrać inwestorów i zrobić to po swojemu.
O tym biznesie wiem jedno.
Princess Carolyn potrafi zrobić wszystko sama.
Nie całkiem sama.
Tak...
Mam nianię do 23.00. Możemy jeszcze popracować?
- Jak mogę pomóc? - Zagraj mi jakąś swoją piosenkę.
Dążę do precyzji
Chcę wprost wyrazić swoje myśli
Nigdy nie mówię tego, co nieprawdą jest
Więc uwierz, gdy powiem, że kocham cię
Nie piszę dobrych piosenek
Nie znam metafor i rymów
Wystarczy, że opiszę to, co wiem
A wiem tylko to, że kocham cię
Uwierz, gdy powiem...
Kocham cię, Princess Carolyn.
ROZBRYKANI MATERIAŁY DODATKOWE
Z czego się tak cieszysz?
PRÓBNE UJĘCIA BOJACKA
BoJack Horseman, wzrost 1,95 m.
Możesz zaczynać.
Kanapka z musztardą? Nawet sieroty mają swoją godność.
To kwestia Ethana.
Faktycznie.
Sieroty, co?
Czym mam was karmić?
Czekaj. Stresujesz się, odłóż scenariusz.
Odegramy scenę z filmu, który każesz mi w kółko oglądać.
Odpowiedz za tego szympansa, Tino.
Mickey, coś ci się pomyliło.
To gdzie się podziały banany?
Szympans już jest trupem, Tino. Bonobo też.
Robisz z siebie małpę?
Nie mogę tak dłużej! To marmozeta!
Idealnie. Teraz popatrz w czerwoną lampkę.
Czym mam was karmić? Mam musztardę.
Kanapka z musztardą?
Nawet sieroty mają swoją godność.
Przecież nie dam wam martini.
Wiem! Mam oliwki.
Jednak nie.
- Super. - Serio? Było dobrze?
Zapnij pasy, twoje życie właśnie się zaczyna.
Napisy: Natalia Łobodzińska