(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
นั่นอะไร
น่าจะเป็นดอกไฮเดรนเยียนะ
เขาชอบดอกไม้พรรค์นี้ด้วยเหรอ
อาจจะไม่ เขาไม่ชอบอะไรทั้งนั้น
สวัสดี โบแจ๊ค
ขอบคุณที่ต้อนรับครับ แม่
ลูกเป็นแขกผู้มีเกียรตินี่
ทุกคน โบแจ๊คมาแล้ว
เฮ่ เพื่อน มานี่สิ
- ผมให้ - ต้นไม้
ดีเหมือนกัน บ้านจะได้มีเศษดิน
มาได้จังหวะพอดี โบแจ๊ค
มีนกบินเข้ามาทางหน้าต่างน่ะ
เราต้องวิ่งวุ่นไล่จับกันทั่วบ้าน
ใช่ ตื่นแต่เช้า จับหนอนก่อนใคร
ให้ตายสิ พลิ้วยิ่งกว่า ไคโยตีไล่จับกระต่าย
โทรศัพท์ครับ คุณนายฮอร์สแมน
ขอบใจ พ่อบ้าน
- นั่นแซก บราฟฟ์เหรอครับ - ใครเหรอ
แซก บราฟฟ์ ผู้กำกับหนังอินดี้ เพื่อนของโดนัลด์ เฟสัน
- พ่อบ้านของแม่น่ะเหรอ - ยินดีรับใช้ครับ
ผมเคยเป็นเพื่อนกับโดนัลด์จริงๆ ครับ
เขาเป็นคนที่สุดยอดมาก
- พ่อบ้าน - โทษทีครับ โทรศัพท์คุณ
เดี๋ยวฉันรับในห้องครัว
โบแจ๊ค ช่วยทำตัว ให้เป็นประโยชน์บ้างก็ดีนะ
จับนกน่ะ
ฮัลโหล คุณนี่เอง
โอเค พอกันที
ไอ้หอก...
ดิ่งลงต่ำขนาดนั้น
เธอคงเป็นเรตติ้งของเรื่อง "เวโรนิกาส์โคลเส็ต"
ตอนที่ย้ายมาฉายวันจันทร์แน่ๆ
ตลกไล่แขกจริงๆ วันจันทร์ใครจะขำออก
บีเจ ในที่สุดคุณก็มา ร่วมงานเลี้ยงมื้อค่ำของเรา
ใช่ ผมฝันแบบนี้มานานแล้ว ฝันว่าผมกินมื้อค่ำกับ
คนที่จากไปแล้วก็คิดว่า "ผมน่าจะทำแบบนี้นะ"
แล้วผมก็มา
เราต้องขนาบจากทางซ้าย
สวัสดี แครกเกอร์แจ็ก
นั่นคือชื่อที่เขียนไว้บนกางเกงในฉัน
คุณลุงที่ผมไม่เคยเจอ และไม่เคยเอาดีได้อย่างเขา
เอาละ ทหาร พร้อมนะ เล็ง
เฮ่ ไง เพื่อน
เฮ่ คอร์ดูรอย ดีใจที่ได้...
ยังรู้สึกแปลกๆ เหรอ เพราะครั้งที่แล้วนายเห็นฉันโป๊
ตอนผูกคอด้วยที่ชาร์จไอโฟน ถือเลมอนหนึ่งลูกแถมจู๋ตั้งโด่
แม้ว่าฉันจะตายในรถบ้าน มาเป็นชั่วโมงแล้ว
ใช่
นายควรจะลืมๆ ได้แล้ว เพื่อน
- นี่มัน พอได้แล้ว - โทษที
ลืมไปว่าฉันอยู่ที่ไหน
- นี่ช่วยได้ไหม - ยัยหนูนี่ความคิดเข้าท่า
เราจะโยนบ่วงจับเธอ แล้วใช้เหล็กเขี่ยไฟไล่เธอ
- ได้ ให้มันรู้ซะบ้าง - จับเธอ เอาให้เข็ด
ต้อนเข้าไปในครัว
เจอนี่หน่อย
- เอาละ - ไป
ดีๆ โบแจ๊ครังแกนก เยี่ยมเลย
พูดถึงเรื่องไร้ประโยชน์
ผัวฉันนี่มาช้าจริงๆ เราจะกินกันเลย ไม่ต้องรอเขา
เขาจะมาถึงก่อนการแสดงใช่ไหม
เขาควรจะมาให้ทัน
ส่วนตอนนี้ เราไปที่ห้องกินข้าวกันได้แล้ว
ก่อนที่อาหารจะเย็น เหมือนวิธีการเลี้ยงลูกของฉัน
ของฉันน่าจะเป็น...
ตอนที่มีคนขอลายเซ็นครั้งแรก
- จริงเหรอ - ว้าว
ฉันเขียนชื่อตัวเองไม่เป็นด้วยซ้ำ
ฉันก็เลยเขียนหวัดมั่วๆ ไป
- น้ำครับ - ขอบใจ แซก บราฟฟ์
เรามีโอกาสแจกลายเซ็น ครั้งแรกแค่ครั้งเดียว นึกออกไหม
ครั้งที่สองจะกลายเป็นหน้าที่ ครั้งที่สามจะกลายเป็นงานที่น่าเบื่อ
แต่ครั้งแรกเนี่ย ครั้งแรก...
เฮ่ นั่นอะไร
โอเค ตาฉัน
ของฉันคือตอนที่เซ็นชื่อในช่องว่าง เพื่อไปเป็นทหารเกณฑ์
พร้อมร้องเพลง "ลอลลี่ป๊อป" ในการแสดงชุดใหญ่หลังจากนี้หรือยัง
ไม่ แม่ แม่ก็รู้ว่า ผมอยู่ไม่ถึงช่วงแสดง
ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าการเป็นทหาร จะทำให้เจอเรื่องร้ายที่สุดสองเรื่อง
สองเรื่องเหรอ ไม่รู้ว่าเลือกได้สองเรื่อง
คอร์ดูรอย เรากำลังคุยกัน นี่ไม่ใช่โจทย์
ถ้างั้น ผมมีสามเรื่อง
ไม่ สามเยอะเกิน
เรื่องที่แย่ที่สุดคือการบอกลาแม่
กับการเห็นกระสุนเจาะหัวนายพลของผม
ก่อนที่มันจะเจาะเข้าหัวผมเอง
อย่างน้อยคุณก็ตายทันทีนะ
ผมยังได้ยินเสียงหยดของยา ในสายน้ำเกลือตอนผมเป็นมะเร็งอยู่เลย
ติ๋งๆ
- แล้วคุณล่ะ โบแจ๊ค - อะไร
เรื่องดีที่สุด แย่ที่สุด เรื่องของคุณ
เรื่องที่แย่ที่สุดของผมคงเป็น...
ก่อนที่ผมจะมาที่นี่ มั้ง
ผมไปที่บ้านแอนเจลา ดีแอซ
มีใครรู้สึกว่าน้ำรสชาติ เหมือนคลอรีนบ้างไหม
เฮ่ บราฟฟ์ เปลี่ยนน้ำให้หน่อยได้ไหม
ได้เลยครับ คุณฮอร์สแมน
แครกเกอร์แจ็ก คิดว่าความตายของคุณมีความหมายไหม
เพราะว่าคุณตาย เพื่อรับใช้เป้าหมายที่ใหญ่กว่า
- สูญเปล่า - แน่นอน มันมีความหมาย
คำถามมันใหญ่เกินกว่า ทหารตัวเล็กๆ อย่างฉันจะตอบได้
พี่ชายฉันได้ทำการเสียสละ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
- เพราะบางทีผมก็สงสัยว่า... - เนี่ย ผมติดใจตรงนี้
พอเราให้ค่ากับการเสียสละ
- การสูญเสีย ความเจ็บปวด... - โบแจ๊ค อย่าเปิดประเด็นนี้อีก
พอเราโตมากับบ้านที่ถือคติแบบนั้น
เราก็ได้รับการปลูกฝังความคิดที่ว่า การหาความสุขเป็นเรื่องเห็นแก่ตัว
แต่การเสียสละไม่มีความหมายอะไร
- มีสิ - เสียสละเหรอ
เพื่อรับใช้เป้าหมายที่ใหญ่กว่า อาจจะใช่ แต่มันมีคุณค่าในตัวเองเหรอ
- มันมีความหมายอะไร - มาก
การเสียสละเป็นสิ่งที่ดี
ต้องดีสิ เพราะหนูเสียสละมามาก และหนูโคตรเจ๋ง
เธอเคยเสียสละอะไรบ้าง
หนูเสียสละทุกอย่าง
เสียสละทั้งชีวิต
เธอตายขณะที่กำลังเมาสุดเหวี่ยง
หนูไม่ได้พูดถึงการตายของหนู
หนูกำลังพูดถึงชีวิตหนู หนูเสียสละทั้งชีวิต
ถ้าต้องพูดถึงทั้งชีวิตของทุกคน เราคงต้องอยู่นี่ทั้งคืน
โจทย์คือ "เรื่องดีและแย่ที่สุด" ไม่ใช่ "ทุกเรื่องที่เคยเกิดขึ้น"
โอเค เรื่องที่แย่ที่สุด
ทัวร์คอนเสิร์ต "สาวมั่นเปิดบริสุทธิ์" ปี 2007
ผู้จัดการส่วนตัวปล่อยภาพโป๊ของหนู เพื่อให้มีคิวคอนเสิร์ตมากขึ้น
แม่คอยจิกเวลาที่หนูทานแป้งทุกที นรกชัดๆ
แต่มันทำให้หนูได้แสดงคอนเสิร์ต ที่แฟนคลับนับล้านไม่มีวันลืม
นั่นแหละที่มีคุณค่า
ไม่ มันคือความรู้สึกฟินที่เธอใฝ่หา
- ไม่ใช่ซะหน่อย - คิดเหรอว่าการร้องเพลงบนเวที
เทียบเท่ากับการที่เขาตาย เพื่อช่วยคนในค่ายกักกัน
อย่าเอาแอปเปิล มาเปรียบเทียบกับเอาชวิทซ์
เฮิร์บ บอกพวกเขา
มันมีความหมายนะ งานที่เราทำ ความสุขที่เรามอบให้
มันต้องมีความหมายสิ ใช่ไหม
แน่นอน ฉันเคยคิดอย่างนั้น เคยเชื่อสุดใจ
เหลือซีรีส์แค่ตอนเดียว ที่ชื่อว่า "ติดพายุที่สนามบิน
คืนก่อนการแข่งเต้นชิงแชมป์ นักแสดงรับเชิญ เกรกอรี ไฮนส์"
ฉันก็จะได้รางวัลเอ็มมี่แล้ว
แล้วฉันก็สูญเสียทุกอย่าง
ไม่มีใครเห็นจริงๆ เหรอว่าหลังคารั่ว
โอเค เดี๋ยวเอาถังมารอง
- มันหยดใส่ผม - งั้นลูกก็ต้องถือถังรองน้ำ
แต่มันแปลกตรงที่...
ผมได้เป็นตัวเองจริงๆ หลังจากที่ผมถูกไล่ออก
ผมเปิดตัวว่าเป็นเกย์ ผมเป็นอิสระ เป็นตัวเองอย่างแท้จริง
แล้วการเป็นตัวเองมันเกี่ยวอะไร
ตอนที่ฉันเลิกปกปิดตัวตน ฉันก็ค้นพบความสงบ
นั่นคือตอนที่ฉันอยากทำงานการกุศล
- ผมถามหน่อยสิ เฮิร์บ - ทำไมคนชอบพูดแบบนั้น
ถ้านายถามแบบนั้นก็แปลว่าถามได้ และนายก็เพิ่งถามมา
ใช่ ทำไมเวลาจะถามอะไรต้องบอกก่อน
ใช่ คำถามพวกนี้มันยังไง ทูลถามกษัตริย์เหรอ
พบกับราชาและราชินีปุจฉา แห่งเกาะช่างถาม
ผมถามได้ไหมว่าเป็นยังไงบ้าง
ดีมาก ขอบใจ
ผมยังไม่ได้ถามนะ ผมถามว่าผมขอถามได้ไหม
คุณมีความสุขกับการทำงานการกุศลไหม
ความสุขอย่างลึกซึ้งจริงๆ
มันทำให้ความสุขเรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องเล็กไปเลย
งั้นก็ไม่นับ ถ้าคุณมีความสุข คุณก็ยังนึกถึงตัวเอง
มันจะเป็นสิ่งที่ดี ก็ต่อเมื่อคุณไม่นึกถึงตัวเอง
ใครเป็นคนตั้งกฎ ฉันช่วยคนนะ
มีคนแคร์ด้วยเหรอว่า มันทำให้ฉันรู้สึกดีด้วยหรือเปล่า
การรู้สึกดีโดยเนื้อแท้ คือการเห็นแก่ตัว
ถ้าผมมอบชีวิตให้พระเยซู เดินทางนั้นจริงๆ นะ
ไม่ต้องมาพูดเรื่องศาสนาในบ้านฉัน
ถ้าผมไม่พยายามที่จะรู้สึกดี และรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ
มองหาความสุขสุดยอดตลอดเวลาก็คงดี นั่นคือเรื่องที่แย่ที่สุดของผม
หนึ่งในสามเรื่องที่แย่ที่สุด เดี๋ยวนะ จริงๆ ผมมีสี่เรื่อง
การที่ฉันเจอศพนายในรถบ้าน ติดห้าอันดับเรื่องแย่ของฉันเลย
ไร้สาระ
หนูทำหลายสิ่งหลายอย่าง เพื่อคนหลายคน หนูไม่ใช่คนเลว
ก็ไม่มีใครว่าเธอเป็นคนเลวนี่ ซาราห์ ลินน์
คุณนั่นแหละ พวกคุณทุกคน
ไอ้เรื่อง "ใช้ชีวิตที่แท้จริง" "การกุศล" หรือ "ฆ่านาซี" อะไรนั่น
จริงๆ ฉันไม่เคยฆ่านาซีสักคน ฉันยิงโดนแต่พวกตัวเอง
ฉันไม่เคยปลดปล่อยค่ายไหน ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าฉันทำอะไร
มาแล้วครับ สามีคุณถึงแล้วครับ คุณนาย
เดี๋ยว พ่อมาแล้วเหรอ เขาไม่เคยมากินมื้อค่ำ
- นี่ หนูมีคำถาม - มาอีกคำถามแล้ว
มีเพลงของใครที่เคยเปิดนอกโลกบ้างไหม
มีไหม ไม่เหรอ มีแค่หนูเหรอ
หนูก็ว่างั้น
ซิงเกิลฮิตของหนู "ไม่ ไม่ ไม่ ไม่แปลว่าใช่"
ไปเปิดบนดาวอังคารโน่น
มันไม่ธรรมดา หนูจะถูกจดจำ
มันต้องมีความหมาย หนูจะ...
โทษทีที่มาช้า ฉันพลาดโชว์หรือเปล่า
- เฮ่ - มาแล้ว ให้มันได้อย่างนี้สิ
- พ่อ - ฉัน...
คุณไม่ได้พลาดอะไร เราไม่ต้องไปไหนอยู่แล้ว
ปรับตารางของทุกคน ให้ตรงกับของคุณเลยดีกว่า
ผมขอโทษแล้ว ผมรีบมาเลย
ใช่ เหมือนทุกทีแหละ มาช้า
ฉันทำงานสายตัวแทบขาด เพื่อเตรียมอาหารขึ้นโต๊ะ
ใช่ ลูกช่วยด้วย
ผมเริ่มหมดความอดทน กับการที่คุณบ่นไม่หยุดปาก
และฉันจะไม่หยุดจนกว่าเราจะ...
เอาเถอะ ก็ตายแล้วไง
ขอแทรกตรงนี้ก็แล้วกัน
- เอาไปซื้ออะไรดีๆ - ขอบคุณครับ คุณซีเคร็ตทาเรียต
- ฉันพลาดอะไรไป - เรื่องดีที่สุดและแย่ที่สุด
มีเรื่องหนึ่ง มาชูปิกชู
ตอนถูกไล่ออกจาก "ฮอร์สซินอะราวนด์" ผมคิดจะฆ่าตัวตายจริงๆ
เข้ เฮิร์บ จริงเหรอ
ใช่ แต่ฤดูกาลนั้นนิกส์เล่นดีมาก
แล้วผมก็ลุ้นว่าจะเป็นยังไง
เดี๋ยว คุณไม่ฆ่าตัวตาย
เพราะนิกส์เล่นดีในฤดูกาลนั้นเหรอ
แล้วคุณจะทำยังไง ถ้าฤดูกาลนั้นเขาเล่นไม่ดี
ไม่รู้สิ ดูเบสบอลแทนมั้ง
ให้ตายสิ ทำอะไรก็ทำให้สุดสิ
เหมือนคุณไม่อยากฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ
และผมดีใจที่ไม่ได้ทำ
เพราะสิบปีต่อมา ผมไปอยู่ที่มาชูปิกชู
และได้รู้ว่าตัวเอง ยังทำอะไรได้อีกมากมายในชีวิต
โอเค ตาฉัน
วันที่ 22 สิงหาคม ปี 1973 ฉันถูกแบนไม่ให้วิ่งตลอดชีพ
ตอนนั้นการวิ่ง เป็นสิ่งเดียวที่ฉันเข้าใจ
ถ้าฉันทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันก็ไร้ตัวตน
- นี่เรื่องแย่ที่สุดแล้วเหรอ - เรื่องที่ดีที่สุด โดดสะพาน
- พระเจ้า - บอกแล้วไงว่าอย่าพูดเรื่องศาสนา
ฉันเลือกเอง ฉันต้องกำหนดชีวิตตัวเอง
น้อยคนที่พูดได้แบบนั้น
- ไม่ - จริง
ทิวทัศน์จากเบื้องบน
แกต้องไม่เชื่อแน่
พระเจ้า
- คงเป็นเพราะผมว่ายน้ำก่อนมา - ลูกว่ายน้ำเหรอ
ใช่ ผม...
- ผมว่ายน้ำตอนไหนนะ - ไม่ต้องคิด
- เรื่องที่ดีที่สุดของแกล่ะ - ไม่รู้สิ
ปีที่ผ่านมา ผมรับงานสอนหนังสือ
และมีนักศึกษาคนหนึ่ง ที่มีปัญหาหนักมาก
เขาก้าวผ่านมันไปไม่ได้จริงๆ
แล้วไง ลูกช่วยให้เขาแสดงดีขึ้นเหรอ เพื่อนักเรียนของลูกเหรอ
นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุด ในชีวิตแล้วเหรอ
ไม่รู้สิ ผมคิดอะไรได้ก็พูด
ผมไม่รู้ว่า จะโดนจับมาคุยเรื่องพวกนี้
ไม่เอาน่า เพื่อน โมเมนต์นั้นมันพิเศษยังไง
ผมรู้สึกดีที่ได้ช่วยใครสักคน ทำอะไรสักอย่าง
เนี่ย ช่วยคนอื่น อย่างที่ผมบอก
เขาชอบทำเพราะมันรู้สึกดี อย่างที่ผมบอก
ฉันชอบเพราะมันทำให้นึกถึงสมัยหนุ่มๆ ตอนที่เพิ่งเริ่มเข้าวงการ
คุณกับผม ไร้จุดหมาย ตระเวนตามเวทีเดี่ยวไมค์
พยายามหาลู่ทาง ผมว่า...
- นั่นคือเรื่องที่ดีที่สุด - จริงเหรอ
เอาละ จะเริ่มการแสดงได้หรือยัง
- ลุยเลย - เอาเลย
โอเค ดีใจที่ได้เจอทุกคน
คุณไม่มาเหรอ
นี่เป็นตอนที่ฉันตื่นขึ้นทุกที
ทุกคนแห่ไปดูการแสดง
แซก บราฟฟ์พูดว่า "ขอแทรกนิดนึงครับ"
ทั้งที่เขาเก็บจานฉันจากมุมอื่นก็ได้
- แล้วฉันก็ตื่น - โอเค
เจอกันคราวหน้า
ขอแทรกนิดนึงครับ
สวัสดี ทุกท่าน เชิญนั่งก่อนครับ
เราจัดการแสดงในค่ำคืนนี้ เพื่อเป็นเกียรติแก่โบแจ๊ค ฮอร์สแมน
ว่าไง จะเริ่มกันได้หรือยังครับ
เริ่มกันเลย คนที่จะมาเปิดโชว์คืนนี้ ไม่ต้องแนะนำอะไรมาก
แต่ผมก็จะแนะนำเธออยู่ดี
หนุ่มสาวทุกท่าน หนึ่งเดียวคนนี้ ซาราห์ ลินน์
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ
ฉันขอมอบการแสดงคืนนี้ให้กับ ผู้มีเกียรติของเรา โบแจ๊ค ฮอร์สแมน
ซาราห์ ลินน์ ฉันขอโทษจริงๆ สำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอ
กับเรา ฉันควรปกป้องเธอ
โบแจ๊ค คิวของฉัน
ใช่ นั่นสิ โทษที
ชีวิตคือการแสดงไม่รู้จบ พี่ชาย
มีเพียงรายละเอียดเล็กๆ ที่จบลง
บทเกริ่นนำยาวนานทั้งชีวิต แต่การแสดงนั้นแสนสั้น
เมื่อคุณมีเพื่อนและครอบครัว
คุณพยายามใช้ชีวิต เล่นตามบทโดยไม่คิด
หน้าคุณถูกสกรีนบนเสื้อ ถูกวางไว้บนหิ้ง
ขึ้นป้ายใหญ่โต สูงถึงพันฟุต
อย่าหยุดเต้น อย่าหยุดเต้นรำ
จนกว่าจะปิดม่าน
การแสดงคือชีวิตที่ไม่รู้จบ แน่นอน
เงาที่ยังอยู่แม้ว่าเราจะไม่อยู่
การดิ้นรนพยายาม จะมีความหมายอะไร พี่ม้า
จบชีวิต แต่ยังทิ้งร่องรอยไว้เบื้องหลัง
เสียงพูดคุยจางหาย ผู้คนแยกย้าย
หัวเข็มเคลื่อนลง บทเพลงเริ่มต้น
เพลงที่คุณเคยสอนตอนที่ฉันยังเด็ก
อย่าหยุดเต้น
อย่าหยุดเต้นรำ
ซาราห์ ลินน์
โอเค เขาคนนี้มาพร้อมการแสดง ห้อยโหนที่บอกเล่าเรื่องราว
เพื่อนของคุณและผม กับกายกรรมปลิดชีพ
คอร์ดูรอย แจ็กสัน แจ็กสัน
- ซาราห์ ลินน์ไปไหน - ดื่มด่ำกับการแสดงสิ
- ประตูนี่พาไปไหน - นั่งก่อน เพื่อน เดี๋ยวถึงตาคุณ
- ไม่ คุณต้องบอกผม - ระวัง
นั่นคือตอนจบซีรีส์ ของคอร์ดูรอย แจ็กสัน แจ็กสัน
ลงมานั่งข้างหน้าได้ไหม
เพื่อความต่อเนื่องของการแสดง
ลำดับต่อไป คุณรู้จักเขา คุณรักเขา
ขอเสียงต้อนรับอย่างอบอุ่น เอาให้สุดเสียง
- เฮ่ อยากสูบบุหรี่ไหม - แซก บราฟฟ์
ครับ ออกไปข้างนอกกัน
เป็นเกียรติครับ เป็นเกียรติ
อีกฟากหนึ่งของประตูนั่นมีอะไร
หมอนั่นกล้ามาก คนที่มีเคราน่ะ เฮิร์บใช่ไหม
ครับ เฮิร์บ
เขาบอกว่าพบความสงบ เพราะมาชูปิกชูเหรอ
- ฉันไม่เชื่อ - ไม่รู้สิ ผมเชื่อเขานะ
สาบานได้เลย ทุกคนในห้องนั้น
ถ้ากลับไปได้ก็อยากกลับไปทั้งนั้น
สงบเหรอ มันคือการหลอกตัวเอง ให้เชื่ออะไรสักอย่าง
- เชื่ออะไร - เชื่อว่าชีวิตมีความหมาย
เชื่อว่าถ้าเราทำสิ่งที่ควรทำ เต้นแร้งเต้นกา
เราจะได้รับ ของขวัญส่งท้ายเล็กๆ น้อยๆ
ประกาศนียบัตรอัดกรอบที่เขียนว่า "ยินดีด้วย แกพบความสงบแล้ว"
- แบบนั้นก็โอเคนะ - แต่รู้อะไรไหม
เวลาที่คนพวกนั้นใช้ไป
พยายามทำสิ่งดีๆ หรือช่วยคน พยายามเป็นอะไรสักอย่าง
ฉันไม่ทำเรื่องห่าเหวพวกนั้น แต่ฉันก็มาอยู่ตรงนี้เหมือนพวกเขา
พ่อเคยเป็นนักวิ่งที่เร็วที่สุดในโลก แรงบันดาลใจของคนนับล้าน
แต่ฉันก็ต้องมาอยู่ตรงนี้ เหมือนแก
แล้วถ้าย้อนกลับไปได้ พ่ออยากเปลี่ยนอะไร
เปลี่ยนอะไรเหรอ ฉันคงไม่แคร์อะไรมากนัก
แคร์เรื่องอะไร การแข่งขันเหรอ
ทุกเรื่อง
ฉันรู้ว่าบทนี้มันอาจจะงงๆ เพราะฉันคือซีเคร็ตทาเรียต
และฉันเป็นพ่อแกด้วย ไม่รู้ทำไม
แต่พูดในฐานะพ่อนะ ฉันอยากให้แกรู้ว่าฉันแคร์นะ
ไม่ พ่อไม่เคยแคร์ พ่อคิดถึงแต่หนังสือของพ่อ
พ่อคิดแต่ว่าจะเมา
บอกทุกคนว่าชีวิตเศร้าขนาดไหน
แต่พ่อไม่ได้แคร์
แกคิดว่าฉันไม่แคร์ เพราะฉันสร้างกำแพง
แค่ฉันแคร์มาก โบแจ๊ค
ฉันแคร์ทั้งแก และแม่แก
ฉันอยากให้แกเคารพฉัน อยากให้แกรักฉัน
ฉันกลัวว่าแกจะรู้เรื่องนี้
ฉันแคร์มาก
น่าเสียดายที่เราไม่เคย คุยกันแบบนี้ในชีวิตจริง
มันคงช่วยอะไรได้มาก
อย่างน้อยตอนนี้เราก็มีโอกาส ก่อนที่ผมจะตื่น
ตื่นเหรอ แกไม่เข้าใจใช่ไหม
เข้าใจอะไร
ความสูญเสียคือศิลปะ
ที่ผู้จากไปและผู้ที่ยังอยู่ ร่วมกันสร้างมันขึ้นมา
เราเต้นรำกับเงาของผู้จากไป
- คิดได้ดังนั้น ผมขอเสนอ... - หยุดการแสดง
- ขอโทษนะครับ - เกิดอะไรขึ้น
คุณเสียมารยาทมาก ผมกำลังจะโชว์สเกตลีลา
- ใจเย็น ไอ้ลูกชาย - ใช่ ทำไมไม่ไปนั่งที่ แล้ว...
- ไม่ - ไม่นะ ขอร้องละ
ผมยังไม่พร้อม ผมยังไม่ได้กำกับ "แบ็กดราฟท์" เวอร์ชั่นรีเมก
"แบ็กดราฟท์ กำกับโดยแซก บราฟฟ์"
ผมยังเขียนบันทึกไม่จบ
"ผมเริ่มจากคำว่าแซก และทำให้ต้องโลกต้องบราฟฟ์"
ผมยังไม่ได้จดลิขสิทธิ์
แพนเค้กสามชั้นที่ชื่อว่า "มื้อเช้าห่าลงที่ร้านเชกแช็ก"
คนที่ชอบแฮชบราวน์แต่ไม่มีเงิน ติดแฮกแท็ก "แซกสแน็กส์"
ได้เงินคืนทันทีด้วยแอปของบราฟฟ์
ผมต้องตื่น ผมจะอยู่ที่นี่ไม่ได้
นั่นสิ ทุกอย่างเป็นเรื่องของลูกเสมอ
- บีเจ เพื่อน - เฮิร์บ ผมมาที่นี่ได้ยังไง
แล้วผมจะรู้เหรอ
ผมงัดเข้าบ้านตัวเอง แต่มันไม่ใช่บ้านของผมอีกแล้ว
ผมเปิดบลูเรย์ "ฮอร์สซินอะราวนด์"
ใช่ๆ ผมดื่มต่อแล้วก็เจอยา
แล้วผมก็ไปว่ายน้ำ
ไม่ๆ ไม่นะ เดี๋ยวๆ ผมขึ้นจากสระ
ใช่ แล้วผมก็โทรหาไดแอน
โบแจ๊ค เราพยายามแสดงกันอยู่
แต่ผมโทรหาไดแอนแล้ว
ผมคงไม่ได้จมน้ำตาย ถ้าผมขึ้นมาโทรหาไดแอน
ผมก็ไม่ควรมาอยู่ที่นี่
ผมอยากคุยกับเธอให้จบ โทรศัพท์อยู่ไหน
เอาละ หนุ่มสาวทุกท่าน การแสดงต่อไปคือของจริงครับ
ของจริง
รีบมาดูก่อนที่เขาจะวิ่งครับ
- ไม่ หยุด - ซีเคร็ตทาเรียต
ใจเย็นๆ
โวยวายไปก็เท่านั้น
สักวันก็จะถึงคิวของลูกอยู่แล้ว
บทกวี แน่นอน ผมแต่งเอง ชื่อว่า "ทิวทัศน์ยามร่วงหล่น"
"สายลมโชยอ่อนไม่เอื้อนเอ่ยคำใด สายน้ำกรีดร้องสุดเสียง
เท้าของเขาย่ำไปมา หายใจเข้า ถอยออกมา มันถึงเวลา
เท้าดีดตัวจากสะพาน ไม่นานผืนน้ำก็รายล้อม
หลับตาสนิทแต่ยังชำเลืองมอง ทิวทัศน์ยามร่วงหล่น"
ยังไม่จบ เดี๋ยวก่อน ยังไม่จบๆ
"ลมแผ่วเบา แสงอาทิตย์ฤดูร้อน ความประเสริฐเลิศล้ำของสายน้ำ
คลื่นของมวลสารแห่งความสุข นำมาซึ่งความสงบไร้สิ่งใดทัดเทียม
คุณกำลังบิน
คุณมองเห็นสิ่งต่างๆ ชัดเจนกว่าบนพื้น
ทุกอย่างจะราบรื่น ต้องราบรื่น คุณมาไกลเกินครึ่งทางเสียแล้ว
คุณพยายามขัดขืนแรงโน้มถ่วง
จะมีอะไรมาหยุดยั้งการร่วงหล่น
ผมจะทำทุกอย่างเพื่อกลับขึ้นสู่ พื้นที่ปลอดภัยเบื้องบน"
ผมเปลี่ยนใจแล้ว
ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมไม่อยากทำ
ไม่เป็นไร
"แต่นี่คือเวลาของมัน หมดแล้วซึ่งเวรกรรม
ความเงียบกดทุกเสียงให้จมน้ำ
ก่อนก้าวกระโดด ผมควรเห็นทิวทัศน์ยามร่วงหล่น
ไม่ ผมควรนึกถึงทิวทัศน์ยามร่วงหล่น"
ค้นหาความสงบ พี่ชาย ค้นหามัน
"ผมน่าจะได้เห็นทิวทัศน์ยามร่วงหล่น"
ผมต้องไปจากที่นี่
- นี่มัน... - บีเจ คุณคิดจะไปไหน
ทำอะไรที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
กระเสือกกระสนยังไง ร่างลูกก็ยังอยู่ในสระนั่น
- ลูกก็น่าจะ... - นั่งลง
แต่ผม...
ฟังนะ บีเจ อาจจะมีคนมาเจอคุณ แล้วพยายามจะช่วย
หรืออาจจะไม่มีใครช่วย
ไม่มีใครรู้หรอก
ถามอะไรหน่อยได้ไหม
เคยมีใครได้กลับออกไป จากที่นี่บ้างไหม
บีเจ ไม่มีสถานที่อะไรทั้งนั้น
มันก็แค่สมองของคุณ ที่กำลังพบกับสิ่งที่คิดว่าจะต้องเจอ
ตอนนี้คุณทำได้แค่นั่งดูการแสดง
พี่น้องครับ พบกับเบียทริซ ฮอร์สแมน
และพี่ชายที่ยังเด็กกว่าเธอ แครกเกอร์แจ็ก
นี่คือตอนที่ยากที่สุด
ให้ตายสิ
และนี่คือตอนที่ง่ายที่สุด
เปลี่ยน เลิกกัน
ว้าว เบียทริซ ฮอร์สแมน
ทีแรกเธอจะร้องเพลงให้เราฟังคืนนี้
แต่ก็อย่างที่เห็น เธอเสียง "หาย"
โอเค พร้อมเจอนักแสดงแถวหน้าหรือยัง
ไม่
ขอเสียงต้อนรับ...
ไม่ ขอร้องล่ะ
พระเอกจาก "ฮอร์สซินอะราวนด์"
และ "โบแจ๊ค ฮอร์สแมนโชว์" "ฟิลเบิร์ต" และ "ซีเคร็ตทาเรียต"
และที่กำลังจะฉาย "ยูนิคอร์นกลัดมัน"
ลูกชายของบัตเตอร์สกอตช์และเบียทริซ
คนที่ไม่มีเมีย คนที่ไม่มีลูก เท่าที่เรารู้นะ
ตลกเดี่ยวไมโครโฟน นักแสดง
คนติดเหล้าที่ชอบสร้างปัญหา
เพลย์บอยตัวพ่อ และไอ้โง่บัดซบ
พบกับโบแจ๊ค ฮอร์สแมน
มันน่ากลัวไหม
ไม่ ไม่หรอกมั้ง
มันก็ต้องเป็นอย่างที่มันเป็น
ทุกอย่างต้องพบจุดจบ ไม่มีน้ำหยดแล้ว
เจอกันในโลกหน้า
โบแจ๊ค ไม่มีโลกหน้าแล้ว
มีแค่นี้ล่ะ
ผมต้องโทรศัพท์
ฮัลโหล
ใครก็ได้ๆ
ผมต้องการโทรศัพท์
ไดแอนๆ อยู่ไหม ไดแอน ฉันต้องการเธอ
- โบแจ๊คเหรอ - ไดแอน ขอบคุณพระเจ้า
ขอบคุณพระเจ้า ไดแอน โอเค ไดแอน เธอจะช่วยฉันใช่ไหม
ฉันโทรไปแล้ว เธอจะมาช่วยฉันไหม
โบแจ๊ค เธอโทรหาฉันทำไม ฉันอยู่ชิคาโก ฉันช่วยเธอไม่ได้
- เธอไม่ได้รับโทรศัพท์ - ใช่
- มันเข้ากล่องข้อความ - ใช่
แล้วฉันก็กลับไปที่สระ
- ไม่ทันแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว - ไม่
ฉันทำอะไรไม่ได้แล้ว โบแจ๊ค
นี่ไม่ใช่ฉันจริงๆ ที่นี่ไม่มีอะไรจริง
- แล้วฉันต้องทำยังไง - โบแจ๊ค ไม่สำคัญหรอก
ถ้ามันไม่สำคัญ อย่างน้อย ก็ขอคุยกับเธอต่อได้ไหม
โอเค
วันนี้เป็นไงบ้าง
- ก็ดี - งั้นเหรอ
อือ วันนี้ก็ดีนะ
คำบรรยายโดย ปุณณกันต์ วันแอเลาะ