NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Elindeki ne?
Sanırım ortanca.
O böyle bitkilerden hoşlanır mı ki?
Muhtemelen hayır. Hiçbir şeyden hoşlanmaz.
-Selam BoJack. -Davet ettiğin için sağ ol anne.
Sen onur konuğusun.
BoJack geldi millet.
Selam dostum! Gelsene!
-Sana aldım. -Bir bitki.
Evi kirletsin diye. Ne hoş.
BOJACK ÖLDÜRÜR
Tam vaktinde geldin BoJack.
Camdan içeri bir kuş girdi
ve kimse dışarı çıkaramıyor.
Evet, erken davrandın. Erken kalkan yol alır.
Tanrım, tavşan taklidi yapan bir çakaldan daha numaracı.
Telefon var Bayan Horseman.
Sağ ol uşak.
-Bu Zach Braff mi? -Kim?
Zach Braff. Oyuncu, bağımsız yönetmen, Donald Faison'un gerçek hayattaki dostu.
-Uşağım mı yani? -Hizmetinizdeyim!
Açıkçası gerçek hayatta Donald'la dosttum.
Şahane biridir...
-Uşak! -Pardon! Size telefon var.
Mutfakta açacağım.
BoJack, bir kez olsun işe yara da yardım et, olur mu?
Kuş konusunda.
Alo? Demek sensin.
Pekâlâ, yeter artık!
Orospunun...
Şu düşüşe baksan
pazartesiye alınan Veronica's Closet'in reytingleri
olduğunu sanırsın.
Komedi belası. Kim pazartesi günü gülmek ister ki?
BJ! Nihayet küçük matinemize katılmışsın.
Evet, sürekli ölenlerle yemek yediğim
ve "Ben de bunu yapmalıyım!" dediğim rüyayı görüyordum.
Ve işte buradayım.
Ona soldan yaklaşmalıyız.
Merhaba. Crackerjack?
Donumda öyle yazıyor!
Hiç tanışmadığım ama yine de beklentilerini karşılayamadığım dayım.
Pekâlâ asker. Hazır, nişan al...
Selam! N'aber adamım?
Selam Corduroy, seni gördüğüme...
Beni son gördüğünde çıplak olduğum,
elimde limonla iPhone şarjıyla kendimi astığım
bir saat ölü olmama rağmen penisim kalkık olduğu için garip mi hissediyorsun?
Evet.
Bunu aşman gerekiyor dostum.
-Sen... Kes şunu! -Pardon.
Bir an nerede olduğumu unuttum.
-Bu işe yarar. -Çocuk doğru söylüyor.
Kafasına bu ocak demiriyle vurabiliriz!
-Göster ona! -Tüylerini mahvet!
Mutfağa kovala!
Al bakalım!
-İşte bu! -Hadi!
Evet, BoJack bir kuşu kaçırdı. Aferin ona.
İşe yaramaz demişken
kocam geç kalacak, yemeğe onsuz başlayacağız.
Gösteri başlamadan gelir, değil mi?
Gelse iyi olur.
Bu esnada, yemekler ebeveynlik tarzım gibi soğumadan
yemek odasına geçelim.
Sanırım benimki...
İlk kez birinin imzamı istediği andı.
-Gerçekten mi? -Vay be!
Adımı yazmayı bile bilmiyordum!
Sadece çizgi çekmiştim.
-Su? -Sağ ol Zach Braff.
İlk imzanı sadece bir kez veriyorsun.
İkincisinde zorunluluk oluyor, üçüncüdeyse angarya.
Ama ilki... İlki...
Hey. Bu da ne?
Pekâlâ, sıra bende.
Benimki de askerliğe başvururken attığım imzaydı.
Büyük gösterideki "Lolipop Şarkısı"nı söylemeye hazır mısın?
Hayır, gösteriye katılamadığımı biliyorsun.
Askerliğe başvurmanın beni en kötü iki anıma götüreceğini bilmiyordum.
İki tane seçebiliyor muyduk?
Corduroy, bu bir sohbet, ödev değil.
-Öyleyse benim üç tane var. -Yok, üç fazla.
En kötü anlarım anneme veda etmek
ve bana gelmeden önce generalimin suratına giren
bir kurşunu görmekti.
En azından senin ölümün aniymiş.
Hâlâ kanser olduğum dönemdeki serumların damlama sesini duyabiliyorum.
Şıp. Şıp.
-Ya sen BoJack? -Ne?
En iyi ve en kötü anın.
Sanırım en kötü anım şey olsa gerek...
Buraya gelmeden hemen önceki anım sanırım.
Angela Diaz'ın evine gittim.
Sizin de suyunuzda klor tadı var mı?
Braff, başka bir su alabilir miyim?
Derhâl Bay Horseman.
Crackerjack, büyük bir amaca hizmet ederken ölmen
ölümünü anlamlı yapıyor mu sence?
-Kahretsin! -Elbette yapıyor.
Bunlar benim gibi küçük bir asker için büyük sorular.
Kardeşim kendini feda etti.
-Çünkü bazen merak ediyorum... -Takıldığım nokta da bu
çünkü fedakârlık, ölüm ve ızdırap düşüncelerini
-kutsallaştırınca... -BoJack, yine başlama.
Böyle bir evde büyüdüğümüzde
mutlu olmanın bencilce bir davranış olduğunu içselleştiriyoruz
ama fedakârlığın bir anlamı yok.
-Evet, var. -Fedakârlık mı?
Daha büyük bir şeye hizmet etmek için olabilir ama özünde öyle mi?
-Faydası var mı? -Çok.
Fedakârlık iyidir.
Öyle olmalı çünkü çok fazla şey feda ettim ve harika biriydim.
Sen neyi feda ettin ki?
Her şeyimi verdim.
Ömrümü verdim.
Hedonist bir âlemde öldün.
Ölümümden bahsetmiyorum.
Ömrümden bahsediyorum. Ömrümü verdim.
Herkesin ömründen bahsedersek buradan çıkamayız.
Bu En İyi ve En Kötü Anlar, Tüm Yaşananlar değil.
Peki, en kötü anım,
2007'deki Cinsel Anlamda Cüretli Bakire Turu.
Menajerim turneyi uzatmak için çıplak resimlerimi sızdırdı,
annem yediğim tüm karbonhidratların listesini çıkardı, cehennem gibiydi.
Ama bu sayede milyonlarca hayranıma unutamayacakları bir gösteri sundum.
Ve bunun bir kıymeti var.
Hayır, bu şöhret içindi.
-Değildi. -Sence sahnede şarkı söylemenle
onun kamplardan insanları kurtarırken ölmesi aynı şey mi?
Elmalarla Auschwitzleri karıştırmayalım.
Herb, anlatsana.
Yaptığımız işin, verdiğimiz neşenin kıymeti olduğunu söyle.
Olmalı, değil mi?
Bence kesinlikle öyle. Önceden buna gerçekten inanırdım.
Bir Emmy'ye, Gregory Hines'ın konuk olduğu
bir dans turnuvası arifesinde, kar fırtınasında havaalanında
mahsur kalma bölümü kadar yakındım. Sonra hepsini kaybettim.
Gerçekten sızıntıyı fark eden yok mu?
İyi, kova koyarız.
-Damlalar kafama düşüyor! -Öyleyse onu sen tutarsın.
Ama garip olan şu ki kovulana dek aslında kendim olamamışım.
Eş cinselliğimi açıkladım, özgürdüm. Açık ve net şekilde kendimdim.
Açık ve net olmanın konumuzla ilgisi ne ki?
Bir dış görünüş altında saklanmadığımda huzur bulabiliyordum.
O zaman hayırseverliğe ilgi duymaya başladım.
-Bir şey sorabilir miyim? -İnsanlar niye böyle diyor?
Soracaksan sorarsın, soracaksın da ve demin sordun zaten.
Evet, niye soruları anons ediyoruz?
Evet, bu soruları kraliyet ailesine mi soruyoruz?
Karşınızda Soru Edatı Adası'ndan Kral ve Kraliçe Sual!
Nasıl olduğunuzu sorabilir miyim?
Çok iyiyim, teşekkürler.
Henüz sormadım. "Sorabilir miyim?" diye sordum.
Hayır işlerinden haz aldın mı?
Gerçek, derin bir haz.
Hayatımdaki öbür hazları aştı.
Öyleyse sayılmaz. Haz alıyorsan özveri değildir.
Ve sadece özveriliyse sayılır.
Kuralı kim koydu? İnsanlara yardım ettim.
Benim de iyi hissetmem kimin umurunda?
İyi hissetmek bencilliktir.
Kendimi İsa'ya adasaydım, gerçekten izinden gitseydim...
Evimde dinle ilgili konuşulmasını istemiyorum.
Sürekli iyi hissetmeye çalışmasam, daha iyisini istemesem,
hep maksimum hazzı aramasam... Benim en kötü anım da buydu.
Üçünden biri yani. Bir dakika, dört tane olur mu?
Seni karavanında görmek kesinlikle en kötü beşimde.
Bu saçmalık!
Bir sürü insan için bir sürü şey yaptım! Kötü biri değildim.
Seni kötü insan olmakla suçlayan yok Sarah Lynn.
Suçluyorsunuz! Hepiniz
açık ve net olmaktan, hayır işlerinden, Nazileri öldürmekten bahsediyorsunuz.
Hiç Nazi öldürmedim, yanlışlıkla dostlarımı öldürdüm.
Hiçbir kamptan da insan kurtarmadım. Ne yaptım, ben de bilmiyorum.
Buyurun. Eşiniz geldi efendim.
Ne, babam mı geldi? Yemeğe hiç yetişemezdi.
-Hey, bir sorum var. -Bir soru daha geliyor!
Aranızdan birinin, herhangi bir şarkısı uzayda çalındı mı?
Çalınmadı mı? Sadece benimki mi? Tam düşündüğüm gibi.
Hit teklim "Hayır, Hayır, Hayır (Hayır, Evet Demektir)" Mars'ta çalındı.
Bunun kıymeti var. Hatırlanacağım.
-Bunun bir kıymeti olmalı. Ben... -Üzgünüm, geciktim. Gösteriyi kaçırdım mı?
-Selam! -Adamımız geldi!
-Baba! -Ben...
Hiçbir şey kaçırmadın. Gidecek bir yerimiz yok ya.
Niye kendimizi takvimine göre ayarlamayalım?
Özür diledim ya. Koşuyordum.
Evet, ben yemek hazırlayayım diye
kendimi parçalarken sen her zamanki gibi geç kalıyorsun.
Evet, yardımcı oldun.
Şimdi de çenen sabrımı taşırmaya başladı.
Benim de ikimiz de şey yapana dek...
Neyse. İşte buradayız.
Ben de şuraya sığışayım.
-Kendine güzel bir şeyler al. -Teşekkürler Bay Secretariat.
-Ne kaçırdım? -En İyi ve En Kötü Anlar oyunu.
Bir tane buldum! Machu Picchu.
Horsin' Around'dan ayrılınca gerçekten intihar etmeyi düşündüm.
Ha siktir Herb, sahiden mi?
Evet ama Knicks iyi bir sezon geçiriyordu, ne olacağını görmek istedim.
Ne, Knicks iyi bir sezon geçiriyor diye mi intihar etmedin?
Kötü sezon geçirseler ne yapacaktın?
Bilmem. Beyzbolla ilgilenebilirdim.
Tanrı aşkına! Niye sonunu getiremedin? Çok da intihar etmek istememişsin!
Etmediğim için mutluyum.
Çünkü on yıl sonra Machu Picchu'daydım
ve hayatta yapabileceğim daha bir sürü şey olduğunu fark ettim.
Peki, sıra bende.
22 Ağustos 1973, ömrümün sonuna dek koşmaktan men edilmiştim.
Ve koşmak benim için anlamlı olan tek şeydi.
Koşamazsam bir hiçtim.
-En kötü anın bu mu? -En iyi anım o köprüden atlamaktı.
-Tanrım. -Tanrı konusunda az önce ne demiştim?
Benim seçimimdi. Benim şartlarımda olmalıydı. Bunu herkes söyleyemez.
-Hayır. -Bu doğru.
Yukarıdaki o manzara...
İnanamazdınız.
Eyvah.
-Yüzdüğüm için olmalı. -Yüzdün mü?
Evet. Ben...
-Ne zaman yüzdüm? -Bunu düşünme.
-Bir en iyi anın var mı? -Bilmiyorum.
Geçen yıl öğretmenlik yaptım.
Çok zorlanan bir öğrencim vardı, bir türlü bu kamburdan kurtulamıyordu.
Sen de bir sahnede iyi oynamasını mı sağladın? Dersin için mi?
Hayatının en iyi anı bu muydu?
Bilmem, öylesine konuşuyordum.
Sorguya çekeceğinizi bilmiyordum.
Hadi dostum. O anı özel yapan şey neydi?
Birine yardım etmek iyi hissettirmişti.
Gördünüz mü? Birine yardım etmek.
Ama iyi hissettirdiği için hoşuna gitmiş, dediğim gibi!
Gençliğimi, yeni başladığım zamanları hatırlattığı için hoşuma gitti.
O amatör gösterilerimiz, olayları anlamaya çalışmamız. Bence...
-Bence en iyi an oydu. -Gerçekten mi?
Peki, gösteriyi başlatmaya hazır mıyız?
Hadi yapalım!
-Sizi görmek güzeldi! -Gelmiyor musun?
Genelde burada uyanırım.
Siz gösteriye gidersiniz,
Zach Braff, tabağımı başka bir açıdan alabilecekken "Uzanmamı mazur gör." der,
-sonra da uyanırım. -Pekâlâ.
Bir dahakine artık.
Uzanmamı mazur görün.
Merhaba millet! Lütfen yerlerinize oturun!
Bugünün onur konuğu BoJack Horseman!
Ne diyorsunuz? Gösteriyi başlatalım mı?
Bugün gösteriyi açacak kişiyi tanıtmaya gerek yok
ama yine de tanıtacağım.
Hanımlar ve beyler, karşınızda biricik Sarah Lynn!
Teşekkürler!
Bu geceki performansımı onur konuğu BoJack Horseman'a adamak istiyorum!
Sarah Lynn, başına gelen her şey için çok üzgünüm.
Başımıza gelen. Seni korumalıydım...
BoJack. Şu an benim anım.
Evet, elbette. Affedersin.
Hayat hiç bitmeyen bir gösteridir dostum
Ama küçük bir detay var, aslında bitiyor
Giriş müziği bir ömür kadar Ama gösteri kısa sürüyor
Ailen ve dostlarınla
Elinden geleni yapar Repliklerini sıralarsın
Yüzüne gömlek koyup mabede yatırırlar
Binlerce metre uzunluğunda Devasa tabelalar
Ve dans etmeyi bırakma Dans etmeyi bırakma
Perde kapanana dek
Gösteriler, hayat gibi hiç bitmez elbette
Sen gidince bir silüet kalır
Bu mücadelelerin ve didişmelerin Ne anlamı var ihtiyar?
Buna bir son ver de Mirasın yaşasın
Sesler kesilir Kalabalık dağılır
Bir iğne düşer Ve müzik başlar
Küçükken bana öğrettiğin bir şarkı başlar
Dans etmeyi bırakma
Sarah Lynn!
Pekâlâ, gökyüzündeki özel gösterisi için
hepimizin dostu, iplere şahane asılan
Corduroy Jackson-Jackson!
-Sarah Lynn nereye gitti? -Gösterinin keyfini çıkar.
-Bu kapı nereye açılıyor? -Otur. Sıran gelecek.
-Hayır, söylemelisin... Ne? -Dikkat et!
Corduroy Jackson-Jackson'ın gösterisinin sonuna geldik.
Oturur musun lütfen?
Gösteriye devam edelim!
Sıradaki kişiyi tanıyor, seviyorsunuz. Lütfen ona kocaman bir alkış!
-Sigara içmek ister misin? -Zach Braff!
Evet, hadi buradan çıkalım.
Onur duydum.
Kapının öteki tarafında ne var?
Şu herifin küstahlığı yok mu! Sakallı olan. Herb müydü?
Evet. Herb.
Ne yani? Huzuru mu bulmuş? Machu Picchu sayesinde mi?
-İnanmıyorum. -Bilmem. Ben inanıyorum.
Yemin ederim, dönebilecek olsak odadaki herkes döner.
Huzur mu? Kendini inandırmaya çalışıyor.
-Neye? -Hayatın bir anlamı ya da amacı olduğuna.
Doğru kutulara bakar, dans edersen
sonunda bir hediye alacağına.
"Tebrikler, huzuru buldunuz." yazan çerçeveli bir sertifika.
-Buna hayır demem. -Bak ne diyeceğim,
bunlar sürekli iyilik yapmak, yardım etmek, bir şey olmak için uğraşmış.
Hiçbirini yapmadım ama yine de onlarla aynı durumdayım.
Dünyanın en hızlı koşucusuydun. Milyonlara ilham verdin.
Ama yine de burada seninle aynı durumdayım.
Peki dönebilecek olsan farklı şeyler mi yapardın?
Ne mi yapardım? Bu kadar önemsemezdim.
Neyi? Yarışmayı mı?
Her şeyi.
Kafa karıştırıcı olduğunu biliyorum çünkü bir şekilde
hem Secretariat hem de babanım
ama baban olarak konuşacak olursam önemli olan önemsediğimi bilmen.
Yok, hiç önemsemedin. Kitabını önemsedin.
İçmeyi, herkese ne zavallı olduğunu söylemeyi önemsedin.
Bu önemsemek değil.
İnsanlarla arama duvar ördüğüm için öyle düşünüyorsun
ama çok önemsedim BoJack.
Seni, anneni.
Bana saygı duymanızı, beni sevmenizi bekledim.
Bunu öğreneceksiniz diye korkuyordum.
Çok önemsedim.
Gerçek hayatta hiç böyle konuşamamamız yazık oldu.
İyi olabilirdi.
En azından bu kez ben uyanmadan önce başardık.
Uyanmak mı? Anlamıyorsun, değil mi?
Neyi?
Ölüm, bizi terk edenler
ve geride kalanların ortak çalışmasına dayalı bir sanattır.
Yokluklarının gölgesiyle dans ederiz.
-Bunu aklınızda tutun. Karşınızda... -Gösteriyi durdurun!
-Anlayamadım. -Neler oluyor?
Kabalık ediyorsun. Patenli gösterimi yapmak üzereydim.
-Sakin ol evlat. -Evet, neden oturup...
-Hayır! -Hayır. Lütfen!
Hazır değilim. Alev Kapanı'nın yeniden çevrimini yapamadım!
Zach Braff'den Alev Kapanı!
Hatıratımı bitiremedim!
Zach ile Başlayıp Tüm Dünyayı Braff'ledim!
Zach Braff'in Shake Shack'teki Kahvaltı Yığını'nın ruhsatını alamadım!
Para sıkıntısı çeken mücver sevdalıları "Braff uygulamasıyla
Zach atıştırmalıklarında anında para üstü iadesi." diyecekti.
Uyanmalıyım. Burada olmamalıyım.
Elbette. Her şey, her zaman seninle ilgili.
-BJ, dostum... -Herb! Buraya nasıl geldim?
Ben ne bileyim?
Evime girdim. Ama artık benim evim değildi.
Horsin' Around'ın Blu-ray'ini izliyordum.
Evet, biraz daha içtim ve birkaç hap buldum.
Sonra yüzmeye gittim...
Hayır! Durun! Havuzdan çıktım.
Evet! Ve Diane'i aradım!
-Bir gösteri yapmaya çalışıyoruz. -Ama Diane'i aradım.
Diane'i arayabildiysem boğulmuş olamam.
Yani burada olmamalıyım.
O konuşmayı bitirmem gerek. Telefon nerede?
Hanımlar ve beyler, sırada gerçek bir sürpriz var.
Gerçek bir sürpriz.
Kaçmadan önce gelin ve görün.
-Hayır! Durun! -Karşınızda Secretariat!
Sakin ol. Deliye dönmek bir şeyi değiştirmez.
Bir gün başına gelecekti zaten.
Bir şiir. Bana ait elbette. Adı Yarı Yoldaki Manzara.
"Zayıf meltem hiçbir şey fısıldamıyordu Su ise çığlık atıyordu
Ayakları tahterevalli gibi olmuştu Derin nefes al, geri çekil, vakit geldi
Ayak parmakları üst geçitten ayrıldı Yakında suda sekecekti
Gözlerini kapamıştı ama sonra araladı Yarı yoldaki manzarayı görmek için"
Bitirmedim. Durun. Bitirmedim.
"Küçük bir rüzgâr, yaz güneşi Canlı ve görkemli bir nehir
Endorfinle dolu bir deniz Hiçbir şeye benzemeyen bir dinginlik
Artık uçuyorsun
Her şeyi yerdeyken gördüğünden Daha net görüyorsun
Her şey yolunda, öyle olmalı Yarı yoldayken
Yer çekiminden azadesin
Artık düşüşünü ne yavaşlatabilir ki?
Yukarıdaki güvenlik için Her şeyimi veririm"
Fikrimi değiştirdim.
Fikrimi değiştirdim. İstemiyorum.
Geçti.
"Ama buraya kadar, bunu yaptım
Sessizlik sesi boğuyor
Atlamadan önce Yarı yoldaki manzarayı görmeliydim"
Hayır! Gerçekten yolun yarısındaki manzarayı düşünmeliydim!
Huzuru bul koca adam. Bul onu.
"Keşke yarı yoldaki Manzarayı bilseydim"
Buradan çıkmalıyım!
-Neler... -Nereye gittiğini sanıyorsun?
Burada yaptıkların önemsiz.
Bağırmak ve mücadele etmek havuzdan çıkmanı sağlamaz.
-Bu yüzden... -Otur!
Ama ben...
Bak BJ, birinin seni bulup kurtarması mümkün
ama kurtarmaması da mümkün.
-Bunu bilemeyiz. -Bir şey sorabilir miyim?
Bu yerden hiç geri dönen oldu mu?
BJ, burası bir yer değil.
Yalnızca beynin böyle olması gerektiğini düşünüyor.
Şu an yapabileceğin tek şey oturup gösterinin keyfini çıkarmak.
Millet, karşınızda Beatrice Horseman
ve küçük kardeşi Crackerjack!
Bu en zor kısmı.
Tanrım.
Şimdi de en kolay kısmı.
Ben kaçtım!
Vay be! Beatrice Horseman!
Bu gece bizim için şarkı söyleyecekti
ama anlaşılan atlık yapmadan duramadı.
Pekâlâ, assolist için hazır mısınız?
Hayır.
Ve işte karşınızda...
Hayır, lütfen.
...Horsin' Around'ın,
The BoJack Horseman Show'un, Philbert'ın, Secretariat'ın ve yakında çıkacak olan
Azgın Tek Boynuzlu At'ın yıldızı!
Butterscotch ve Beatrice'in oğlu!
Kimsenin kocası ve bildiğimiz kadarıyla kimsenin babası olmayan...
Stand-up komedyeni, oyuncu...
Büyük alkolik!
Yetenekli bir yakışıklı ve aptal bir bok parçası!
Karşınızda BoJack Horseman!
Korkunç mu?
Hayır, sanmıyorum.
Tek yolu bu, anlarsın ya.
Her şeyin bir sonu olmalı, damlalar nihayet sona erdi.
Diğer tarafta görüşürüz.
BoJack, hayır. Diğer taraf diye bir şey yok.
Buraya kadar.
Durun.
Bir telefon görüşmesi yapmalıyım.
Alo?
Kimse yok mu?
Bir telefon arıyorum!
Diane! Orada mısın? Diane! Sana ihtiyacım var!
-BoJack? -Diane! Tanrı'ya şükür!
Tanrı'ya şükür Diane. Beni kurtaracaksın, değil mi?
Seni aradım ve geliyorsun.
BoJack, neden beni aradın? Şikago'da yaşıyorum, seni kurtaramam.
-Açmadın. -Evet.
-Sesli mesajla konuştum. -Evet.
Sonra da havuza geri döndüm.
-Artık çok geç. Olan oldu. -Hayır.
Yapabileceğim bir şey yok BoJack. Gerçek değilim. Bunların hiçbiri değil.
-Peki şimdi ne yapacağım? -Bir önemi yok BoJack.
Bir önemi yoksa en azından seninle telefonda konuşabilir miyim?
Olur.
Günün nasıl geçti?
-Güzel. -Öyle mi?
Evet, günüm güzel geçti.
Alt yazı çevirmeni: Faruk Berk