ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τι έχεις εκεί;
Νομίζω πως είναι ορτανσία.
Της αρέσει όμως αυτό το είδος φυτού;
Μάλλον όχι. Δεν της αρέσει τίποτα.
-Γεια σου, Μπότζακ. -Ευχαριστώ που με κάλεσες, μαμά.
Είσαι ο τιμώμενος καλεσμένος.
Ακούστε όλοι, ήρθε ο Μπότζακ.
Φιλαράκο! Έλα μέσα!
-Για σένα. -Α, ένα φυτό.
Χώμα μέσα στο σπίτι. Τι ωραία.
ΤΕΣΟΥΚΕ
Ο ΜΠΟΤΖΑΚ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
ΧΟΛΙΓΟΥ
Έφτασες πάνω στην ώρα, Μπότζακ.
Μπήκε ένα πουλί απ' το παράθυρο και δυσκολευόμαστε να το βγάλουμε.
Πολύ έξυπνη είσαι, αλλά θα πιαστείς απ' τη μύτη!
Είναι πιο σβέλτη κι από σκίουρο που σκαρφαλώνει σκαλωσιά.
Τηλέφωνο για σας, κα Χόρσμαν.
Ευχαριστώ, μπάτλερ.
-Ο Ζακ Μπραφ είναι αυτός; -Ποιος;
Ο Ζακ Μπραφ. Ηθοποιός, ανεξάρτητος σκηνοθέτης, φίλος του Ντόναλντ Φέισον;
-Τον μπάτλερ λες; -Στις υπηρεσίες σας!
Ήμουν φίλος του Ντόναλντ, πράγματι.
Είναι εντυπωσιακός...
-Μπάτλερ! -Συγγνώμη! Τηλεφώνημα για σας.
Θα μιλήσω στην κουζίνα.
Μπότζακ, κοίτα να φανείς χρήσιμος για αλλαγή, βοήθα λίγο, εντάξει;
Με το πουλί;
Εμπρός; Α, εσύ είσαι.
Εντάξει. Αυτό ήταν!
Πανάθεμα...
Με τέτοια βουτιά,
ήταν σαν την ακροαματικότητα κωμικής σειράς
που μετατέθηκε σε Δευτέρα.
Θάνατος για την κωμωδία. Ποιος γελάει Δευτέρα;
Μπι Τζέι! Κατάφερες τελικά να έρθεις στο σουαρέ μας, έτσι;
Ναι, όλο ονειρευόμουν ότι έτρωγα δείπνο
με όλους αυτούς που έφυγαν και σκέφτηκα "Πρέπει να το κάνω!"
Οπότε, ήρθα.
Να την πλευροκοπήσουμε από αριστερά.
Γεια σου. Ο Κράκερτζακ;
Έτσι λέει στα εσώρουχά μου!
Ο θείος που δεν γνώρισα κι όμως δεν μπόρεσα να τον φτάσω!
Λοιπόν, στρατιώτη. Λάβε θέση, σκόπευσε...
Γεια! Πώς πάει, μεγάλε;
Γεια, Κόρντεροϊ, χαίρομαι που...
Φρικαρισμένος επειδή με θυμάσαι γυμνό
να κρέμομαι κρατώντας ένα λεμόνι, με το πέος σε στύση,
παρότι ήμουν νεκρός στο τρέιλερ μου πάνω από μία ώρα;
-Ναι. -Πρέπει να το ξεπεράσεις, φίλε.
-Μα τι... Σταμάτα. -Αχ, συγγνώμη.
Ξέχασα για λίγο πού ήμουν.
-Θα βοηθήσει αυτό; -Σωστή σκέψη.
Να πετάξουμε τη θηλιά και να την τρομάξουμε με τη μασιά!
-Ναι! Να μάθει! -Ξεπουπούλιασέ τη!
Πήγαινέ τη στην κουζίνα!
Κι αυτή!
-Έτσι! -Δώσ' της!
Ναι, καλά, ο Μπότζακ εκφόβισε ένα πουλί. Σπουδαία τα πούπουλα.
Μιλώντας για άχρηστους,
ο σύζυγός μου άργησε, θα φάμε χωρίς αυτόν.
Θα έρθει για την παράσταση;
Το καλό που του θέλω.
Στο μεταξύ, ας περάσουμε στην τραπεζαρία
πριν το δείπνο μας γίνει τόσο κρύο όσο εγώ ως μητέρα.
Νομίζω πως για μένα ήταν η πρώτη φορά που μου ζήτησαν αυτόγραφο.
-Αλήθεια; -Φοβερό!
Δεν ήξερα ούτε πώς να γράψω!
Έκανα μια μουτζούρα!
-Νερό; -Ευχαριστώ, Ζακ Μπραφ.
Το πρώτο αυτόγραφο δίνεται μόνο μία φορά.
Τη δεύτερη φορά γίνεται υποχρέωση, την τρίτη αγγαρεία.
Αλλά την πρώτη φορά...
Τι είναι αυτό;
Εντάξει. Σειρά μου.
Η δική μου ήταν όταν υπέγραψα το έντυπο κατάταξης.
Είσαι έτοιμος να τραγουδήσεις στη μεγάλη παράσταση μετά;
Όχι. Ποτέ δεν προλαβαίνω την παράσταση.
Δεν ήξερα ότι στον στρατό θα έβρισκα τις δυο χειρότερες στιγμές μου.
Έχεις δύο; Επιτρέπεται αυτό;
Κόρντεροϊ, κουβέντα είναι, όχι αποστολή.
Τότε έχω τρεις.
Τρεις είναι πολλές.
Τα χειρότερα ήταν το αντίο στη μάνα μου
και που είδα τη σφαίρα να διαπερνά τον στρατηγό πριν πετύχει εμένα.
Τουλάχιστον πέθανες ακαριαία.
Ακόμη ακούω να πέφτουν οι σταγόνες του ορού που μου έβαζαν όταν είχα καρκίνο.
Πλιτς. Πλιτς.
-Κι εσύ, Μπότζακ; -Τι;
Καλύτερα, χειρότερα, ποια ήταν;
Μάλλον η χειρότερη στιγμή μου πρέπει να ήταν...
Ακριβώς πριν έρθω εδώ, νομίζω;
Πήγα στο σπίτι της Άντζελα Ντίαζ.
Έχει και το δικό σας νερό γεύση χλωρίνης;
Μπραφ, μου φέρνεις άλλο νερό εδώ;
Αμέσως, κε Χόρσμαν.
Κράκερτζακ, λες ο θάνατός σου να σήμαινε κάτι
επειδή συνέβη στην υπηρεσία ενός ανώτερου σκοπού;
-Μπα. -Και βέβαια κάτι σήμαινε.
Είναι μεγάλο ερώτημα για έναν μικρό στρατιώτη.
Ο αδελφός μου έκανε την ύστατη θυσία.
-Αναρωτιέμαι... -Εδώ όμως είναι που σκαλώνω,
γιατί όταν δίνουμε αξία στην ιδέα της θυσίας,
-της απώλειας... -Μπότζακ, μην αρχίζεις πάλι.
Όταν μεγαλώνουμε σ' ένα σπίτι που κάνει αυτό,
εσωτερικεύουμε την ιδέα ότι η ευτυχία είναι κάτι το εγωιστικό,
ενώ η θυσία δεν σημαίνει κάτι.
-Ναι, σημαίνει. -Η θυσία;
Στην υπηρεσία ενός μεγάλου σκοπού, ίσως, αλλά από μόνη της;
-Τι το καλό έχει; -Πολλά.
Η θυσία είναι καλή.
Πρέπει να είναι, γιατί εγώ θυσίασα ένα σωρό πράγματα και ήμουν απίθανη.
Τι θυσίασες εσύ;
Έδωσα τα πάντα.
Έδωσα όλη μου τη ζωή.
Πέθανες σε ένα ηδονιστικό ξεφάντωμα.
Δεν μιλάω για τον θάνατό μου.
Μιλάω για τη ζωή μου. Έδωσα όλη μου τη ζωή.
Αν λέμε για όλη μας τη ζωή, θα ξημερωθούμε.
Λέγεται "Καλύτερα και χειρότερα", όχι "Τα πάντα όλα".
Εντάξει, το χειρότερο:
η "Τουρνέ Σεξουαλικά Άνετης Παρθένας" του 2007.
Ο ατζέντης μου διέρρευσε γυμνά για να κλείσει κι άλλες εμφανίσεις,
η μάνα μου με κυνηγούσε κάθε φορά που έτρωγα υδατάνθρακες, ήταν κόλαση.
Αλλά έδωσε σε εκατομμύρια θαυμαστές μια παράσταση που δεν θα ξεχάσουν ποτέ.
Αυτό αξίζει κάτι.
Όχι, είναι φαντασίωσή σου.
-Δεν ήταν. -Νομίζεις ότι το να τραγουδάς
είναι ίδιο με το να πεθάνεις για την ελευθερία;
Ας μη συγκρίνουμε μήλα με Άουσβιτς.
Χερμπ, πες τους.
Σημαίνει κάτι. Η δουλειά που κάνουμε, η χαρά που δίνουμε.
Πρέπει να σημαίνει, έτσι;
Εγώ πάντως το πίστευα. Το πίστευα πραγματικά.
Απείχα μόλις ένα επεισόδιο "Παγιδευμένος σε αεροδρόμιο
παραμονή του πρωταθλήματος χορού με τον Γκρέγκορι Χάινς"
από το βραβείο Έμι.
Μετά τα έχασα όλα.
-Κανείς δεν πρόσεξε τη διαρροή; -Καλά, φέρνουμε κουβά.
-Στάζει πάνω μου! -Τότε κράτα εσύ τον κουβά.
Το αστείο είναι
ότι μόνο αφού απολύθηκα, έγινα ο εαυτός μου.
Βγήκα απ' την ντουλάπα. Ήμουν ελεύθερος. Ήμουν ο γνήσιος εαυτός μου.
Τι σχέση έχει με οτιδήποτε το να είσαι γνήσιος;
Όταν δεν κρυβόμουν πίσω από ένα προσωπείο, μπόρεσα να ηρεμήσω.
Τότε ασχολήθηκα πολύ με τη φιλανθρωπία.
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Γιατί το λένε αυτό;
Αφού ρωτάς, ναι, μπορείς και θα το κάνεις και μόλις το έκανες.
Ναι, γιατί ανακοινώνουμε τις ερωτήσεις;
Ναι, τι είναι οι ερωτήσεις, γαλαζοαίματοι;
Ανακοινώνω την άφιξη της Βασιλίσσης Ερωτήσεως στη Νήσο Απορία.
Μπορώ να σας ρωτήσω πώς είστε;
Πολύ καλά, ευχαριστώ.
Δεν σε ρώτησα ακόμη. Ρώτησα αν μπορούσα να σε ρωτήσω.
Σε ικανοποιούσε η φιλανθρωπία; Σου έδινε βαθιά ικανοποίηση;
Υποσκέλισε κάθε άλλη χαρά της ζωής μου.
Δεν μετράει. Αν πήρες απόλαυση, δεν ήταν ανιδιοτελές.
Μετράει μόνο αν είναι ανιδιοτελές.
Ποιος το λέει αυτό; Βοηθούσα κόσμο.
Τι σημασία έχει αν ένιωθα κι εγώ καλά;
Αν νιώθεις καλά, είσαι εγωιστής.
Αν είχα δοθεί στον Χριστό, στο αληθινό μονοπάτι...
Δεν θέλω τέτοιες κουβέντες για θρησκεία στο σπίτι μου.
Αν δεν προσπαθούσα συνεχώς να νιώθω καλά, να πετύχω,
να αναζητήσω τη μέγιστη απόλαυση... Αυτό ήταν το χειρότερό μου.
Ένα απ' τα τρία χειρότερα. Κάτσε, μπορώ να έχω τέσσερα;
Το να σε βρω στο τρέιλερ σου σίγουρα ήταν στα πέντε δικά μου.
Αυτά είναι τρίχες!
Έκανα πολλά, για πολύ κόσμο! Δεν ήμουν κακός άνθρωπος.
Κανείς δεν σε είπε κακό άνθρωπο, Σάρα Λιν.
Το έκανες! Όλοι σας,
με τη "γνησιότητα" και τη "φιλανθρωπία" και τους "σκοτωμούς των Ναζί".
Δεν σκότωσα Ναζί. Σκότωσα μόνο με φιλικά πυρά.
Ούτε ελευθέρωσα αιχμαλώτους. Δεν είμαι σίγουρος τι έκανα.
Ορίστε. Ο σύζυγός σας μόλις αφίχθηκε, κυρία.
Ήρθε ο μπαμπάς; Ποτέ δεν προλάβαινε το δείπνο.
-Έχω μια ερώτηση. -Μόλις αφίχθηκε άλλη μια ερώτηση!
Έτυχε σε κανέναν να παιχτεί κάποιο τραγούδι σας στο διάστημα;
Κανείς; Όχι. Μόνο σ' εμένα;
Το περίμενα.
Το χιτ σινγκλ μου "Όχι, όχι, όχι (Όχι θα πει ναι)" είναι στον δρόμο για τον Άρη!
Κάτι σημαίνει αυτό. Θα με θυμούνται.
Κάτι πρέπει να σημαίνει αυτό. Θα με...
Συγγνώμη που άργησα. Πρόλαβα;
-Γεια! -Να ο δικός μας!
-Μπαμπά! -Εγώ...
Δεν έχασες τίποτα. Δεν έχουμε να πάμε και πουθενά.
Γιατί να μην προσαρμοστούμε στο δικό σου πρόγραμμα;
Ζήτησα συγγνώμη. Είχα τρέξιμο.
Ναι. Όπως πάντα, τρέχεις και φτάνεις αργά,
ενώ εγώ τρέχω του σκοτωμού για να είναι το δείπνο στο τραπέζι.
Ναι, βοήθησες.
Κι εσύ όλο με τρέχεις με τη γλώσσα σου που τρέχει ροδάνι.
Κι εγώ τρέχω και δεν φτάνω ώσπου να...
Καλά, λοιπόν. Εδώ είμαστε.
Θα βολευτώ εδώ.
-Πάρε να αγοράσεις κάτι για σένα. -Ευχαριστώ, κύριε Σεκρετέριατ.
-Τι έχασα; -Παίζουμε καλύτερα-χειρότερα.
Έχω εγώ ένα! Μάτσου Πίτσου.
Όταν έφυγα απ' το "Πράσινα Άλογα", ειλικρινά σκέφτηκα να αυτοκτονήσω.
Γαμώτο, Χερμπ. Αλήθεια;
Ναι. Αλλά οι Νικς είχαν καλή σεζόν
και ήθελα να δω το τέλος.
Κάτσε, δεν αυτοκτόνησες επειδή οι Νικς είχαν καλή σεζόν;
Τι θα έκανες αν είχαν κακή σεζόν;
Δεν ξέρω. Θα έβλεπα μπέιζμπολ;
Έλα τώρα... Πού είναι η συνέπειά σου; Σαν να μην ήθελες να αυτοκτονήσεις!
Ευτυχώς, δεν το έκανα.
Γιατί δέκα χρόνια μετά, ήμουν στο Μάτσου Πίτσου
και κατάλαβα ότι είχα πάρα πολλά να κάνω ακόμη στη ζωή μου.
Σειρά μου τώρα.
Στις 22 Αυγούστου 1973, μου απαγόρευσαν να ξανατρέξω.
Μόνο το τρέξιμο είχε νόημα για μένα,
οπότε αν δεν έκανα αυτό, ήμουν ένα τίποτα.
-Αυτό είναι το χειρότερο; -Το καλύτερο: έπεσα απ' τη γέφυρα.
-Χριστέ μου. -Τι είπα για τα περί Χριστού;
Ήταν επιλογή μου. Έφυγα με δικούς μου όρους.
Δεν το κάνουν πολλοί.
-Όχι. -Σωστό αυτό.
Η θέα από εκεί ψηλά.
Δεν θα το πιστεύατε.
Πω πω.
-Θα ήταν απ' το κολύμπι πριν. -Α, ώστε κολύμπησες;
Ναι. Εγώ...
-Πότε κολύμπησα; -Μην το σκέφτεσαι.
-Έχεις καλύτερη στιγμή; -Μπα, δεν ξέρω.
Πέρυσι δούλεψα διδάσκοντας.
Είχα έναν μαθητή που δυσκολευόταν πολύ,
είχε ένα μεγάλο σκάλωμα.
Και τι έκανες, τον βοήθησες να τα πάει καλά σε μια σκηνή; Στο μάθημα;
Αυτή ήταν η καλύτερη στιγμή σου;
Δεν ξέρω, έτσι το είπα.
Δεν ήξερα ότι θα με τεστάρετε!
Έλα, φίλε. Τι ιδιαίτερο είχε εκείνη η στιγμή;
Ένιωσα καλά βοηθώντας κάποιον να κάνει κάτι.
Είδατε; Βοηθώντας, όπως είπα!
Όμως του άρεσε επειδή ένιωσε καλά, όπως είπα εγώ!
Μου άρεσε γιατί μου θύμισε τα νιάτα μου, τότε που μόλις ξεκινούσα.
Χαζολογούσαμε με τα ανοιχτά μικρόφωνα.
Προσπαθώ να καταλάβω. Νομίζω...
-Νομίζω πως αυτό ήταν το καλύτερο. -Αλήθεια;
Είμαστε έτοιμοι για την παράσταση;
Ας το κάνουμε!
Χάρηκα που σας είδα!
Δεν θα έρθεις;
Στο σημείο αυτό πάντα ξυπνάω.
Πάτε στην παράσταση.
Ο Ζακ με σκουντάει, λέει "Συγγνώμη" παρόλο που έφτανε το πιάτο κι από αλλού.
-Και μετά ξυπνάω. -Α, εντάξει.
Την άλλη φορά, τότε.
Συγγνώμη.
Γεια σας! Παρακαλώ, καθίστε όλοι στις θέσεις σας.
Η αποψινή παράσταση είναι προς τιμή του Μπότζακ Χόρσμαν!
Τι λέτε; Να ξεκινήσουμε την παράσταση;
Ναι! Η πρώτη εμφανιζόμενη δεν χρειάζεται συστάσεις,
αλλά θα την παρουσιάσω.
Κυρίες και κύριοι, η μία και μοναδική Σάρα Λιν!
Σας ευχαριστώ!
Θα ήθελα να αφιερώσω την αποψινή εμφάνιση
στο πρόσωπο της ημέρας, τον Μπότζακ Χόρσμαν!
Σάρα Λιν, λυπάμαι πάρα πολύ για όλα όσα συνέβησαν σ' εσένα.
Σ' εμάς. Έπρεπε να σε προστατέψω...
Μπότζακ. Δική μου στιγμή.
Ναι. Φυσικά. Συγγνώμη.
Η ζωή είναι μια ατέλειωτη παράσταση Παλιόφιλε
Με τη μικρή διαφορά ότι τελειώνει
Η εισαγωγή κρατά μια ζωή Μα η παράσταση είναι σύντομη
Με όλους τους φίλους και τους συγγενείς
Τρέχεις στον αγώνα Ψελλίζεις τις ατάκες
Βάζουν το πρόσωπό σου σε μπλουζάκια
Και σε γιγαντοαφίσες τριακόσια μέτρα ύψος
Και μη σταματάς να χορεύεις Μη σταματάς να χορεύεις
Ώσπου να πέσει η αυλαία
Οι παραστάσεις είναι μια ατέλειωτη ζωή Φυσικά
Μια σιλουέτα που μένει όταν έχεις φύγει
Τι νόημα έχει ο αγώνας Και η προσπάθεια, παλιάλογο;
Δώσε τέλος και η ανάμνηση θα ζει
Παύουν οι ψίθυροι Φεύγει το πλήθος
Πέφτει μια βελόνα Αρχίζει η μουσική
Ένα τραγούδι που μου έμαθες Όταν ήμουν μικρή
Μη σταματάς να χορεύεις
Σάρα Λιν; Σάρα Λιν!
Και τώρα θα εκτελέσει ένα εκφραστικό εναέριο νούμερο
ο φίλος σας και φίλος μου και αχτύπητος ακροβάτης...
ο Κόρντεροϊ Τζάκσον-Τζάκσον!
-Πού πήγε η Σάρα Λιν; -Κοίτα να χαρείς το σόου.
-Πού βγάζει η πόρτα; -Κάτσε. Θα έρθει η σειρά σου.
-Όχι, θέλω να μου πεις... Τι; -Πρόσεχε!
Και έτσι τελειώνει το γύρισμα για τον Κόρντεροϊ Τζάκσον-Τζάκσον!
Καθίστε οι μπροστινοί, παρακαλώ.
Ας συνεχίσουμε την παράσταση.
Και τώρα κάποιος που αγαπάτε, παρακαλώ υποδεχτείτε πολύ θερμά τον...
-Να σου πω. Πάμε για τσιγάρο; -...Ζακ Μπραφ!
Ναι. Ας φύγουμε από δω μέσα.
Είναι τιμή μου. Τιμή μου.
Τι είναι απ' την άλλη μεριά της πόρτας;
Πολύ θράσος ο τύπος. Με τα μούσια. Ο Χερμπ;
Ναι. Ο Χερμπ.
Λέει ότι βρήκε τη γαλήνη; Γιατί; Για το Μάτσου Πίτσου;
-Σιγά τώρα. -Δεν ξέρω. Εγώ τον πιστεύω.
Σου λέω, όλοι σ' εκείνο το δωμάτιο θα γυρίζαμε, αν μπορούσαμε.
Γαλήνη; Προσπαθεί να πειστεί για κάτι.
-Για τι πράγμα; -Ότι η ζωή έχει νόημα ή σκοπό, ότι...
αν τσεκάρεις όλα τα σωστά κουτάκια,
θα πάρεις δωράκι στο τέλος,
μια βεβαίωση σε κορνίζα, που θα λέει "Συγχαρητήρια, βρήκες τη γαλήνη".
-Δεν θα με χάλαγε. -Ξέρεις κάτι, όμως;
Ο χρόνος που αφιέρωσαν όλοι
προσπαθώντας να είναι καλοί, να βοηθήσουν, να γίνουν κάποιοι;
Εγώ δεν έκανα τίποτα τέτοιο κι όμως είμαι εδώ, όπως κι εκείνοι.
Ήσουν ο ταχύτερος δρομέας του κόσμου. Ενέπνευσες εκατομμύρια.
Κι όμως είμαι εδώ, όπως κι εσύ.
Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω, τι θα έκανες διαφορετικά;
Τι θα έκανα; Δεν θα νοιαζόμουν τόσο πολύ.
Για ποιο πράγμα; Τους αγώνες;
Για όλα.
Ξέρω ότι αυτό σε μπερδεύει γιατί είμαι ο Σεκρετέριατ
και μαζί ο μπαμπάς σου για κάποιο λόγο,
αλλά μιλώντας ως πατέρας σου, είναι σημαντικό να ξέρεις ότι νοιαζόμουν.
Όχι. Δεν νοιάστηκες. Σ' ένοιαζε το βιβλίο σου.
Σ' ένοιαζε να μεθάς και να λες πόσο χάλια ένιωθες,
αλλά δεν νοιαζόσουν.
Νομίζεις ότι δεν νοιαζόμουν γιατί ύψωνα τείχη,
αλλά νοιαζόμουν πάρα πολύ, Μπότζακ.
Για εσένα, για τη μητέρα σου.
Ήθελα να με σέβεσαι. Ήθελα να με αγαπάς.
Φοβόμουν πάρα πολύ μήπως το καταλάβεις.
Νοιαζόμουν πάρα πολύ.
Κρίμα που δεν μιλήσαμε ποτέ έτσι στην αληθινή ζωή.
Πόσο καλό θα μας είχε κάνει.
Τουλάχιστον προλάβαμε τώρα, πριν ξυπνήσω.
Να ξυπνήσεις; Δεν έχεις μπει στο νόημα, έτσι;
Ποιο νόημα;
Η απώλεια είναι τέχνη συνεργασίας,
μεταξύ αυτών που φεύγουν και αυτών που μένουν.
Χορεύουμε με τις σκιές της απουσίας τους.
-Με αυτό κατά νου, παρουσιάζω... -Σταματήστε την παράσταση!
-Σε παρακαλώ. -Τι συμβαίνει;
Είσαι πολύ αγενής. Τώρα θα έκανα το νούμερο με τα πατίνια.
-Ηρέμησε, γιε μου. -Ναι, τι λες να κάτσεις κάτω και...
-Όχι! -Όχι. Σας παρακαλώ!
Δεν είμαι έτοιμος. Δεν σκηνοθέτησα το ριμέικ "Κύματα φωτιάς του Ζακ Μπραφ"!
Δεν τελείωσα τα απομνημονεύματά μου: "Ο Ζακ που έκανε τον κόσμο να Μπραφάρει!"
Δεν έβγαλα άδεια
για το φαστ φουντ Σέικ Σακ του Ζακ Μπραφ!
Φαγανοί φραγκάτοι που βάζουν χάσταγκ "Τα Σνακ του Ζακ"
βγάζουν έξτρα φράγκα με την εφαρμογή Φράγκα Μπραφ!
Πρέπει να ξυπνήσω. Δεν είμαι εδώ.
Φυσικά. Πάντα πρέπει να ασχολούμαστε μ' εσένα.
-Μπι Τζέι, φίλε... -Χερμπ! Πώς βρέθηκα εδώ;
Πού διάολο να ξέρω;
Διέρρηξα το σπίτι μου. Αλλά δεν ήταν πια σπίτι μου.
Έβλεπα το Blu-ray του "Πράσινα Άλογα".
Ναι. Ήπια λίγο ακόμη και βρήκα κάτι χάπια.
Μετά πήγα να κολυμπήσω...
Όχι! Όχι, στάσου! Βγήκα απ' την πισίνα.
Ναι! Και πήρα την Νταϊάν.
Μπότζακ, έχουμε παράσταση εδώ.
Μα πήρα την Νταϊάν.
Δεν πνίγηκα, βγήκα και πήρα την Νταϊάν! Άρα δεν πρέπει να είμαι εδώ.
Αρκεί να τελειώσω την κουβέντα. Πού έχει τηλέφωνο;
Κυρίες και κύριοι, σας έχουμε κάτι ξεχωριστό τώρα.
Πολύ ξεχωριστό. Ελάτε να τον δείτε πριν φύγει τρέχοντας.
-Όχι! Σταμάτα! -Είναι ο Σεκρετέριατ!
Μείνε ήρεμος.
Το φρικάρισμα δεν βοηθάει.
Θα σου συνέβαινε αυτό αργά ή γρήγορα.
Ένα ποίημα. Αυθεντικό, προφανώς. Έχει τίτλο "Η θέα από το ενδιάμεσο".
"Η αδύναμη αύρα ψιθυρίζει το τίποτα Το νερό ουρλιάζει επιβλητικό
Τα πόδια του παραπατούν, τρεκλίζουν Βαθιά ανάσα, κάντε πίσω, είναι ώρα
Τα πόδια αφήνουν τη γέφυρα Πέφτει προς το νερό
Μάτια σφαλιστά, αλλά κρυφοκοιτάζουν Τη θέα στα μισά της πτώσης"
Δεν τελείωσα. Σταθείτε. Δεν τελείωσα.
"Λίγο αεράκι, ήλιος καλοκαιριού Πλούσιο, βασιλικό ποτάμι
Μια πλημμύρα από γλυκές ενδορφίνες Φέρνει απαράμιλλη γαλήνη
Τώρα πετάς
Τα βλέπεις όλα πιο καθαρά Απ’ όσο στο έδαφος
Όλα είναι καλά, θα ήταν Αν δεν ήσουν στα μισά της πτώσης
Παλεύει να ξεφύγει από τη βαρύτητα
Τι θα μπορούσε να τον αναχαιτίσει;
Τι δεν θα έδινα για να πατήσω Ξανά με ασφάλεια εκεί ψηλά"
Αλλάζω γνώμη.
Αλλάζω γνώμη. Δεν θέλω.
Μη φοβάσαι.
"Όμως αυτό ήταν Η πράξη έγινε
Η σιωπή πνίγει τον ήχο
Προτού πηδήξω έπρεπε να είχα δει Τη θέα από το ενδιάμεσο
Όχι! Έπρεπε να είχα σκεφτεί Τη θέα από το ενδιάμεσο"
Βρες τη γαλήνη σου, ψηλέ. Βρες τη.
"Μακάρι να ήξερα από πριν Για τη θέα από το ενδιάμεσο..."
Πρέπει να φύγω από δω!
-Τι; -Πού νομίζεις ότι θα πας;
Όσα κάνεις εδώ δεν μετράνε.
Οι φωνές δεν θα βγάλουν το σώμα σου απ' την πισίνα,
-οπότε μπορείς απλώς να... -Κάτσε κάτω!
Μα εγώ...
Κοίτα, Μπι Τζέι, είναι πιθανό να σε βρει κάποιος και να σε σώσει,
και είναι επίσης πιθανό να μη συμβεί αυτό.
Δεν θα το μάθουμε.
Να ρωτήσω κάτι;
Γύρισε ποτέ κανείς πίσω απ' αυτό το μέρος;
Μπι Τζέι, δεν υπάρχει μέρος.
Απλώς το μυαλό σου περνάει αυτά που νιώθει ότι πρέπει να περάσει.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις τώρα είναι να απολαύσεις την παράσταση.
Παιδιά, έχουμε την Μπίατρις Χόρσμαν
και τον μικρότερο μεγαλύτερο αδελφό της, τον Κράκερτζακ!
Τώρα έρχεται το δύσκολο.
Πω πω.
Και τώρα το εύκολο.
Ελήφθη, όβερ!
Φοβερό. Η Μπίατρις Χόρσμαν.
Θα μας τραγουδούσε απόψε,
αλλά μάλλον βράχνιασε απ' το πολύ χλιμίντρισμα.
Ωραία. Έτοιμοι για τον πρωταγωνιστή;
Όχι.
Παρακαλώ καλωσορίστε στη σκηνή...
Όχι. Σε παρακαλώ.
Το αστέρι από το "Πράσινα Άλογα"
και "Το σόου του Μπότζακ Χόρσμαν"! Το "Φίλμπερτ"! "Το μεγάλο φαβορί"!
Τον μελλοντικό "Καυλιάρη Μονόκερο"!
Τον γιο του Μπάτερσκοτς και της Μπίατρις!
Σύζυγο καμιάς! Πατέρα καμιάς και κανενός... απ' όσο ξέρουμε!
Κωμικό αυτοσχεδιασμού, ηθοποιό...
Αθεράπευτα αλκοολικό!
Χαρισματικό γόη και ηλίθια κουράδα.
Είναι... ο Μπότζακ Χόρσμαν!
Είναι τρομακτικό;
Όχι. Δεν το νομίζω.
Έτσι είναι τα πράγματα, ξέρεις.
Όλα πρέπει να τελειώσουν, η διαρροή τελικά σταματά.
Τα λέμε στην άλλη πλευρά.
Αχ, όχι, Μπότζακ, δεν υπάρχει άλλη πλευρά.
Αυτό είναι όλο.
Στάσου, στάσου.
Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Κανείς εδώ;
Κάποιος; Κανείς;
Ψάχνω να βρω ένα τηλέφωνο.
Νταϊάν! Μ' ακούς; Νταϊάν! Σε χρειάζομαι!
-Μπότζακ; -Νταϊάν! Δόξα τω Θεώ!
Δόξα τω Θεώ, Νταϊάν. Λοιπόν, Νταϊάν, θα με σώσεις, έτσι;
Σε πήρα, θα έρθεις να με βρεις;
Μπότζακ, γιατί πήρες εμένα; Μένω στο Σικάγο. Δεν μπορώ να σε σώσω.
-Δεν το σήκωσες. -Σωστά.
-Βγήκε ο τηλεφωνητής. -Ναι.
Και μετά... έπεσα πάλι στην πισίνα.
-Είναι πολύ αργά. Ό,τι έγινε έγινε. -Όχι.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, Μπότζακ. Δεν είμαι αληθινή. Τίποτα εδώ δεν είναι.
-Και τώρα τι κάνω; -Μπότζακ, δεν έχει σημασία.
Καλά, αφού δεν έχει σημασία, μπορώ τουλάχιστον να σου μιλώ στο τηλέφωνο;
Εντάξει.
Πώς ήταν η μέρα σου;
-Καλή. -Αλήθεια;
Ναι. Η μέρα μου ήταν καλή.
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια