NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ST. ELMER TIP MERKEZİ
HORSEMAN ÖLDÜ
SONY'NİN BAŞSIZ HORSEMAN SİNEMATİK EVRENİ ÖLDÜ
BOJACK HORSEMAN ÖLMEDİ
BOJACK DURUŞMADA AT, MAHKEME HUZURUNDA
"BOJACK ÖDÜMÜ KOPARDI!" KORKAN ÇOCUK HİKÂYESİNİ PAYLAŞIYOR
#ÖDÜ PATLAYAN ÇOCUK AMERİKA'YI KASIP KAVURDU
NETFLIX İNCELEMESİ: FAZLA ZÜRAFA ŞAKASI
HORSEMAN 14 AYA MAHKÛM EDİLDİ
ÖDÜ KOPAN ÇOCUK, GERSH'LE İMZALADI
BOJACK ÖLDÜRÜR
Bakın, hiçbir şey kolay değil.
Ama bizim için çok geç olduğunu düşünsem şu anda sizinle konuşuyor olmazdım.
Peki burada ne mi yapıyoruz?
Geri kalanlarınızı bilmiyorum
ama ben bu hapishanenin şimdiye kadar hiç görmediği
Hedda Gabler uyarlaması için buradayım!
Bayan Elvsted'in girişini tekrar oynayalım
ve unutmayın, sahnedeyseniz sizi görebilirim, karakterinizden çıkmayın,
Ejlert Løvborg'un dönüşü hakkında bir fikriniz olsun.
Ha siktir, 10.30 mu oldu?
Beyler, gitmeliyim.
Yarın döneceğim, pazartesi provaları bitiririz.
Herkes o zamana dek hazır olsa harika olur.
Schlesinger, bıçak yapıp C Blok'taki ispiyonculara saldırmaya vaktin varsa
repliklerini ezberlemek için de vardır.
Öncelikler.
İşte geldin!
Amerika'nın en çok aranan adamı!
-Almaya geldiğin için sağ ol. -Jüri, çok havalı olmaktan
seni suçlu buldu, değil mi?
Çok zekisin. Gidebilir miyiz?
Seni benimle müebbet dostluğa mahkûm ediyorum!
Diğer seçenek buysa hapishaneyi seçerim.
Düğünde bunu giymeyi mi planlıyordun?
"İsteğe bağlı" derken siyah kravattan bahsediyorlardı.
İçeri bunlarla girdim. Bir sene sonra bir düğüne gideceğimi bilmiyordum.
Bu yüzden her ihtimale karşın yanına hep yedek bir takım almalısın.
-Niye girmiştin? -Resmî olarak haneye tecavüz
ama sanırım her şeyden girdim.
Her şeyden biraz.
En sevdiğin küçük tabaklı, dönen tepsili
restorandaki gibi, değil mi?
-Pardon? -Bunu yapan sevdiğin bir yer var mı?
En sevdiğim küçük tabaklı, dönen tepsili restoran mı? Ne bileyim?
BoJack, bunu söylemen benim için çok önemliydi.
Aslında biraz açım. Nerede yemek yiyebiliriz?
Elefino!
Yok mu? Lokantaya ne dersin?
Onlarla çift olarak çok vakit geçirdin mi?
Princess Carolyn'i Doğum Günü Babacığı etkinliklerinde çok gördüm.
Emmy, Altın Küre, Film Eleştirmenleri, Peabody Ödülleri.
Sırf bizim dizimiz için yaratılan Nobel Televizyon Ödülü.
Ama Judah genelde Ruthie'yle kalıyordu.
-Evlendiğine inanamıyorum. -Seninle evlenir sanıyordun.
Kimseyle evlenmez diyordum çünkü en iyi yıllarını benimle mahvetti.
Meğer en iyi yılları şu anmış.
Bana kapak olsun. Doğru yıllarını bile mahvedememişim.
Hafta sonu için çıkarmasına şaşırdım.
-Ne zaman tamamen çıkacaksın? -Birkaç aya.
Vay. Sonrasında ne yapacaksın? Büyük planların var mı?
Vay Anam Vay yeniden çevrimi?
Başrolünde senin olduğun Vay Anam Vay yeniden çevrimi?
Şu andaki önceliğim bu hafta sonunu mahvetmemek.
Mahvetmeyeceksin.
Bir yolunu bulacağımdan eminim.
Bana başka takım ayarlar mısın?
Diane de gelecek mi?
Herkes orada olacak. Yılın partisi bu.
Şeyden beri Diane'le konuşmadım...
-Ya sen? Biriyle görüşüyor musun? -Dizimle çok meşgulüm.
Doğum günleri babacık olmadan olmaz!
Bu dizi nedir böyle?
Şu anda cidden kendime odaklanmaya çalışıyorum.
Geçenlerde bir şey keşfettim.
Bir gün terapide söyleyiverdim,
"Kadınlarla olan sorunum Christopher Nolan filmleri gibi mi?
Çünkü evet, içinde kadınlar var ama hiçbir zaman kadınlarla ilgili değil.
Benimle ilgili."
-Bu gerçekten zekice. -Aklıma şu geldi,
Kendime zarar verme isteğim ve birilerine olan bağımlılığım
Jim Carrey'nin popüler karakteri Maske mi?
Çünkü "Biri beni durdursun!"
Tüm buluşlarını böyle mi ifade ediyorsun?
Tüm buluşlarım 70'lerdeki bir İngiliz rock grubu mu?
Çünkü evet.
Burada ne arıyoruz? Düğün burada mı?
-Kısa bir mola vermeliyim. -Griffith Gökevinde mi?
-Basın toplantım var. -Basın toplantısı mı?
Yol üstündeydi.
Hayır. Burada olmamalıyım.
15 dakika sürer. En fazla 20.
Kesinlikle iki buçuk saatten fazla sürmeyecek.
Merhaba millet!
Hepiniz beni Doğum Günü Babacığı olarak tanıyıp sevdiniz.
Diğer rollerimle de tanıyorsunuz. Üzgün Köpek, hidrolik kırılma savunucusu,
Hollywoo yıldızlarının bir şeyler bilip bilmediğini öğrenen kişi
ama bazılarınız beni D'yi çalan kişi olarak da tanıyor olabilirsiniz.
Şimdi Doğum Günü Babacığı'nın başarısını kutlamak için
doğum günü hediyesi olarak onu geri vermenin vakti!
En sevdiğim tabela şirketini arayıp
"Kasabaya D'yi geri vermek istiyorum!" dedim.
Doğum Günü'nün D'si!
Doğum Günü Babacığı'nın!
Yaşasın!
Lafı çok fazla uzatmadan
Hollywoo dönemine sonsuza dek veda edip
Hollywoob'a merhaba diyelim!
Hayır, Doğum Günü Babacığı'nın D'si demiştim.
Babacık'ı değil, Doğum Günü kısmını kastettim!
Söylemeye gerek olmadığını düşündüm.
Bak, kapatmalıyım ama bir daha tabela yaptırırsam
başka bir şirkete gitmeyi ciddi anlamda düşüneceğim.
Pekâlâ, bir sonraki durak düğün!
Hazır değilim. Beni hapishaneye götür.
Ne? Hadi ama Shawshank, sorun çıkmayacak.
Hayır, insanlarla yüzleşemem. Hazır değilim.
-Ne olacağını sanıyorsun? -Bilmiyorum!
O düğüne gidersem kötü bir şey olacağını biliyorum.
Şuna ne dersin? Düğüne gidelim
ve vardığımızda oradan gitmek istersen gideriz.
-Öyle mi? -Öyle.
Kalmak istersen de kalırız.
Yanından ayrılmam.
-Emin misin? -Elbette.
Yanındayım dostum. Ne olursa olsun.
Tabii sıkı dostum Erica'yı görmezsem ve karakteri ya da görünüşü
dikkatimi dağıtmazsa...
Ama BoJack, bunun olma ihtimali...
TUVALET
ÇATI
-BoJack! Şükürler olsun, seni buldum! -Ne? Ne oldu?
Havai fişekler on dakika içinde başlayacak.
Açıklamaya vakit yok!
Omuzlarına oturabilmem için sahile inmeliyiz!
-Ne? Neden? -Açıklamaya vakit yok dedim ya!
İnsanları dinlemediğin için mi hapse atıldın?
-Hadi, gitmeliyiz! -Pekâlâ.
Vay be! Bu üç boyutlu gibiydi!
Peki...
Niye sahilde olmalıyız?
Partide çok bunalmış görünüyordun.
-Hava almak istersin diye düşündüm. -Teşekkürler.
Niye omuzlarımdasın öyleyse?
Havai fişekleri daha iyi izleyebilmek için.
Tamam, in bakalım. Pekâlâ.
Seni gördüğüme sevindim. Hapishaneden nasıl çıktın?
Binanın yan tarafına helikopter çarptı, sen de öylece çıktın mı?
Ne? Hayır. Düğün için geldim. Yarın geri dönüyorum.
Tüh.
Hayır, sorun değil. Sanırım bu rutin bana iyi geldi.
-En azından beladan uzak duruyorum. -En azından beladan uzak duruyorsun!
Küçük hedefler koyuyorum.
Mesela birkaç ay sonra ayık kalma rekorumu kıracağım.
-Güzel! -Evet, bu...
Bu bir hedef... Ama sonra...
Sonrasında rekorunu yine kırarsın.
Her gün yeni bir rekor kırarsın.
Tabii ama şu an hapisteyken her şey kolay.
Kendi adıma karar vermem gerekmiyor. Çıktığımda olacaklar endişelendiriyor.
-Ya yine içmeye başlarsam? -Sonra yine bırakırsın.
Sana şunu söyleyeyim,
geçen gün ofisteydim
ve iş arkadaşlarımla Hokey Pokey dansı yapıyordum.
Sonra herkesin şarkıyı yanlış anladığını fark ettim.
Hokey Pokey mi?
Evet, hokey pokey kısmını çok fazla vurguluyorlardı.
-Şarkının olayı bu. -Hayır, ben de bundan bahsediyorum.
-Şarkının söylediği o değil. -Peki.
Ve annemi düşündüm. Anlarsın ya, annemle olan ilişkimi.
Çok ilginç. Anlarsın ya, acayip.
Beni anlamıyormuş gibi hissediyorum ama çabalıyor.
Birkaç yıl önce
onunla bir ilişkim olacağını hiç düşünmezdim.
Bundan emindim.
Ne değişti?
Bilmem. Ben mi değiştim yoksa o mu değişti?
Yoksa biz mi değiştik?
İşte ben de bundan bahsediyorum. Şarkıda da söylediği gibi
"Hokey pokey dansı yaparsın ve etrafında dönersin."
Etrafında dönersin. Şarkı işte bununla alakalı.
Evet, söz yazarları yazarken bu kadar varoluşsal düşündü mü bilmiyorum.
Aynı kelimelerle kafiye yapmışlar.
Ama zaten sanatın amacı sanatçının düşündüğü değil de
insanların ne anladığı değil midir?
-Sanatın amacı bu mu? -Belki de.
Belki sanatın amaca ihtiyacı yoktur. Belki de bu yüzden ona sanat diyorlar.
Zekice mi aptalca mı konuşuyorsun, bilemedim.
Ben de hiç bilemiyorum.
Sanırım bir anlığına zekiceydi ama sonra kayboldun.
Her neyse! Yine de güzeldi, değil mi?
Elbette. Yine de güzeldi.
Hiç fena değil.
Hey, işte burada!
Tanrım, harika bir düğündü.
Öyle mi? Tüm o havai fişekler, sirk gösterileri ve tavus kuşu alayı
biraz abartılı değil miydi?
Hayır, çok iyi tasarlamışsın.
Rahibin öldürüldüğü ve Judah'ın hangi nedimenin
suçlu olduğunu bulduğu bölüme ne diyorsun?
Diğer düğünlere göre farklıydı ama konseptle uyumluydu.
Ben de öyle düşünmüştüm!
Kutlarım. Judah'ı da. O nerede?
Sanırım sözleşmelerin üzerinden geçiyor.
12 Kızgın Adam'ın kadınlı bir yeniden çevrimini yapıyoruz.
Adı 11 Kızgın Kadın olacak.
-12 değil mi? -Devam filmine de bir şey kalsın.
Yani damat kendi düğününde evrak işi mi yapıyor?
Asıl düğünümüzü geçen hafta yaptık. Bu sadece sektör için.
-Ne? -Şehrin en iyi yeteneklerini çağırdım,
telefonlarını aldım ve kaynaştırdım.
Onlara içki verdim, dilleri çözüldü ve ertesi gün beni arayıp
"Beni falancaya yönlendirebilir misin?" diyecekler.
-Yapımcılıktan kopamıyorum! -İşe yarıyor mu?
Hey Jennifer Jason Leigh! Jason Lee'yle tanışmış mıydın?
Siz benim en sevdiğim Jason Leelersiniz. Konuşun.
Asıl düğününe davet edecek kadar önemli olmamama gücendim
ama sektör düğününe davet edecek kadar önemli olmama sevindim.
Dalga mı geçiyorsun? Herkes Azgın Tek Boynuzlu At'ı bekliyor.
-Ne? -Tüm Hollywoob
geri dönüşün için heyecanlı.
Hayır. "Hollywoob" mu dedin?
Film olması gerektiği gibi çıkarsa
seni kapatmak isteyen tek kişi bölge başsavcısı olmayacak.
Başka projede yer alır mıyım, bilmiyorum.
Hapiste bir tiyatro programı başlattım, Hedda Gabler'ı oynayacağız.
Tabii bir Strindberg değiliz ama iyi vakit geçiriyoruz.
Çıkınca oraya dönüp gönüllü çalışırım diye düşünmüştüm.
Bu şahane olur!
Evet ama...
Başka seçeneğim olduğunu bilmiyordum. Bir yıl önce herkes nefret ediyordu.
İnsanlar çabuk unutur. Bu, onların en iyi ve en kötü özelliği.
Belki ikisini de yapmamın bir yolu vardır. Öğretmenlikten keyif alıyorum.
Belki de bir şey yönetirim.
-Pardon, ne olursa dedim. -Yani... Dur.
Evet, öyle her şeye atlamamalıyım
ama iyi bir fırsat çıkarsa ve kabul etmezsem aptallık olur.
Bu şehirde dikkat çekmenin zorluğunu biliyoruz.
Bunu düşün. Doğru kararı vereceğine eminim.
Yani, bir karar.
-Hey, dans etmek ister misin? -Evet.
Ne?
Evlendiğini duyunca buraya geldiğimde bir felaket olacağına dair
içimde garip bir his vardı.
Ya bu felakete ben sebep olacaktım ya da onu sadece ben düzeltebilecektim.
Felaket mi?
Öyle bildiğimiz felaket değil. Sitcom felaketi, anlarsın ya.
Düğün vakti gelecek ve kimse senin nerede olduğunu bilemeyecek.
-Senin dışında, değil mi? -Evet.
Ve seni özel bir yerde bulacağım ve "Hadi, gitme zamanı." diyeceğim.
"Ben ne yapıyorum BoJack?" diyeceksin.
Sonra ne olacak, seninle mi kaçacağım?
Hayır, seni konuşarak ikna edeceğim
ve senden vazgeçmem ne kadar olgunlaştığımın
bir sembolü olacak.
-Hayal kırıklığına uğrattım, üzgünüm. -Senin adına mutluyum.
Ama şüphelerin olsa daha güzel bir hikâye olurdu.
Senin için iyi bir hikâye olurdu. Bence böyle daha iyi.
Sanırım haklısın.
Bana ne söylerdin?
Bilmiyorum ki. Şöyle derdim,
-"Hadi dostum. Yap şunu." -Vay be.
Yok, şöyle derdim... Peki, dur. Neden korktuğunu söyle.
Şu uydurduğun senaryoda mı?
-Evet. -Pekâlâ.
Sanırım bir parçamı kaybettiğimden korkuyorum.
Başkasının benimle ilgilenmesine izin verirsem
kendim olamamaktan korkuyorum.
Çok rahat olmaktan, yumuşamaktan korkuyorum.
Bunun başıma gelen en iyi şey olmasından korkuyorum
ve bu beni olmam gerektiği kadar mutlu etmezse
ümitsiz vaka olduğum anlamına geleceğinden korkuyorum.
-Ha siktir. -Ne?
Bilmem, bunlar çok iyi argümanlar.
-Dalga mı geçiyorsun? -Pekâlâ, bak.
Evet, tüm bunlar doğru olabilir ama ya mutlu olmayı hak ediyorsan
ve bu şey seni mutlu edecekse?
Belki de daha sonra mutlu olup olmayacağını düşünmekten vazgeçip
şu an ne kadar mutlu olduğuna odaklanmalısın.
-O kadar kolay mı? -Hayır.
Ama buradasın çünkü Princess Carolyn bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmüş.
Ve bence onu dinlemeliyiz.
Çünkü o tanıdığım en zeki kadın.
Bu doğru. Öyle.
Ne düşünüyorsun? Onunla evlenecek misin?
Gelinliği aldım artık.
Bunları söylememe gerek yoktu, değil mi?
Sanırım yoktu.
Hey, hapisten çıkınca mesleğe dönmeye karar verirsem...
Yani muhtemelen dönmem ama dönersem...
Bir menajere ihtiyacım olacak.
Bana göz kulak olup doğru kararlar almama yardım edecek,
beni beladan uzak tutacak...
Sana harika birilerini tavsiye edebilirim.
Selam.
-Seni burada bulabileceğimi düşündüm. -Bırakmaya çalışıyorum.
Evet, çok çalışıyor gibi görünüyorsun.
Adiliği bırak.
Bir süredir görüşemiyoruz. İyi misin?
Evet, iyiyim.
-Yani, iyiyim işte. -Tabii.
Şu ortaokul hikâye serisi üzerinde çalışıyorum.
-Kimim ben, Rick Riordan mı? -Rick Riordan da kim?
Evet, iyi noktaya parmak bastın. Sen neler yapıyorsun?
Bir düşüneyim, kendimi podcastlere kaptırdım,
bir Sudoku evresinden geçtim...
-Hapisteyim işte. -Doğru. O iş devam ediyor mu?
-Fazlasıyla. Bir de yeni filmim çıkacak. -Evet. Vance Waggoner'la, değil mi?
-Ne düşündüğünü biliyorum ama... -Açıklamaya gerek yok.
Hayır, hain olduğumu düşünüyorsun
ama elimde başka seçenek yoktu, o yüzden...
-Seninle tartışmıyorum. -Bu film sayesinde...
Her neyi telafi etmeye çalışıyorsan sana yardımcı olmayacağım.
Buraya sigara içmeye çıktım. Sen geldin.
-Çünkü seninle konuşmak istedim. -Azgın Tek Boynuzlu At'ı mı?
Hayır, şey hakkında... Bilmiyorum.
Seninle konuşmak istedim işte. Seninle konuşmayı özledim.
Keşke şu an telefonum olsa.
Seni anlıyorum. Partilerde elimi nereye koyacağımı bilemiyorum.
Hayır, keşke telefonum olsaydı da
bana bıraktığın son sesli mesajı dinletseydim.
Bana bıraktığın son sesli mesajı hatırlıyor musun?
İçmediğini sanıyordum. Ayık olduğunu söylemiştin.
Ve hayatım iyi ilerliyordu ve geleceğimi düşünüyordum
ve sonra bir sabah uyanıp o sesli mesajı dinledim.
Bak, ben...
Sesin mesajda çok mutlu geliyordu. Ya da biraz alaycı. Ya da biraz nihilist.
Ya da normal insanların mutlu diye tanımladığı o his neyse işte.
-Üzgünüm... -Ve belli ki sarhoştun,
yüzmekten bahsediyordun. "Yüzmeye gidiyorum." dedin.
"Madem artık her şey önemsiz ve kimse beni umursamıyor
-yüzeyim bari, değil mi?" -Çok üzgünüm.
"Yüzmemi istemiyorsan beni ara."
"Aksi hâlde umursamadığını düşüneceğim."
Öldün sandım.
Yedi saat boyunca kimseye ulaşamadım, öldüğünden emindim
ve seni terk ettiğim, iyi hissettiğim, endişe etmediğim için bu benim suçumdu.
Şikago'ya gittiğimde iyi olacağına dair söz vermiştin
ama bu sözü sana zorla verdirmiştim.
-Sana inanarak bencillik mi ettim? -Hayır.
Niye aradın? Şikago'da olduğumu biliyordun.
Bilmiyorum. Sarhoştum ve kafam iyiydi.
Seninle konuşmak istedtim.
Ölmediğini öğrenince sinirlendim.
Rahatladım ama sana üzerimde böyle bir güç tanıdığım için kızdım da.
Sana çok uzun bir süre öfkeliydim.
Hâlâ öfkeli misin?
Hayır. Bilmiyorum. Sana öfkelenmenin
-ne faydasını gördüm ki? -Üzgünüm.
Keşke sandığın kişi olabilseydim.
-Seni kurtaran kişi. -Bu senin görevin değildi.
Öyleyse neden bana her seferinde öyleymişim gibi hissettiriyorsun?
Bilmem. Belki de birbirini kurtarmak herkesin görevidir.
Bilemiyorum.
Neyse, hayatta olmana sevindim.
Ben de.
Peki hâlâ Şikago'da mısın yoksa...
O sesli mesajı aldığımda
o zamanki sevgilim onunla birlikte Houston'a taşınmamı istiyordu.
Ben de taşınmak istiyordum.
Ama sen arayınca korktum.
-Olamaz. -Kendime güvenemedim.
Mutluydum ama buna güvenemedim. Bu yüzden Şikago'da kaldım.
Uzak mesafeden yürütmeyi denedik ama çok zordu.
Sonunda "Bu çok saçma." diye düşündüm.
Ne yaptın? Ondan ayrıldın mı?
-Hayır, Houston'a taşındım. -O zamanki sevgilinle olabilmek için mi?
Evet, hem Şikago'da kışlar buz gibiydi.
Niye oraya şehir kurmuşlar ki? O ineğin yangın çıkarmasına şaşmamalı.
Anlıyorum. O ineğin yanındayım.
Ama o zamanki sevgilin artık sevgilin değil mi?
Değil.
-Vay canına. -Evet.
Güvenmeyi nasıl öğrendin? O mutluluğa.
Öğrenmedim. Ama ona güveniyorum.
Seni Houston'da hayal etmek zor.
Artık bambaşka biriyim.
-Öyle mi? -Hayır.
Evet. Daha az ceket giyiyorum. Daha çok gülümsüyorum.
Bazen LA'deki yıllarıma bakıp "O da kimdi?" diye düşünüyorum.
O Diane hiç geri dönüyor mu?
Bazen.
LA'e dönünce onu hissettim.
Şu an seninle konuşurken de onu hissediyorum.
Ama o sen değil misin?
Yani, hepsi benim.
Keşke "Hayır, o sonsuza dek gitti." diyebilseydim.
Ama düğün için buraya gelmekten çok korkuyordum.
-Mr. Peanutbutter'ı ve seni görmekten. -Ne olacağını sanıyordun?
Bilmem. Fikir değiştireceğimi, her şeyi sorgulamaya başlayacağımı,
-her şeyi mahvedeceğimi. -Ama öyle olmadı, değil mi?
Hayır, öyle olmadı.
Ama bir parçan öyle olmasını mı umuyordu?
O kargaşayı hiç özlemiyor musun?
Hayır, özlem yanlış kelime.
Affedersin.
LA'da yaşadığım için mutluyum ama burayı hiç özlemiyorum.
Artık hayatımda olmasa da Mr. Peanutbutter'ı
-tanıdığım için mutluyum. -Öyle mi?
Olduğun kişi olmanı sağlayan bazı insanlar olduğunu düşünüyorum
ve sonsuza dek hayatlarında kalmasalar da onlara minnettar olabilirsin.
Seni tanımış olduğum için de mutluyum.
"Tanımış" mı?
Hey, bu gece birbirimizle konuştuğumuz
son gece olsa çok garip olmaz mıydı?
-Neyse, ben... -Sana söylemeliyim...
-Bana hiçbir şey söylemene gerek yok. -Hayır, sana teşekkür etmeliyim.
Ve her şey yoluna girecek.
Ve özür dilerim.
Ve teşekkür ederim.
-Dur. -Niye?
Biliyorum ama komik bir hikâye anlatabilir miyim?
Elbette.
Ama çok komik olsa iyi olur.
Sana yalan söylemek istemiyorum, azıcık komik.
Hapishanede film gecesi düzenliyoruz.
Hangi filmi izlemek istediğimizi oyluyoruz.
Ama elbette oylama şikeli
çünkü Koca Andy'nin en sevdiği film Aile Bağları.
Koca Andy adamlarına her hafta o filme oy verdirtiyor
ve her hafta Aile Bağları'nı izliyoruz.
Bir dakika, kimin en sevdiği film Aile Bağları olur ki?
Yani, evet. İyi bir film...
-Ama her hafta mı? -Aynen öyle!
Dedim ki "Bir daha Luke Wilson'ın Sarah Jessica Parker'a
kendi gibi olmasını öğretmesini izlersem olay çıkaracağım."
Anlayamadım, katılım zorunlu mu?
-Hayır. -Sen de gitme öyleyse.
Kültürsüz müyüm ben? Sanatı destekliyorum.
Peki, affedersin.
Ama kütüphanede gönüllü çalışan birini tanıyorum
ve DVD'leri orada saklıyorlar. Onunla bir anlaşma yaptım.
"Aile Bağları kaybolursa bir ay boyunca jölemi sana vereceğim."
Sanırım iyi bitmeyecek.
Film gecesi geldi, bir kez daha Connecticut'ta Noel izleyecektik
ama DVD'si kayıptı, ne yapacaktık?
Koca Andy ve adamları çok sinirlendi.
Ben de "Beyler!" dedim.
"Bu hafta Annemler Yemeğe Geliyor'u izleyelim mi?"
"Değişiklik olur. Patricia Clarkson var ve..."
Ve?
-Hapishane isyanı. -Siktir, gerçekten mi?
Daha kötüsü. Koca Andy, Annemler Yemeğe Geliyor'a bayıldı.
Artık her hafta onu izliyoruz.
Kendin kaşınmışsın.
Hayatımın özeti.
Üzüldüm, korkunç görünüyor.
Evet ama ne yapacaksın? Hayat berbat ama ölüyorsun, değil mi?
Bazen.
Hayat berbat ama bazen yaşamaya devam ediyorsun.
Evet.
Ama güzel bir gece, değil mi?
Evet.
Çok hoş.
Alt yazı çevirmeni: Faruk Berk