POHAMUJ ENTUZJAZM
Potrzebowałem prawnika,
a Susie nie przestawała cię wychwalać.
W końcu wymieniła twoje nazwisko.
Christopher Mantle?
Boże.
Mickey Mantle był moim idolem.
Nie oglądam baseballu, ale wiem, kim był.
Świetne nazwisko.
Susie zna wszystkich, uwielbiam ją.
Wspomniała, że będziesz w świątyni na otwarciu.
Ciągnie mnie tam kobieta, z którą jestem.
- Mnie też tam ciągną. - Tak?
Mąż jest Żydem.
- Obu nas ciągną. - Zgadza się.
No proszę.
Zapoznałem się ze sprawą, jak reszta Ameryki.
Najbardziej niekonstytucyjne prawo wszech czasów.
- To je należy osądzić. - Serio?
Szybko to wyjaśnimy.
Do końca tygodnia mam złożyć wniosek o oddalenie sprawy.
Wszystkim się zajmę. Bądź spokojny.
Miło to słyszeć.
Unikniemy procesu, oddalą zarzuty.
Panie Mantle. To prawdziwy home run.
- Wspaniale. - Dzięki.
Czyli nadal mogę zgrywać bohatera
- i nie pójdę do więzienia. - Zgadza się.
Nie dojdzie do procesu.
Denise na linii pierwszej.
Przepraszam. Halo?
Tak?
Wspaniale. Odstawisz?
Zostaw to.
Wspaniale, dziękuję.
Pa.
Przepraszam, moja surogatka. Spodziewamy się dziecka.
No proszę. Gratulacje. Dobre wieści.
- Cieszymy się. - Lubisz ją?
- Jest urocza. - Robiła test IQ?
- Nie chcesz idioty. - Zgadza się.
- Nie jest idiotką? - Dzięki za troskę.
Jak to jest z gejami?
Kto wybiera nazwisko?
Wybraliśmy nazwisko męża.
- Czyli? - Zeckelman.
Wolisz Zeckelmana niż Mantle'a?
Coś nie tak?
Nie jest to wybitne nazwisko.
A Mantle jest jednym z lepszych.
Dzięki. Zeckelman też jest dobre.
Nie jest?
Nie dla dziecka.
Dlaczego?
Zeckelman nie miał 536 home runów.
Jeszcze.
- Miło było. - Wzajemnie.
Widzimy się w świątyni.
- Idziesz z Zeckelmanem? - Zgadza się.
Do zobaczenia.
Poznałem świetną dziewczynę.
Ma na imię Jenna, spotykamy się od kilku tygodni.
- Serio? - Jest zabawna, bystra, zna się na muzyce.
- Świetnie mi się z nią gada. - Czym się zajmuje?
Pracuje dla Disneya. Chyba w kierownictwie.
Wciąż mówi o filmach, zna daty premier.
Opowiadała o tym, jak się zmieniają stroje księżniczek.
Myśli nie tylko o filmach i telewizji, ale też o atrakcjach parków rozrywki.
- Robi wrażenie. - Owszem.
- O nikim tak nie mówiłeś. - Wiem.
- Lubi sport? - Nie mówiliśmy jeszcze o sporcie.
To by było za dużo dobrego.
Zostałbyś moim świadkiem.
Jeśli pracuje dla Disneya, spytaj ją o Dzwoneczka.
- Pociąga cię? - Wszędzie lata i wypina tyłeczek.
Pum!
To bardzo rzadkie zboczenie.
Pociąg do tyciej wróżki.
To zajebista laska.
Nosiłbym ją w kieszeni.
Wylatywałaby, dawałaby mi całusa i odlatywała.
Niezła kurtka.
Dzięki.
- Dobrze ci w niej. - Lubię ją.
- Świetna. - A nie przepadam za zamszem.
Spójrz na tę rybę.
- Chyba uwięzła. - Walczy.
Nos utknął jej w filtrze.
Przepraszam.
Tak?
Ta ryba chyba uwięzła.
Nie uwięzła, chora.
Nie, uwięzła.
To ciężka pora roku dla ryb.
Filtr ciepły, ryba czuje się lepiej.
- To normalne. - Serio?
Uwięzła.
Rusza się, czyli kicha.
- Ryby nie kichają. - Kicha.
- Uwięzła. - Jest chora.
Zachoruje, jeśli się nie uwolni.
- Nic jej nie jest. - Można ją uwolnić?
To zbyteczne. Jest chora.
- Oszalał pan. - Teraz mam ochotę na rybę.
Wezmę lucjana.
- Pyszna ryba. - Dzięki.
- Uwięzła. - Straciłem apetyt.
Przynajmniej nie utonie.
Miło było.
Wracajcie, to działa.
Najważniejsze, że ci pomaga.
Nie jedz ich, to dla innych.
- Są odliczone. - Serio?
Pełno ich.
- Cześć. Dzięki, że jesteś. - Spoko.
- Miło. - Alkoholicy znają się na pączkach.
- Owszem. - Nowy nałóg?
Jak widać.
Richard Lewis tu jest.
Przemawiał.
Przez większość spotkania.
To jego kolej.
Mówił i mówił.
Rozśmieszył wiele osób, ale jest taki wulgarny.
- Ciągle gadał o piekle. - Biedactwo.
Zastanawiałem się...
Spytaj.
To dla niego nic nowego.
- Wstydzę się. - Przestań.
Nie pytaj.
Nie musisz.
Córka chce być scenarzystką.
Znasz kogoś, kto mógłby przeczytać jej prace?
Zastanowię się.
Serio?
- Co robisz? - Nie znosi uścisków.
Nie dotykaj.
To proste.
Dzięki za komplement.
- Powinieneś mnie widzieć. - Dobry mityng?
Nigdy się tak nie śmiali.
- To nie stand-up. - Wiem.
Tak się zachowujesz.
Zawsze będę komikiem i pijakiem.
Mógłbyś czasem przyjść mnie posłuchać.
- Przepraszam. - Byłeś niesamowity.
- Przezabawny. - Wracaj.
Opowiem coś nowego.
- Kochają mnie. - Co jest? To AA czy koncert?
Pomagam ludziom, bawię ich.
Dajesz mówić innym?
Przede mną zwierzała się jakaś staruszka.
Występujesz, ale nikt nie pije.
- Co by było, gdyby pili? - Oszaleliby.
Nie wiem, jak...
Przepraszam. Byłeś niesamowity.
Dziękuję.
Śmiałaś się?
Z barmana z piekła rodem.
- Zabawny był? - Bardzo.
Miłego.
- Wpadam dwa razy w tygodniu. - Dzięki.
Barman z piekła rodem?
Pracuję też nad innymi rzeczami.
Jeszcze parę takich mityngów, a dostanę swój program.
Wspaniały pomysł.
- Żyła złota. - Nareszcie!
Mogę mówić o trzeźwieniu w HBO.
Brawo.
Stand-up "Pijak z piekła rodem".
To było wysypisko śmieci.
Przystawkę?
Raczej nie.
- Co to? - Zjesz to?
Może wezmę coś innego, zbuduję fundament z ryżu.
Zbuduj.
- Poradzisz sobie? - Będzie ciężko.
Zostań tu.
Dobrze cię widzieć. To Jenna, o której tyle ci mówiłem.
- Miło mi poznać. - Mnie również.
Dużo o tobie słyszałem.
- Tak? - Bardzo dużo.
Bardzo.
Świetnie, że się spotykamy, bo...
Nie znoszę prosić o przysługi tak, jak robić przysług.
Córka znajomego napisała scenariusz.
Spytał, czy znam kogoś,
kto mógłby go przeczytać.
Może ty byś się zgodziła?
Mam przeczytać scenariusz?
Na pewno jesteś zajęta.
- Z przyjemnością. - Żartujesz?
- Z chęcią. - Podziel się uwagami.
Oczywiście.
Będzie zachwycona.
Chętnie się podzielę.
Gdzie ją znalazłeś? Gdzie ta planeta?
- Nie mówiłem? - Wskaż ją.
- Nie ma ich więcej. - Rumienię się.
Umówię was. Teraz czas poznać innych ludzi.
- Miło było. - Wzajemnie.
- To on? - Tak.
On?
- Nie rób afery. - Chwila.
Larry? Abe Zeckelman.
Masz problem z nazwiskiem naszego dziecka?
To nie problem.
A co?
Macie do wyboru Mantle'a i Zeckelmana -
Mantle jest lepsze.
Bo?
- To nie jest dobre nazwisko. - Co z nim?
- Zeckelman? - Co ci się nie podoba?
Skoro to dobre nazwisko, jakie jest złe?
Wolę mieć złe niż żadne.
Larry to słabe imię.
Wolałbym być Dashem, Dazzym albo Danem.
Można zachować swoją opinię dla siebie.
Wszyscy by milczeli.
- Ty nie zachowałeś swojej. - Nie mogłem.
Ja też nie.
To bardzo niestosowna rozmowa.
Dziecko już będzie w wyjątkowej sytuacji.
Co to znaczy?
Ma dwóch ojców.
To nie takie niezwykłe.
Może nie. Ale inne.
- Inne? - Nieco inne.
Dla nas to normalne.
Jak wybraliście nazwisko?
To twoja sperma?
- Co powiedziałeś? - Rozmawiamy o spermie?
Dlatego dostałeś Zeckelmana?
- Poważnie? - Jak to ustaliliście?
- Sperma była moja. - To jego sperma.
- Twoja? - W czym problem?
Pomyślałbym, że dawca daje nazwisko.
- Przegadaliśmy to. - To prywatna sprawa.
Nie wiem, czy wybraliście imię, ale chętnie pomogę.
Tak? Bo masz dwa imiona?
Co wy na to? Ziggy Zeckelman.
Myślisz, że to dobrze brzmi?
- Scooter Zeckelman? - Weźmiemy je pod uwagę.
- Zapomnij. - A Foots?
Zeckelman?
- Żarty sobie robisz? - Zeckelman potrzebuje dobrego imienia!
Mam dość tej rozmowy.
- Miło było. - Doc Zeckelman.
- Zapomnij. - Ace.
- Zjem coś. - Nie brzmi dobrze?
Pomówimy o tym.
Dewey, Duncan, Deegan.
Jak trasa szybkiego ruchu.
- Duży wybór. - Świetne opcje.
- Ostatnie... Chwila. - Zapomnij.
- Co? - Daruj sobie.
Muszę iść.
Skarbie, wracaj.
LARRY DAVID NIE SZANUJE KOBIET HOBIE TURNER
Rabin Adelman?
- Możemy pomówić? Przepraszam. - Miło widzieć.
- Kto się zajmuje cegiełkami? - Ja.
Pozwolił pan na napis "Larry David nie szanuje kobiet"?
Każdy darczyńca może wyrazić swoje uczucia.
Może napisać, co chce?
Bez mowy nienawiści.
A to nie mowa nienawiści?
Raczej antypatii.
- Proszę to zdjąć. - Dodajemy cegiełki, nie usuwamy.
Nie?
Będzie tam na zawsze?
Dla potomności.
W Starym Testamencie nie ma nic o oszczerczych cegłach?
Gdyby Izaak wyrył coś o Jedyniaszu, nie usunęliby tego?
Tora nic o tym nie wspomina.
Wie rabin, co to jest? To szand.
Wybacz.
Jasne.
Larry!
- Mój Boże! - No proszę.
Szaleństwo.
Cześć. Ponownie. Mam szczęście.
Większości ludzi wolę nie spotykać, ale to mi się podoba.
Mnie też.
- Co tu robisz? - Jestem w trakcie konwersji na judaizm.
To mój rabin.
- Nie wierzę. - Wiem.
- Dołączysz do drużyny? - Owszem.
- Bardzo się cieszymy. - Dzięki.
Gotowa narzekać?
Mogę kweczyć cały dzień.
No proszę.
Muszę spytać dlaczego?
Podoba mi się idea.
Jedzenie, wspólnota i mężczyźni.
Z oczywistych powodów.
Jakie to powody?
No wiesz.
Nie znoszę alternatywy.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Mam pytanie. Co to za ściana?
Wpisują zwycięzców turniejów tenisowych.
Urządzacie turnieje?
Uwielbiam tenisa.
To tylko ściana.
Weź udział za rok.
Turniej świątynny?
Gracie miksty?
Też.
Świetnie. Co z procesem?
Jak idzie?
Przerażająca wizja.
Mógłbym się przyznać i mieć to z głowy, ale tego nie zrobię.
To nic takiego.
To urocze.
W przyszłym tygodniu robię proszoną kolację.
Jeśli jesteś, chciałabym, żebyś wpadł.
Wiele osób chciałoby cię poznać, chętnie cię zobaczę.
Może?
W przyszłym tygodniu? Jeśli jesteś.
To byłby zaszczyt.
Co ty na to?
Chyba nie dam rady.
- Może jeszcze na siebie wpadniemy. - Oby.
- Czas szmajcować. - Co?
- Szmajcować. - Co to znaczy?
Muszę iść.
- To jidysz. - Nie znałem.
Teraz znasz.
Spóźniam się, więc wysadź mnie tutaj.
- Na pewno? - Pracuję tu.
Mogę cię podwieźć dalej.
Pracuję tutaj.
Nad sklepem Disneya?
- Mają tam biuro? - Nie, w sklepie Disneya.
Zarządzasz sklepami?
- Nie. - Jesteś księgową?
- To nie dla mnie. - A co tu robisz?
Rozmawiam z gośćmi.
Zakładam kostium,
na przykład księżniczki, Śnieżki, Elsy, Ariel, Lilo, albo Sticha.
Mój ulubiony to ulubienica Miki, Minnie.
- Jest najlepszy. - I robisz to...
- Tutaj. - W sklepie Disneya?
Jakoś pominęliśmy tę część.
Mówię: "Zapraszamy do sklepu pełnego magii".
Czyli nie masz posady kierowniczej?
Jestem starszą postacią.
Są młodsze?
Na przykład doktor McStuffins.
Muszę iść. Świetnie się bawiłam.
- Ja też. - Do zobaczenia.
O rany!
- Pa. - Zachowaj to dla klientów.
Jak mogłeś nie wiedzieć?!
Rozmawialiśmy o filmach, mówiła, że pracuje dla Disneya.
Nie pytałeś, w jakim dziale?
Mieszka w Glendale, zakładałem, że zajmuje się animacją.
Czuję się oszukany.
Miałem w głowie wspaniałą wizję, jestem załamany.
Nagle zabrakło prestiżu.
Jak to o tobie świadczy?
Wiem, to coś o mnie mówi.
Zastanów się, kim jesteś. Bo ona jest tą samą osobą.
Te same historie, poczucie humoru, ten sam gust.
- Ale coś się zmieniło. - Masz nauczkę.
Kobiety lubią pytania.
Gdy idziesz z kimś na randkę, zadawaj pytania.
Inaczej mówią koleżankom, że o nic nie pytałeś.
Kochają pytania.
Co byś zrobił?
- Jestem powierzchowny, zerwałbym. - Od razu?
Nie będę chodził z Myszką Minnie.
Muszę przynajmniej spróbować.
Spędzić z nią trochę czasu.
Boże.
Co?
- Dałem jej scenariusz do przeczytania. - Nie spytałeś, czym się zajmuje?
- Wzięła scenariusz. - Posłuchasz uwag?
Uwag Myszki Minnie?!
Nawiązanie do reklamy Corony?
Super pomysł.
Dzięki.
Miło wreszcie zobaczyć apokaliptyczny serial komediowy.
- Kupujesz ten pomysł? - Totalnie.
Wspaniale.
Ostatnia uwaga.
Meg.
- Nie rozumiem. - Nie rozumiesz, czego chce?
Miałam z tym kłopot.
- Pisałam o niej więcej. - Tak?
Wycięłam w ostatniej chwili.
Może to przywróć?
- Łatwizna. - Nie jest za długi?
Chciałam skrócić.
- Tak mi wstyd. - Przestań.
Przytnę.
To świetny scenariusz.
Dzięki.
Dziękuję, że pozwoliłaś mi go przeczytać.
Dzięki, że go przeczytałaś.
Jeśli masz coś jeszcze...
- Serio? - Jasne.
Przed tobą świetlana przyszłość.
Mamy nową linię piżam z Małą Syrenką -
wyślij mi rozmiar, mam zniżkę.
- Chcesz trochę? - Myłeś ręce?
- Nie. - Bo robiłeś go dla siebie. Nie.
- O czym mówicie? - Spójrz.
- Mam prezent. - Nie wierzę.
Zgadnij.
- Żartujesz? - Nie.
Podobała ci się, więc ci ją daję.
Tak było.
- Włóż. - No proszę.
Nieźle.
- Cholera. - Super.
- Zjemy chińszczyznę? - Walić to.
Spotykam się z Myszką Minnie.
- W końcu jest tą samą osobą. - Racja.
Postaram się, żeby nam wyszło.
- Dzięki za wszystko. - Ja dziękuję.
- Dzięki. - Mój Mikołaj.
Dał ci kurtkę? Miło.
To gambit "podoba mi się".
Komplementujesz czyjeś ciuchy, a oni ci je dają.
Niezły pomysł.
Zajebisty.
Pewnie działa co drugi raz.
Dobrze byłoby mieć do niej zamszową...
Pieprz się, Larry!
Co słychać?
Nic.
- Co to za materiał? - Bawełna.
- Bawełna? - Co tu robisz?
To proste.
Odnawiali świątynię i sprzedawali cegiełki na dobroczynność.
Hobie Turner napisał o mnie coś oszczerczego:
"Larry David nie szanuje kobiet".
Kto kocha kobiety bardziej ode mnie?
Uwielbiam uprawiać z nimi seks, rozmawiać.
Wspieram kobiety.
- Wspierasz? - Pociągają mnie.
To różnica.
Chciałbym, żeby ktoś napisał o mnie coś miłego.
- Na cegiełce? - "Byłam żoną Larry'ego Davida,
zawsze wspierał kobiety", coś w tym stylu.
Przeczytają jego, a później twoją.
Zrobisz to?
Raczej nie.
Dlaczego?
To kiepski pomysł.
- Bo? - Bo to ściema.
Nie musisz pisać dokładnie tego.
Nie możesz wymyślić czegoś miłego?
Ja...
- Cześć. - Larry.
Powtórzymy tekst, gdy pójdzie?
Larry ma oszczerczą cegiełkę, mam kupić inną.
Ktoś napisał o mnie: "Larry David nie szanuje kobiet".
Okropność.
Kocham kobiety.
Kocha uprawiać z nimi seks
i myśli, że to oznaka szacunku.
Są też inne rzeczy.
Rozumiem cię.
Ale już kupiliśmy cegłę.
- Prawda? - Tak.
Nie wiedziałaś, o czym mówię, gdy wspomniałem o cegle.
Pewnie zapomniałam.
Może zapomniałem ci powiedzieć.
Ted jest bardzo hojny.
Kupiłeś? Co jest na niej napisane?
Zostawiłem pustą.
- Pustą? - Chodzi o datki, nie o reklamę.
Nie kupiłeś cegły.
Kupiliśmy pieprzoną cegłę.
Ułatwię ci to.
Kupię cegłę i napiszę coś miłego.
Wystarczy, że się podpiszesz.
Raczej nie.
"Byłam żoną Larry'ego Davida, jest dobrym człowiekiem"?
- Kto by tak napisał? - To nieszczere.
- Ty coś napisz. - Nie mam nic do powiedzenia.
I tyle.
Ani jednej miłej rzeczy?
- Nie na cegle. - Napisałabyś coś miłego nie na cegle?
Tak.
Coś na torcie.
"Gratulacje". "Dobra robota".
- "Sto lat". - "Bywa dobrym golfistą".
- Herbaty? - Chętnie.
Po to zszedłeś?
Długo tu zostaniesz?
Już wychodzę.
Muszę się nauczyć tekstu.
Ładne pióro.
No proszę. Wspaniałe.
- Dzięki. - Skąd się takie bierze?
- Chcesz je? - Nie zabiorę ci go.
- Weź. - Serio?
- Tak. - Dajesz mi pióro?
Powodzenia z cegłą.
Co ty na to?
"Jest przyjazny i walczy z dyskryminacją".
Bzdura.
"Jest przyjazny i był na dwóch meczach WNBA".
- To prawda? - Nie.
Nigdy nie przyszedłeś na mecz Sammy.
Zapraszałam cię wiele razy.
- Nie podniosłaby ołówka. - Ma wielki talent.
A to?
"Jeśli Larry David kogoś zapłodnił,
nie tylko zapłacił za aborcję, ale też pojechał na zabieg".
- To prawda. - Marnujesz mój czas.
- Nie kupisz cegły? - Nie.
PLAC DZIEDZICTWA
LARRY DAVID CO MIESIĄC WPŁACA DATKI
LARRY DAVID TRAKTUJE WSZYSTKICH Z SZACUNKIEM
CYRUS - SPONSOR IRMY
Halo?
Tu Cyrus, sponsor Irmy.
- Wiem. - Dzwonię, bo moja córka
spotkała się z tą kobietą, Jenną.
Posłuchaj...
Była wspaniała.
- Co? - Podobno pomogła poprawić scenariusz.
- Była świetna. - Serio?
Myślałem, że ją oleje.
Nie zachowuje się jak kobieta sukcesu.
Spotkały się w kawiarni.
Jakby była normalnym człowiekiem.
Dana chce jej wysłać kwiaty do biura.
Podasz mi adres?
Nie musisz tego robić.
Mogę jej kupić kartę podarunkową w centrum w Glendale.
- Co myślisz? - To zbyteczne.
Przekażę twój entuzjazm.
- Ty wiesz najlepiej. - Gdzie moje staniki do spania?
Skąd mam, kurwa, wiedzieć?!
Wiszę ci.
Gdybym mógł jakoś pomóc...
Larry!
Co?
Były w koszu. Nie są brudne.
Tylko powiedz.
Jest coś, co mógłbyś zrobić.
Co takiego?
Zostało mi osiem tygodni z Irmą.
Możemy to jakoś przyspieszyć?
Chcesz z nią zerwać wcześniej?
Właśnie.
- Masz powód? - Nienawidzę jej.
Wystarczający powód?
- Nie wiem, co powiedzieć. - Sienna Miller jest mną zainteresowana.
- Nie żartuję. - Serio?
Owszem. Kiedy to się powtórzy?
Pomóż mi. Możemy coś zrobić?
Jestem ci wdzięczny,
ale mogłaby się załamać.
- Nie pozwolę na to. - Mam ją zamordować?
Ona umrze, mnie wsadzą.
Nie mówisz poważnie.
Mówię! Musi być jakiś sposób.
Może gdyby ona zerwała z tobą.
Jej decyzja?
Poczułaby się pewniej.
Na jakiej planecie? Nigdy tego nie zrobi.
Przykro mi. Ale dzięki.
Gdzie mój klin na haluksa?
Dzisiaj było niesamowicie.
Penny zazwyczaj jest Chipem albo Dale'em, zawsze w futrze.
A w tym tygodniu jest Dzwoneczkiem, tak się cieszyłyśmy.
Ma podejście do dzieci.
Świetnie się bawiła, bo nigdy nie gra twarzą.
Jest trochę za wysoka, ale była wspaniała.
Ian grał Piotrusia Pana i...
Witamy ponownie.
Stolik dla dwóch, przy akwarium.
Jest zarezerwowany.
Mamy stolik przy oknie.
- Zarezerwowany? - Tak.
To pójdziemy tam.
Proszę za mną.
Przepraszam.
Mogę pomóc?
Pański stolik jest tam.
Co się stało z rybą, która uwięzła?
Ryba smutna, przeniesiono ją.
Teraz lepszy humor.
- Przenieśliście rybę? - Mieszka w centrum.
- Bardzo tam szczęśliwa. - Jak miło.
Może ją pan tam odwiedzić.
Zniosę wieść o śmierci ryby.
Nic jej nie jest. Kwitnie.
Uwięzła, nie żyje.
Nie. Chora, wyjechała.
- Uwięzła, nie żyje. - Wyjechała!
- Nie żyje! - Wyjechała!
To już nie pański problem.
Nie zapomnę jej.
Przyniosę wodę.
Jak ryba?
Nie żyje.
Powinieneś usłyszeć Irmę na mityngu.
Byłbyś w szoku. Mówiła przez pół godziny.
- O czym? - Nie powiem ci.
Mamy swoje zasady.
Byle pijak może wiedzieć, a ja nie?
- To poufne. - Nikomu nie powiem.
- Zapomnij. - Mówimy sobie wszystko.
- Nie powiem ci. - Nie?
- Nie! - Wpiszę cię do testamentu.
Jej pierwszy mąż miał straszny wypadek, musiała się nim opiekować.
- Był na wózku? - Gorzej.
- Pieluchy? - Wszędzie.
Był jak mumia.
Stracił palce u stóp.
Wystawał mu kręgosłup.
Nie mógł się ruszać,
więc piła coraz więcej, aż została alkoholiczką.
Któregoś dnia pomyślała: "Nie chcę takiego życia".
- I go zostawiła. - Nie chciała się nim zajmować.
- Chciała się skupić na sobie. - Egoistka. To jej mąż.
- Nie chciała go więcej widzieć. - Przez pieluchy.
Mówiła, że gdyby sytuacja się powtórzyła, zrobiłaby to samo.
Zwiałaby.
Wie, czego chce.
Pytanie.
Ile mi przepiszesz?
- Nic. - Co?
Chciałem tylko, żebyś mi powiedział.
Straciłem całą tę kasę?
Nie powinieneś mi mówić. Złamałeś przysięgę.
- Powinni cię wykopać. - Jestem słaby.
Doniosę na ciebie.
Zjedzmy.
Cześć, Larry.
Boże.
Co tu się dzieje?
Pracowałem do późna.
- Wykopano mnie z domu, więc... - Wykopano cię?
Wejdź. Byliśmy umówieni?
Co się stało?
Utkwiły mi w pamięci twoje słowa o nazywaniu dzieci
i doszło do awantury.
Nie powinieneś się wtrącać.
- Więc to moja wina? - Ty wspomniałeś o nasieniu.
To nie twoja sprawa, co z nim robię.
Skoro to twoja sperma, masz prawo do nazwania dziecka.
To moja sprawa. Nie mówię ci, co masz robić ze swoim.
- Co miałbym robić? - Normalny facet wie, co robić.
Wycieram i wyrzucam.
- Co jeszcze mam robić? - Mógłbyś kogoś zapłodnić i mieć dziecko.
Gdybym je miał z Papalopadopalousem, użyłbym nazwiska David.
Masz takie prawo.
Nie próbowałbym cię przekonać.
Wiedziałeś, że mam rację.
Dlatego o tym wspomniałeś.
I dlatego się pokłóciliście!
Przesadzasz.
Daj nam nazwać nasze dziecko.
Dziwne, że zrzucasz winę na mnie.
Dziwne, że nie uznajesz swojej winy.
Myślę, że jestem bardziej zdziwiony niż ty.
Ja jestem naprawdę zszokowany.
Trudno mi uwierzyć, że myślisz, że to moja wina.
- Co tu robisz? - Mogę pozwać świątynię?
- O co? - Za oszczerczą cegłę.
- A, widziałem. - Widziałeś?
Jak zareagowałeś?
Robią, co chcą. To wolność religijna.
Można nazywać ludzi dupkami na ścianie świątyni?
- To nie zniesławienie? - Coś jeszcze?
Złożyłeś wniosek? Wszystko dobrze?
O Boże.
Boże. - - Chwila.
Nawet tego nie mów.
Zapomniałem.
- Jak mogłeś zapomnieć? - To przez tę aferę, którą rozpętałeś!
- To moja wina, że zapomniałeś o wniosku? - Tak!
Musiałeś się wtrącać w moje sprawy?
- Złożysz teraz? - Minął termin.
- Minął termin?! - Przegapiłem go.
Dojdzie do procesu.
- Wsadzą mnie na rok! - Nie wsadzą cię, wygramy.
Bez obaw. To będzie mój priorytet.
Nie chcesz tego słyszeć, ale muszę to powiedzieć.
- Co? - Dobrym kompromisem byłby
Ziggy Zeckelman.
- Wyjdź. - Przeżyję takiego Zeckelmana.
Chcesz wygrać?
Nie nazywaj mojego dziecka.
Foots się nie podobał?
Masz coś dobrego?
Owszem.
Mam coś, co nas z tego wyplącze.
Zamieniam się w słuch.
Przy okazji - ryba nie żyje.
- Tak? - No.
W jakimś sensie...
czuję, że my jesteśmy tą rybą.
Chcemy sobie popływać, ale utknęliśmy w filtrze.
To prawda.
Jesteśmy jak ryba. Uwięźliśmy.
Wzywamy pomocy, ale jesteśmy w pułapce.
- Nie chorzy. - Nie.
Uwięźliśmy.
Jeśli się nie uwolnimy, rozchorujemy się i umrzemy.
Może jeśli się uwolnimy...
to jakby ryba wciąż żyła.
- Wydostaniemy się z tego filtra. - Proszę.
Gotów? Uwolnisz nas?
Posłuchaj.
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
To sprawa zdrowotna.
Będzie coraz gorzej.
Nie rób tak.
Twoja ręka.
To zespół Groata
Mam zespół Groata.
Atakuje system nerwowy.
Nie będę trzymał stolca, nie będę mógł usiąść.
Drgawki to tylko początek.
Będę potrzebował opieki całą dobę.
Będziesz musiała trzymać mi penisa przy sikaniu.
Nie mogę.
Stenty, przetoki, porty.
Jeśli usłyszę słowo "hospicjum"... Nie mogę.
To smutne, ale rozumiem.
- Cieszę się. - Prowadź piękne życie.
Dziękuję. Nie zniosłabym tego.
Jedź.
Śmiało.
Wiesz co? Podoba mi się ten ocieplacz.
- Ten? - Nagrzewa się, prawda?
- To na szyję? - Podoba ci się?
- Tak. - Weź.
- Nie. - Proszę.
- Trzeba ładować, ale... - Serio? O rany!
- Przynajmniej tyle. - Piękny gest.
Poczujesz się lepiej.
Ogrzeje ci tarczycę.
Przykro mi, ale...
- Jedź. - Nie dam rady.
Jedź.
Lateksowe rękawiczki, wydzieliny, nietrzymanie stolca...
Jedź.
Będzie ci lepiej beze mnie.
Wynocha.
- Będzie ciężko. Zobaczysz! - Jedź!
Jedź! Jedź!
Jedzie!
Pojechała!
Mam przyznane odszkodowanie, ale potrzebuję gotówki!
Dzwoń na 877-KASA-JUŻ!
Dzień dobry.
Witamy w sklepie pełnym magii.
Do widzenia.
Nie powstrzymają naszych marzeń.
Dziękuję.
Witaj, księżniczko.
Macie rękawice kuchenne Myszki Miki?
Te z jego rękami?
Nie wiem. Sprawdzić?
Byłoby miło. Zostawiłam swoje u chłopaka.
Zerwaliśmy, nie chcę tam wracać.
Przykro mi.
Moja bajka też się skończyła.
Słabo.
Okropnie.
Mój był chory.
Mój książę też.
- Mały ten świat. - Owszem.
Nie chcę znowu przez to przechodzić.
Jestem na to za młoda.
Zespół Groata to straszna sprawa.
Zespół Groata?
- Słyszałaś o nim? - Na to choruje mój chłopak, Freddy.
Co? Freddy? Jaki Freddy?
Funkhouser.
Larry David.
Zgrywasz się?
Zjemy obiad?
Mnie wystarczy kanapka.
Okłamali nas.
- Boże. - Jenna?
Cześć, Dana.
Pracujesz w sklepie Disneya?
Zgadza się.
Poprawiałaś mój scenariusz.
- Larry mnie poprosił. - Wyrzucono mnie z grupy scenariuszowej.
Dranie.
Larry David.
Pieprzony Larry.
Jebane dupki.
LARRY DAVID NIE SZANUJE KOBIET
LARRY DAVID TO KŁAMLIWY DRAŃ
LARRY DAVID ROZBIJA RODZINY
LARRY DAVID TO TCHÓRZ I OSZUST
LARRY DAVID PRZYNOSI NAM WSTYD
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Marta Piasecka