DAN BROWN DA VINCI ŞİFRESİ
-Selam bebeğim. -Selam bebeğim.
Günaydın.
Selam.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Hey! Ofisine gitmiyor musun?
Hayır. Önce kafeye gidip çay alacağım.
Güzel.
Ben de gelebilir miyim?
Evet, tabii.
Güzel.
BÜYÜK NATE RICHMOND'I KURTARDI
EVET NATE, EVET DOSTUM! MUCİZE OĞLAN
NATE BAŞARDI!
BANA GÖRE ASİSTAN KOÇ NATE MAÇIN GÖZ BEBEĞİYDİ
Tabii.
Bir haftada geri çekeceğiniz, gereksiz bir politika daha uygulayın. Geri zekâlılar.
Yine gazeteyle mi konuşuyorsun tatlım?
Cevap verirlerse bana haber ver.
Merhaba. Selam anne.
-Selam canım. -Bunları sana aldım. Buyur.
Teşekkürler. Özel bir gün mü?
Hayır. Sıradan bir gün işte.
Selam.
Şuna bak.
Güzelmiş.
Selam baba.
Nathan.
"MUCİZE OĞLAN" MAÇI KAZANDIRDI
Şuna bakar mısın?
Bugünlerde herkes de gazeteye çıkıyor, değil mi?
Diyorlar ki tevazu, kendini daha az önemsemek değil,
kendini daha az düşünmektir.
Benim küçük oğlum, mucizem.
Evet, pardon anne ama Mucize Oğlan.
Aslında mucize çocuk dedim.
Ama ben, demedim…
-Selam Dok. -Selam Ted. Gelsene.
Evet, tamam. Geçen gece yaşadığım küçük sorunu
atlatmamda yardım ettiğiniz için teşekkür etmek istedim.
Aslında daha iyi hissediyorum, o yüzden bu gerekli mi bilmiyorum.
Otur, rahatla.
Peki.
Teşekkürler. Oturayım. Buraya oturayım.
Ses çıkarıyormuş.
Evet. Bir şey diyeyim mi? Koltuğa geçeceğim.
İşte böyle. Bu nasıl?
Ben kimim?
Don Draper, değil mi?
Evet. Bu biraz resmî değil mi? Ayakkabılarımı oraya koymamalıyım.
Bir şey diyeyim mi? En iyisi yatayım. Hadi bakalım.
Ayaklarımı şuraya koyacağım. Böyle.
Kampta ranza paylaşan çocuklar gibi.
Kolumu nereye koyacağımı bilmiyorum. Sanki…
Buraya koyayım. Oldu işte. Böyle yapalım.
Klasik pozda yatayım. New Yorker karikatürleri gibi.
Değil mi? Bir şey diyeyim.
Omurgamın duruşunu düzeltmek için şunu koyacağım.
Sonra… Evet, bu iyi oldu. Tamam.
Şimdi ne yapacağım? Öylece… Hayır, bu sanki…
Sanki su kaydırağında gibiyim. Kızak gibi.
Buraya koysam tabutta gibi oluyorum, değil mi? Tamam.
Peki ya… Şunu deneyelim.
Pekâlâ, bu nasıl? İyi mi?
Büyük ihtimalle oturmak en iyisi.
Tabii. O da iyi. Tamam.
Pekâlâ.
Evet, hadi bakalım. Siz de buradasınız.
Çok samimi oldu, değil mi? Yakınız. Dip dibeyiz.
Sanki The Sopranos'un bir bölümünde gibiyiz
ama gereksiz şiddet yok tabii ve bu güzel bir şey.
Ama midyeli spagetti de yok ve bu kötü bir şey.
Yani…
Bu kim? Hikâyesi ne?
İyi misin dostum? Öyle mi? Tamam, güzel.
Çok uyumlu bir çocuk, değil mi? Kendi hâlinde takılıyor.
-Orada peçete mi var? -Evet, peçete var.
Evet. Ne için peki?
Burada bazen duygular yoğun yaşanabiliyor.
-Her zaman değil ama bazen. -Evet.
Bazen insanlar hapşırıyor.
Evet, insanlar hapşırır. Evet, ikimiz de katılıyoruz.
Evet. Bahar nezlem burada hafif geçiyor.
İngiltere'de az polen olduğu için herhâlde, yani…
Peki. Tamam. Ne zaman başlıyoruz?
Başladık bile.
-İçeri girdiğin an başladık. -Ne? Kahretsin!
Özür dilerim. Tüm o koltuk saçmalıkları
ve odanızdaki teçhizatla bir sürü zaman harcadım.
-Şey… -Ted.
Evet?
Endişelenme.
Evet. Hayır, tabii. Hiç endişelenmiyorum.
Evet.
Tamam.
Ne… Yani, ne konuda konuşmak istersiniz?
Geçen gece neler olduğunu anlatmak ister misin?
Hayır. Bunu yapmak istemiyorum.
Peki, hadi! Buraya gelin, buraya gelin.
Pekâlâ beyler.
Bakın, diğer takımın öğrenmesine izin veremeyeceğiniz iki şey var.
İlki, ev adresiniz. Bunu bir kenara yazın.
Gece gündüz yemek siparişleri ve SWAT ekipleri gelmeye başlar,
çok acayip çünkü benim zamanımda
tek derdimiz telefon şakalarıydı.
Ama arayan numara görünmeye başlayınca bu, şaka menüsünden kaldırıldı.
Çok yazık oldu çünkü Jerky Boys ulusal bir hazineydi.
Bir ara onlara Google'dan bakın.
Ama konudan saptım.
İkincisi ise rakibinizin yorgun olduğunuzu bilmesine izin vermeyin.
Tamam, bakın. Yorgun olduğunuzu biliyorum, anlıyorum.
Ama göstermenizi istemiyorum.
Yorgun suratla gezdiğinizi görmeyeyim, böylesiniz…
Tamam mı? Sahada oflayıp pufluyorsunuz. Hayır, teşekkürler.
Suratlarında görmek istediğim tek şey ne Koç?
-Kararlı ifade, bebeğim! -Aynen dedin, Vladimir Putin. Doğru.
-Anladınız mı? -Evet Koç!
Güzel. Peki, güzel. Şimdi sahaya çıkın.
Peki. Hücumdakiler Koç Nate ve Beard'la çalışacak.
Savunmadakiler, ben ve Roy'la. Hızlıca.
Yürüyün!
Peki. Tamam.
Koç Nate, umarım artık bizim için fazla iyi bir koç değilsindir.
Sağ ol Dani.
Drillerin mükemmel olmalı. İtibarını koruman lazım.
Evet, çok komik. Sağ ol Jamie.
Ne şanslıyız. Mucize Oğlan bize antrenörlük yapıyor.
Koca adam.
Çok komik Colin. Stand-upçı mı oldun şimdi?
Aslına bakarsan biraz ironik çünkü geçen gün seni kenarda oturttum.
Evet. Tüm en iyi golcülerimizi sahada görmek istiyorum. Hadi.
Colin, Colin. Sen bu seferlik otur, tamam mı?
Güçlü ve becerikli bir adamım.
Mantram bu.
Güzel.
BATI LONDRA'NIN EN İYİLERİ
bantr - Belki de buluşmalıyız…
Kanka iki gün oldu. Hâlâ bir şey yok mu?
-Hayır. -Of be.
Bazen üç nokta görünüyor ama sonra hemen kayboluyor.
Bitti kanka. İşleri berbat ettim.
Olumsuz bakma amigo. Cevap vermemesinin bir nedeni olabilir.
Evet, belki otobüs çarpmıştır.
Ya da tren?
Artık seninle ilgilenmiyor olma ihtimali daha yüksek.
Belki konuşmaları yeniden okudu ve çok ezik olduğunu gördü.
"En sevdiğim film Ratatuy."
Dinleyin. Tamam.
Önemli değil. Umurumda değil ki…
Üç nokta. Üç nokta.
Taşağa tekme gibi oldu.
Bir dahakine dostum.
Bu gece olur mu?
Aman Tanrım. Cevap ver işte. İki gün oldu.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Gerçeği söylesen?
"Buluşmayı çok isterim
ama kafamda yarattığım kişiye benzeyecek misin emin değilim.
Güvensizlik duygumun gerçek aşkı bulma
ihtimalimi baltalamasına izin vereceğim."
En sevdiği film Ratatuy. Bu tedirgin edici, değil mi?
Buluş onunla.
En sevdiği filmin ne olduğu kimin umurunda be?
Ayrıca Ratatuy kahrolası bir başyapıt.
Ve film, züppelik hakkında ve iyi sanatın her şeyden yapılabileceğini gösteriyor.
Kararsız olma ve gidip çizgi film fareni sik.
Peki. Ya buluşursak ve her şey ters giderse?
Yani her şey her zaman ters gider. Tüm ilişkiler kabus gibi.
Benim ilişkim, bana hayat veren oksijen.
Leslie'nin evliliği hariç, belli ki onunki mükemmel.
Sen ve Roy da her açıdan sinir bozucu şekilde mükemmelsiniz.
Teşekkürler.
Bilmiyorum.
Birlikte çalışmadığımız zaman çok daha kolaydı.
Sürekli yan yanayız gibi hissediyorum.
Nereye gitsem gölgem gibi peşimde. Çok tatlı ve kıllı gölgem.
Neler oluyor? Niye caz söylüyorsunuz?
Benim hakkımda mı konuşuyordunuz?
-Evet, senin hakkında konuşuyorduk. -Hayır.
-Ne olmuş yani? Gitmeye hazır mısın? -Evet.
Cevap ver.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
İki, üç, dört.
-Merhaba. -Merhaba.
-İşin bitmek üzere mi? -Maalesef hayır.
Yapılacaklar listesi kolum kadar.
Ne? Bu kol kadar mı?
Belki.
Yardımcı olmuyorsun.
Peki. Kolunu sana geri veriyorum.
Teşekkürler.
Boynuna geçeyim.
Cidden çok işim var.
Yani burada olacaksan koltukta sessizce oturup
kitabını oku, tamam mı?
Sağ ol.
Bu da yardımcı olmuyor.
Ne? Dediğinin aynısını yapıyorum. Sessizce oturup kitap okuyorum.
Dediğimin aynısını yapman inanılmaz seksi.
-Selam Ted. -Ne haber Dok?
Dönmene şaşırdım.
Evet, hiçbir şeyi yarıda bırakmam.
-Nasılsın Ted? -Çok iyiyim, harika ve müthişim.
-Siz nasılsınız Dok? -İyiyim.
Sevindim.
İlk defa mı terapiye gidiyorsun?
Hayır efendim. Karımla bir süre çift terapisine gitmiştik.
Nasıl geçmişti?
Peki, bir bakalım.
Ben Londra'dayım, karım Kansas'ta,
ki bu iyi bir şey çünkü ona hâlâ karım diye hitap ettiğimi duysa
acayip sinirlenirdi.
Bu küçük sohbetler ne kadar sürüyor?
Seanslar genelde 50 dakika sürüyor.
Peki. Ama saat başına ücret alıyorsunuz, değil mi?
Doğru.
Bu tarz işleri sevmiyorsun galiba?
Hayır efendim.
Peki sence neden?
Gerçeği söyleyeyim mi?
Sadece gerçekle ilgileniyorum Ted.
Çünkü bence palavra.
Beni tanımıyorsunuz. Bir geçmişimiz yok.
Ve hayatımın tüm korkunç detayları
hakkında içimi dökmemi bekliyorsunuz.
Kavgalar, hatalar, karanlık sırlarım.
Ama beni önemsediğiniz için dinlemiyorsunuz.
Hayır, dinliyorsunuz çünkü beni dinlemek için para alıyorsunuz.
Küçük notlarınızı alıp gözyaşlarımı teşhis etmek için para alıyorsunuz.
Sonra ne oluyor? Büyük ihtimalle suçu aileme atacaksınız.
Yani, sadece doğruyla ilgileniyorum dediniz.
Ama gelmiş, 50 dakikalık işe bir saat parası kesiyorsunuz.
Dediğim gibi, palavra.
NATHAN SHELLEY KENDİ TAKIMINI YÖNETMEYE HAZIR MI?
-Selam. -Nathan.
Aman Tanrım.
-Pardon. -Pardon Sam.
Bayan Welton. Merhaba.
-Bana Rebecca de. -Rebecca. Rebecca, pardon.
Bu makineler, ha?
Hem birbirimizle iletişim hâlindeyiz hem de çok kopuğuz.
Bunu mu diyecektin?
Evet. Onu diyecektim.
-Peki. İyi günler. -Evet. Sonra görüşürüz.
-Evet. Görüşürüz. -Görüşürüz Sam.
Evet.
MÜDÜR OFİSİ
Merhaba. Yeni kalemlerin geldi.
Buraya bırakacağım.
Evet, tamam.
Peki.
Pardon, seni görmedim Colin.
Kamuflajdandır.
Nate, biraz konuşabilir miyiz acaba?
Evet, konuş.
Merak ettim de… Seni sinirlendirecek bir şey mi yaptım diye merak ettim.
Dün dalga geçtim diye bana kızdın gibi geldi
ama Dani ve Jamie de aynı şeyi yaptı, onlara kızmadın.
Evet, yani… Evet. Açıklayabilirim.
Jamie ve Dani, Picasso ve Gauguin gibiler.
Pedofiller mi?
Sanatçı. Sanatçılar.
Ve Colin, sen de resim yapıyorsun ama eserlerin müzeye konmuyor.
Şeye asılıyor…
Sen ortalama bir otele asılan tablo gibisin, anladın mı?
İlham vermiyorsun. İnsanları duygulandırmıyorsun.
Sadece oradasın. Kan lekesinin üstünü kapatıyorsun.
Ama iş görüyorsun, o yüzden… Sadece işini yap.
Tamam mı?
ASİSTAN KOÇ GÜNÜ KURTARDI!
Sen miydin?
Selam.
Sigarayı bıraktın sanıyordum.
Ne? Bıraktım. Ayakkabıların kokusunu bastırsın diye içiyorum.
Akıllıca.
O zaman niye buradasın?
Yalnız kalmak istedim.
Burada olacağını biliyordum.
Keeley ile bu odada içilen sigaraların sayılmayacağına karar verdik.
Yakalandım.
-Yalnız kalmak da istemiştim. -Neden?
Roy ofisimde oturup Da Vinci Şifresi'ni okuyor.
Tapınak Şövalyeleri hakkında mırıldanıp duruyor.
Pardon, ayakkabı odasına ayakkabı almak için girmiştim.
Keyfine bak.
Teşekkürler.
Bak, Roy'un harika olduğunu düşünüyorum. Gerçekten. Biliyorsun.
Ama bazen tek başıma kalmak istiyorum, anladın mı?
Keeley, şikâyetlerini başkalarına anlatmayı bırak.
Peki. Teşekkürler.
Bu konu hakkında bir şey yapabilecek kişiyle konuş.
Yani, bilmiyorum patron. Bazen şişeleyip içinde tutmak en iyisi.
Turşu böyle yapılıyor.
-Votka da. -Saf sızma zeytinyağı da.
-Mesajlar da. -Ne?
-Şişeye koyuyorlar. -Doğru.
Will, adımı üniformadan çıkarıp tekrar koyar mısın?
Ama daha büyük olsun.
Ne oluyor ya?
-Roy'un hakkında konuşuyorlar. -Ne?
-Pardon. -Huysuz, yaşlı göt.
Huysuz kısmına katılıyorum
ama diğer ikisine içerledim.
Roy o dediklerinizin hiçbiri değil. O mükemmel.
Ben bilirim çünkü her saniyeyi, her dakikayı, her saati,
her günü onunla geçiriyorum, tamam mı?
Tamam, ona sadece…
Selam bebeğim.
Beni mi konuşuyorsunuz?
-Evet. -Kesinlikle.
-Gitmeye hazır mısın? -Evet.
-Hoşça kalın. -Hoşça kalın.
Adios, muchahos.
-Nasılsın? -Selam.
Tapınak Şövalyeleri…
Çünkü eşyaların her yerde.
Benim senin kadar eşyam yok.
Ne? Şu eve bak! Senin eşyalarınla dolu. Sadece…
Şu banyoya bak! Şu eşyalarına bak!
Ne haber?
-Senden ne haber? -Ne yapıyorsun?
Sex and the City izliyorum.
Nesin sen, çanta delisi bir erkek mi?
Hepsi farklı kokuyor.
Peki, keyfine bak. Ben kitap okuyacağım.
Güzel.
Bir dakika. Rogaine mi kullanıyorsun? İhtiyacın olduğunu…
Önlem amaçlı.
-Saçın mı dökülüyor? -Bu konuyu konuşmak istemiyorum!
Demek gizli işler çeviren bir tek kadınlar değilmiş.
Bunlar benim eşyalarım! Eşyalarımı karıştırma.
Sen benimkileri karıştırdın ama.
Yok artık.
Bir şey yaptığım yok. Duvarlarımı da yıktım.
Kitabı bırakamıyorsun çünkü bölümler çok kısa.
Kapa çeneni.
-Kapa çeneni mi? -Evet. Kapa çeneni.
Kapa çeneni mi diyorsun?
Aman Tanrım.
Lütfen çeneni kapat!
Bu adamın bacağının etrafında dikenli kemer var…
Of be Roy!
Ne? Sana okumamı mı istiyorsun?
Hayır. Ben… Hayır, sadece filmimi izlemek istiyorum
ve sen mahvediyorsun!
Sadece senin kitap okumadığın veya beni tahrik etmediğin
veya sürekli orada olmadığın zamanlara ihtiyacım var!
Seni tahrik etmemi istemiyor musun?
Hayır! Ben… Evet, istiyorum ama bazen. Sürekli değil.
Bazen yalnız kalmak istiyorum.
Bekle, herkesle bunu mu konuşuyordun?
Evet ama umurunda değil.
Her zamanki şeyler olduğunu sandığım için umursamadım.
Dedikodu veya gidere takılan kıllarım gibi.
Cidden çok kıl döküyorsun.
İnsanlar zavallı biri gibi sürekli peşinde
olduğumu düşünüyordur, sikik bir buzdolabı mıknatısı gibi.
Geri zekâlıyım.
Sikerim böyle işi!
Siktir.
Haftanın şaşırtan kahramanı, asistan koç Nate Shelley.
Son dakikalarda uyguladığı inanılmaz cesur stratejisi,
Richmond'ı yarı finale taşıdı.
Mucize Oğlan'ın
kendi takımını yönetmesi gerektiğine hepimiz katılabiliriz.
İnanılmaz içgüdüleri var ve şunu da demek isterim, muhteşem…
Tanrım. Vay canına.
Senmişsin. Pardon.
Colin'e kaba davrandın.
Sadece kaba da değil, kişisel ve garipti.
Hayır, tamamen haklısın…
Ted'e söyledin mi?
Hayır. İkimizin arasında.
Peki.
Daha düzgün davran.
Kapı arkanda.
Evet.
Bekle, bu benim…
AFK RICHMOND'A HOŞ GELDİNİZ
Selam.
Kahvaltıda yulaf lapası yedim. Sorduğun için sağ ol.
"Nasıldı?" Harika bir soru sordun bebeğim.
Çok sıcaktı ve açıkçası çok yoğundu,
o yüzden dilimi yaktım ve neredeyse boğuluyordum.
Şu ana kadar iyi bir sabah olmadı.
Merhaba Ted.
Döneceğini tahmin etmiştim.
Öyle mi? Neden?
Hiçbir şeyi yarıda bırakmam dedin.
Bir konuda dürüst olabilir miyim?
Ne? Bıyığımda sümük mü kalmış?
Hayır… Şaka yapıyorum. Pardon, devam edin.
Mesleğimle ilgili söylediklerine çok alındım.
Para aldığımız için
umursamadığımızı söylemene.
Sana bir şey sorayım. Bedavaya koçluk yapar mıydın?
Evet, yapardım.
Ama yapıyor musun?
Hayır efendim.
Ama yine de oyuncularını umursuyorsun, değil mi?
Evet efendim.
Peki neden benim için de aynısı olabileceğini düşünmüyorsun?
Ben tüm koçların maço denyolar olduğunu düşünmüyorum.
Güzel bir noktaya değindiniz.
Üzerimden smaç basılmış gibi oldu.
Ve bakın, o konu için çok özür dilerim.
Duygusallaşıp öyle şeyler söylediğim ve kapıyı çekip çıktığım için.
Böyle şeyler olur.
Kendine önem vermek korkutucu olabilir.
Kaç veya savaş, doğal bir tepkidir. Sen ikisini birden yaptın.
Etkileyici bir duygu aralığı.
Evet, arkanı kolla Glenn Close.
Korktuğumu mu düşünüyorsunuz yani?
Evet, öyle.
Evet.
Belki de gerçeği öğrenmek istemiyorumdur.
Ted, gerçek seni özgürleştirecek.
Ama önce kızdıracak.
Belki de yeni takma adınız "Gerçeklik" olmalı.
Sana arada işkence yapmadan akıl hocalığı yapamam.
Hoşuma gitti.
Gideceğini biliyordum.
Başlayalım, olur mu?
Evet efendim.
Aynen öyle beyler. Esnerken derin nefes alın.
O tatlı O2'yi prostatlarınıza kadar çekin.
Ve buraya ve şu ana odaklanmayı da unutmayın.
Anı yaşamak bir armağandır. Armağan, bu yüzden "an" ile biter.
Evet.
Başlamadan önce Koç Nate'in söylemek istediği bir şey var.
-Evet, lütfen. Sağ ol Ted. -Konuş Jessica Rabbit.
Evet. Teşekkürler…
Başlamadan önce diyecektim ki…
Yani, kısacası özür dilemek istiyorum.
Colin,
dün biraz şeydim, anladın işte…
-Göt mü? -Piç mi?
Puşt mu?
Yaralı kelebek.
Evet, puşt, piç bir yaralı kelebeğin götü gibi davrandım…
Ama gerçekten çok üzgünüm ve bir daha olmayacak, o yüzden…
-Sorun yok oğlum. -Peki o zaman.
Güzel.
-Pekâlâ. -Gel buraya.
-Tamam. -Bir şey mi kaçırdım?
Tamam. Evet. Peki.
Söylemem gereken bir şey var mı?
Her zaman dediğim gibi, en iyi yahni
tüm gece ocakta bıraktığındır çünkü o sırada
bira içtikten sonra Yurttaş Kane'i izlerken uyuyakalmışsındır.
Biliyorum Colin. Biliyorum.
Pekâlâ beyler! Bugünün planını anlatıyorum.
Bezelye ve havuçlar, Koç Roy'la gidiyor.
Geri kalan biftekler benimle geliyor. İşe koyulalım.
Ne?
İlk 11 Roy'la, yedekler Koç'la.
Peki.
Öyle söylesene. Anladın mı?
Buraya Richard, Richard!
Düdük!
Hey! "Düdük" dedim!
Roy, neden gerçek bir düdük kullanmıyorsun?
Demiştim, dudaklarım saf olmayan metallere karşı hassas
ve düdükler bende uçuk yapıyor.
Jamie, ne yapıyorsun be?
Richard adamdan kurtuluyor, ceza sahasına giriyor, sen ters yöne koşuyorsun.
Beni savunanı onun önünden çekiyordum.
O senin takım arkadaşın.
Topa koşup, ona destek olmana ihtiyacı var.
Hepiniz duydunuz mu?
Saygısızlık etmek istemem Koç ama ihtiyacı olan şey bu değil.
Ona yer açmam gerekiyor.
Ne dedin sen?
Bu durumda yapabileceğim en iyi şey, ona yer açmak.
Aslında haklı.
-Evet, bunu Pep'ten öğrendim. -Ona da "Cruijff" öğretmiş.
-"Cruyff" diye okunuyor. -Peki İngiliz.
Bak, her neyse. Kısacası, Richard'ın kalabalık yapmama ihtiyacı yok.
Ve takım arkadaşım olduğu için
en doğru şeyi yapacağına güvenmeliyim, değil mi?
Siktir!
Bu sefer kötü bir şey demedim.
İşte burada!
Koç Nate, sana bir hediyemiz var.
Evet. İyi ki özür diledin yoksa çok garip olacaktı.
MUCİZE OĞLAN 1
"Mucize Oğlan."
Doğrusu mucize çocuk olmasına rağmen, mucize oğlan
dediğin için.
-Vay canına. -Will'in fikriydi.
Hey.
Öyle miydi?
Yani, muhteşem bir takma ad, o yüzden şerefe.
Şerefe.
Hayır, teşekkürler. Yani aslında mucize çocuk dedim ama…
Ama Will, bu harika. Çok komik.
-Güzel. -Teşekkürler.
-Aferin. -Peki. Sağ olun.
"Madem müzik aşkın gıdası, çalın öyleyse.
Artanı bana verin."
Süslü bir şekilde bir tane daha ister miyim diye soruyorsan, isterim.
Tahmin ettim.
Biraz bekle. İki saniyeye çıkacağım. Sağ ol.
Tüm barların arasından…
The Independent'tan Trent Crimm. Bu zevki neye borçluyum?
Bir şeyler yedim.
Ama hazır buradayken, Spurs maçından neden erken ayrıldığına dair
resmî açıklamanı da almak isterim.
Resmî açıklama mı?
Herkes, gıdadan zehirlendiğimi biliyor sanıyordum.
Buradan değil.
Evet. Biliyorlar. Ama mümkünse kişisel bir alıntıyı tercih ederim.
Peki, gıda zehirlenmesi geçirdim.
Okuyucularınıza saygı duyduğum için
iğrenç taraflarından bahsetmeyeceğim.
-Evet. -Ama şimdi turp gibiyim.
Gıdadan zehirlendin ama şimdi turp gibisin.
Aynen Romeo, Dikembe Mutombo.
Sohbetlerimize bayılıyorum.
Sağ ol Mae.
Rica ederim hayatım.
Siktir.
Roy?
Selam.
Gidiyor musun?
Ne?
Hayır.
Hey Siri.
"Roy, Keeley'yi anlamadığı için üzgün" şarkı listesini çal.
O gülleri, komşunun bahçesinden çaldım.
Yapraklarını kopardım.
Ve o…
O, Phoebe'nin lambası, o yüzden geri vermek zorundayım
yoksa fena yapar.
O da ayak fırçası mıymış, neymiş.
Kadın, iğrenç ayaklara iyi gelir dedi.
Ne? Sence ayaklarım iğrenç mi?
Bebeğim, bence mükemmelsin ama ayakların çok kötü durumda.
Ama ben bir şey diyemem.
Giderde o kadar çok kılım vardı ki
bir fare sıkışmış da boğulmuş gibi görünüyordu.
Aman Tanrım.
Beni en az üç saat boyunca görmeyecek veya duymayacaksın.
Teşekkür ederim.
#KOÇNATE'İN İNİSİYATİF ALMASI HARİKA
EVET NATE, EVET DOSTUM! KRAL!
ŞANLI ŞANLI TAZILAR! TEBRİKLER KOÇ NATE
NATE, RICHMOND'A KAZADIRMIŞ OLABİLİR
AMA HÂLÂ BİR EZİK GİBİ GÖRÜNÜYOR
Bir daha beni rezil etmek için bir şey yaparsan
dünyayı sana dar ederim.
Alt yazı çevirmeni: İrem Özarslan