Wchodzimy za pięć sekund.
Cztery, trzy, dwa…
Dzień dobry w piątek.
Nazywam się Jeff Stelling, a w studiu są ze mną Chris Kamara i Goerge Cartrick.
WYDANIE SPECJALNE
Zbliża się ostatni weekend rozgrywek,
a my mamy nowe informacje w sprawie zmian w West Ham United.
Najpierw jednak zajmijmy się drugą ligą
i AFC Richmond, klubem naszego byłego kolegi o niewyparzonym języku,
Roya Kenta.
Z dzisiejszych nagłówków dowiadujemy się,
że Ted Lasso wyszedł w połowie meczu z Tottenhamem
nie z powodu problemów z żołądkiem, a ataku paniki.
PIŁKARSKA SOBOTA
Zdaje się, że Lasso opuszcza boisko?
George?
Lasso nie nadaje się na trenera.
Nie bądź taki ostry.
- Okaż nieco współczucia. - No błagam!
Czy Bill Shankly miewał ataki paniki? A Brian Clough?
- A może Alex Ferguson? - Nie bądź niesprawiedliwy.
Żaden z nich ich nie miał. Kiedy atakują twój statek,
a ty biegniesz na mostek,
chcesz zobaczyć tam opanowanego kapitana,
a nie trzęsidupę w spódnicy.
Tęsknię za Royem.
SZEFOWA REBECCA WALIĆ HEJTERÓW. DZWOŃ O KAŻDEJ PORZE.
DOKTORKA SHARON WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Cześć, Ted. Pamiętaj, prawda cię wyzwoli,
ale najpierw cię wkurzy.
Dzwoń, gdybyś mnie potrzebował. Powodzenia na meczu.
MICHELLE LASSO MAM NADZIEJĘ, ŻE SIĘ TRZYMASZ.
PUK, PUK.
KTO TAM?
SZCZENIĘ.
JAKIE SZCZENIĘ?
SZCZENIE ŚPISZ?
HAHA. CZYLI SIĘ TRZYMASZ.
WCZEŚNIE ZACZYNASZ CZY PÓŹNO KOŃCZYSZ DZIEŃ?
PRZEPRASZAM, NIE MOJA SPRAWA. DZIĘKI ZA TROSKĘ.
LASSO MIAŁ OPUŚCIĆ MECZ Z POWODU ZATRUCIA. INFORMATOR TWIERDZI, ŻE MIAŁ ATAK PANIKI.
Dzień dobry, panowie.
Dzień dobry, Susan.
Wszystko dobrze, Ted?
Tak jest.
Jesteś pewien?
CZY TED MA PROBLEMY Z GŁOWĄ?
LASSO WPADŁ W PANIKĘ
Cześć.
Dzięki.
Hej, ciulu.
Gdyby mój ojciec spanikował w Normandii, mówilibyśmy po niemiecku.
Tak jest.
Rób swoje. Wszystko będzie dobrze.
Zakładam, że wiesz, o co chodzi?
Nie.
Piękny bukiet. Od kogo?
Edwina Akufo.
„Wyrazy współczucia”.
Bardzo miło z jego strony.
Usłyszał o śmierci twojego ojca.
Nie skończyłam czytać. „Ciepło przyjmiemy Sama w Casablance”.
Mimo wszystko to miłe.
Leslie, wiesz może, ku której opcji skłania się Sam?
Nie mam pojęcia, ale staram się grać luzaka.
Kiedy mijamy się na korytarzu, kiwam głową jak równiacha.
W ten sposób.
A niech mnie!
Podpatrzyłem to u Denzela Washingtona i postanowiłem pożyczyć.
Ale nie wygląda to dobrze.
Jak leci, drogie dzieci?
Przykro mi z powodu artykułu.
To nic takiego, Keeley.
Nieważne, jak mówią, ważne, żeby mówili, co nie?
Chociaż to chyba nietrafiona rada,
a szkoda, bo z krótkim rozumem po wódce trafili.
- Proszę, szefowo. - Dziękuję.
Wiesz, że masz w nas wsparcie?
Doceniam to.
Szkoda, że nie mogłam nic zrobić, zanim ten cymbał to opublikował.
Trent to porządny chłop. Taka robota.
Porozmawiam z właścicielem gazety i dowiem się, kto był ich informatorem.
Nie trzeba. Przecież powiedział prawdę.
Inaczej niż por. Kaffee, potrafię stawić czoła prawdzie.
Radziłabym ci porozmawiać z prasą dopiero po meczu.
Zgadzam się.
Skup się na najważniejszym – pokonaniu Brentford.
Załamię się, jeśli przegramy.
Błagam, nie przegrajmy.
Spoko-loko. Mam wszystko pod kontrolą.
Boże, co za obrzydlistwo.
No tak. To była ciężka noc i teraz już jestem pewien,
że pomyliłem cukier z solą. Sorki.
Nie, nie.
Ciekawy posmak.
Co za podstępna, słona gadzina.
Jak Heather Locklear z Melrose Place, co nie?
Tak.
Prawda?
Idealnie ją podsumowałeś.
O, Heather.
Cześć.
WKRÓTCE JĄ ZAŁOŻYSZ!
POZWOLIŁEM SOBIE WYBRAĆ NUMER… EDWIN AKUFO
Siema.
Zastałem Roya?
Nie słyszę warczenia.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Nate.
Roy już jest?
Nie.
Widziałeś to?
Tak. Okropne.
Tak, okropne.
No tak.
Jamie cię szukał.
Nie gadaj.
Tartt!
Że ja?
Że tam?
Poczekaj. Mogę najpierw coś powiedzieć?
Dobry pomysł, bo kiedy skończę, nie będziesz miał już zębów,
a bez nich ciężko się gada.
No tak, dobra…
Na pogrzebie ojca Rebecki powiedziałem Keeley, że wciąż ją kocham.
Nie powinienem był tego robić,
ale czuję się nieswojo w towarzystwie nieboszczyków.
Poruszyło mnie to, emocjonalnie, rozumiesz?
Mimo wszystko to było niewłaściwe.
Wiedz, że cię szanuję
i szanuję Keeley, i szanuję wasz związek,
i już nigdy, przenigdy nie zrobię czegoś takiego.
Kurwa!
Przepraszam, skamieniałem na wasz widok.
Nie wiedziałem, co zrobić.
W porządku.
Oczywiście, słychać, że ta oferta płynie prosto z serca,
jednak nie sądzę,
żeby to był dobry czas na moderowanie sesji terapeutycznej trenera z psychiatrą.
Musi skupić się na meczu z Brentford. Dziękuję bardzo.
Pieprzony Piers Morgan.
O ja pierdolę!
O mój…
Zbiórka!
Dziękuję, trenerze.
Słuchajcie.
Zanim zaczniemy, chciałem z wami porozmawiać
o artykule z dzisiejszej gazety.
Który czytaliście na telefonach.
Ja jestem fanem papieru, bo z telefonu nie wytnie się komiksu.
Można przesłać zrzut ekranu.
To naruszenie praw autorskich.
Jasne, ale zrzutu ekranu nie powiesisz na lodówce.
Moja lodówka ma wbudowany ekran.
Chyba mamy ten sam model.
Chodzi o to,
że skądś się o tym dowiedzieliście, a powinniście usłyszeć to ode mnie.
Postanowiłem wam nie mówić i to było głupie.
Każdego dnia dokonujemy wielu wyborów.
Począwszy od: „Serio mam zjeść coś, co nazwano jogurtem greckim?”.
Aż do: „Mam zostawić rodzinę i przyjąć pracę na drugim końcu świata?”.
Nie byłem z wami szczery i to była zła decyzja.
Ale co się stało, to się nie odstanie.
To tak nie działa.
Ten wybór, jak i oryginalna kurtka Chicago Bulls,
którą pożyczyłem Janelle Rhodes,
bo oblała się ketchupem i wyglądała jak ofiara postrzału,
te dwie rzeczy już przepadły.
Każdy wybór to szansa, panowie.
A ja nie dałem sobie szansy na pogłębienie waszego zaufania.
Cytując świetnego trenera koszykówki, Johna Obi-Wan Gandalfa:
„Nasze wybory pełniej niż nasze zdolności ukazują, kim naprawdę jesteśmy”.
Mam nadzieję, że mi wybaczycie.
Nie chciałbym, żeby były między nami jakieś niedopowiedzenia.
Wszystko gra, trenerze.
Luzik, trenerze.
A jak namierzymy kreta, to możemy go obić skarpetami pełnymi kostek mydła?
Będzie błagał o litość!
- Tak! - Już po nim!
Wytropimy gada!
Muszę zdusić wasze zapędy w zadku.
„Zarodku”, a nie „zadku”.
Serio? Że w ziarenku?
Ogrodnictwo, bejbe!
To ma więcej sensu. Dziękuję.
Chcę, żebyśmy skupili się na czymś bardziej produktywnym,
jak fałszywa dziewiątka Nate'a.
- Co wy na to? - Dobrze.
Ktoś ma jeszcze jakieś pytania?
- Ja mam jedno. - Słucham, Jamie.
A z tym to co mamy zrobić?
Dobre pytanie.
Przenieśmy się na drugie boisko,
a jak się pośpieszycie, zaliczę wam to jako rozgrzewkę.
Ruchy! Gwizdek!
Proszę.
A to co?
Wybory Miss-kotki: półfinał.
Jedna z nich zostanie naszą nową maskotką.
Macy Greyhound czy może Tina Feyhound?
- Są ze schroniska Barkingham Palace? - Tak.
Panna Campbell je prowadzi.
Najlepsza w mieście hodowczyni suczek. Suzi Campbell, miło mi.
Mnie również.
Jestem pani fanką.
Dziękuję.
Wielką fanką.
Dziękuję.
Przyszłam nie w porę?
Nie. Mogę państwa na chwilę przeprosić?
Oczywiście.
Miło było was poznać.
Stało się coś złego?
Stało się coś niesamowicie dobrego!
Ludzie, którzy zainwestowali w Bantr,
chcą dać mi kapitał na założenie mojej własnej firmy PR.
O mój Boże!
Co nie?
Muszę się kogoś poradzić.
Schlebia mi, że przyszłaś do mnie, a nie do Teda albo Roya.
Mają trening.
I nie do Rebecki.
Boję się jej o tym powiedzieć.
Miło mi, że o mnie pomyślałaś.
Boję się.
To zupełnie naturalne.
Bycie szefową może przerażać.
Nie. Boję się powiedzieć Rebecce, że odchodzę.
No tak, bo jest taka onieśmielająca.
Nie, jest moją przyjaciółką.
No tak. A twoje odejście
byłoby zdradą godną opisania w greckiej mitologii.
Nie.
Nie chcę wyjść na niewdzięcznicę, która nie docenia szansy, którą mi dała.
Dobry mentor liczy na to, że rozwiniesz skrzydła.
Świetny mentor wie, że to zrobisz.
- Pięknie powiedziane. - Wymyśliłem na poczekaniu.
Powiedziałem Edwinowi Akufo, że dam mu odpowiedź po meczu.
Już zdecydowałeś?
Chyba tak.
- Tak? - Nie wiem.
- Głupotą byłoby się nie zgodzić. - Za bardzo się nad tym zastanawiasz.
Przestań szukać odpowiedzi, niech sama cię odnajdzie.
Jeśli otworzysz oczy, wszechświat da ci znak.
Tato, z całym szacunkiem, ale to chyba zbyt poważna decyzja.
Wszechświat zawsze wskazywał mi drogę.
Powiedział, żebym ożenił się z twoją matką i kupił Bitcoina w 2009 roku.
W 2009 roku!
No dobrze. Będę się rozglądał za znakami od wszechświata.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jamie przeprosił mnie dzisiaj za to, co powiedział ci na pogrzebie.
Nie kazałam mu.
Wiem. Zrobił to sam z siebie.
I jak zareagowałeś?
A jak myślisz?
Przywaliłeś mu.
- Walnąłeś z byka. - Zgaduj dalej.
Zamordowałeś go?
Nie, gorzej. Wybaczyłem mu.
- Obrzydliwe z mojej strony, co nie? - Nie, jestem z ciebie dumna.
Bardzo dobrze zrobiłeś.
Ja też mam nowiny.
Tylko mi, kurwa, nie mów, że Ted się do ciebie przystawiał.
Inwestorzy od Bantr
chcą dać mi kapitał na założenie własnej firmy PR.
Ja pier-kurwa-dolę! Gratuluję!
Jesteś prezeską firmy! Niesamowite!
Wiem.
Tak bardzo cię kocham.
No proszę, zostałaś szefową.
Nie będziesz miała dla mnie czasu.
Stul ten piękny dziób.
Sekundkę, Jane napisała.
Jak wam się układa?
Zerwaliśmy.
Wróciliśmy do siebie.
Proszę, chłopaki.
Dzięki, Mae.
Nie przejmuj się, Ted.
Niedługo wszyscy o tym zapomną. Zawsze tak jest.
Dziękuję, Mae.
I tak już skończyłem.
Otworzę szampana.
Co? Przecież trzymamy go na naprawdę wyjątkową okazję.
Nie otworzyliśmy go, kiedy twoja matka się przeprowadziła.
Nie otworzyliśmy go, gdy Anglia zdobyła zero punktów na Eurowizji.
I nie otworzyliśmy go, gdy sąsiad rozjechał swojego węża.
To było obrzydliwe.
Wypijemy go dzisiaj. Uwaga.
O cholera!
Lizzy właśnie podesłała mi artykuł o mnie.
Mam nadzieję, że nie użyli zdjęć, na których się uśmiecham.
Jakby jakieś istniały.
KEELEY JONES, KOBIETA NA SZCZYCIE
O nie.
Na żadnym nie ma ciebie.
Tak mi przykro. To nie porządku z ich strony.
- Pogadam z nimi. - Ani mi się waż.
Nawet nie próbuj nic zmieniać.
Bije od ciebie siła. Wyglądasz zajebiście.
Jak BILF.
Naprawdę? Zatem do dzieła.
Zamierzasz…
coś powiedzieć?
W końcu tak.
Pewnie zauważyłeś, że niezła ze mnie gaduła.
Nate'owi.
Informatorowi.
Skąd pomysł, że to Nate?
No tak.
Znasz moje podejście do kotów, dzieci i przeprosin, trenerze.
Poczekaj, aż same przyjdą.
Marzenie ściętej głowy.
Niektórych trzeba zmotywować.
Nie będę na nikogo naciskał.
To by pomogło.
Nate sobie poradzi.
Pomogłoby tobie.
Jak będziesz to w sobie dusił,
to w końcu odpadną ci wąsy.
Wyglądałbym jak ten gość z Kac Vegas.
Bradley Cooper.
Słodzisz mi.
Lubię twoje wąsy.
Cześć, słońce.
Cześć.
Masz chwilkę?
Jasne.
Przepraszam.
Nie masz za co.
To dobra wiadomość.
Pomogłaś pandzie stać się lwicą.
Jestem z ciebie taka dumna.
Dziękuję.
Kurwa mać!
Co tym razem?
Rupert właśnie kupił West Ham United.
NOWY WŁAŚCICIEL KLUBU
O nie.
Przez chwilę myślałam, że oddanie mi udziałów to miły gest z jego strony.
W sumie to mi ulżyło,
że wciąż jest samolubnym, przebiegłym kutasem.
Na świecie znów zapanowała równowaga.
Obiecaj, że nie będziesz dla niego pracować.
Nie stać go na mnie.
Moim klubem jest Richmond. Przecież wiesz.
O ile awansujemy do pierwszej ligi.
Inaczej możesz nas nie chcieć.
Słusznie.
Mam dla ciebie radę, jako dla szefowej.
Zatrudnij najlepszą przyjaciółkę.
Kurwa, musiałaś?
I znowu się rozryczałam.
Odsprzedam bilety!
Siema, Mae.
Richmond do boju!
Rozwal ich.
Rozgromimy ich, nie?
Dorwij ich. Rozpierdol ich.
Trenerze.
Dzień dobry.
PIRAMIDA SUKCESU
Wszyscy gotowi rozegrać fałszywą dziewiątkę Nate'a?
Głupotą byłoby tego nie zrobić.
Okej.
- Zobaczymy, jak wyjdzie. - Nie czas na zmiany.
Zgadzam się.
Znowu wykopali cię z biura?
Nie, wymieniają mi wykładzinę.
Stara była usiana psimi bobkami.
No tak. Znam ten ból.
Czy ktoś chce coś powiedzieć, zanim wyjdziemy na boisko?
Tak.
Przydałaby mi się…
drobna…
porada.
Chwileczkę.
Chcesz dołączyć do sfory Diamentowych psów?
W życiu! Po prostu nie miałbym nic przeciwko
zostaniu tutaj,
gdy to durne spotkanie się odbywa.
Co powiecie na jednorazową przepustkę dla naszego przybłędy?
Diamentowe psy, zbiórka!
Pomogę ci.
- Zostanę tutaj. - Dobry pomysł.
Życie to nauka. Dzięki, Alanis.
No dobrze, Roy.
Szczekaj.
Pamiętacie tę sesję zdjęciową z Keeley?
- Tak. - No tak.
Wkurwiałem się na to, bo nienawidzę takich akcji.
Ale okazało się…
że nie wykorzystali żadnego zdjęcia ze mną.
I to zraniło moje…
uczucie.
W piątej klasie nie mogłem pozować do klasowego zdjęcia,
bo dostałem rzadkiej alergii na uśmiech.
To nie to samo.
Chodzi o to, że…
ona wyglądała zajebiście.
Sama.
Beze mnie.
Tak naturalnie.
Kompletnie bym tam nie pasował.
A na pogrzebie ojca Rebecki
jebaniutki Jamie Tartt powiedział Keeley, że ją kocha!
I jeszcze zipie?
Zamiast go zatłuc, to mu, kurwa, wybaczyłem.
Aż mnie, kurwa, nosi na samą myśl!
Dziękujemy, że się nam wyszczekałeś.
Ja też chciałbym coś wyznać.
Słuchamy.
Roy…
kiedy byłem z Keeley na zakupach… to ją pocałowałem.
Wiem, powiedziała mi.
Nic się nie stało.
Pocałowałem twoją dziewczynę.
W porządku.
Jamiego chciałeś zabić za samo gadanie! Nie masz ochoty mi nawet przyłożyć?
Popełniłeś błąd. Nie zadręczaj się.
Zasługuję na to, żebyś mi przyłożył.
Ja tam z chęcią ci przywalę.
Wiecie co? Wystarczy już tego dobrego.
Mamy robotę. Koniec zebrania?
Czyli czasami Diamentowe psy pierdolą dla samego pierdolenia
i nie próbują nic zmienić ani rozwiązywać problemów?
Czasami tak.
Wporzo.
Nie wierzę.
To 83. starcie tych dwóch drużyn, a stawka nigdy nie była tak wysoka.
Brentford prowadzi, a Richmond uparcie ustawia się w fałszywą dziewiątkę.
Nie podoba mi się to. To ostatni mecz sezonu, walczą o awans.
Nie najlepszy czas na nowe strategie.
Richmond chce zakończyć pierwszą połowę remisem,
jednak to drużyna Brentford dużo lepiej radzi sobie na boisku.
- Kurwa! - Dwa zero dla Brentford.
To nie czas na nowe strategie. Nic dziwnego, że piłkarze się pogubili.
Zostań z tyłu! Ile razy mam ci, kurwa, powtarzać?
Spokojnie.
Gramy dalej!
Jest dobrze.
Pierwsza połowa emocjonującego spotkania dwóch londyńskich drużyn dobiegła końca.
Brentford prowadzi dwa do zera,
a Richmond godzi się na to, by awans przeszedł im koło nosa.
Nie będę owijał w bawełnę. Wygląda to niewesoło.
Spójrzcie na nich.
Wyglądają jak renesansowe wyobrażenie męskiej melancholii.
To co teraz robimy?
Odpuszczamy fałszywą dziewiątkę.
Oni nawet, kurwa, nie wiedzą, co robią.
Ja uważam, że powinniśmy się jej trzymać.
Mieli 45 minut, żeby załapać, czego nie robić.
- Co sądzisz, Roy? - Ich zapytaj o zdanie.
W końcu to oni biegają za piłką.
Dobrze.
Dobra, panowie.
Mieliśmy tu małą dyskusję i ciekawi nas wasze zdanie.
Zostajemy przy fałszywej dziewiątce czy nie?
To solidna taktyka i jesteśmy w stanie ją wyegzekwować.
Uda się.
Skoro Jan Maas tak mówi, to musi być prawda.
Nie okłamałbym was.
Zoreaux, ta pierwsza bramka była do wybronienia.
Stary.
Klamka zapadła. Trzymamy się strategii Nate'a.
- A teraz do dzieła. - Do boju, charty!
Kapitanie?
Dołączysz się?
UWIERZ
Richmond na trzy. Raz, dwa, trzy…
Richmond!
Lecimy z tym koksem!
Hej, Nate.
Hej.
Wszystko okej?
Tak, Ted. Wszystko okej.
O co chodzi? Czym zawaliłem?
O czym ty mówisz?
Przecież aż kipisz ze złości. Dlaczego?
Co takiego zrobiłem?
- Chcesz wiedzieć? - Tak.
Okej. Powiem ci, co zrobiłeś.
Sprawiłeś, że poczułem się najważniejszą osobą na świecie.
A potem mnie zostawiłeś.
Pstryk i światło zgasło.
Harowałem jak wół, żebyś znów zwrócił na mnie uwagę.
Żeby się przed tobą wykazać.
Żebyś znów mnie polubił.
Ale ty coraz bardziej mnie zlewałeś.
Jakbym był niewidzialny.
Nie postawiłeś nawet zdjęcia ode mnie na biurku.
Są tam tylko ci tępi Amerykanie.
I podkreślasz, że to moja strategia, bo chcesz zwalić tę porażkę na mnie.
Pierdol się, wiesz?
Wszyscy cię kochają.
Wspaniały Ted Lasso. Ja uważam, że jesteś śmieszny.
Beze mnie niczego byś nie wygrał. Wypierdalałbyś w podskokach do Kansas.
Do swojego synulka.
Nie nadajesz się na trenera.
Ale ja tak. Ja się nadaję.
Nic nie spadło mi z nieba. Zapracowałem sobie na to.
Wiem o tym.
Przepraszam, jeśli czułeś się niedoceniany.
Przestań mi tu chrzanić farmazony.
Pierdol się!
Richmond stracił dwie bramki, ale nie zmienia swojej strategii.
Tymczasem przeciwnik atakuje.
Czy Richmond kończy się czas na odzyskanie kontroli nad własnym losem?
Tylko jeśli uważasz, że czas jest linearny.
Tak uważam.
Dobry pressing Rojasa.
Świetne podanie Tartta.
Obisanya przy piłce.
Gol!
Dzięki bramce Obisani
Richmond wciąż ma szansę na awans.
Dalej, jeszcze jedna!
O Boże!
Podręcznikowa fałszywa dziewiątka.
Pilnujesz pozycji i czekasz na okazję. Wspaniała akcja.
- Dobra robota! - Tak jest!
Znamy już pozostałe wyniki.
Richmond, mimo kiepskiej passy na starcie, potrzebuje tylko jednego punktu,
aby znaleźć się na drugim miejscu.
Richmond do boju!
Jeśli doprowadzą do remisu,
awansują z powrotem do Premier League.
- Potrzebują jednej dobrej akcji. - Tylko czy zdążą?
Długie podanie Holendra.
Tartt przyjmuje piłkę.
Czy to szansa dla Richmond?
Sędzia!
Rzut karny.
Zapewne powierzą go Tarttowi. Dotąd nie zmarnował żadnego karnego.
Dani.
Dasz radę, muchacho.
Będzie fajnie. Zaufaj mi.
Tartt przekazał piłkę Rojasowi,
który nie wykonywał karnych, odkąd…
Dajesz, Dani!
Dasz radę!
Strzelisz to!
Piłka ponad życie.
Udało się!
Dzięki tej bramce kończą na drugim miejscu
i już w pierwszym podejściu wracają do Premier League.
Awansowaliśmy!
Koniec meczu!
Richmond dokonał niemożliwego
dzięki odwadze, determinacji i wierze we własne możliwości!
Mam na koncie parę awansów.
To wielkie osiągnięcie.
Zasłużyli na to.
Wciąż nie zdobyli żadnego pucharu.
Jednak dzisiaj to nie ma znaczenia.
Końcowy wynik: Richmond 2, Brentford 2.
Radość ponownie zagościła na Nelson Road.
Kurwa! A to za co?
Żebym mógł teraz zrobić to.
- Wody? - Poproszę.
Richmond aż po grób
Wiemy to, pewność mamy Aż do śmierci w Richmond gramy
Richmond aż po grób
Wiemy to, pewność mamy Aż do śmierci w Richmond gramy
Sam!
Sam! Cześć, Sammo!
Wspaniały występ.
Ta bramka mówi sama za siebie.
Ale dyscyplina, z jaką podążałeś za taktyką…
Będzie im tu ciebie brakować.
Panie Akufo.
Cieszę się, że mogłem pana poznać i schlebia mi pańska oferta,
ale niestety muszę panu odmówić.
Wierzę, że mogę tu jeszcze sporo zdziałać.
Dlatego postanowiłem zostać.
Liczę, że pan to zrozumie.
Ty nigeryjski skurwysynu!
Jorubowy śmieciu!
Co ty sobie, kurwa, myślisz, marnując mój czas?
Ty przeciętniaku z koziej dupy!
„Przeciętniaku”?
Zrobię wszystko, żeby cię zniszczyć, ty padalcu od siedmiu boleści!
Nigdy nie zagrasz w nigeryjskiej reprezentacji!
Dotarło, korniszonie? Nigdy!
Kupię twój rodzinny dom i zesram się w każdym pokoju!
A potem puszczę go z dymem.
Będę siedział i żarł kenkey,
a potem nasram na zgliszcza. Masz to jak w banku.
Nigdy ci tego nie zapomnę!
Pierdol się, Obisanya.
Co za chamstwo!
Nadęta pała!
Po kolei.
Okej, spokojnie.
Uspokójcie się, dobrze?
Najpierw chciałbym się odnieść do artykułu,
który napisał nasz kolega Trent Crimm z…
A raczej… chcę wam opowiedzieć
o moich zmaganiach z napadami lęku.
I wyrazić zaniepokojenie tym,
jak podchodzi się do zdrowia psychicznego w sporcie.
Cześć, szefowo. Chciałem ci pogratulować awansu.
Ja również ci gratuluję. Napijesz się szampana?
- Wolę szklankę wody. - Z gazem czy bez?
Bez.
Zanim się tu przeprowadziłem, myślałem, że to jakiś rodzaj drinka.
Wiesz, herbata z prądem, woda z gazem.
Podróże kształcą.
Bez dwóch zdań.
Kolejny sezon nieźle się zapowiada.
Pojawi się w nim stary znajomy.
Rupert kupił West Ham United.
Co ty mówisz?
To będzie miła odmiana.
Starcia przewidziane w grafiku, zamiast jego podstępnej partyzantki.
Cześć, Rebecco.
I trenerze.
Przepraszam.
Śmiało, Sam. Właśnie miałem wychodzić.
- Zostań. - Nie trzeba.
No dobrze.
Chciałem wam powiedzieć,
że postanowiłem zostać.
Świetnie.
Bardzo się cieszę.
Jak przyjął to Edwin Akufo?
Niezbyt dobrze. Wyszedł, siejąc spustoszenie.
Jest już w drodze do Ghany.
Cholibka, a tak chciałem jeszcze raz uścisnąć dłoń Francisa.
Pójdę już.
Sam, tak się zastanawiam…
Dlaczego postanowiłeś zostać?
Chciałbym powiedzieć, że z powodu swoich uczuć,
ale nie mogę wciąż przejmować się tym, kogo widzą we mnie inni.
Zostaję, bo tak będzie najlepiej dla mnie.
Dziękuję.
Patrzył na mnie, ale mówił do ciebie.
Wiem o tym.
Nieźle ci poszło.
Trenerze Lasso.
Kogo my tu mamy! Martwiłem się o ciebie. Myślałem, że miałeś wypadek na rowerze.
Nie umiem jeździć na rowerze.
Serio? Nie spodziewałbym się.
Czemu? Bo mam długie włosy i w ogóle?
Chyba tak.
Czemu nie było cię na konferencji?
Nie jestem już dziennikarzem.
Zwolnili mnie, bo ujawniłem swoje źródło.
Nie puściłem pary z ust, słowo.
Wiem. Sam się przyznałem.
Szukam czegoś innego. Głębszego.
Trzeba podążać za tym, co cię uszczęśliwia.
Przykro mi, że cię zwolnili. Ale wiesz, kim teraz jesteś?
Trent Crimm. Independent.
Mój ojciec rzucił tym samym żartem.
To musi być równy facet.
Mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy.
Ja też. Uwielbiam te nasze pogawędki.
Podwieźć cię?
Dzięki, wolę się przejść.
Powodzenia.
Cholera.
PIĘĆ DNI PÓŹNIEJ
- To już ostatnie? - Tak. Te tutaj i Trixibelle.
Okej.
Mam coś dla ciebie z okazji ostatniego dnia pracy w tym samym budynku.
Proszę.
Bilety lotnicze?
Kupiłeś mi bilety?
Do Marbelli.
Skąd wytrzasnąłeś papierowe bilety?
Moja agentka podróży jest staroświecka.
Jesteś pewien, że przyjmą to na lotnisku?
Samolot będzie miał śmigła?
Będę mogła palić na pokładzie?
Przestań się już zgrywać.
Jutro ty i ja
polecimy do nadmorskiej willi na sześć tygodni,
żebyś mogła odpocząć, zanim zaczniesz wymiatać w nowej pracy.
A ja po raz pierwszy, odkąd skończyłem 12 lat,
nie będę musiał dbać o formę ani rehabilitować kolana.
Będę się opychał tapas, aż pęknę,
co zajmie całe wieki.
Dziękuję, skarbie.
Ale nie mogę tam lecieć.
Dlaczego?
Nie zaczynam pracy za sześć tygodni.
- Zaczęłam ją tydzień temu. - Wiem.
Dlatego się upewniłem, że jest tam dobre Wi-Fi.
Będziesz mogła wysyłać maile, siedząc na balkonie z widokiem na morze.
Bardzo bym chciała, ale nie mogę.
Po prostu nie mogę.
Ale ty powinieneś polecieć.
Zrywamy ze sobą?
Nie, skąd ten pomysł?
Oczywiście, że nie.
Ty polecisz na zasłużony urlop,
a ja zamknę się w ciemnicy i będę pracować.
Zobaczymy się za sześć tygodni.
Keeley.
Kocham cię.
Będzie dobrze.
Do zobaczenia za sześć tygodni.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
Gratulacje.
Co tu będzie?
Nigeryjska restauracja.
NA SPRZEDAŻ
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
- Szybciej! - Tak jest!
- Ruchy! - Tak jest!
- Następny. - Tak jest!
- Szybciej! - Tak jest!
- Ruszać się! - Tak jest!
Napisy: Daria Okoniewska