Dziesięć sekund.
- Dobra. - Idziemy.
SUPER SENSACJE 6abc
Uwielbiamy je. Specjalnie wcześniej przyjeżdżamy.
Uspokajają nas po tym, jak jadąc do pracy, mamy ochotę kogoś rozjechać.
...jednak w regionie filadelfijskim wciąż odnotowuje się
temperatury rzędu
od 35 do 37 stopni Celsjusza.
Jestem dumną, zamężną Chrześcijanką
i kocham mojego męża,
ale w tym Jimie Gardnerze jest coś takiego.
Ta nienaganna dykcja.
To dość rzadkie...
Należy wspierać i doceniać lokalne dziennikarstwo.
Po prostu.
Są wśród ludzi, na naszych ulicach. To mocna rzecz.
Nie chciałbym go minąć na ulicy.
Właśnie, Jim.
Lubię te wiadomości, bo w trakcie
mogę mówić, co chcę, i nikt mnie o nic nie pyta.
Chi Chi to kilogramowy...
Biorę dzień wolnego. Jadę na ryby. Papier toaletowy jest w schowku.
Widziałam raz Jima Gardnera.
W barze szybkiej obsługi.
Tak elegancko zamówił burrito.
SZKOŁA PUBLICZNA IM. ABBOTTA
- Tariq. O mój Boże. - To tylko próbka.
To było świetne.
- Nagrałeś to wczoraj? - Tak, zajęło mi to kwadrans.
Całe nic. Szybko poszło.
Jestem z Tarikiem od 10 lat,
od czasów liceum zajmuje się muzyką.
Jest w tym dobry.
Jego filmiki są popularne,
a dziś to miara świetnego artysty.
Będę dziś później, bo mam występ. Pełna sala w King's Lounge.
Zalewasz?
Wielkie nieba!
Jestem z ciebie dumna!
- Może przyjdę. - Nie.
Nie możesz, mają limity miejsc.
Może wejść 15 osób, z tobą byłoby 16.
Najmniejszy pożar i by ich zamknęli.
Ale może zjemy razem kolację?
Wrócę około 22.00, przyniosę coś karaibskiego.
- Moje ulubione. - Się wie.
- Uwielbiam! No dobra. - Dobra, skarbie.
Wysoko to siedzenie.
- Jestem niska. - Cholera. OK.
Kotku, spadam. Jestem głodny jak wilk.
I chociaż to głód mnie motywuje,
to czasem muszę jeść.
Może chcesz moją kanapkę?
- Zjem w szkole. - Serio?
Tak, coś sobie kupię.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Nie mieliśmy wczoraj czasu pogadać, bo nagrywałeś swój kawałek,
ale podnoszą nam czynsz, więc trzeba przeplanować nasz budżet.
Na lodówce zostawiłam teczkę z rachunkami.
Wezmę się za to.
Dobrze, tylko trzeba to zrobić szybko.
Ja podpisywałam umowę
i już raz byliśmy spóźnieni.
Jasne. Pogadamy o tym później?
Nie ma jeszcze 8.00.
A ja nie wstaję przed 12.00.
Wiem. Ale mógłbyś rzucić na to okiem?
Wezmę się za to.
- Obiecuję, kotku. - No dobra.
- Kocham cię. - Miłego dnia.
- Dzięki za kanapkę. - Proszę.
Melino, coś się stało?
Nie chcę chodzić tym korytarzem, pani Janine.
Jest straszny.
Nie chcę chodzić do szkoły.
Panie Johnson, te światła migają już od tygodni.
Naprawi je pan? Dzieci nie chcą tędy chodzić.
Nie płacą mi za to.
Większość tej elektryki
to prowizorka z lat 90.
Tu potrzebny jest specjalista.
- Ale... - Jak wrócę z ryb, zajmę się tym.
Nie martw się.
Ja coś z tym zrobię. Nie jestem jak niektórzy woźni i partnerzy.
Po prostu... Chodźmy.
Czyja to rybka?
Bardzo intensywnie pachnie w tej współdzielonej lodówce.
Nie dotykaj jej. Przyrządzam ją dziś u kuzynki.
Ma się za najlepszą kucharkę.
Udowodnię jej, że się myli.
Wyglądać też będę lepiej.
Słuchajcie, światła w holu nie działają od tygodni.
- Dzięki za info. - Co to za strój?
Musimy coś z tym zrobić.
Melina z twojej klasy
bała się tamtędy przejść.
Mówiła coś o Lśnieniu.
Skąd u niej to odniesienie?
- Lubi filmy. - Klasyki.
To nie w porządku.
Pan Johnson powiedział, że nic z tym nie zrobi.
Więc co my mamy zrobić?
Może wystarczy wymienić żarówki.
Janine.
Martw się o to, co można kontrolować.
No właśnie. A w tak upalny dzień można tylko robić swoje.
Zgadzam się.
Co z tym lutym? Jest goręcej niż w piekle.
Globalne ocieplenie. Doświadczamy jego katastrofalnych skutków.
Wieczna zmarzlina w Rosji...
Nerd.
Czy ratusz może wysłać kogoś do świateł w korytarzu?
Kochana, skąd.
Wyglądam na Supermana?
Nie mam tyle mocy, by wpłynąć na prace ratusza.
Przyślą kogoś latem.
Latem?
A to niefart.
Chcesz omlecika?
Nie, nie mam czasu na jedzenie.
One są małe. Jednokęsowe.
To jest nie do przyjęcia.
Oni nie widzą twarzy tych dzieci.
Jakby weszły do Nawiedzonego Dworu w Disneylandzie,
a to jest przerażająca atrakcja.
Nieważne, co mówią inni.
- Omówiliśmy dni tygodnia. - Wskakuj.
Usiądź, kochanie.
Jest 9.00.
Taa.
Lekcje zaczynają się...
wcześniej.
Jesteś na zastępstwie,
ale dzieci muszą tu być na 8.00.
- To ich obowiązek. - Tak.
To jego szóste spóźnienie.
Niby kropla w morzu, ale jednak,
morze może wystąpić z brzegu i będziemy mokrzy.
A tego nie chcemy, prawda?
Wy to widzicie, nie?
Pani Howard, potrzebuję porady.
Chciałem zapytać Janine, ale chyba jest zajęta.
Oczywiście. Proszę.
Dziękuję.
- Chodzi o... - Usiądź.
Dobrze.
Jeden z uczniów ciągle się spóźnia.
Codziennie przychodzi o 9.00.
Wezwij rodzica.
Nie, jestem na zastępstwie, unikam takich kontaktów.
Kochanie, to nie są wakacje.
Jesteś jego nauczycielem.
Który to uczeń?
Joel Williams.
Znam tę rodzinę.
Muszę iść na salę gimnastyczną po klasę.
Może porozmawiamy w trakcie przerwy,
mam wtedy zamiar zrobić sobie paznokcie.
A ja zjeść lunch w aucie.
Zrobiłem sobie kanapkę.
W takim razie weź ze sobą kanapkę.
Starsi nauczyciele zwykle się poddają,
ale ja jestem młoda, energiczna
i wiem, gdzie jest drabina.
Zapomniałam, że się ich boję.
To był mój żołądek.
No proszę.
To tylko luźny kabelek.
Niech mi ktoś pomoże zejść.
Niby dlaczego? Ta sytuacja to twoja sprawka.
Nie wiedziałam, że przez to padnie całe zasilanie.
Nie padło całe zasilanie.
W niektórych miejscach jest.
Nie u mnie.
U mnie jest.
U mnie też nie ma.
Dobrze, że klima działa, bo byśmy się roztopili.
W takiej sytuacji należy zachować spokój
- i zadzwonić... - Uwaga, nadchodzi koniec świata!
Trzy miechy za wcześnie, ale to on!
Nie trzęś drabiną!
Do bunkra idzie tylko Gregory, więc nie proście.
Jasne, że jestem prepperką.
Mam nie być?
Wszyscy powinni być.
Widzieliście film Zombie express?
Ten dzień nadejdzie. I to niedługo.
Avo, to tylko częściowa utrata zasilania. Dobrze, posłuchajcie...
- Słuchajcie jej! - Przestań!
Zrobimy tak. Kto nie ma prądu, idzie do sali gimnastycznej.
Tędy.
Poprowadzimy tam lekcje, dopóki nie wróci prąd.
Nie jest to idealne rozwiązanie, ale jest.
No to w drogę.
Chcę was wszystkich przeprosić.
Myślałam, że jeśli się tym zajmę, nie będzie trzeba...
I zobacz, gdzie nas to zaprowadziło.
Uwaga, idziemy do sali gimnastycznej.
Jest grubsza ryba do złapania.
Boże, moja ryba! Z drogi, szybko!
Czy ktoś pomoże mi stąd zejść? Ta drabina się trzęsie.
- Dobrze, ja ci pomogę. - O, cześć.
- Daj mi rękę. - Dobrze.
Na spokojnie.
Swoim tempem.
Czy już zaczęłam schodzić?
- Nie. - Policz do trzech.
Dobrze. Raz, dwa, trzy.
Jeszcze raz.
Wskazówka pokazuje na...
Patrzcie tu. Dziękuję.
Tak, obróćcie się...
To moja wina.
Mogłaś to zostawić jakiemuś doświadczonemu elektrykowi,
ale to nic.
Tariq Udanego dnia.
Będziesz musiała zatankować samochód.
To moja wina, muszę to naprawić.
Ale jak?
To poza twoimi kwalifikacjami. Zaczekaj na fachowców.
Nie chcę czekać.
Trzeba zaspokoić potrzeby uczniów.
Naprawię to.
Nic mnie nie powstrzyma.
A jeśli będzie potrzebna drabina?
Nie idzie ci z nimi za dobrze.
Nie tym razem.
Idziesz coś zjeść, Janine?
Nie, pomogę kucharkom z lunchem tutaj.
One cię nie lubią.
Zawsze przychodzi do kuchni powiedzieć „Dzień dobry” i takie tam.
To niehigieniczne.
Na pewno o to chodzi?
Tak. No i może jeszcze popracuję nad światłami.
Dasz wreszcie spokój?
Chcesz, żeby szkoła wybuchła?
Nie. Nie dałabym rady.
Szkołę wybudowano jako schron podczas II wojny światowej.
Odpuść sobie.
Dobrze, odpuszczę.
Nie masz zamiaru odpuszczać, co?
Nie, nie mam zamiaru, Jacob.
Naprawię swój błąd.
Na mnie nie licz.
Nie liczyłam.
Więc zacznij,
bo nie mam planów na lunch.
Dobra.
Chodźmy.
Mogę w czymś pomóc?
Ja do tej pani.
Miejsca są tylko dla klientów. Jaki kolor?
- Bezbarwny? - Brak. Proszę wybrać inny.
Niebieski, jeden paznokieć.
Dziękuję.
Możemy porozmawiać?
Moglibyśmy, ale powtórzyłabym tylko to samo: porozmawiaj z rodzicem.
Rozumiem, ale musi być jakiś inny sposób
niż dziwna rozmowa z rodzicem z samego rana.
Ujmijmy to tak.
Możesz porozmawiać z tym rodzicem teraz.
Czy pani po nią zadzwoniła?
Skąd.
Ale ponieważ to Joel,
przypomniałam sobie, że jego mama tak jak ja przychodzi tu na manicure
co drugi tydzień.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Amber.
Pan uczy mojego syna?
Tak.
I robi sobie manicure.
Taa.
Widzieliście już wszystkie domy.
Bierzecie czy rezygnujecie?
U mnie jest taka sama. To będzie pestka.
Zaglądamy tam z Tarikiem co parę dni.
Zmieńcie mieszkanie.
Tak. Tariq mówi, że pracuje nad swoją zdolnością kredytową.
Ale raczej marne szanse.
O rety.
„Nie dotykać ani paluszkiem”.
Co tu jest napisane?
„End Of The Road”. „It's So Hard to Say Goodbye”.
Co? „Motownphilly”...
Piosenki zespołu Boyz II Men.
Mieli bardzo romantyczne kawałki.
Dobrze, zobaczmy...
Czemu to jest takie gorące?
Spróbuję ten.
Przejdźmy do...
Nie!
Poproszę o coś śmiałego.
Coś, co zmusi ludzi do mówienia.
Amber.
Miło cię poznać.
Już się poznaliśmy, ale niech będzie.
Twój syn Joel
przychodzi do szkoły o 9.00.
Lekcje zaczynamy o 8.00.
Jest jakiś powód?
Cóż, panie wścibski, zmianę zaczynam o 9.30.
Łatwiej mi go podrzucić o tej porze do szkoły
i stamtąd jechać od razu do pracy.
No tak.
Doda pani kilka kryształków, które mówią:
„Nie boję się dziwnych rozmów.”?
Dosłownie czy w przenośni?
Mogę coś zaprojektować za dodatkowe 50 $.
Ile...
Rozumiem cię, Amber,
ale twój syn musi przychodzić o 8.00.
Traci ważną część lekcji.
Taa?
Myślałam, że się wtedy bawicie czy coś.
To nie przedszkole.
Kiedy przychodzi,
my już pracujemy nad lekturą i matematyką.
Ciężko mu później nadążyć.
Nie wiedziałam.
Nie chciałbym, żeby miał zaległości i powtarzał klasę.
Ja tego nie chcę,
ale to zależy nie tylko ode mnie, ale i od ciebie.
Rozumiem.
Nie chcę, by miał zaległości.
To mądry dzieciak.
Bardzo.
Od teraz będzie w szkole o 8.00.
Miłe uczucie.
Taa.
- Co jest? - Co tu się dzieje?
- Co, u licha? - Strasznie tu gorąco.
Janine, coś ty zrobiła?
Wyglądasz jak kupka nieszczęścia.
Wiem, że kazałaś mi odpuścić, ale nie mogłam.
Jacob zlokalizował bezpieczniki.
Wspierałem silną czarną kobietę.
Bezpieczniki? Nie wolno ci tego dotykać.
Zupełnie dziś postradałaś zmysły?
Posłuchajcie, ja... Ja tylko...
Kręci mi się w głowie.
Jadłaś coś dzisiaj?
Wiem, że lunch ominęłaś.
Śniadania też nie jadłaś.
Ona zaraz zemdleje.
Mogę cię trzepnąć w twarz?
Uwaga, leci. Łap ją.
Czujecie ten upał? Boże.
Jest blada jak zombie.
One polują na najatrakcyjniejszych. Idę stąd.
Pójdę do lodówki po wodę.
Może jest zimna.
Moja ryba! Barb, wybacz! Zaraz wracam. Nic jej nie będzie.
Gdzie moja klasa? Wszyscy są cali?
Nie wszyscy są cali, jak widać.
Ty jesteś u higienistki.
Ale reszta ma się dobrze.
Użył go jako tarczy, widziałaś?
Ależ są szczęśliwi.
Znów się tam wspina.
Patrzcie, kto do nas wrócił.
Kto odkręcił hydrant?
Jak powiedziałaby Melissa: „Kto donosi, o gips się prosi”.
Zgadza się.
Ale z tobą nie rozmawiam, bo ty zniszczyłaś moje danie.
Co się tu dzieje?
Więc tak to wygląda?
Dałam z siebie wszystko, a potem zemdlałam i wszystko popsułam.
Nawaliłaś.
Na całej linii.
I pociągnęłaś za sobą szkołę, co było niezłe.
Wiem, powinnam była odpuścić. Przepraszam.
Ale kiedy zobaczyłam minę Meliny, zrobiło mi się jej żal.
Myślisz, że nas te ich miny nie ruszają?
Że jesteśmy z kamienia?
Nie ty pierwsza coś czujesz.
Nam też zależy.
Ale co robicie z Barbarą, by nie zależało wam za bardzo?
Jest wręcz przeciwnie.
Bardzo nam zależy i nie chcemy się wypalić.
Bo wtedy kto się zajmie dziećmi?
Dlatego musisz o siebie dbać.
Co jest dziś z tobą?
Zwykle jesteś zwariowana, ale...
Nie wiem, chyba coś w domu.
To kolejna rzecz, której się z Barb nauczyłyśmy.
Sprawy domowe musisz zostawiać przed wejściem.
Bo inaczej otworzysz całkiem inną puszkę Panery.
Chyba chodzi o puszkę Pandory.
Nie, to na pewno puszka Panery.
Dziękuję za pomoc, pani Howard.
Czuję się gotowy do rozmów.
Jeśli chcesz zostać w tym zawodzie,
szykuj się na różne rozmowy.
Musisz umieć mówić, czego potrzebujesz, by dostać to, czego chcesz.
Jaden, nie pij tego.
Tego nie wolno pić.
Hej, nie mogę odebrać.
Zostaw wiadomość po bicie.
To był Tariq.
Cześć, Tariq. Posłuchaj.
Musisz się dziś zająć budżetem.
Żadnych wymówek, żadnych prób.
Dzisiaj.
Jadłaś już coś?
Kucharka dała mi puszkę brzoskwiń,
ale bez otwieracza.
Chcesz skoczyć gdzieś coś zjeść?
Ze mną?
Miałam zaczekać, aż mój chłopak skończy swój występ,
ale nie.
Jestem głodna teraz,
więc powinnam zjeść teraz, prawda?
- Tak zwykle postępuje ktoś głodny. - Właśnie.
Normalni ludzie jedzą o normalnych porach, na przykład o 16.00.
Tak, zgadza się.
Więc chodźmy.
Dobra.
Przekrzywiło się.
Jutro się tym zajmę.
Zaczekaj.
FILADELFIA PENSYLWANIA
Gotowe.
- Cześć, co tam? - Hej.
Idziemy coś zjeść.
Super, idę z wami.
Belfrzy na wypasie.
Podoba mi się.
Dotykałaś świateł, prawda?
Tak.
Dobrze, że znam ten system.
Już jesteśmy, pięć minut przed czasem.
Muszę znaleźć coś do roboty przed zmianą.
Może obejrzę pół filmu.
Dobrze, że już jest. Dziękuję.
To ja dziękuję.
Ma nauczyciela, któremu zależy.
Robię swoje.
I to bardzo dobrze.
Wykonujesz rozkazy.
Robię tylko swoje.
„I to bardzo dobrze”.
Dziękuję.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska