„Ołówki, gumki, nożyczki dla leworęcznych”. Masz w klasie mańkutów.
- Wiele badań wskazuje... - Jacob, proszę.
Próbuję spisać, czego mi potrzeba.
Mamy w szkole tydzień życzeń.
Miasto nie zawsze daje nam fundusze na nasze potrzeby.
Wciąż to powtarzam, ale to wciąż prawda.
Coś tam mamy.
Na przykład zdjęcia wycięte z gazet z pobliskiego salonu fryzjerskiego.
Ale dzięki liście życzeń społeczność lokalna może nam pomóc.
- Dzień dobry. - Witam.
Słyszałam o waszych potrzebach,
dlatego chciałam przekazać szkole to.
Dziękuję, ale w Internecie jest lista potrzebnych nam rzeczy.
Można ją znaleźć...
Nie wiem, co to jest. Było drogie. Niech wam służy.
Teraz widzę, że to coś naprawdę fajnego.
Podoba mi się.
Czasem trzeba wtyczkę odłączyć i włączyć. Ale nie znalazłam kabla.
Rozumiem.
Czasem też dymi.
Do śmieci?
Tak.
SZKOŁA PUBLICZNA IM. ABBOTTA
Cześć wam. Tu pani Kerman.
Uczę w szkole podstawowej w Louisville, Kentucky.
To lista potrzebnych nam rzeczy.
W zeszłym roku niewiele dostałam,
ale w tym roku będzie inaczej, bo nagram film.
Kredki, zszywacze...
Dopiszesz do swojej listy słuchawki?
Nie zniosę kolejnego piskliwego głosu żebrzącego o ołówki.
Oni tyle dostali, że sama chciałabyś coś nakręcić.
Nie muszę.
Mam dilerów materiałów biurowych, zaopatrują mnie we wszystko.
Nie chcieliście wejść z nimi w układ.
Nikt z nas nie powiedział nie. Mieliśmy tylko parę pytań.
I to było o kilka pytań za dużo.
Barbaro, ty powinnaś nakręcić taki film.
W twojej klasie brakuje materiałów. To by wam pomogło.
Ja już przesłałam swoją listę.
Sama ją napisałam
i dałam pewnemu młodzieńcowi z kolczykiem w policzku.
Ale to nic trudnego.
Tylko dziesięć sekund. Daje efekty.
Powiedz tylko:
„Cześć, jestem nauczycielką i potrzebuję długopisów, papieru...”
i być może nowego zszywacza.
Radzimy sobie, dzieciom niczego nie brakuje.
A mój zszywacz jest sprawny.
Pożyczę trochę waszego musli.
Gadacie o swoich bieda-autach, a mnie się skończyły płatki
- w zestawie na trzęsienie ziemi. - Nie mamy trzęsień.
Każdy tak mówi, a potem szuka swojej kuchni u sąsiada.
Otwórzcie lepiej oczy,
bo zagrożenie globalną katastrofą jest bardzo realne.
- Jesteś na TikToku? - Tak.
Widziałaś mój filmik o zmiękczaniu łokci?
Do kawałka Wiza Khalify. Podobał się.
Zmiękczaj łokcie, zmiękczaj
Całkiem zmyślne.
Oglądam filmy nauczycieli z listami życzeń.
Niektóre są bardzo fajne.
Chyba pan tego nie wyrzuca?
Chodzi o zakrwawione ręczniki czy Hustlera?
Na Boga, on grzebie w śmieciach.
To nie jest śmieć!
Owszem, jest.
Jak my od razu wszystko wyrzucamy.
I zawsze chcemy mieć nowe.
Uruchomię to coś i udowodnię wam, tak jak uczniom,
że nie można z czegoś rezygnować, bo tak jest łatwiej.
To jest całkiem sprawny...
Nie widzę marki, ale...
Ja ją znam. Nazywa się „śmieć”.
Nie stawiaj tego tam.
JAK BYĆ DYREKTOREM
Nie wiem, po co mówię „puk puk”. Nie mówi się „ciągnę”, otwierając drzwi.
Chciałam pożyczyć twój projektor
do mojego projektu.
Chcę nakręcić film z prośbą o materiały do klasy.
Których tobie by się trochę przydało.
Co z tymi ścianami?
Ściągnąłem to całe nudziarstwo. To do mnie nie podobne.
Jeśli to jest podobne, możesz być seryjnym mordercą.
Według mnie wygląda dobrze. Czysto. Lubię, gdy jest czysto.
Tak, czystość jest spoko.
Ale ściany są duszą sali lekcyjnej.
Musisz coś na nich powiesić.
Dobra, to... pomyślę o tym.
Pamiętaj o ścianach. Niech mówią coś o tobie uczniom.
Jakim jesteś nauczycielem? Kim jest Gregory?
Gregory jest fanem Baltimore Ravens
i płatków z owocami, choć mogą być ciut słodkie,
no i chwilowo jest nauczycielem.
Zrobiłem to dla pana.
Dziękuję.
Do śmieci?
Nie. Dziękuję.
To stare kable z sali komputerowej.
Któryś musi pasować.
Mogę pokazać ci mój filmik?
Pewnie masz zastrzeżenia natury etycznej,
ale lepiej się znasz na Internetach, więc...
- Dobra. - Super.
Włączę od początku.
Tu Janine Teagues. Uczę w drugiej klasie...
Widziałeś moje nazwisko wyświetlone na ścianie?
Dzieci potrzebują materiałów szkolnych. Czego dokładnie?
Taśmy! Nożyczek dla praworęcznych...
Mam zamiar umieścić tam obrazki z tymi rzeczami.
Jak tylko się dowiem, jak to zrobić. Wiesz, o co chodzi.
...raz, dwa, trzy! Janine na was liczy.
Zauważyłeś to na końcu?
Rymowało się.
- No. Fajnie wyszło, prawda? - Wyszło ok.
Ale nie jestem pewien, czy to się przebije.
Internet jest tego pełen.
Konkurujesz z teoriami spiskowymi i śpiewającymi zwierzętami.
A twojemu filmowi brak tego czegoś.
Jakiego czegoś?
Wiesz, tego czegoś, co mówi, że dany film jest dobry.
Mam zamiar dodać filtr z padającym brokatem i...
Nie wygrasz ze śpiewającą papugą.
Potrzeba ci więcej ikry.
Nie jestem showmanką.
Tak! Tak!
Kto zrobił to, co powiedział, że zamierza zrobić?
To wtyczka europejska czy...
- Mogę ci pomóc z tym filmem. - Naprawdę?
Tym się zajmuję.
Jesteś też dyrektorką.
Ale to jest moja sztuka. Reżyseruję, komponuję, śpiewam z playbacku.
I kiedy ktoś mówi, że jego ulubioną reżyserką jest Ava,
pada pytanie: „Która?”.
Może dasz mi kilka wskazówek.
W oparciu o to, co już mam.
Pokaż mi to.
Co to, iPhone 9?
Jest jak walkman. Jeszcze mnie wtedy nie było na świecie.
Tu Janine Teagues. Uczę w drugiej klasie...
Rzadko używam społecznościówek, nie mam doświadczenia...
W kontroli jakości?
Żartuję. Ona wie, że się zbijam.
I dlatego ja, a raczej my...
Mogę ci załatwić dużo wyświetleń i materiałów do klasy.
Ale musisz mi dać wolną rękę.
Co to znaczy?
Zrobię trochę zdjęć, nakręcę filmik
i zajmę się postprodukcją.
Twerkujesz?
Nie wyglądasz, ale mogę się mylić.
Kiedy nie dostałaś nic ze swojej listy życzeń
I kiedy twoja lista życzeń się spełnia
Z waszą pomocą mogę być bohaterką, na jaką szkoła Abbotta zasługuje!
- Wyszło naprawdę super. - Prawda?
Jak film Marvela.
Jest świetny. Chwila, ile masz wyświetleń?
20 tysięcy, a wrzuciłam go wczoraj.
Mam prawie wszystko z mojej listy.
- Gratuluję ci, Janine. - Dziękuję.
A Taye Diggs to udostępnił.
- To na pewno dobrze. - I to bardzo.
No dobrze, to nie jest...
Barbaro.
Dostałaś już coś ze swojej listy?
Raczej nie.
Ale życie płynie dalej.
Czasem Pan daje dużo, a czasem wcale.
Będę miała mnóstwo dodatkowych rzeczy, mogę się podzielić
jeśli Pan będzie skąpy. Możesz też nakręcić film.
- To bardzo... - Janine, nie trzeba.
A teraz wybacz, mam kształty do oceny.
Narysowałam pana.
Rety. A kim jestem? Kowbojem?
Nie, gra pan w baseball.
No tak. Biegnę przez boisko.
Nie, zalicza pan wszystkie bazy.
Oczywiście. Tak. Dziękuję.
Udekorowałem salę, zobaczysz?
Jasne, z chęcią. Pokaż, co tam masz.
Prawda Jest Taka, Że Dasz Radę.
Co? Nie podoba ci się?
Nie, jest świetnie. Tylko...
Mam wrażenie, że byłeś w sklepie z artykułami biurowymi
i kupiłeś pierwsze pięć plakatów, które zobaczyłeś.
To są porządne sklepy.
Kupiłem tam całe pudełko lukrecji. Chcesz?
Nie. Słuchaj, Gregory...
To jest sala lekcyjna, nie biuro.
Brakuje tu pewnego ciepła.
Te sklepy są super, gdy potrzebujesz tuszu,
ale nie ma tam tego, co reprezentuje mnie jako pedagoga.
Czy to naprawdę cię odzwierciedla?
Może żyrafa.
TRZYMAJ GŁOWĘ WYSOKO
Może i tak.
Ostatnia!
Tak, ostatnia! Ojejku. No dobrze.
Barbara radzi sobie z tym, co ma. To chyba duma.
Mój wykładowca mawiał, że duma i upór dzielą wspólny płot.
I Barbara na nim siedzi. Pomogę jej.
Czasami Robin musi zaopiekować się Batmanem.
Zbyt wiele metafor.
Ona jest z tego pokolenia, które nie prosi o pomoc,
więc ja proszę za nią i dlatego tu jestem.
Czy ja słyszę plusk wody?
Tak. Moczę paluszki w moim nowym masażerze.
Skąd go masz?
Dodałam go do twojej listy. Dla dzieci.
Jak spięta dyrektorka ma im służyć?
Ale spięty! Jak skała.
- To ja już pójdę. - Jak struna.
Dobrze już, dobrze. Masz rację.
Pani Howard to wspaniały pedagog, a my musimy dbać o swoich.
Czyli zrobisz dla niej film?
Pewnie. Wywołam u niej ołówkowy deszcz.
- Dziękuję! - Nie musisz.
Sama sobie podziękuję końcówką do masażera.
Chcę dokupić taką do masażu między kośćmi.
A jaki film chcesz dla niej zrobić?
JAK DZIAŁA RZĄD
Znajdę dla ciebie inne zastosowanie. Czym możesz być? No czym?
Na przykład śmieciem.
Bardzo dobrze.
Jeśli zabierzemy dwie gwiazdki, ile nam zostanie?
- Isaiah? - Osiemnaście.
Zgadza się. Bardzo dobrze.
Dostajesz naklejkę. Jaką byś chciał?
Dinozaury, kotki, pandy?
Mamy ich mnóstwo.
- Pani Teagues? - Są inne?
To ja, Ava.
Miałam napisać, ale przyszłam.
To może być mój najlepszy film.
Obrałam nowy kierunek.
Tu Barbara Howard, najstarsza nauczycielka w najbiedniejszej szkole w Ameryce.
Nieźle podkładam głos, co?
Powinnam występować w kreskówkach czy coś.
Spełnijcie moją listę życzeń.
Jeśli nie dla mnie,
najstarszej nauczycielki w najbiedniejszej szkole,
to dla Johnny'ego.
On ma na imię Amir.
Johnny bardziej rozczula ludzi.
Lub dla malej Mii.
Jest dobra. Nie szło jej, ale na widok dolara stała się Violą Davis.
Avo, usuń ten film. Nie możesz go opublikować.
Już to zrobiłam, dziewczyno.
- Co? - To prawdziwy hit.
Jak na OnlyFans. Ale tam bez stóp nie ma fejmu.
Barbara dostanie wszystko, czego chce.
To najohydniejszy, najbardziej zwodniczy i krzywdzący film,
jaki w życiu widziałam!
Dzięki! Tak Pixar robi filmy.
Oni wiedzą, jak wyciskać łzy.
Jeśli Barbara to zobaczy, będę musiała wynieść się do małego miasta,
gdzie będę sprzedawać pomidory
i gdzie Barbara trafi przypadkiem, paląc mi kryjówkę.
Pomidory są do bani.
Dlaczego się martwisz, że ona to zobaczy?
Ona przecież nie istnieje w sieci.
Na moją e-pocztówkę odpowiedziała telefonicznie.
Ale film zobaczą wszyscy inni.
Jakim cudem ma tyle wyświetleń?
- To obłęd. - Taki był cel.
Nie idzie się na operację nosa z nadzieją, że nic się nie zmieni.
Czemu tu jest #UwierzWNaukę, #DoBoju, #WierzcieKobietom, #ZamknąćJą?
Chciałaś przyciągnąć uwagę.
Przyciągnęłam tę uwagę
- Łukasz 14:13. - Co napisał?
To z Biblii, o pomaganiu ubogim, ułomnym i chromym.
- Wysłane przez @DajMi25 - Centymetrów.
Ona to ma zasięgi. Wspaniale!
Przesyłka dla „Barbary Howard”.
To ja. Proszę to tu postawić.
- Co dostałaś? - Nie wiem.
To wszystko dla mnie?
- Tak. - Z mojej listy? Nie!
Cholera.
Nieźle.
Tyle zbędnych opakowań.
Trochę więcej optymizmu, bo dostaniesz wrzodów.
Chwila, jest jakaś karteczka.
- Może ja przeczytam? - „Prosiła pani o jeden,
ale chciałam, by cała klasa je miała.
Zasłużyła pani”.
- Ile fartuszków. - Tak!
Niezbadane są ścieżki Pana i jest On dobry!
Tak, jest dobry! Jest wspaniały! Szkoła też jest wspaniała!
To pudło jest wspaniałe. I ty, Barbaro.
Dzieci na tym skorzystają,
mamy wszystko, co trzeba! Hura!
- W porządku? - Tak.
Cześć, Avo. Udało się.
Pani Howard ma już wszystko.
Możemy usunąć film.
Mam usunąć mój najpopularniejszy film?
Jeśli tego nie zrobisz, odejdę.
No dobra, nie odejdę. Uwielbiam tę pracę. Bardzo cię proszę, usuń ten film.
To jak usunąć Lemonade Beyoncé.
Hej, jak ci idzie z...
Niczego nie zdjąłeś? Nawet pingwinów?
Przestałem próbować.
W sensie że robisz sobie przerwę? Nie bardzo wiem, co to znaczy.
Jestem tu na zastępstwie.
Po co mam dekorować klasę, jeśli za chwilę
przyjdzie inny nauczyciel i udekoruje ją po swojemu.
Uczniowie to zrobili?
Tak, mam tego trochę.
O Boże.
Masz tego więcej niż ja.
Nie żebym liczyła, ale mam 27.
Ile tego jest?
Mniej?
Gregory.
Te rysunki przedstawiają ciebie. Dzieci czują z tobą prawdziwą więź.
Naprawdę?
Tak! Patrz, tu zdobywasz wszystkie bazy.
Skąd ty to...
Tu kupujesz pączka w cukierni.
Tu masz bandankę.
A tu uczysz na księżycu.
W bandance astronauty.
Dzieciaki rysują różne rzeczy. Co z tego?
To, że cię lubią.
Tak, malujemy w ciszy.
Tyle było paniki i stresu,
ale dobrze, że Barbara dostała to, czego potrzebowała.
- Mogło się skończyć źle, więc... - Z drogi! Idą łupy!
Cześć, ludziska.
Jesteśmy w szkole, niesiemy dary dla biednych dzieci.
Uczą się w klasie pani Howard, najstarszej nauczycielki w szkole.
- Odmieńmy ich życie. - Chodźmy.
Przepraszam. Co państwo tu robią?
Nie powinniście tu przebywać.
Widzieliśmy pani film.
Chcieliśmy tu przyjść i osobiście spełnić pani...
listę życzeń!
- Dziękuję, ale ta lista już... - Smutasek.
- Jaki film? - Chwila, chwila.
- Proszę stąd wyjść! Natychmiast. - Co?
Chcieliśmy okazać szacunek.
„Nie, ja tylko chciałem...” Musicie stąd wyjść, jasne?
- Mam zdjąć drugi kolczyk? - Nie.
Proszę stąd wyjść!
- Karygodne. - Karygodne!
Kto was w ogóle wpuścił?
Co to miało być?
Możemy chwilę porozmawiać?
Ava nagrała...
Poprosiłam Avę, by nagrała film dla ciebie, bo mi to pomogło.
Wiedziałam, że masz braki.
Film zdobył sporą popularność, bo poszedł trochę za daleko.
- Jak bardzo daleko? - Bardzo, bardzo daleko.
Tak daleko,
że nawet przez lunetę nie widać.
Przepraszam.
Chciałam, byście mieli to, na co zasługujecie.
Przez większość roku dzieciom czegoś brakuje, ale nie muszą o tym wiedzieć.
Widziałam, jak zamiast akwareli używały kredek.
Nasze zadanie to...
Być dla nich wsparciem i sprawiać, by były pewne siebie.
Miło jest mieć fajne rzeczy? Pewnie.
Ale one nie muszą się czuć gorsze tylko dlatego, że ich nie mają.
Dlatego rozmawiamy o tym, co mają, a nie o tym, czego nie mają.
To było bolesne i dobrze ujęte zderzenie z rzeczywistością.
Czyli zamierzasz oddać te rzeczy?
W życiu.
Zatrzymam wszystko.
Wiesz, jak drogie są takie zszywacze?
Są piekielnie drogie.
Dziękuję, że się starałaś.
Masz dobre nadpobudliwe serduszko.
Cześć, Gregory.
Chciałam cię przeprosić za wtrącanie się...
Co... To wygląda niesamowicie!
Też mi się podoba.
Wciąż nie wiem, jakim być nauczycielem. Chyba zostanę i to sprawdzę.
A dzieci chcę oglądać swoje prace na ścianach.
To jest ciekawy obrazek.
To ty jako biznesmen.
- Serio? - Tak.
Myślałem, że jestem budynkiem. Źle mi to idzie.
Nie.
Jeśli widzisz duże kółko, to zazwyczaj jest głowa.
A banany to zwykle są palce.
Faktycznie. Teraz widzę.
Jestem dobra w te klocki, mogę ci pomóc.
Dobra, więc tu jestem na placu budowy.
Nie, na placu zabaw. To są dzieci.
Ale to jest znak ostrzegawczy.
Raczej słońce.
Kwadratowe słońce, jasne. Don Cheadle.
Nie.
To ty.
Dobra, ale to jest strażak.
Święty Mikołaj.
Zabierzemy się za to bardzo powoli.
Jak to Mikołaj?
Popatrz na brzuch, brodę, prezenty, czerwone ubranie.
Jeśli jest zbyt słonecznie, podnoszę tę część
i wykorzystuję zwykły ołówek, by zabezpieczyć mechanizm cieniowy.
A potem...
Do śmieci.
Tak, do śmieci.
Cały kosz zalany.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska