Dzień dobry, pani Howard.
Dzień dobry.
Wiem, mam nie wydłużać samogłosek poza szkołą.
- Dzień dobry, Janine. - Dzień dobry.
Pani Howard?
- Tak. - Pani Howard, to pani.
Rety! Myślałem, że już przeszła pani na emeryturę, ale...
Właśnie podrzuciłem siostrzeńca. Pani była moją ulubioną nauczycielką.
Nie miałem okazji podziękować za to, co pani
dla mnie zrobiła.
Mój drogi, nie musisz mi za nic dziękować.
Sam to zrobiłeś.
Oczywiście, że muszę.
Zanim trafiłem do pani, wszyscy mówili:
„Trzeba się będzie kiedyś przed nim bronić”.
A dzięki pani pracuję w ochronie.
Jestem z ciebie bardzo dumna.
A jak się miewa mama?
To skomplikowane,
ale będzie szczęśliwa, że pani Howard o nią pytała.
Cóż, miło było cię zobaczyć,
życzę ci udanego dnia.
Nawzajem, pani Howard.
Widzi pani?
Dlatego to robimy. Kształtujemy młode umysły.
Wskazujemy ścieżki. Łączymy. A to...
Nie mam pojęcia, kim był ten młody człowiek.
Dzień dobry.
SZKOŁA PUBLICZNA IM. ABBOTTA
Coś mi mówi, że mamy klasyczny dzień dobrego nastroju Schemmenti.
Zgadza się.
Zaparkowałam na ulubionym miejscu, mam pyszne macchiato,
a sąsiadka odnalazła kota,
więc przestanę słyszeć jej płacz.
Jacob, jesteś gotowy?
- Jestem gotowy, do biegu i start. - Tak!
A na co? O co chodzi?
Mamy tradycję czytania na głos każdej nowej recenzji naszej pracy.
Moje zawsze są pochlebne.
Yelp dla nauczycieli?
Tak. Pomóc ci założyć stronę?
Bo, jak tu jest napisane, potrafię świetnie wyjaśnić skomplikowane idee.
Nie, dzięki. To nawet brzmi źle.
- Cholercia. Znalazłam nową. - Cholercia.
Co jest?
Nic takiego.
3- Doświadczenie
Właśnie dostałam ocenę 3-, która obniży moją średnią
i splami moją reputację na zawsze.
Ale wiesz... To nic wielkiego.
Gdyby tradycje były proste, każdy by je miał.
Każdy je ma.
„Fajna, ale ma najmniej doświadczenia spośród nauczycieli drugich klas”.
To o mnie. Jestem nauczycielką drugiej klasy.
Nie jest źle. Raz dostałem taką ocenę,
że musiałem wziąć wolne.
Ale to ty. Ja nie dostaję złych ocen.
Właśnie dostałaś.
Proszę cię, przestań. Zaraz się zakrztuszę.
Zignoruj to.
Takie byle recenzje nie definiują cię jako nauczyciela.
Tak, wiem.
Ale teraz cały świat przeczyta, że jestem złą nauczycielką.
Posłuchaj, młoda.
Nie ma nic złego w tym, że masz nad czym pracować.
Weź przykład ze mnie, bardziej doświadczonej nauczycielki.
Melissa lubi się zgrywać i żartować.
Jest w tym dobra.
To kolejna rzecz, w której jest lepsza,
według opinii ze strony.
Jest po prostu najlepsza.
Gdzie są skrzynki pocztowe?
- Pokażę ci. - Sam trafię.
Nie, w porządku, możemy pójść razem.
À propos poczty, słyszałeś o śledzeniu przesyłek?
Siemasz, stary, kędzierzawy Wiadomirku z ABC.
Dzień dobry, Raheem.
Pozwalasz im tak mówić?
Może to błąd,
ale my budujemy więź, bawiąc się w wyśmiewanie,
zwane też dogryzaniem, grillowaniem albo smażeniem.
Dużo terminów kulinarnych.
Słuchaj, jestem z Baltimore.
Kiedy ktoś ci dogryza, musisz się odgryźć.
Nasi nauczyciele tak robili. Dlatego ich szanowaliśmy.
- Ośmieszają cię. - Oczywiście, że tak.
Nie umiem się odgryźć.
To nic trudnego.
Użyj tego, co ci dają. Na przykład...
Cze, człeniu w zeżartej przez mole swetro-kamizelce.
Proste, ale cięte. Dobra. Dziękuję.
Myślałem, że trzeba czegoś więcej.
- W show Deana Martina... - Gdzie są te skrzynki?
A, tak. Chodźmy.
Sprawdźmy obecność. Kogo tu nie ma niech podniesie rękę.
A więc Nicoli tu nie ma.
Janine, zapraszam do gabinetu.
Już dobrze. Uspokójcie się.
Wszyscy, których tu nie ma, niech będą grzeczni.
Zaraz wracam.
Tak, zaraz wróci.
Ona mnie słyszy?
- Cześć. - Cześć, Avo.
Nie powinnam zostawiać mojej klasy bez opieki.
To tylko pięć minut. Co może się stać?
- Wiele może się stać. - Skoro tak mówisz.
Jedna z uczennic Melissy przeniesie się do twojej klasy.
Serio? Dlaczego?
Nie wiem. Po prostu.
Może chce być blisko łazienki.
Może woli ciebie.
Może wdała się w kłótnię z jednym z kolegów z klasy.
- Nie wiem. - Może woli mnie.
Przeczytaj sobie jej akta.
Są w katalogu „sexy tata”.
Nazywa się Courtney Pierce, a jej tata to ciacho.
Nie, nie lubię czytać akt.
Wolę poznawać dzieci sama, lepiej się nie uprzedzać.
Urocze. Czyli wolisz być nieprzygotowana.
Ciekawe, jak się miewa Melissa. Mam nadzieję, że dobrze to zniesie.
Zaraz się dowiesz.
Melisso, Janine już idzie.
Wiesz, że słyszą to wszyscy,
a nie tylko konkretna osoba?
Mówiłam, że idziesz.
Wygląda jak podrywacz Ron Weasley.
Jak ktoś, kto nawet marzenia ma nudne.
Spójrz na siebie, kolego w niebieskiej koszulce i beżowych portkach.
I tych bielutkich bucikach
ze sznurowadełkami w maleńką kokardkę.
Nie ma mowy, żeby się rozwiązały.
Panie Vampire Weekend, zranił pan moje uczucia.
Boże.
Raheem, przepraszam.
Powinien pan. I to tymi ustami jak dwie kreski.
Masz go!
Wszyscy to mamy na sobie. To mundurek.
Przynudziłeś, koleś.
Ponoć pierwszy rok jest najtrudniejszy...
a co z drugim rokiem?
- ...minus jeden dolar to... - Cześć, Melisso.
Co tam?
Wiem, że rozmawiałaś z Avą, wyszło niezręcznie.
Niby dlaczego?
Wiesz, twoja uczennica woli mnie.
Wcale nie jest niezręcznie. Tylko...
Powiem ci co nieco o Courtney,
- zanim... - Wiem, że masz większe doświadczenie.
Ale ten transfer dowodzi,
że jest u mnie coś wyjątkowego, o czym dzieciaki mówią.
Courtney, podejdź do nas.
Czas, byś poszła ze swoją pewną siebie nową nauczycielką, panią Teagues.
Idź po swoje rzeczy.
Jestem jak Allen Iverson,
a ty jak ten, nad którym przeszedł.
Trzykrotny mistrz NBA, Tyronn Lue?
- Tak? - Znasz się na koszykówce.
Może wcale nie jestem złym nauczycielem.
Może ty jesteś.
Dobra.
Courtney,
idź i bądź najwspanialszą sobą w klasie pani Teagues.
Nie mam wątpliwości, że będziesz się tam świetnie bawić.
No jasne.
Miłej zabawy.
No dobrze.
Ależ jesteście dobrze wychowani.
Świetny przykład dla nowej uczennicy.
- Cześć. Jestem Janine. - Cześć, Janine.
Nie. Nie Janine. Ma na imię...
- Nazywam się Janine Teagues. - Cześć, Janine.
- To nie jest Janine. - Owszem, jest.
Courtney?
Najtrudniejszy przypadek w karierze.
Zje Janine żywcem.
Proszę wstańcie do Ślubowania Wierności.
Z wyjątkiem Andrew, który jak zawsze jest przeciwko nacjonalizmowi.
Tak. Dobrze.
Cała reszta...
Ślubuję...
Ślubuję wierność fladze Stanów Zjednoczonych Courtney
i Courtney, którą ona reprezentuje.
Jeden naród, a nad nim Courtney, naród niepodzielny,
zapewniający Courtney i Courtney wszystkim.
Świetnie. Piękna praca.
Courtney, wróć na miejsce.
- Ale skończyłam moją pracę. - Wracaj.
Mów na mnie Śmierdziel
Następne słowo to „gładki”.
- Szybko! - Już.
- Buntownik? - Buntowniczka.
Gładki
Courtney. Courtney, proszę przestań.
Courtney.
Cześć. W czym mogę pomóc?
Wpadłam zobaczyć, jak się miewa Courtney.
Courtney kwitnie.
Cała klasa razem z nią.
Była brakującym elementem naszych klasowych puzzli.
Świetnie. Dziwię się, że nie masz żadnych problemów.
Kilka miesięcy zajęło mi wymyślenie, jak ją usadzić.
A ty dałaś radę w parę godzin.
Naprawdę jesteś lepszą nauczycielką.
Prowadzę lekcję o grawitacji.
Zdradzę wam mały sekret.
Courtney nie zmieniła klasy, bo nie dawałam sobie rady.
Namówiła rodziców, by ją przenieśli, bo ja rozgryzłam wszystkie jej sztuczki.
Większość z nich.
Akcji z kluskami nie dało się przewidzieć.
Powiedziałam: „Nie odwiozę cię.
Wyślę cię w podróż z biletem w jedną stronę”.
No i dobrze.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Wspomniałaś, że masz teczkę Courtney Pierce.
Grubszą niż Janusze, cięższą niż katusze.
Masz problemy z Courtney?
Nie powiedziałabym...
Potrzebuje pomocy. Ma to wypisane na twarzy.
Moja mina nie mówi „Potrzebuję pomocy”.
Mówi „Mam to pod kontrolą”. Dam sobie uciąć rękę. I nogę. I...
I dobrze, bo nie mogę ci pomóc.
Widzisz, Ava i ja zawarłyśmy skromny zakład o to,
czy odniesiesz sukces w ujarzmieniu Courtney.
I nie wpłynę na wynik.
Chwila. Postawiłyście na mnie?
Tak.
Wykorzystujecie mnie dla swojej rozrywki?
Dobra. Wiecie co? Zabiorę wszystkie te pieniądze.
Janine.
Wiesz, że nie tak działają zakłady, prawda?
Avo, muszę zobaczyć tę teczkę.
Dobra. I przestań z tą determinacją.
Nikt ci nie broni dostępu do tych akt.
Idź do biura i czytaj.
Dobra.
- Hej. Jak leci? - Jest... Tak, w sumie...
TATA - PATRICK 9/10
„Wojna psychologiczna”?
„Ma zadatki na przywódczynię sekty. Melissa Schemmenti”.
Znalazłam akta Courtney, są dość pokaźne.
Nie mogę uwierzyć, że Melissa to przemilczała.
Ale teraz, kiedy już wiem, dam sobie radę.
Muszę uświadomić Courtney...
CZĘŚĆ 2
...że jej zachowanie jest złe.
Założę się, że nikt nie próbował z nią rozmawiać.
Naprawdę jej poznać.
Soczku?
Jabłkowy, serio?
Courtney, czy wiesz, że ośrodek emocjonalny nie znajduje się w sercu,
ale w mózgu?
- Spadam. - Usiądź. Zaczekaj.
Jesteś przywódczynią.
I może to jest coś, czego inni nauczyciele nie zauważyli.
Ale ja to widzę.
Wiem, że kiedy związujesz sznurowadła kolegów z klasy i każesz im tańczyć,
szukasz po prostu afirmacji.
I ja ci ją dam.
Usiądziemy razem.
Ułożymy puzzle. Na pewno też je uwielbiasz.
I po prostu wspólnie przepracujemy niektóre z tych uczuć.
- Dobrze. - Świetnie.
Sami widzicie...
Wzięłam ja na bok. Posadziłam.
Bo przecież nauczanie polega na komunikacji
i ja w to wierzę.
- Nie chcę porównywać, ale... - Barbaro.
Czy uczniowie kiedyś cię wyśmiewali?
Po pierwsze, mają po pięć lat. Po drugie, szanują mnie.
Trzy, co mieliby mi powiedzieć?
Hej. Muszę pogadać z przyjacielem.
Znasz to uczucie, gdy goni cię pies
i nie wiesz, czy się bawi czy chce cię ugryźć?
Nie.
Nie chcesz przestać biec,
bo jeśli się nie bawi, to cię ugryzie.
Próbowałem się odgryźć uczniom, ale to na nic.
- Zrobiło się o wiele gorzej i dziwniej. - Daj spokój, nie mogło być tak źle.
Nazwali mnie gejem czytającym Huffington Post.
Co jest nudne i obraźliwe.
Nie czytałem tej gazety, odkąd Arianna odeszła.
Może uznaj swoją porażkę.
Nie wygrasz z nimi w ich grze.
To tak, jakby wyzwali cię...
w Dungeons & Dragons.
Tam nie możesz nikogo wyzwać.
Chodzi o kooperację, wymianę doświadczeń, a nie wygrywanie.
Dziękuję! Mój stary, dobroduszny ziomku.
Wszystko gra?
Ty mi powiedz. Masz tam śpiącą królewnę.
Powiedzieć ci, co robię, gdy mój uczeń zasypia?
Pewnie.
Nic. Bo to się nie zdarza. Angażuję moje dzieci.
Nieważne, chciałam pokazać ci coś związanego z Courtney.
Uwaga, moje małe orły.
Zrobimy sobie cichą przerwę, dobrze?
Tak, pani Schemmenti.
Nie wyciągnęłaś mnie z klasy, żeby się chwalić.
Oczywiście, że nie.
Courtney uczy nas nowego słowa.
♪ PUZZLE
Courtney.
Odwróćcie wzrok.
Dobrze, dzieci.
Pójdziemy na chwilę do klasy pani Schemmenti,
a pan Johnson wyczyści tablicę.
Ponieważ Courtney postanowiła użyć zwykłego markera.
Choć zmazywalny był tuż obok. I wiedziała o tym. Wiedziała.
Słyszałem, że jest zakład. Można jeszcze wziąć w nim udział?
Z jednej nauczycielki zrobiły się dwie. Niezłe *****.
- Courtney! - Courtney!
Cieszę się, że jest u ciebie,
możecie razem wpadać w histerię.
Słucham? Czy to nie była „histeria”, gdy wysłałaś ją do mnie
i mnie nie ostrzegłaś?
Widziałam twoje notatki.
Próbowałem cię ostrzec, capatosta.
Ale masz przerośnięte ego i nie chciałaś mnie słuchać.
Może gdybyś nie żartowała ze mnie wczoraj,
- nie musiałabym się bronić. - Janine, wygłupiałam się.
Ty na poważnie nazwałaś mnie złą nauczycielką.
Wiem, że to 3- cię zabolało, ale ja na to nie zasłużyłam.
Dobrze. Przepraszam.
Masz rację.
Ta ocena naprawdę zraniła moje uczucia
i wyżyłam się na tobie.
Nie była zła. Napisali tylko, że jesteś mniej doświadczona.
Jeśli spojrzysz na recenzje budki mojego kuzyna Rocco,
pomyślisz, że sprzedaje zatrucie pokarmowe.
Ale nie przestanie robić kanapek. Wiesz dlaczego?
Bo dużo ludzi je lubi.
Rób dalej swoje kanapki.
Dobra, co zrobimy z tym?
Dziękuję za współpracę.
Mógłby grać w kosza, ale musiałby go wymyślić.
Slender Man XVIII wieku.
Dobra, chociaż to zabawne,
spróbujmy do wyśmiewania używać czegoś z lekcji.
W Teatrze Forda zamiast biletu dostał kulkę.
Ma wory pod oczami, jakby nie spał od 87 lat.
Jestem Abem Lincolnem, panie Hill.
Tak! Dobra robota!
Myślę, że kciuki w górę to teraz nasz znak.
- Odróbcie pracę domową. - Proszę pani.
- Tak? - Courtney nazwała mnie głupim.
Nieprawda. Nazwałam cię głuptakiem, idioto.
- Courtney! - Wiecie co?
Idę do domu i się zdrzemnę. Jestem kompletnie wypompowana.
Co ona powiedziała?
Jedno jest pewne, ta mała ma bogate słownictwo.
Raz poprawiła moje obliczenia.
Rzuciła też zszywaczem, ale obliczyła dobrze.
Przeglądając drugą część akt Courtney, zauważyłam,
że jej stopnie nigdy nie spadły.
Zwykle, kiedy dzieciak tak rozrabia,
to się odbija w ocenach.
Tak, dlatego jest trudniej.
Trudniej zdyscyplinować piątkowego ucznia.
No dobra...
Może trzeba ją nagradzać.
Być może coś w tym jest, młoda.
Z literą B mamy słowo „block”, a co mamy z literą C?
Spróbuj jeszcze raz.
Tak jest, dobra robota.
Myślisz, że kogoś znasz,
a on zdradza wasz wspólny znak.
Łapiesz stopa na dwa kciuki, chłoptasiu?
Przenieść **** do trzeciej?
Tak.
Melissa opowiedziała mi, jak poradziła sobie z Courtney.
Zauważyłyśmy, że działają na nią jedynie wyzwania.
Nie próbujesz podrzucić jej komuś innemu?
Nie. Czuję, że przy większym obciążeniu pracą
Courtney będzie zachowywać się inaczej.
I nie będzie rozpraszać klasy.
Dlaczego to brzmi znajomo?
Chwila.
Część trzecia?
Mój błąd. Miała ominąć drugą klasę,
ale dowiedziałam się na festiwalu. Miesiąc wycięty z życia.
Festiwal trwa dwa dni.
Może dla was.
Hej, Barbaro. Nic się nie dzieje.
Janine nawija tylko o tym, jaka jest Courtney
i jak nie radzi sobie z tą sytuacją.
Doprawdy?
No dobra.
Janine chyba się udało.
Zorientowała się, że Courtney musi iść wyżej.
Wygrywasz zakład.
Barbara?
Wierzyłaś we mnie?
Janine, zajmij się tym przeniesieniem,
żeby w twojej klasie zapanował wreszcie spokój.
Dobrze.
To serce. Nauczyłam się tego od Courtney.
Myślałam, że Barbara obstawiła przeciwko mnie.
Ona naprawdę ma mnie za świetną nauczycielkę. Może nawet lepszą niż...
Courtney!
Hej, Courtney! Czekaj...
Jak się tu dostałaś? Courtney!
Są prawie suche. A ty co, sanepid?
Jutro oczekuję od ciebie pieniędzy nie ze stanika.
- Ponieważ, Avo... - No?
Nie chcesz być mi winna pieniędzy.
Cholera!
No co?
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska