Jeśli w sklepie jest dziesięć ziemniaków, a ty zabierzesz dwa,
to ile zostanie w sklepie?
Nie lubię ziemniaków.
Nie skupiajmy się na tym.
Zostanie osiem ziemniaków.
Marie, wiemy, że ty wiesz. Pytałam Sydnee.
Może pójdziesz naostrzyć kredki? Byłoby super.
Mam dużo dzieci w klasie,
niektóre z nich to całkiem mądre kartofelki.
Staram się być kreatywna i tym, którzy kończą wcześniej, daję specjalne zadnia.
- Naostrzone, pani Teagues. - Dobrze.
To może teraz...
pomożesz mi oceniać prace innych uczniów?
Tylko nikomu nie mów.
Skoro nie lubisz zwykłych ziemniaków,
uznajmy, że te są słodkie.
Naprawdę nie lubię słodkich ziemniaków.
Naprawdę musisz współpracować.
Co ci mówiłem o zabieraniu ziemniaków ze stołówki?
Ale pomoce wizualne ułatwiają naukę.
Wiesz co? Teraz masz zero ziemniaków.
SZKOŁA PUBLICZNA IM. ABBOTTA
- Dzień dobry. - Dobry.
Pozwólcie, że przedstawię wam nowego ucznia, Malcolma.
Wcześniej chodził do prywatnej szkoły,
z orkiestrą i w ogóle, więc jest jak mały Beethoven.
Rodzice woleli szkołę z czarnymi dziećmi.
Masz szczęście, bo tych u nas pod dostatkiem.
To wzorowy uczeń, był w programie dla uzdolnionych.
- Witaj, Malcolmie. - Witamy w naszej szkole.
Też byłam w takim programie.
Ty i talent? Chyba do wkurzania.
Nie.
Malcolm będzie kimś wielkim.
Widzę go w Białym Domu, dziękującego Avie Evie Coleman
za przemienienie go w Oprah nauki.
Wystarczy, że będziesz Malcolmem nauki.
Dziękuję.
Chcesz zjeść śniadanie z dziećmi?
Złap coś potrzebnego twojemu supermózgowi.
Mamy oleje rybne czy coś...
Przejście dla geniusza! Nie patrzcie na niego swoimi zwykłymi IQ.
To trzeba wyrzucić.
Naprawdę jest genialny.
Avo, wolałbym, żebyś nie mówiła tak o dzieciach przy nich.
Mamy tu dużo mądrych dzieciaków.
Zawsze mieliśmy.
Miałam ucznia, który wymieniał Happy Meals za przyjaźń.
Cześć.
Powinniśmy mieć program dla uzdolnionych.
Muszę dawać moim uczniom coś poza ocenianiem prac innych i...
Żartuję.
Ale poważnie, uwielbiałam swój program dla uzdolnionych.
Te doświadczenia były bezcenne.
Też brałem udział w jednym.
Napisałem musicalowo-rapową parodię o GMO.
Nazywała się „No GMO, no problemo”.
Moja Gina brała udział w programie dla młodych inżynierów.
Pomogło jej to przy aplikowaniu na studia.
Gregory, a ty co myślisz?
Jestem tu od pięciu minut, nie mam prawa głosu.
Częściej mów, co myślisz.
Kiedyś mieliśmy program, Bractwo Lizaków, ale...
Niech zgadnę, nie ma kasy.
Nie, jest na koncie.
Ale nie do ruszenia. Próbowałam.
Użyć jej na aryt-ma-zykę.
Sęk w tym, że nie ma kto prowadzić takiego programu.
- Wy cały dzień jesteście na lekcjach. - To prawda.
Sprawdzisz obecność i już jest prawie lunch. Kto ma czas?
Najłatwiej byłoby zrezygnować z tego programu.
Ale na moim poznałam pewien akronim.
MUS. Myślenie, upór i sumienność.
Uwielbiam MUS, chociaż go nie znoszę.
Mam po nim zgagę.
Ale stosowałam to przez wiele lat. U jak upór.
Dlatego powinniśmy mieć taki program.
To maseczka, ale nie do twarzy, tylko do stóp.
Rozumiem, wchodzę w to.
- Cześć, Gar. - Cześć.
Nie masz dla mnie mrożonej herbaty? Ukrywasz ją przede mną?
Nie, mam w aucie całe pudło.
Wiesz...
trzymałem je dla ciebie.
Nie tęsknij, gdy wyjdę.
Chciałbyś.
Leci na ciebie. Umów się z nim.
Nie.
Mój były to strażak. Dzięki niemu unikam mundurów.
Bo kończysz z ich długiem za samochód
i noclegiem u siostry po kłótni.
Mój Gerald nosi mundur i jest dobrym człowiekiem.
Zasługujesz na odrobinę rozrywki.
Spadła dla ciebie z ciężarówki.
Do programu dla uzdolnionych potrzebujemy
kogoś z entuzjazmem i czasem.
Chyba wiem kogo.
A to tylko fragment.
Znalazłam kogoś do prowadzenia programu.
Skąd ten ciężki oddech?
- Jestem podekscytowana. - Dziwne.
- Powinnaś się przebadać. - Dobra.
Jacob będzie nauczał uzdolnionych podczas swoich okienek.
Chciałbym uprawiać żyzną glebę i hodować na niej umysły jutra.
Będę jak facet z tego filmu.
- Trener. - Nie.
- Jiro śni o sushi? - Nie.
Może ten o wspinaniu?
- Nie mów. - Nie ten. To...
Avo, co o tym myślisz?
Program dla Uzdolnionych
Pomnóżmy liczbę Oprah nauki.
27 godzin. To ten film o wspinaniu.
Nie.
- Avo... - Z tym...
Program dla zdolnych.
Siostry z bractwa zawsze się przechwalają,
że urodziły takie mądre dzieci.
Byłabym jak Charles Xavier
z setkami mądrych dzieci, których oczywiście nie urodziłam.
Załóżcie swoją akademię mutantów.
Tak! Dzięki!
Szach-mat, Crystal.
Chciałam się umówić, a oni na to, że nie robią stóp.
- Tylko zwykły pedicure. - Nie tak mówił doktor Oz.
Tutaj jesteś.
Wiesz, zawsze czekam na czwartek, i nie chodzi tylko
o uzupełnianie w połowie pełnych automatów.
W połowie pełnych. Ten facet to optymista.
Jak to jest, Gary? Masz marzenia albo...
Jestem właścicielem automatów.
O tym marzyłem.
Tak. Spełnia marzenia.
Pamiętasz, jak przyniosłeś mi herbatę?
Zastanawiam się,
może pozwolę ci postawić mi obiad do tego?
Będzie niesamowicie.
Spędzimy noc na mieście. Będzie niezapomniana.
Ty i ja u Dave'a i Bustera.
Wiesz co? Ja...
Mam ostatnio dużo zajęć.
Zapomnijmy o tym pomyśle z randką.
Próbowałam.
Nauczyłam się rozpoznawać ostrzeżenia.
Facet proponuje mi pierwszą randkę w takiej dziurze.
Mój ex wybrał klub go-go.
Mądre Dzieci, wystąp!
Będę potrzebowała Tyrela, Nadiyah i Daniela.
- O co chodzi? - O program dla zdolnych.
Tylko oni się tu odzywają.
Słabo być tobą.
W drogę ku przyszłym sukcesom.
Co myślę o tym programie?
Jeśli wszyscy by w to weszli, super. A tak tylko przegapią zakończenie.
Bo komu ono potrzebne?
Najważniejszy jest początek, środek, a reszta...
Dobrze już. Uspokójcie się.
Rozgrzejmy umysły matematyką. Ronald, dziewięć razy dziesięć?
- Kurczaki! - Co?
Kurczaki w bibliotece.
Kura ma jajnik i jajowód.
Gdy kura osiąga dojrzałość,
komórki jajowe rozrastają się do wielkości żółtka.
A kiedy kura je znosi, co otrzymujemy? Śniadanie, mam rację?
Nie robię sobie z was jaj.
To się dzieje. Wykluwają się!
Spójrzcie.
Uczą się, że kurczaki nie pochodzą z Crown Fried Chicken.
Kończę z emeryturą By zająć się naturą
Lubię farmy, bo są rustykalne
Ale GMO nigdy nie przygarnę
Pani Teagues, jestem mądry. Mogę iść do kurzej szkoły?
Ja też chcę!
- Franken... - Food!
Bardzo dobrze.
Wiem, że wszyscy jesteśmy za programem dla uzdolnionych...
Brzmisz jak stara lokomotywa.
Kochana, musisz trochę zwolnić.
Niektóre dzieci spoza programu czują się pominięte.
Zgadzam się.
A te w programie to jedyne, które coś mówią.
Da się coś z tym zrobić.
Dopilnujmy, by wszystkie dzieci spoza programu
były na dobrej drodze do sukcesu.
Mówmy o studiach, karierze.
Do sukcesu nie trzeba studiów.
Jasne, że nie. Nie to miałam na myśli.
Ja uwielbiam ten program.
Jestem jak Robin Williams w Stowarzyszeniu umarłych poetów
i Robin Williams w Patch Adams.
Dzieciaki w Patch Adams nie umarły na raka?
Prawdziwym rakiem jest ignorancja.
Prawdziwym rakiem jest rak.
Nie ma nic złego w samym programie,
trzeba go tylko zorganizować tak, by zwykłe dzieci...
Niezdolne dzieci...
Prawie zdolne dzieci.
- Może po prostu inne dzieci. - Tak.
Jeśli przez ten program dzieci czują się źle,
to chyba nie warto.
Musi być sposób na poprawę doświadczeń innych dzieci.
Niech też czują się ważne.
Na pewno dasz radę. Byłaś w programie dla zdolnych, prawda?
Byłam.
Nie wiem. Może restart?
Myślisz, że nie próbowałam?
Cześć, Avo.
I Malcolmie.
- Nie powinieneś być w klasie? - To samo mówiłem.
Avo, potrzebujemy więcej funduszy.
Chcę kupić klasie jajka
i pokazać to samo, co Jacob na zajęciach ze zdolnymi...
Oczadziałaś? Ta kasa jest dla mądrych dzieci.
Nie wydam jej na jakieś jaja.
Malcolmie, chodź ze mną.
Zabiorę cię na lekcje.
Dobrze.
Cieszysz się na inspirującą lekcję u pana Hilla?
Tak.
„O kapitanie, mój kapitanie”.
Tekścior pióra MC Walta Whita, mówcie mi Hill Kapitan.
Może być sam kapitan.
Weźcie książki.
Dziękuję, mężulku.
Jesteście słodcy.
Na obiad, drogie panie, mamy burrito
z lekką, kwaśną śmietaną.
Dziękuję ci bardzo.
Kanapcia z szynusią.
Moja ulubiona.
I nachosy, ale te są moje.
To jest facet. Nie zadowolę się byle czym.
- To jest wzór. - Widzisz, kochanie? Jestem wzorem.
Powiem ci coś o Geraldzie.
Był inny, gdy go poznałam.
Podrywacz i flirciarz.
Zaufanie mu stanowiło ryzyko.
Ale podjęłam je i się cieszę.
Czasami trzeba skoczyć na głęboką wodę.
Barbaro, dziękuję.
Wiem, że próbujesz pomóc, ale nie jestem tobą.
Jestem rozwiedzioną nie-twój-interes-latką.
Może to nie dla mnie.
Przeszkadzam?
Co myślisz o Garym, gościu od automatu?
Uwielbiam te jego suszone owoce.
Czy ty masz 25 lat?
I trzy czwarte.
Kiedy zaczynałam program dla zdolnych, myślałam: „Janine...”
Do sedna. Czego chcesz?
Kurzych jaj do wyklucia.
Będę mówić o układach rozrodczych.
Daj mi tydzień.
Kiedy chmura wypełni się kropelkami wody, co robi potem?
Pani Teagues, jedno z jajek pęka.
O rety, kurczaki się wylęgają.
Chodźcie wszyscy. Stańcie wokół.
Podejdźcie tutaj. To się dzieje.
Obserwujcie wszystko uważnie. Dzieje się cud życia.
Czy to nie jest ciekawe?
Możemy robić fajne rzeczy w naszej klasie.
Jest mokry.
Tak, to płyn owodniowy. Tworzy poduszkę wokół płodu.
Ochrania go.
I jest łuskowaty.
Tak, jest łus... Łuskowaty?
To wąż!
Uciekajcie.
Spoko. Chwytaj dzień, kapitanie.
Leć wolny, mały ptaszku.
JADOWITE GADY
- Dziękuję bardzo. - To moja praca.
Nawiasem mówiąc, to gatunek zagrożony.
Skąd je pani ma?
Ze straganu na 52. ulicy. Już go tam nie ma. Nie wiem, gdzie jest.
Tak, słyszałam o wężach.
Gość od jaj węża ma ksywę Kurczak, a od kurzych – Wąż.
Zadzwoniłam po jajka do Kurczaka zamiast do Węża.
Węże są przerażające,
ale myślę, że to świetna lekcja.
Nawet dla nauczyciela uzdolnionych uczniów.
Nie masz stołu, na którym możesz stanąć?
Czy to większy problem, niż myślałam?
Pewnie.
Ale czy problemy nie są po to, by je rozwiązywać?
Doceniam to, co próbujesz teraz zrobić,
ale to nic nie da.
Powinniśmy zakończyć ten program.
Gregory.
Nie wierzę, że to mówisz.
Myślałam, że ci się podobał. Wcześniej...
Nigdy nie mówiłeś, że ci się podoba.
Słuchaj...
Starałam się poświęcić trochę więcej uwagi dzieciom
spoza programu i tym razem nie wyszło.
Ale pielęgnując najzdolniejsze umysły...
Jako dziecko nie dostałem się do programu dla uzdolnionych.
Dużo mi brakowało.
Czułem, że szkoła jest dla tych, którzy dobrze zdają testy.
A ja taki nie byłem.
Więc spasowałem.
Nie wiem, co powiedzieć.
Chodzi o to, że kiedy dasz niektórym dzieciom kurczaki,
inne dzieci dostaną węże.
Dostając ciągle węże, myślą, że na nie zasługują.
A nikt nie zasługuje na węże.
Rozumiem. Więc co robimy?
Można być uzdolnionym na wiele sposobów.
Słyszałaś o teorii inteligencji wielorakiej?
Na przykład ten dzieciak.
Może nie jest dobry z matmy, ale ma inteligencję przyrodniczą.
I lubi naturę.
Ta dziewczynka może mieć inteligencję muzyczną.
A tamta...
- Dobra, ta śpi. - Tak, padła.
Patrzcie na to.
Ten ma inteligencję porządkową.
- Mówiła pani, że było osiem jajek. - Tak.
A my mamy sześć węży.
Czyli dwa węże zostały.
Tak, Sydnee, zgadza się. Dobra robota.
Melisso, jest czwartek.
Jesteś gotowa na spotkanie?
Barb, odpuść sobie. Nie jestem gotowa.
Melisso Ann Schemmenti, znam cię,
nie jesteś gotowa, bo wmawiasz sobie, że nie jesteś gotowa.
Ale dobra. Rób, co chcesz.
Cześć.
Chodzi o współużytkowanie? Mój miał być w czerwcu.
Nie, chodzi o coś innego. Ale dobrze, i tak wolę lipiec.
Posłuchaj.
Po tym, jak się rozwiedliśmy, zacząłeś
widywać się chyba z Niną.
Nie bałeś się...
Nie bałeś się, że skończy się to tak samo jak z nami?
Pewnie, że tak.
Po poparzeniu trudno zbliżyć się do pieca.
A co? Myślisz o gotowaniu?
O wypróbowaniu nowego przepisu.
Słuchaj, byliśmy młodzi, a ja byłem idiotą.
Zasługujesz na szansę na coś lepszego.
Jeny, zmiękłeś.
Nienawidzę cię.
Ja ciebie bardziej.
Na razie, Joe.
I dlatego sądzę, że nie istnieje bardziej szanowany ptak niż mewa.
- Przeżyje. - Zgoda.
No, no, no, czy to nie ta, która uciekła?
Tak, nie poszło mi najlepiej.
- Widywałem gorsze sceny. - Wybacz mi.
Słuchaj, rozumiem. Jesteś piękną kobietą.
Pełne 11 na 10.
Zasługujesz na wybór. Ja go daję.
Chipsy pieczone, klasyczne, babeczki, cukierki, granola...
Lokalne, znanych firm.
Świat jest jak automat.
Poszłabym na kolację, jeśli jesteś zainteresowany.
No jasne. Co powiesz na to? Ja i ty u Scannicchio.
Właśnie tam mój ex zaproponował mi rozwód.
Nie tam, ale znajdziemy miejsce.
Metafora z chipsami zawsze działa.
Mówiąc o wyborach,
chciałabym, żeby SnackWelle wróciły do rzędu E, proszę.
- Zobaczę, co się da zrobić. - Świetnie.
Tak, załatwi je. Całe 11 na 10.
Mądry jesteś. Moja mała Oprah nauki w szale betoniarki.
Chyba „botaniki”?
To powiedziałam.
Moja znajoma Crystal zawsze chwali się, że jej dzieci są takie mądre.
Ale to ja mam najmądrzejsze dzieci.
Może nagraj, jak recytujesz tablicę pierwiastków czy coś.
Wyślę to Crystal.
- Co pani tu robi? - Jestem dyrektorką.
Ale pani nic nie robi.
Kończymy z tym. Staje się zbyt sprytny.
Właśnie rozmawialiśmy o programie dla uzdolnionych.
Mamy rozwiązanie.
Dobrze, bo Czarny Bobby Fischer mnie dobija.
Pomyśleliśmy,
że zamiast kilku dzieciaków robiących coś wyjątkowego co tydzień,
niech każde dziecko robi coś fajnego co kilka tygodni.
Wszyscy skorzystają.
Rozważymy wszystkie inteligencje.
Zachęcimy ich do nauki.
Jacob nadal będzie nauczał. A my pomożemy.
„O, kapitanie, mój kapitanie” dla każdego.
Jeśli wszyscy są wyjątkowi, to nikt nie jest wyjątkowy.
Dla mnie może być.
- Co robisz po pracy? - Ćwiczę. Oglądam TV.
- Ćwiczysz i oglądasz? - Na raz.
- To stymuluje ciało i umysł. - Nieźle.
W porządku?
Tak...
- Nie mogę otworzyć drzwi, bo uciekną. - Kto taki?
Znalazłem pozostałe węże.
- Były w mojej torbie. - O nie.
A teraz...
są w samochodzie.
Boże.
Ten facet uczy uzdolnionych.
Przestań.
Przykro mi, że dorastałeś, myśląc, że nie jesteś wyjątkowy.
Mam nadzieję, że już tak nie myślisz,
bo ja uważam, że masz talent.
Może nie taki jak ja.
- Naprawdę? - Tak.
A tak serio, Gregory,
to pomyślałam,
czy chcesz, żebym wycofała za ciebie auto? Bo mogę to zrobić.
- Mam inteligencję przestrzenną. - Nie trzeba, dobrej nocy.
- Do zobaczenia. - Cześć.
Cieszę się, że Gregory się otwiera.
On jest świetny i naprawdę miło jest mieć kolejnego kumpla w szkole.
Co?
Dziś dowiedziałem się, że jaja węży i kur są podobne.
W starej szkole nie było tak fajnie.
O Boże.
Lubię dyrektorkę. Jest jak duże dziecko.
Jest śmieszna i nie ma pracy.
Jest jeden obszar uzdolnień, który zawsze jest pomijany.
Rozpocząłem program dla uzdolnionych porządkowych.
To odwrotność Buntownika z wyboru.
Wy widzicie sprzątającego geniusza, a ja widzę geniusza sprzątania.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska