Pani Teagues, czy pani żuje gumę?
Tak.
Gdzie trafia guma, gdy wchodzimy do tej sali?
Do Śmietnika Śmiecisława.
ŚMIETNIK ŚMIECISŁAW
No dobrze, moi mali muzycy,
pora wrócić do naszej sali.
Chodźcie. Z panią Davis zobaczycie się za tydzień.
Słuchajcie. Wiem, że muzyka jest fajna,
i dlatego musimy dać pomuzykować innym.
Nie chcecie, żebym zebrała wasze flety,
bo kto wie, kiedy znowu je zobaczycie.
Żartuję.
Co uratował takiego nieszczęśnika jak ja
Byłem zagubiony
SZKOŁA PUBLICZNA IM. ABBOTTA
Wybaczcie spóźnienie. Dobrze, że zaczęliście.
- Nie czekaliśmy. - To nie restauracja.
Skąd to spóźnienie? Wszystko gra?
Tak.
Dzieci tak lubią panią Davis,
że ciężko ich od niej wyrwać i wszystko się przeciąga.
Zwykle taka obsesja mi przeszkadza, ale rozumiem to.
U mnie też są jej czciciele.
Brakuje tylko pokrewieństwa z Angelą.
- Nie wszyscy czarni są rodziną. - A może jednak podświadomie tak myślisz.
Co pomyślałaby Angela Davis?
Sugeruję, byście cieszyli się tym okienkiem, dopóki możecie,
bo niedługo lekcje muzyki odejdą w zapomnienie
jak zespół Blackstreet Boys II Men.
Nie. Po trzykroć nie.
Nie będzie muzyki?
Szkoła płaci za te zajęcia z funduszu uznaniowego.
Ponieważ Ava nie może już szantażować nadinspektora Collinsa,
w tym roku na bank nie dostaniemy dodatkowych pieniędzy.
Koniec z luksusem, do którego byliście przyzwyczajeni.
Chude lata, witajcie.
To też jest luksus?
Musi być sposób, by go przekonać, że potrzebujemy tych pieniędzy.
W tym tygodniu dyrektorzy będą omawiać w kuratorium finansowanie.
Skąd o tym wiesz?
Już mówiłem, uczyłem się na dyrektora.
Nie przypominam sobie.
Robiłem staż w kuratorium w Baltimore.
Studiowałem zarządzanie w oświacie i ukończyłem program dla młodych czarnych,
którzy chcą być dyrektorami.
Czy uważam, że do piątku Ava nauczy się wszystkiego, co potrzeba? Nie.
Jak wyglądała jej poprzednia prezentacja?
Puściła urywek, w którym Tom Cruise mówi: „Wyłóżcie kasę”.
Nikt się nie dziwił, że to działa?
Okoliczności się zmieniły, na pewno się przygotuje.
Ponoć jestem za stara na Kawalera do wzięcia,
dlatego potrzebuję twojego aktu urodzenia. Ava, wykrzyknik.
Nawet jeśli Ava potrafiłaby stworzyć porządną prezentację,
nie zmieni to faktu,
że nadinspektor jej nie znosi, a przez to i nas.
Jak on śmie?
Może w tym roku wreszcie
kuratorium przyzna to stypendium,
o które aplikuję już od dziesięciu lat.
Zrobią to, jeśli ich zmusimy.
To będzie taka mała, delikatna zachęta.
A ta nigdy nie zaszkodzi.
Boże, ależ to ekscytujące.
Po zajęciach idę kupić nowy sweterek na robotę.
Ava-stycznie
- Czy ja chcę wiedzieć? - Nie wiem, a chcesz?
Wiesz, że zbliża się prezentacja w kuratorium?
Tak, co roku ją robię.
Ale czy jesteś gotowa na tegoroczną?
Ona nie wie, co znaczy „co roku”.
Wiem. Ale w tym roku jest trochę inaczej.
Tak, mogę wylecieć.
A co ważniejsze, szkoła może stracić fundusze.
Tak, ale te dwie sprawy ściśle się ze sobą wiążą.
Więc traktujesz to poważnie?
Jak atak serca. Od miesiąca nie oglądałam Uwagi.
I po uwadze.
Pokażesz mi prezentację?
Masz prawnika?
Nie. Raz miałam, gdy zostałam potrącona, a sprawca zbiegł.
Dosłownie, to był szalony biegacz.
Pokażę ci jutro. Korzystam z prawnie zastrzeżonej technologii.
Podpisz umowę o poufności i przynieś ją tu rano.
Reszta już podpisała.
- Znalazłam kontakt w kuratorium. - Masz tam kogoś?
Nie ja, tylko ty.
Delisha Sloss. Z twojego kościoła.
Mój człowiek mówi, że zajmuje się finansami.
Znam ją. To jedna z ciemnych postaci kościoła.
Ale Boża światłość penetruje każdy cień.
Tak, ona coś kombinuje.
Rozpoznawanie oszustów mam we krwi.
Dlatego rodzina Schemmentich odnosi takie sukcesy.
Sama nie wiem.
Przestań, to łatwy cel.
Ona od lat oskubuje kasę.
Nie chodzi o to, że nie dam rady.
Ale nie zwykłam taplać się w błocie.
Zostawiam to takim jak ty.
Takim jak ja?
Podpisana umowa o poufności.
- Śliczny sweterek. - Dziękuję. To Old Navy.
Na mnie wyglądałby lepiej. Oddaj mi go.
Co? Nie.
Możemy już zaczynać? Chcę skończyć,
- zanim przyjdą dzieci o 7.30. - O 6.00... 7.30.
Ta prezentacja zwali cię z nóg.
Zaczynajmy.
Ava Dwa. Ava Trzy.
Co?
Co jest?
- Sukces. - Geniusz.
- Pasja. - Co łączy te słowa?
Ava Coleman.
Podsumowując,
szkoła z tak wspaniałą dyrektorką zasługuje na dodatkowe fundusze.
A która to szkoła?
- A. - B.
B.
- O. - Stop.
- T. - L. Wytrącasz mnie z rytmu.
- E. - Wystarczy.
M. M. M. M. M.
- Co? - Mogłaś dać mi skończyć.
Nie.
Co o tym sądzisz?
Sądzę, że kuratorium nie tego oczekuje.
Cholera. Wiedziałam.
Liczyłam, że wystarczy moja gadka.
Nie mam typowych cech dyrektorskich.
Ciekawe. A jakie masz dyrektorskie cechy?
Nie czas na żarty, Janine. Po raz pierwszy w życiu
nie będę w stanie z charyzmą wyjść z problemów.
To pierwsza praca, którą polubiłam. Nie chcę jej stracić.
To może znajdźmy sposób,
by połączyć twoją charyzmę z tym, czego oczekuje kuratorium?
Rzecz w tym, że tego nie wiem.
Nie jestem nerdem. Nikt mi nie pokazał, jak to robić,
nie znosił moich ciągłych wygłupów.
Dobrze, masz rację.
Musimy znaleźć kogoś, kto wie, jak taka prezentacja powinna wyglądać.
Wiem, co myślisz o Avie i całej tej sytuacji,
ale tu chodzi o dzieci.
Mam wrażenie, że o Avę.
No tak, ale wszyscy na tym skorzystamy.
Powiedzmy, że ją zwolnią. Co wtedy?
Sprowadzą tu mikrodyktatorka, który nie pozwoli nam pracować?
Tego byśmy nie chcieli.
Wiem, że ona nie jest najlepszą opcją, ale na pewno nie jest najgorszą.
Dobrze. Ale jeśli nazwie mnie czymś do jedzenia, wychodzę.
Świetnie. Do zobaczenia w bibliotece.
Zgodził się? Jeśli nie, znalazłam w necie inną prezentację,
może się przyda.
A nie. To tylko jakiś skecz.
Największe ulepszenia wprowadzone przez Avę
- to zmiana nazwy sieci Wi- - Fi na „Tylko dla lasek”
i wydanie szkolnych pieniędzy na 26-calowe felgi do szkolnego autobusu.
Czy ja bym tak postąpił? Nie.
Ale szkoła zasługuje, by dostać te pieniądze.
Bardzo dobrze.
To mi się podoba.
Uwaga, komornik.
Cześć, Melisso. Potrzebujesz czegoś?
Tak, zabieram ten dywan. Dostałaś go od kogoś o niskiej moralności.
To dlatego, że nie chcę szantażować członkini mojego kościoła?
Przesadzasz.
Próbuję cię tylko chronić.
Nie chcę, żebyś się przeze mnie ubrudziła.
Pomóc ci?
Nie, dam radę.
Powinna zacząć od retencji uczniów.
Jest stała, odkąd ponownie ich przeliczono.
Ava liczyła bliźnięta jako jedną osobę, bo mają jedną duszę.
To prawda. A to jest strasznie nudne.
Nie podoba mi się ten podział władzy. Nigdy nie byłeś mniej atrakcyjny.
Żeby dostać te fundusze, musimy się wesprzeć faktami.
To bez sensu. Całe życie unikałam faktów.
Może napiszemy dokładnie to, co ma powiedzieć,
a ona to przeczyta?
Chciałabym, ale nadinspektor uwziął się na mnie.
Będzie mi rzucał podkręcone piłki.
W takim razie musimy próbować dalej. To nasza jedyna opcja.
Chyba że złapiesz nadinspektora na zdradzie.
Tak! Na tym się skupmy. To łatwiejsze.
Może dla szkoły najlepiej będzie, jeśli przydzielą nam nowego dyrektora.
Niekoniecznie mnie. Kogoś nowego, kto jest do mnie podobny.
Film Czego nauczyła mnie ośmiornica sprawił, że znów uwierzyłem w miłość.
Wszystko w porządku?
Widziałem was osobno raz, kiedy Melissa powiedziała, że słodzi kaszę.
Nie ma o czym mówić.
Bo wszystko jest jasne.
Atakują nas, a ona chowa głowę w piasek.
Lepiej w piasek niż w błoto.
To, że odmawiasz współpracy, nie oznacza, że zło się nie wydarzy.
Wykorzystujmy złych ludzi, by pomóc naszym uczniom.
„Zło zwycięża, gdy dobrzy ludzie nic nie robią”.
Zwykle twoje cytaty są irytujące, ale ten jest bardzo na temat.
Dzięki. Mam kolejny.
- Nie masz. - Nie mam.
Co wy tu robicie?
- Chyba nie myślałaś, że się poddamy? - Właśnie tak myślałam. Jestem zaskoczona.
W swojej prezentacji wykorzystałaś robotablety.
To moi asystenci.
A może my nimi będziemy?
Zajmiemy się omówieniem danych i wykresów, a ty gwiazdorstwem.
To mi się podoba. Taki szkolny projekt grupowy. Ja wnoszę energię,
a wy to, co nie wymaga charakteru.
Świetny pomysł.
UWAGA, DZIECI
Po tym, jak pracujesz, widzę, że coś jest nie tak.
Nie wiem, o czym mówisz.
- Jacob, przepraszam. Nie chciałam. - Nic się nie stało, naprawdę.
Potrzebujemy tych funduszy.
A ja proszę o to stypendium od dziesięciu lat.
Ale nie chcę ich zdobyć w niemoralny sposób.
Podziwiam twoją dziesięcioletnią cierpliwość,
ale czy słyszałaś to powiedzenie o definicji szaleństwa?
A ty słyszałeś,
że zaraz cię trzepnę, jeśli sugerujesz, że jestem szalona?
Mówię tylko,
że odstąpiłaś od normy, zakładając ze mną ten ogród.
Wyszło nie najgorzej, co?
KURATORIUM W FILADELFII
Ty już tutaj?
- Tak, ubiegłam cię. - Jest Ava?
Pewnie ćwiczy gdzieś postawy siły.
Ale coś długo to trwa. Sprawdzę, czy nie zwiała.
Gregory Eddie, tak?
- Tak. - Miło pana widzieć.
Przykro mi, że tak wtedy wyszło, ale miałem związane ręce.
Rajstopami?
- Słucham? - Nie, nic.
Jeśli wciąż pan chce być dyrektorem,
niedługo może się zwolnić kilka miejsc. Nawet w Abbocie.
Jeśli jest pan zainteresowany, proszę napisać e-maila.
Jakby ktoś chciał wiedzieć, to jest Delisha Sloss.
Wybacz.
Gregory omówi kompetencje matematyczne,
ja frekwencję, a ty wyniki egzaminów.
Finał jest mój? A jeśli poproszą o bis?
Niespodzianki zostaw nam.
Ty zajmij się wysokimi piłkami.
Super. Pokażę im postawę mocy.
Nie wykazujmy zbyt dużej poprawy, bo uznają, że nie trzeba nam kasy.
Za małej też nie, bo pomyślą, że nie jesteśmy w stanie się poprawić.
I na tej robocie tak ci zależy?
Brzmi okropnie.
Dyrektorka Coleman.
Nadinspektorze. Cieszę się, że zobaczy pan naszą prezentację.
Jak to „naszą”?
Zwerbowałam do pomocy dwoje wybitnych nauczycieli.
Najniższego i najlepszego.
Nic z tego, cwaniaro. Prezentuje pani sama.
Co ci powiedział? Że jeśli nie wypadniesz dobrze, zwolni cię?
Gorzej. Wymamrotał coś, czego nie zrozumiałam.
TOALETA DAMSKA
Pani Sloss. Uczę w podstawówce Abbotta. Chodzimy do tego samego kościoła.
Jak miło. Chyba panią kojarzę.
Zauważyła pani nową fryzurę diakona Wileya?
Farba, trwała i cięcie. Zaszalał.
Tak, zabawne, gdy ktoś wygląda źle.
- Siostro Sloss. Bóg jest dobry, prawda? - Tak.
I z naszych serc wie, czy jesteśmy dobrzy czy nie.
Domyślam się, że tak. Życzę miłego dnia.
Korzystając z okazji,
jest pani w kościelnej komisji finansów, prawda?
Wyniki testów mamy dobre.
Ale nie za dobre.
I nie takie złe.
To samo się tyczy frekwencji.
Jest dokładnie na takiej wysokości, jak trzeba, by wzbudzać zaufanie,
pozostawiając pole do poprawy.
Pytania? Nieważne.
Nie ma na nie czasu, zostało jeszcze 13 slajdów.
Nic nie słyszę.
Odsuń się. Ja spróbuję.
Też nic nie słyszę. Kto ma największe uszy?
Ja... muszę coś...
Skoczę po szklankę.
W stresie też sięgam po telefon.
Przeglądam wiadomości. Historie gorsze niż moja
dodają mi otuchy.
Ja tylko piszę e-maila, ale to może poczekać.
Przy okazji dzięki za pomoc.
Niełatwo wspierać kogoś, kto ma pracę, którą ty miałeś dostać.
Zgoda nie przyszła mi trudno, w końcu ty o to poprosiłaś.
Czy w takim razie mogę prosić o burgera i Nintendo Switch?
- Jak myślisz, co się tam dzieje? - Myślę, że idzie dobrze.
Myślę, że idzie... Że pewnie idzie dobrze.
Wskaźnik Retencji
I ostatni wykres.
Na co patrzymy?
Nie ma podpisu, ale słupki rosną.
Czyli nie jest źle. Ani za dobrze.
W oparciu o to, co nam pani pokazała,
które ze wskaźników są celem finansowania?
Dobrze, że pan pyta.
Miałam nadzieję powiedzieć coś o celach. Mam jeszcze jeden slajd...
Wie pani co? Chyba już dość dziś wiedzieliśmy.
- Dziękujemy za przybycie. - Ale ja mam...
Pani czas dobiegł końca.
Dodaliśmy pani pięć minut, gdy przecięła pani dłoń papierem.
Wiem, że chcecie słuchać o wykresach i tabelach,
ale to nie wszystko.
Fundusz uznaniowy to też wsparcie rozwoju artystycznego,
by uczniowie robili graffiti, za które nikt się nie obruszy.
Mówi pani o muralach?
Dokładnie tak.
Nie wiecie, że z tych pieniędzy zapewniam zapominalskim uczniom przybory.
Albo że pomagam dzieciom z rozbitych domów zdobyć pasujące mundurki,
by nikt ich nie wyśmiewał.
Albo że rozlokowałam w szkole dozowniki z kremem,
żeby dzieciaki nie narzekały na suche łokcie.
Moje wyjątkowe podejście do funduszy działa na korzyść szkoły.
Tak, wszyscy rozumiemy, jak ważne jest nawilżanie.
Ale czas minął.
Nie przepędzicie mnie stąd jak natrętną muchę.
Drzwi są otwarte.
Ta szkoła przetrwa
bez względu na to, co się stanie ze mną.
Bo pracują w niej najbardziej zaangażowani,
pracowici i kreatywni nauczyciele w mieście.
Wygarnij im, Avo!
Kasy nie dajecie nam dużo.
Ale z tych drobnych na zakąskę
tworzymy dzieciakom talerz wędlin.
My tej kasy nie potrzebujemy.
Ta szkoła na nią zwyczajnie zasługuje.
Dziękuję, pani dyrektor.
To była bardzo płomienna przemowa.
No i?
- Świetnie, siostro. - Zrobiłam to!
- I co? - I kropka!
Co tu się dzieje?
Dobra robota, Avo.
Dziękuję, podwładna.
Naszej dziewczynce dobrze poszło?
Zaskakująco dobrze.
Więc dostaniemy fundusze?
Oczywiście, że nie.
Dopóki Ava rządzi w Abbocie, a ja w kuratorium.
Ona mnie szantażowała.
Ciężko o czymś takim zapomnieć.
W sumie ma rację.
Z moją szantażystką nie gadam od dwóch lat.
Czy tęsknię za siostrą? Codziennie.
Albo ucierpi wasza szkoła, albo inna.
Nie wściekajcie się na mnie, tylko na system.
Jestem wściekły.
Naprawdę wściekły.
Dobrze, że panią widzę.
Rozmawiałam z biurem i mam dobre wieści.
Doprawdy? O czym?
O tym, że w tym roku szkoła Abbotta
otrzyma stypendium.
Cóż za niespodzianka.
Po dziesięciu latach starań
nagle staliśmy się godni stypendium.
Wspaniale.
Tak, doprawdy wspaniale.
Do zobaczenia w niedzielę.
W tę i każdą następną.
Barbaro! To świetnie!
Jak je wykorzystamy? Co zostaje, co odpada?
- Co za stres. - Spokojnie.
Nie emocjonuj się tak, bo dostaniesz wysypki.
Decyzja i tak należy do pani dyrektor.
Nie patrzcie tak. Jeśli ktoś mnie przytuli, odrzucę tę kasę.
Czy ty... dokonałaś wymuszenia dla mnie?
Dokonałam wymuszenia dla nas, ty gabootzo.
Guboonzo? Garbanzo!
To fasolka. Ale dzięki za chęci.
Czasem robimy coś nowego dla tych, na których nam zależy.
Pan pomaga tym, którzy pomagają sobie.
I karze tych, którzy pomagają uszczuplić wpływy
do kościelnej kasy.
Widziałam e-maila.
- Dlatego tu jestem. - Jesteś pewien, że tego chcesz?
Ta praca wymaga luzu i opanowania.
A ty raczej nie umiesz zachować spokoju.
Jestem pewien.
Ta praca to odpowiedzialność, zaangażowanie, emocjonalna dostępność.
Rozumiem.
Witamy na pełnym etacie, panie Eddie.
Dziękuję.
Najbardziej nie mogę się doczekać dostępu do działu HR.
A co to jest?