Dwie postaci z kreskówki MTV mówią, że zespół KISS
- jest fajny jak na bandę mimów. - Kim są Beavis i Butt-Head?
- Ben? - Kim są Beavis i Butt-Head?
- Postać z telewizji za 400. - Od 1970...
Pierwsze spotkania z ludźmi słabo mi idą.
- Miło cię poznać. Jestem Nathan. - Jak się masz?
Kor.
- Miasto drzwi. - Tak.
Można powiedzieć, że to portal.
- W pewnym sensie. - Tak.
Podobno moja osobowość może wprawiać ludzi w zakłopotanie.
Muszę włożyć wysiłek, by to nadrobić.
Instynktownie zaczynam żartować, ale każdy żart to ryzyko.
Zdjąć buty czy...?
Nie ma potrzeby.
Okej. A koszulkę...? Żartuję. Zostanę w koszulce.
To nie tego typu miejsce.
Jasne, tylko żartuję.
Na razie wszystko szło dobrze,
musiało iść dobrze,
bo chciałem, by ten mężczyzna powierzył mi swoje życie.
Kor Skeet ma 50 lat i jest nauczycielem z nowojorskiego Brooklynu.
Nic go tak nie cieszy, jak quizy.
Uwielbiam teleturnieje z quizami.
Kto był najmłodszą osobą wprowadzoną do Telewizyjnej Galerii Sław?
- To kobieta. - Kto?
Oprah Winfrey.
SZANSA NA WYSTĘP W TV: CZY CZEGOŚ UNIKASZ?
Parę miesięcy temu Kor zobaczył moje tajemnicze ogłoszenie
i nakręcił filmik o tym, jak okłamał drużynę od quizów 12 lat temu.
Powiedziałem znajomym, że mam tytuł magistra, a nie mam.
Często razem gramy w quizy.
Problem w tym, że chciałem wypaść na mądrzejszego, niż jestem.
Cała drużyna miała stopnie naukowe.
Pozwoliłem im myśleć, że mam magisterkę,
a ukończyłem tylko licencjat.
- Niezła kolekcja. - Tak.
Jestem bibliofilem.
Jak uprawiać miłość całą noc i doprowadzić kobietę do szaleństwa!
- Tak, no wiesz... - Dogadamy się.
- No nie wiem. - Tak.
Doszło do tego, że codziennie ich okłamuje.
Jedna z koleżanek z drużyny wysyła mi oferty pracy,
do których wymagają tytułu magistra.
Ciągle muszę odmawiać i nie mam już wymówek.
Rozumiem jego dylemat.
Drużyna quizów to jego życie.
A gdy ujawniasz swoje prawdziwe oblicze, ludzie nie zawsze je polubią.
Chciałem mu pokazać, że jeśli uwzględni się każdą zmienną,
dobry rezultat nie musi być kwestią kaprysu losu.
PRÓBA GENERALNA
Zakładam, że widziałeś moje poprzednie programy?
Obawiam się, że nie.
Okej.
Miałem program Złoty dotyk Nathana.
Okej.
Mówiłeś, że twoją specjalnością w quizach jest telewizja?
Tak, ale są pewne granice.
Ach, rozumiem.
- Tak. - Spróbuj go obejrzeć przy okazji.
Zdecydowanie.
- To wymagało pracy z prawdziwymi ludźmi. - Tak.
Musiałem wchodzić w niepewne sytuacje i miejsca.
Nauczyłem się dobrze przewidywać,
jak ludzie się zachowają w różnych sytuacjach.
Okej.
- Na przykład... - Tak.
Ta rozmowa idzie całkiem gładko, nie?
- Tak. Kontynuujmy. - Tak myślisz? Nie wiem.
Jak na razie dobrze.
- Jest fajnie, tak sądzę. - Tak.
- Śmiejemy się i tak dalej. - Tak.
Oby tak dalej.
To nie przypadek.
Wszystko, co się dziś dzieje,
przećwiczyłem dziesiątki razy.
Te same słowa, w replice twojego domu, gdzie twoją rolę odgrywał aktor.
Aha.
Pamiętasz, jak parę tygodni temu
przyjechali ludzie z gazowni do wycieku w budynku?
Tak?
Nie było żadnego wycieku.
To był mój zespół.
Muszę sprawdzić kuchenkę.
Gdy ich wpuściłeś,
w sekrecie stworzyli cyfrową mapę całego domu.
Potem odtworzyliśmy każdy szczegół
na planie zdjęciowym w magazynie kilka kilometrów stąd.
Z pomocą aktora
mogłem przećwiczyć każdą permutację tej interakcji
i mieć plan na każdą.
Powinienem coś powiedzieć o drzwiach?
Aktor, którego zatrudniłem, zanalizował twoje nagranie,
by potem imitować twój styl mówienia i myślenia.
To ja z rodzicami. Miałem...
Nie pamiętam. Może z 10 lat?
Jak uprawiać miłość całą noc i doprowadzić kobietę do szaleństwa!
Tak, no wiesz...
Dogadamy się.
Próbowaliśmy wiele razy.
- Jestem Nathan. - Hej, cześć.
- Cześć, Nathan. - Hej, cześć.
Miasto drzwi, co nie?
Za każdym razem modyfikowałem słowa, aż do perfekcji.
Zdjąć buty?
Nie, zostań w nich.
A co z koszulą?
- Też w niej zostań. - To go pewnie rozbawi.
Więc wszystko, co się dzisiaj wydarzyło,
ja to przećwiczyłem dziesiątki razy.
Te same słowa,
w replice twojego domu,
gdzie twoją rolę odgrywał aktor.
To samo możemy zrobić w sprawie twojego kłamstwa...
Chodzi mi o to, że to ma potencjał.
Rozumiem. Jak ktoś... Gdybym mógł wiedzieć...
Gdybym wiedział, jak ktoś zareaguje...
- Jak potoczy się sytuacja... - Będziesz wiedział.
- Tak. - Co powiedzieć w każdej sytuacji.
To byłoby niezwykle kuszące, tak.
Ale w trakcie rozmowy zacząłem rozumieć,
dlaczego tak naprawdę tak długo to odkładał.
To super, ale jest wyjątek.
Załóżmy, że jeden z moich przyjaciół może
zareagować bardzo agresywnie,
nawet bardziej, niż twoje przewidywania by wskazały.
Co znaczy agresywnie"?
Może mnie zacząć wyzywać.
Powiedzieć coś tak niewybaczalnego,
że to by oznaczało koniec znajomości.
Kto konkretnie cię niepokoi?
Nie chcę jeszcze ujawniać nazwiska,
ale to na pewno ktoś z naszej drużyny.
Znalazłem się w dziwnej sytuacji.
Kor pokazał przyjaciółkę na zdjęciu,
ale nie powiedział mi nic więcej.
- Wygląda na miłą. O co chodzi? - Jest bardzo miła, ale...
Jak to ująć?
Jeśli... To zależy od jej nastroju, ale lepiej jej nie wkurzać.
O Boże. Dobra.
To było frustrujące.
Dzisiejsza próba miała go skłonić do mówienia otwarcie,
ale może w jakiś sposób go zraziłem.
Przypomniał mi się
kiepski żart, który rzuciłem po wizycie w toalecie.
Powinienem zacząć podróżować z przepychaczką.
- Myślisz, że go to rozbawi? - Tak.
Ale prawdziwy Kor się nie roześmiał.
Powinienem zacząć podróżować z przepychaczką.
No cóż.
Zainwestuję w nie.
Są drogie?
Nie.
Czy to mógł być ten żart?
Chciałem, by ten żart był o mnie
i moich nieprzewidywalnych wypróżnieniach,
ale potem zdałem sobie sprawę, że mógł to zinterpretować
jako krytykę łazienki, że nie ma w niej wyposażenia.
Tak czy inaczej, nie mogłem zorganizować próby dla Kora
bez informacji o jego koleżance.
Zaplanowałem całodniową wycieczkę,
która miała go do mnie przekonać
i skłonić do większej otwartości.
- Byłeś tu kiedyś? - Nigdy.
- Nie? - Nigdy w życiu.
Choć nazywasz się Skeet, jak strzelanie do rzutków?
Nie.
Strzelaj.
Kor o tym nie wie, ale załatwiłem wcześniej,
żeby broń była nabita ślepakami.
Miałem nadzieję, że wspólna porażka
nas do siebie zbliży.
- Strzeliłeś za wcześnie. - Za wcześnie.
Nie jesteśmy w tym dobrzy.
- Ale miło jest zrobić coś nowego. - Tak.
Ale to tylko przygotowania do głównej części dnia:
wzajemnych osobistych zwierzeń w ogrzewanym basenie.
Mówiłeś, że byłeś żonaty.
Tak, byłem żonaty pięć lat.
A ja trzy.
Nie wiedziałem.
Smutno ci przez to?
Uważam to za jedną z moich...
największych porażek w życiu.
Jedną z czego?
Największych porażek w życiu.
Nie chciałem zdradzać za wiele ze swojego życia.
Zaplanowałem, że starszy pływak nam przeszkodzi.
Chciałem przekonać Kora, że powiedziałbym więcej,
gdyby nam nie przerwano.
Nie byłem pewien, czy przekonałem go o swojej wrażliwości,
ale w drodze do domu Kor w końcu powiedział,
jak się nazywa jego przyjaciółka, Tricia, i czym się zajmuje.
Najczęściej pisze jako freelancerka.
Ma też swój blog.
Pisze, jak zaoszczędzić pieniądze i dobrze się bawić.
Jak się nazywa blog?
Cheap Chick in the City.
Czyli babka tanio na mieście"?
Babka tanio na mieście.
Babka tanio w cieście.
Babka tanio na mieście.
Babka tanio w cieście.
Babka tanio na mieście.
Cheap Chick in the City wydawała się prostą witryną
poświęconą tanim atrakcjom w Nowym Jorku.
BĘBNIARZE TAIKOZA
Liczyłem, że będzie to okno w duszę Tricii,
ale większość jej postów
to przeprosiny za to, że nie miała czego opublikować.
PRZEPRASZAM ZA BRAK...
Rozumiem to.
Czasem nie chcesz nic mówić, ale chcesz, by ludzie o tobie pamiętali.
Mimo to miałem nadzieję, że to wystarczy
aktorce do ćwiczeń, która będzie ją odgrywać.
Do tego Kor podzieli się uwagami.
Ma...
słabość do aktora o imieniu Vincent Kartheiser.
Niestety to nie wystarczyło.
Myślę, że warto by się dowiedzieć,
jakie mogą być jej reakcje, jakich słów użyje.
Dlatego stworzyłem
własny blog pod tytułem Thrifty Boy...
THRIFTY BOY. NY. Tanio.
...i zaproponowałem Tricii, by napisała dla nas artykuł.
Na szczęście się zgodziła.
Pozdrawiam, Tricia.
Jej artykuł miał zawierać wywiad z zawodową obserwatorką ptaków,
bo obserwowanie ptaków to tanie hobby.
Tricia nie wiedziała, że będzie rozmawiać
ze swoją sobowtórką, która będzie studiowała każdy jej ruch.
- Miło mi. - Ubrałaś się na obserwowanie ptaków.
Tricia to imię mojej córki.
Zabawne. Mało jest innych Tricii czy Patricii.
Masz ulubione ptaki?
Uwielbiam kolibry.
Na pierwszy rzut oka ta kobieta nie wydaje się przerażająca,
ale widać, że lubi rozmawiać.
- Mój tata lubi ptaki. - Tak?
Mieszka w Karolinie Północnej, podobno to duże...
...świetna książka, Łowczyni.
- Polecam. O II wojnie światowej. - Okej.
Poza współlokatorami jestem zadowolona z obecnej sytuacji.
Ale mój współlokator...
Hej, spóźnię się". Może znalazł budkę telefoniczną, ale...
Raz samolot zaczął nurkować.
Od tego czasu bardzo się denerwuję w samolotach...
W trakcie półgodzinnego spotkania
nasza aktorka ledwo co mówiła,
choć to ona miała być tematem wywiadu.
Mam na telefonie aplikacje różnych linii lotniczych.
- Zawsze gotowa do lotu. - Aha.
American Airlines, Delta, Gogo Flight Entertainment.
Chciałem jeszcze na koniec zobaczyć,
jak Tricia zareaguje na kłamstwo.
To kluczowe dane do naszych ćwiczeń.
- Muszę ci coś wyznać. - Okej.
Na początku mówiłam, że moja córka nazywa się Tricia.
- Ale to było kłamstwo. - Aha.
- Nie mam córki. - O rany, dobra.
Mogłam się domyślić. Masz 39 lat. W tych czasach to jeszcze młodość.
Nie szkodzi. To zabawne. Jak mówiłam, rzadko spotyka się Tricię.
Trochę mnie to zaskoczyło... Interesujące, ale rozumiem.
Przepraszam, że...
Nic nie szkodzi.
Chcesz opowiedzieć o zabawnych chwilach z ptakami?
Jakieś anegdoty o ptakach?
Zaskoczyło mnie, jak spokojnie zareagowała Tricia.
Czy Kor niepotrzebnie się martwił?
A może Tricia stłumiła swój gniew, bo to był ktoś obcy?
Kor był tak przekonany, że zareaguje bardzo źle,
że nalegał, by jego wyznanie odbyło się w cztery oczy,
w miejscu publicznym.
Quiz byłby jedynym miejscem, które nie wzbudziłoby podejrzeń.
Przywykliśmy do tych konkursów.
Okej.
Pewnie z nią pogadam na quizie, tylko we dwoje.
Ale gdy zobaczyłem bar, w którym odbywają się quizy,
panujący tam chaos mnie przytłoczył.
To nagranie z Alligator Lounge na Brooklynie.
Wydawało się, że wszystko tutaj
mogło radykalnie wpłynąć na ton tej wielkiej chwili.
Nauczyłem się tego, gdy poznałem Kora.
Myślałem, że wypadnę dobrze,
ale nieco inny fotel wystarczył,
bym wyglądał jak głupek.
Trudno powiedzieć, co tutaj może wpłynąć na wyznanie Kora,
ale zauważyłem, że jest tu wiele różnych krzeseł,
a nie chciałem niczego zostawiać przypadkowi.
Kor zaprosił Tricię na quiz za niecałe dwa tygodnie.
To wydarzy się tutaj.
Tutaj w końcu się przyzna do kłamstwa.
Czas naglił, więc zaprosiłem Kora do mojego tajnego magazynu
na próbę przed wyznaniem.
To jest...
idealna replika.
Nawet nie jak w wesołym miasteczku. To...
To wygląda...
Tym razem odtworzyliśmy każdy najdrobniejszy szczegół.
O rany.
Dokładnie te same przyprawy, co w barze.
- Czosnek, bazylia. - Tak.
To krzesło jest dokładną... Te rozdarcia.
- Nawet to wisi dokładnie tak samo. - Co jeszcze?
Tak przekrzywiony.
Widzisz ten balon?
Jest też w prawdziwym barze.
Wejdę zwyczajnie, normalnie,
i od razu będę wiedział, co robić.
Jak przyjdziesz na quiz, wszystko będzie jak tutaj.
Tak.
- Bez niespodzianek. - Bez.
Będziesz wiedział, co się stanie.
Jest coś dziwnego w miejscach,
które są nie do odróżnienia od oryginału.
Czasem można zapomnieć, gdzie się jest.
Dla mnie to jak...
Momentami to aż surrealistyczne, bo to jest jak...
Jesteś...
Jesteś Willy Wonką w fabryce czekolady.
Ja jestem Charlie Bucket,
próbujący zdobyć...
Nie pamiętam. Co zrobił Willy Wonka? Był dobry?
- Stworzył... - Nie był zły?
Zrobił parę wątpliwych rzeczy.
Był tajemniczą...
Fabryką pełną słodyczy.
Ale Willy to ja? Ja jestem tym złym?
- On spełnia marzenia. - Dobra.
Ty spełniasz moje marzenia.
Ale w tej fabryce zmarły dzieci?
Tak się mówi.
- Nie wiem, czy naprawdę... - Okej.
Ale nie wyszło im to na dobre.
Wrócę do tej książki.
- Choćby po to, by to sprawdzić. - Aha.
Dobrze.
Zaczęliśmy od podstaw.
Pierwszy wybór Kora dotyczy miejsca, gdzie ma usiąść.
- Który jest twój? Ten? - Tak.
- Dobrze.
Kor zaproponował, że w dzień quizu przyjdzie wcześniej
i zajmie swój ulubiony stolik przy pomocy kapelusza,
a sam pójdzie po kartę quizu
i drinki dla nich obojga z baru.
W czym mogę pomóc?
Mogę prosić sok pomarańczowy bez miąższu i margaritę?
Już podaję.
To margarita? Co do niej dodałaś?
Nie wiem. Nie umiem zrobić margarity.
Uznał, że przywitanie Tricii drinkiem wprawi ją w dobry nastrój,
bo zwykle gdy przychodzi na quizy, to na coś narzeka.
Dostaję kota przez współlokatorów.
Taki dzień. Nie musisz być niemiła.
Jesteśmy tylko ludźmi.
Zasugerował żarty na poprawę humoru.
Ja pewnie powiem...
Ktoś grał ci dziś na nerwach,
nastukam się dziś do towarzystwa.
Mówisz to jako żart?
- Raczej tak. - Okej.
Na każdą możliwą reakcję Tricii...
ŻART: NASTUKANY"
...dodałem zaplanowaną odpowiedź Kora do specjalnego programu.
- Hej, Kor. - Tricia Pysia.
Jak się masz?
To pozwoli nam nakreślić optymalny dialog na wieczór.
- To... - Zaczynasz od prezydentów?
Nie, od bliźniaczek.
- Bliźniaczki... - Zaczynam od bliźniaczek, a potem...
- Przechodzisz do prezydentów. - Tak.
Drzewko decyzji prowadzi do kluczowych momentów, unikając pułapek.
FLIRT? NIE FLIRT
- Hej, Kor. - Tricia Pysia.
Według Kora jest szansa, że Tricia może zinterpretować
jego zaproszenie jako podryw.
Bo wiesz, jest sama, no i...
po tylu latach zapraszam ją samą.
Jasne.
Wiesz, że nie piję dużo. Chcesz mnie upić?
Ale podczas symulacji dawał niejasne sygnały.
Pozwalasz, by wasze ręce się dotykały.
Jak ją odsunę, wzbudzę podejrzenia.
Jako kobieta, co byś pomyślała,
gdybyś dotknęła ręki, a on by jej nie odsunął?
- Może to uznać za zachętę do flirtu. - Racja.
Dlatego Kor musiał przećwiczyć
standardowe środki obrony przed flirtem.
Miło, że przyniosłeś mi drinka. To takie...
Miło jest tak przyjść i...
Ale oczywiście wszystko służy temu, by stworzyć idealne warunki
do wyznania prawdy.
Mówiłam ci o laptopie?
- Nie. - Ostatnio chciałam go włączyć.
Ale się nie włączył.
To było... Byłam w trakcie pisania.
Myślałam, że stracę zdjęcia...
Zabawne, że mówisz o stracie. Chciałem...
Brzmi ciężko.
Ale nie martw się, jest zwrot akcji.
Tak naprawdę nie straciłam zdjęć.
- Oddałam laptopa do naprawy. - Kor.
Musisz przejąć kontrolę nad rozmową.
- Ona ci nie pomoże. - Okej.
Jak jej dasz mówić, będzie mówić, nie?
Spróbuję jeszcze raz, może znajdę inny sposób
na wejście do rozmowy.
Okej, próbuj.
W ogóle nie umiał nawiązać rozmowy.
Nagle powiedział coś o tym, że ananas należy do rodziny cytrusów...
Moje wykształcenie to oszustwo.
Co?
Ale nie tylko samo wyznanie jest tu wyzwaniem.
Kor najbardziej bał się jego skutków.
Cała strategia musi się opierać
o format tego konkretnego quizu.
Zwykle w każdej rundzie jest sześć pytań. Gra trwa cztery rundy.
Po drugiej rundzie następuje 10-15 minut przerwy.
Zapraszamy na 10-minutową przerwę. Policzę wasze punkty.
W tym czasie czasem zamawiamy pizzę.
Oto dwa kupony na pizzę.
Najlepiej byłoby przegadać to w pięć minut i kontynuować wieczór.
Nie chcę tego przeciągać, chcę to powiedzieć i koniec.
- Nie masz tytułu magistra? - Nie.
Nie wysyłaj mi ofert pracy dla magistrów...
To na pewno.
Naprawdę chcę zrozumieć, jak do tego doszło.
- Chcesz zamknąć temat. - Chcę go zamknąć.
Jak zrobię to pod koniec, będę mógł wyjść, jeśli zrobi się gorąco.
Powiem: Mam spotkanie. Wybacz, muszę iść".
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Jestem ci winien przeprosiny, ale nie wyjaśnienia.
Możemy to obgadać po quizie?
Nie chcę dłużej rozmawiać o tej sytuacji.
Wolę to powiedzieć po ostatniej rundzie, przed wynikami.
No dobrze, czas wypełnić karty.
Przynieście je, jak będziecie gotowi.
Kiedy zaczęliśmy wprowadzać do naszej próby całe rundy quizów,
pojawił się problem.
Jaki numer znajduje się na dachu autobusu w Speed: Niebezpieczna prędkość?
Jaki tam był numer na autobusie?
Kor wciągnął się w grę,
a gdy nie znał odpowiedzi, nie mógł skupić się na niczym innym.
Stracę za to punkty.
Myślałem, że pamiętam gospodarza Koła Fortuny sprzed Pata Sajaka.
Miałem w głowie 10 000 nazwisk, ale nie umiałem żadnego wskazać.
Okej, a chcesz przejść do wyznania?
Spróbujesz tego czy...?
Możliwe.
Był sfrustrowany, że stres związany z wyznaniem
wpływał na jego grę.
Nie chcę przegapić
dobrych pytań przez mój ciężar na sumieniu.
Możemy stracić punkty, bo nie mogę się skoncentrować.
Kogo obchodzi, jeśli przegrasz? Wyrzuciłeś to z siebie.
- To tylko jeden quiz. - Nie.
Jeden quiz to dla nas świętość.
Wtedy powiedział, że jeśli źle mu pójdzie w trakcie gry,
może w ogóle wycofa się z wyznania.
Nie. Nie poświęcę quizu. Nie ma mowy.
- A to nie tylko zabawa dla pijanych? - Nie.
Miałaby dwa powody do złości.
Schrzaniłem wieczór z quizem i ją okłamałem.
Wolę usunąć jeden z tych powodów.
Okej.
Zadałem sobie wiele trudu,
by wyeliminować każdą wątpliwość tego wieczoru.
Ale jedyny sposób, by dowiedzieć się,
jakie pytania zada prawdziwy gospodarz quizu, to oszustwo,
a to byłoby nieetyczne.
Ale może bardziej nieetycznie jest zdawać się na przypadek,
gdy mogło się coś z tym zrobić.
Udając założyciela popularnego bloga Thrifty Boy,
umówiłem się z prawdziwym prowadzącym quizy
na spotkanie w innym barze z quizami,
pod pretekstem wpisu o wieczorach z quizami na blogu.
Kupowanie napojów jest obowiązkowe?
Nasi czytelnicy lubią oszczędzać.
Nie mieliśmy problemów
z ludźmi zmuszanymi do kupowania napojów i jedzenia.
Czy woda gazowana jest za darmo?
To zależy od konkretnego lokalu.
- Super. - Chyba...
Powiedziałem mu, że w artykule
chcemy zamieścić interaktywne wideo,
w którym będzie czytał pytania
z nadchodzącego quizu w Alligator Lounge,
by czytelnicy mogli zagrać w domu za darmo.
Jaki konflikt zaczął się w 1789 roku
i doprowadził do ścięcia Ludwika XVI?"
Jedna rzecz to zdobyć pytania na nasz wieczór,
druga to zadbać o to, by Kor znał odpowiedzi.
Nie wiem, czemu Archie nie mógł wybrać.
Poza osobowością. Wyglądają tak samo.
Wiedziałem, że Kor nie będzie chciał oszukiwać.
Oszukiwałeś kiedyś na quizie?
Nie.
Zaczęliśmy chodzić razem na spacery,
by porozmawiać o życiu,
ale tak naprawdę wykorzystywałem te spacery,
by potajemnie zaszczepić Korowi
wszystkie odpowiedzi, bez jego wiedzy.
Jakbyś kiedyś chciał wejść, kod to 1789.
Okej.
Jak rok wybuchu rewolucji francuskiej.
- 1789. - Tak.
Nie jestem fanem lata.
- Ani nie jestem fanem wiosny... - Cholera.
Spodnie z DKNY upaprane.
Donna Karan New York, DKNY.
Tylko w Nowym Jorku.
To wygląda na wysoki budynek.
Ale nie najwyższy na świecie.
Najwyższy jest Burdż Chalifa w Dubaju.
Burdż Chalifa?
Tak, Burdż Chalifa.
Najwyższy na świecie.
Co tu się dzieje?
Wzięli zakładników. Facet ma cztery osoby na muszce.
Strzelił wcześniej komuś w głowę.
- To szaleństwo. - O rany.
W takie dni przeklinam Chińczyków za wynalezienie prochu.
To szaleństwo. O mój Boże.
Powodzenia z całą akcją.
- O Boże. - Modlimy się za rodziny.
Na trzy dni przed spotkaniem Kora z Tricią
w prawdziwym Alligator Lounge
zaprosiłem do makiety ponad 30 aktorów,
którzy odgrywali klientów i barmanów.
Mieliśmy prawdziwe piwo,
a nawet działającą symulację pieca do pizzy.
Przy każdej próbie wprowadzaliśmy
nowe zmienne, do których Kor musiał się dostosować.
Miał skupić się na chwili wyznania.
Muszę ci coś powiedzieć. Gryzie mnie to od lat.
- Tak? - Wszystko w porządku?
- Tak, dziękuję. - Podać jeszcze drinka?
Chyba nie trzeba.
Nie chcesz, by ci przerwano wyznanie.
Upewnij się, że masz coś do picia.
- Dobrze? - Dobrze.
- Może małe łyki? Bierz mniejsze łyki. - Małe łyki.
Przećwiczyliśmy cały wieczór 13 razy.
Tu, inaczej niż w prawdziwym życiu,
zawsze można wcisnąć reset i zacząć od nowa.
To było jedyne miejsce, gdzie nie istnieją porażki.
Sok pomarańczowy bez miąższu.
Nie przeszkadza ci, że się lekko nastukamy?
Postanowiłem nas trochę nastukać.
- Gryzie mnie to od dawna. - Tak?
Właściwie od zawsze.
I po prostu... Chcę ci o tym powiedzieć.
- Bez miąższu. - Okej.
Muszę ci coś powiedzieć. Gryzie mnie to od lat.
Mój poziom wykształcenia to jedno wielkie oszustwo.
Może to przez problemy w dzieciństwie.
Kompleksy, z którymi dotąd nie umiałem się zmierzyć.
Gdy zbliżaliśmy się do końca, Kor testował nowe strategie.
Ale nie zawsze Tricia reagowała na nie dobrze.
Nie rozumiem, dlaczego nas okłamałeś.
To naprawdę porąbane.
- Ja... - Ty...
Przez lata pomagaliśmy ci szukać pracy.
Mówiłeś, że masz magistra. Same kłamstwa.
- Chciałem... - Myślisz, że na tym polega przyjaźń?
Nie szanujesz mnie ani mojego czasu.
Mam gdzieś twoją edukację.
Ale 12 lat kłamstw to...
Dwanaście lat.
To niewybaczalne.
Nie chcę z tobą więcej rozmawiać.
Proszę, nie idź.
Kłamał, że ma tytuł magistra. Słyszałam, jak o tym mówił.
- Nie miał magistra? - Co za oszust.
Kto nie ma magistra?
A przegranym w dzisiejszym quizie jest Kor Skeet.
Na pewno chcesz to zrobić?
Na pewno?
Mimo wszystko poczułem ulgę.
Nawet jeśli miałbym stracić przez to przyjaciółkę.
Ale myślę, że nie będzie tak źle.
Ale...
Dosłownie ruszam w nieznane, do kryjówki aligatora.
Albo mnie połknie, albo wypuści.
Planowaliśmy, że Kor zjawi się wcześnie, by zarezerwować wybrany stolik.
Ale na miejscu pojawił się problem.
Stolik był zajęty.
Na szczęście ćwiczyliśmy ten scenariusz.
STOLIK JEST WOLNY?
Przepraszam, że przeszkadzam. Moja babcia zmarła niedawno na raka mózgu.
- Moja też. - I to... Było straszne.
Ten stolik ma dla mnie znaczenie sentymentalne.
Wiem, że już się tu usadowiliście, ale moglibyście się przenieść?
- Wiem, że to bezczelne. - Możemy.
- Tak. - To bardzo miłe. Dziękuję.
Moja babcia zmarła niedawno na coś podobnego.
- Współczuję. - Kondolencje.
- Jest sok pomarańczowy? - Tak.
Bez miąższu?
- Proszę wziąć kupony na pizzę. - Bardzo dziękuję.
- Hej. - Tricia Pysia.
Co teraz?
Postanowiłem, że nastukamy się rumem z colą.
Akompaniament dla tych, co grają ci na nerwach.
- Czy coś. - O Boże, tak.
Miałam dziś okropny dzień.
Mogłam wziąć pilne zlecenie.
Odmówiłam ze strachu, że się nie wyrobię.
Ale się wyrobiłam. Czyli straciłam dodatkową kasę.
Potem musiałam siedzieć ze współlokatorami.
A przed domem stał okropny food truck
i strasznie hałasował.
Zgłosiłam ich, ale się obijali.
Zniknęli, jak przyjechał mój samochód.
Mam dziś kiepski nastrój.
Nie wiem, czy cię tym męczyć, ale to był kiepski dzień.
- Poza tym... - Rozumiem.
Zgodnie z oczekiwaniami Tricia była w kiepskim nastroju.
Ale Kor wiedział, jak ją rozweselić.
BLIŹNIACZKI PREZYDENTA
Bliźniaczki Bush.
- Jenna i Laura, tak? - Jenna i Barbara.
To jedyne prezydenckie dzieci, które są bliźniakami.
- Zaskakujące. - Mieliśmy tylu prezydentów.
- Niektórzy mieli 8-9 dzieci. - Prawda. Ciekawe.
Zero bliźniąt.
- Nawet martwych. - Nie wiedziałam... Super.
Tylko Bush.
To bardzo ciekawe.
Kor trzymał się scenariusza i to działało.
PREZYDENCKIE WNUKI
To najstarszy prezydent,
którego wnuki wciąż żyją.
- To obłęd. - Wkrótce nadeszła pora na quiz.
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta.
Zaczynamy wyczekiwany quiz.
W jakim środku transportu
kierowca jeździ w półleżącej pozycji,
w której ciężar ciała rozkłada się na dużej przestrzeni?
Wszędzie te cholerne rowery poziome.
W jakim środku transportu
kierowca jeździ w półleżącej pozycji,
w której ciężar ciała rozkłada się na dużej przestrzeni?
Może to rower. Taki rozkładany?
- Że rozkładasz się na siedzeniu? - Tak.
Kor pomylił się przy pierwszym pytaniu
i bałem się, że jego mózg nie wchłonął do końca odpowiedzi.
Poprawna odpowiedź to rower poziomy".
- Nie... - Wiedziałem, że to rower.
Widziałem taki, ale nie miałem pomysłu na nazwę.
Nie znałem jej.
Potem sprawy przybrały lepszy obrót.
Poprawna odpowiedź to Rewolucja francuska".
Nieźle.
Poprawna odpowiedź to proch".
Poprawna odpowiedź to Burdż Chalifa".
Dobrze.
Ta niezwykła passa trwała aż do końca rundy czwartej.
Wydawał się pewny siebie,
gdy nadszedł czas oddania karty quizu
i próby wyznania prawdy.
Dziękuję. Zaraz wracam.
W replice baru przećwiczyliśmy możliwość
kupienia pizzy dla obojga
po czwartej rundzie,
by zapchać usta Tricii i ułatwić mu wyznanie.
Była bardzo rozmowna, więc chyba się na to zdecydował.
Dwie z serem, proszę.
Dwie z serem?
Dobrze, 10 minut.
- Ale potem coś się stało. - Okej.
Kiedy wrócił do stolika, by zaczekać na pizzę,
Tricia nic nie mówiła.
To była idealna okazja, by zacząć wyznanie,
ale z jakiegoś powodu tego nie zrobił.
Czy to kupony na drinki?
- Tak. - Dobrze.
Pizza smakuje lepiej po pewnym czasie.
Pizza jest dobra, ale po paru rundach
naprawdę...
Naprawdę wchodzi.
Zwłaszcza po paru rumach z colą.
Zegar tykał,
a on po prostu tam siedział.
Zapytać, jak szybko będzie pizza?
Jak dla mnie nie trzeba.
O rany.
Chciałam powiedzieć...
Czy ty...?
Coś chodzi mi po głowie,
z czym musiałem sobie radzić...
- Wiesz... Może to nasza? - Gotowe?
Poczekaj chwilę.
Hej. Okej.
Już prawie.
O co chodzi?
Dzwonią, kiedy pizza jest gotowa.
Chyba tak. Ale o czym mówiłeś wcześniej?
Ja...
Źle się z tym czuję.
Już od dawna chcę ci to powiedzieć.
Co takiego?
Wszystko, co mówiłem o wykształceniu, to jedno wielkie oszustwo.
- Naprawdę? - Tak.
Pamiętasz, jak pokazywałem zdjęcia z rozdania dyplomów?
- Z grupą przyjaciół? - Tak.
Wtedy zapytałaś...
Powiedziałaś, że broniłem magistra.
A ja...
Ja tylko przytaknąłem.
- Naprawdę? - Tak.
Było mi źle z tym, że cię nie poprawiłem.
Okej, cóż...
Wtedy zrobiłem tylko licencjat.
To i tak imponujące.
Wiele osób nie ma licencjatu.
- Spoko. Zaskoczyłeś mnie, ale... - Tak.
Myślałam, że jesteś po magistrze.
Słyszysz? Zaczekaj chwilę. Sekundę.
- Dzięki. - Dwie z serem?
Tak, dziękuję.
Nie wiedziałam, że nie masz magistra.
- Wcześniej też tak mówiłeś. - Tak...
Najgorsze było to, że jak dołączyłem do grupy quizowej,
zrobiłem dyplom najpóźniej z was wszystkich.
Czułem się przez to gorszy.
Bzdura. Nie myśl tak. Wiele osób ledwo kończy liceum.
Moja siostra ledwo zdała maturę kilka lat temu.
Ja po prostu...
Cały czas podtrzymywałem to kłamstwo i to mnie gryzło.
Potem pomagałaś mi szukać pracy.
Posunąłem się aż do tego, by wysłać CV, żeby cię udobruchać.
Naprawdę to doceniam. Nie miałam pojęcia.
Czuję, że po prostu... Wiesz...
- Twoja przyjaźń jest dla mnie ważna. - Nawzajem.
Nie chcę, żebyś myślała, że będę dalej cię okłamywał.
Cały czas żyłem z tym kłamstwem.
- Źle się z tym czułem. - To miłe, że mi mówisz.
I odważne. Naprawdę nie miałam pojęcia.
Zamiast zmienić temat,
Kor siedział z nią przez półtorej godziny
i zaczął mówić o rzeczach, o których nigdy nie mówił
przez prawie 20 lat przyjaźni z Tricią.
Mój ojciec wykorzystał sytuację, mówił,
że alimenty mogłyby iść na studia moje i mojej siostry.
Gdy osiągnęliśmy pełnoletność, nie chciał ich płacić.
To okropne. Przykro mi to słyszeć.
Co gorsza, gdy dostałem dyplom...
Gdy ćwiczyliśmy,
Kor przećwiczył następstwa swojego wyznania
już po samym quizie.
Zarówno cierpienie po straconej przyjaźni...
jak i radość z jej wzmocnienia.
Jego wyznanie otworzyło furtkę
do pierwszej szczerej rozmowy.
To zupełnie co innego niż spędzanie czasu na mieście,
granie w quizy w barze...
Może najłatwiej wybrać ścieżkę, w której chce się przeżyć przyszłość.
Uwolnić się od wątpliwości i żalu.
Zawsze znać odpowiedzi.
...jako symbol wsparcia dla ludzi z AIDS i HIV.
Czym jest wstążka?
- Tak. - Czerwona wstążka.
- Czerwona. - Tak.
- Straciłem punkt za kolor. - Tak.
Jak się czujesz?
Fantastycznie.
Poszło nam lepiej, niż myśleliśmy.
Wygraliśmy.
- Gratulacje. - Tak.
Dostałem dobre dla siebie pytania.
Dobre dla siebie pytania,
umiałem na nie poprawnie odpowiedzieć.
Wyrzuciłeś to z siebie. To musi być wspaniałe uczucie.
Wyrzuciłem to z siebie, a do tego wygrałem.
- Quiz? - To... Wygrałem quiz.
To dodatkowa wisienka na torcie.
Słuchaj, muszę ci...
o czymś powiedzieć.
Wiedziałem, jakie będą dziś odpowiedzi.
Nauczyłem cię ich wcześniej, bez twojej wiedzy.
Wiem, że nie lubisz oszukiwać, ale to nie oszustwo,
bo ty nic o tym nie wiedziałeś.
Chciałem, żebyś mógł się skupić na wyznaniu,
żebyś czuł się pewny siebie, ale czuję się z tym okropnie i...
Przepraszam. Chcę cię przeprosić.
Aha...
Okej, rozumiem, co mówisz i...
Doceniam twoje dobre chęci, ale...
To dla mnie wszystko popsuło.
Bo znałem odpowiedzi. A teraz będę w telewizji.
Pomyślą, że ich nie znałem, że jestem oszustem.
A ty... Wiesz, że to było dla mnie ważne.
To był błąd. Olbrzymi błąd. Ty...
Wszystko spieprzyłeś.
Jesteś okropną...
okropną osobą.
Myślę, że jesteś...
świetnym facetem.
Jesteś świetną osobą.
Dziękuję za komplement.
Tak, ja...
Rzadko prawię komplementy.
Chciałem to wyjaśnić, ten komplement.
Za rzadko chwalę ludzi.
Tak, więc to jest takie...
- Miło, że to mówisz. - Tak.
- Dziękuję. - To prawda.
Wzruszyłem się.
Oczywiście.