NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
1993 LONDRA, İNGİLTERE
Hayır!
-Lütfen, canımızı bağışla. -Yapma!
-Lütfen, yalvarırım. -Canımızı bağışla!
Yapma, lütfen!
Yazık.
Vay.
Bak sen.
Kimler varmış burada?
Bu senin mi?
Gel canım.
Gel.
Evet, gel bakalım.
Evet.
Hadi bakalım.
Tadı güzel mi çocuk?
KOMİSYON TALİM ALANI YASAK BÖLGE
Kimseye güvenme.
Daima tetikte ol.
Aferin çocuk.
Beyaz korsaj aldım.
Dikkatleri senin ve muhteşem elbisenin üzerinden almasın.
Mükemmel.
Ah be çocuk.
Tamam.
Gülümse bakalım.
-İçten gülümse. -Tamam.
"Peynir" de hadi.
-"Peynir" de. -Peynir.
-Beş Numara'yı mı koruyayım? -O kadar zor değil.
-Adam ölmeyi hak ediyor. -Doğru ama...
-Komisyon peşinde, demiştin. -Evet.
-Ama korumamı istiyorsun. -Aynen öyle.
Sana yaptıklarından sonra mı? Koltuğundan oldun.
Öyle olsa da Beş, canlı daha çok işime yarar.
İlla birini öldüreceksen Diego'yu öldür.
Olmaz.
-Emin misin? Kendine gelirsin. -Yok, kalsın.
Sen bilirsin.
Şurubu uzatsana.
Akıl hastanesinden kaçarken bir sorunla karşılaştım.
Üç sarışın adam.
Vahşi, ilkel tipler.
-Çoktan gelmişler mi? -Tanışıyor musunuz?
Komisyon'un adamları, üçüzler.
Huey, Dewey ve Louie gibi ama daha deliler.
Sen mi gönderdin?
-Tabii ki. -Neden? Az daha ölecektim.
Gerçekçi görünmesi lazımdı.
Yoksa insanlar beraber çalıştığımızı anlar.
-Benden haberleri var yani? -Hepsi oyunun bir parçası.
Seni öldürmek isteseler şimdiye ölmüştün çocuk.
Çocuk deme artık.
Beni dinle.
Kimse canına kastetmedi.
-Hepimizin amacı aynı. -Neymiş o?
Komisyon'un olayı da bu işte.
Neticeye ulaşana kadar bazı şeyler mantıksız gelecektir.
Kâkülünü sevdim.
Ne pahasına olursa olsun, Beş'i koru.
PLANO SOKAK BEKÂR ERKEK PANSİYONU
Luther.
-Bir daha! Vursana! -Luther.
Luther?
Allison?
Ne yazık ki değilim.
Al, yüzün için.
-Yastık ya da aspirin ister misin? -Dur...
-Burada ne işin var Vanya? -Sen benim kardeşimsin.
Yani öyleymişsin.
-Seni Beş buldu, değil mi? -Evet, aşağıda arabada bekliyor.
Yalnız kalsan daha iyi olurmuş.
Evet.
-Beş götün teki. -Hem de nasıl.
-Değil mi? -Evet.
Ne kadarını anlattı?
Bazı boşlukları doldurdu.
Yedi çocukmuşuz, konuşan bir şempanze varmış.
-Evet. -Babamız pek içten ve sevecenmiş.
Kıyamet.
-Onu da anlattı mı? -Hepsini değil.
Bence anlatmadığı bir şey var.
Benimle ilgili.
Kıyamete ne sebep oldu?
Sen.
Ama tek başına değil.
-Benim, hepimizin payı vardı. -Nasıl?
Çok öfkelendin,
kontrolünü kaybettin ve Ay'ı parçaladın.
Dünya'ya çarpıp her şeyi yok etti.
Bunu neden yapayım?
Orası karışık.
Bak...
Kötü bir çocukluk geçirdin.
-Niye maçı sattın? -Jack.
-Söyle! -Üzgünüm...
-Kötü bir geceydi. -Öyle mi lan piç?
O herifin kafasını uykunda koparırdın.
Bir sürü borca girdim Luther, hem de çok belalı tiplere.
-Bırak onu! -Kes, karışma sen.
Jack, bak, özür dilerim.
Bunu telafi edeceğim, söz veriyorum. Tamam mı?
Seni oğlum gibi görmüştüm.
Jack, hadi ama.
Hayır, sen ve ben...
-İşimiz bitti. -Jack, yapma.
Jack!
Luther?
Beni yalnız bırakır mısın lütfen?
İstersen kalabilirim, daha sorularım var.
İyi geçmiş, belli.
-Hazır mısın? -Çiftliğe dönüyorum.
Olmaz Vanya. Birlikte kalmalıyız, hatırlasana.
Yine dünyayı yok etmeyeyim diye mi?
-Aptal herif... -Söyleyecek miydin?
Açıkçası hayır, söylemeyecektim.
Haksız mıyım? Sen kızınca bir şeyler patlıyor.
Harika, sakladığın başka aile sırları var mı?
Sürüsüne bereket Vanya ama hepsini paylaşacak vaktim...
Kıyamet yaklaşıyor.
Sana ihtiyacım olduğunda hazır olacağını söyle, yeter.
Sana yardım edemem Beş. Kim olduğumu bile bilmiyorum.
Sen bizim kardeşimizsin, Şemsiye Akademisi'nin üyesisin.
Hoşuna gitmese de sen busun.
Eskiden buydum. Yeni zaman çizgisi, yeni ben.
Bu iş öyle olmaz...
Evlatlıktan çıkmak için çok mu geç?
Parkland Hastanesi?
Evet, bir hasta arıyorum, Raymond Chestnut.
Stadtler'daki isyan sonrası getirilmiş olabilir.
Ne önemi var?
Tabii, zencilere bakmıyorsunuz. Çok aptalım.
Sıçayım.
-İyi misin? -Hayır, Ray dün eve gelmedi.
Peki, sorun değil, eminim bir şeyi yoktur.
Öncelikle...
...bir kahve içelim,
B12 vitamini alalım,
bir de sıcacık işkembe çorbası içtik mi,
bunların hepsini çözeriz.
Polisin üstünde gücümü kullanırken gördü.
Biliyorum ama...
Hayatını kurtarıyordun, o puşt onu öldürecekti.
Ne kadar aptalım.
Hayır, değilsin.
Bir daha asla kullanmayacaktım.
Sonucu hep kötü oluyor.
Akreple kurbağanın hikâyesini duymuş muydun?
Ne?
Akrep nehrin karşısına geçmek istemiş,
kurbağadan onu taşımasını rica etmiş.
Kurbağa "Niye taşıyayım?" deyince akrep "İyi, beş dolar veririm." demiş.
Kurbağa da "20 olsun." demiş.
Akrep on dolarda ısrar edince kurbağa 15 dolara tav olmuş.
Akrep "İyi, 15 olsun madem." demiş.
Nehrin tam ortasına geldiklerinde
kurbağa sırtında inanılmaz bir acı hissetmiş,
akrep kurbağayı sokmuş.
Kurbağa da "Ne yapıyorsun lan?" demiş.
"Şimdi ikimiz de boğulacağız."
İkisi de boğulmuş.
-Bundan ne ders çıkarayım be? -Ders, kurbağaların göt oldukları.
Biz teröristlerle pazarlık yapmayız Allison.
Hayır, şu an seninle hiç uğraşamam.
-Pardon... -Hayatta olmaz.
Sabah insanı değilim. Birkaç saate yapsak...
-Nereye gidiyorsun? -Kocamı bulmaya.
İşkembe çorbası.
-Gitmesine izin mi verdin? -Vanya'nın düşünmesi lazım.
Fikrini değiştirecektir, eminim.
-Ya peşindeki adamlar? -İsveçliler mi?
-Evet, peşine düşmeyecekleri ne malum? -Düşebilirler.
-Kim göndermiş peki? -O konuda bir tahminim var.
Ama şu an önceliğimiz babamı bulup sorularımıza cevap almak
çünkü her şey buna bağlı.
-Babamı buldum zaten. -Ama gitmesine izin verdin.
-Oturup doğru düzgün konuşamadık. -Beni bıçakladı.
Bu kadar beklemesine şaştım, içimizde kalmıştı.
İyiydi.
Ama akşam nerede olacağını biliyorum.
-Bunu nereden buldun? -Babam seni bıçaklarken ofisinde buldum.
"Hoyt Hillenkoetter ve Dallas Meksika Başkonsolosluğu
sizi galaya davet ediyor."
Dur, Hoyt Hillenkoetter mı?
-Ciddi misin? -Tanıyor musun?
Gitmeliyiz.
Deniz ürünleri olacakmış.
Hillenkoetter, Muhteşem 12'den.
-Muhteşem 12 ne be? -Ne?
Gizli bir komite.
Bilim insanları, ordu, derin devlet. Ne yaptıklarını bilen yok.
-Dur, bunlar devletten mi? -Derin devletten.
Onları gün yüzüne çıkmaya ilk zorlayan Kennedy'ydi
ama bu insanlara bulaşılmaz.
İşte, burada.
İşte, bakın.
İşte bu Hoyt.
Sadece 11 kişi var.
Çünkü sadece 11 kişi tespit edebildik.
Peki 12'nci kim?
Vanya.
Şükürler olsun!
-Özür dilerim, zararı telafi edeceğim. -Sakın ha!
Sağ salim dönmene çok sevindim.
Aklımdan neler geçti, bilemezsin.
Harlan çok sevinecek. Sen gittiğinden beri kendinde değil.
Peki o zaman.
Anlat bakalım, neler oldu?
Nereden başlasam, bilmem.
Kahvaltıyla başlayalım, olur mu?
Tuvalete gidiyorum.
Hatırladım, toz pembe, değil mi?
Klaus Hargreeves ama istediğin gibi hitap et.
Banyo nasıl oldu?
Bak Dave, ciddi bir konuda konuşmamız gerek.
-Tamam mı? -Tamam.
Çok inanılmaz gelecek ama...
Seni tanıyorum.
-Evet, doğru. Hırdavatçıdan. -Hayır, daha öncesinden.
Aslında sonrasından.
Orduya katılmayı düşündüğünü biliyorum.
Deden I. Dünya Savaşı'nda savaştı, baban II. Dünya Savaşı'nda,
yanında oturan adam da Kore'de savaşmış amcan Ryan.
-Brian. -Brian, onu örnek alıyorsun.
Ordunun seni adam edeceğini söylediğinde Ryan amcana inanmaya başlıyorsun.
Bu şaka filan mı?
Dave, orduya katılırsan seni Vietnam'a gönderecekler.
Neden bahsediyorsun?
50.000 Amerikan askeri ve bir milyon Vietnamlı
yok yere ölecek.
Çünkü beklenen hiçbir şey olmayacak. Komünistler Doğu Asya'yı işgal etmeyecek.
-Sana göre. -Yani...
Merhaba Brian.
Bu soytarıyı tanıyor musun?
-Dükkândan pembe boya almıştı. -Pembe boya.
Yakışır tabii.
Pembeyi doğru koşullarda kullanırsan çok erkeksi de olabilir.
Öyle mi?
Yerimden kalksana nonoş.
Vay be.
Bunu her duyduğumda kenara para atsam...
Sakin ol Brian.
Sadece beş dakikanı istiyorum Dave.
Bu nonoşu mu dinleyeceksin?
-Ordusuz da adam olursun. -Vur hadi.
-Kendini boşa feda etme. -Vur lan şu herife!
-Seni seviyorum. -Vur! Vur şu yumuşağa.
-Biliyorum ki bir gün... -Vur!
-...sen de... -Vur!
STADTLER'IN RESTORANI
SADECE BEYAZLAR
ODESSA GÜZELLİK SALONU
Yok artık, daha neler.
Kadın Kolları yaralıların aileleri için yemek yapacak.
Bensiz mi toplandınız?
-Buraya gelmeye yüzün varmış. -Miles, sırası değil.
Tamam, sakin ol.
-Sakin mi? -Sakin.
Sakin mi olayım?
Bütün gece hastaneleri aradım.
Öldün sandım Ray.
Buradayım.
Aramadın bile.
Raymond.
Dışarıda konuşalım.
Söylesene.
-Ne teklif ettiler? Para mı? -Ne? Kim?
-Onu sen söyle. Dallas Emniyeti, FBI? -Ray, kes şunu, bu delilik.
-Polise ne dedin? -Hiçbir şey.
Seni gördüm, kulağına bir şey fısıldadın.
Sana daha fazla vurmaması için yalvardım.
-Bunu nasıl kaçırırım? -Neyi Ray?
Zamanlamayı Allison.
Birden ortaya çıkıp bu dükkânda yer süpürmeye başlamanı,
broşürlerimi okuyup bize katılmanı.
-Dedim ya, açıklayabilirim. -Açıkla o zaman.
Lütfen, açıkla hadi.
Çok geç değil Klaus.
Geç olduğunu ikimiz de biliyoruz.
İÇKİ SAFARİSİ
Üç yıldır ayıktın, bunu çöpe mi atacaksın?
Fark etmediysen söyleyeyim, son üç yıl bok gibi geçti.
-Böyle daha da kötü olacak. -Olabilir, bakıp görelim.
Olamaz.
Lanet olsun.
-Gelmiş. -Peygamber!
-Kutsal Gezgin döndü! -Malikânede kalın.
-Peygamber! -Hayır, malikânede kalın.
Peygamber!
Sıçayım böyle işe!
MEKSİKA KONSOLOSLUĞU
Bu taraftan efendim.
Plan ne?
Sızıyoruz, tespit ediyoruz, çıkarıyoruz.
Koşar adım.
-Ne diyor bu? -Babamı bulup hemen çıkıyoruz.
Ben de öyle dedim.
Takip edin.
Önden sen.
-Kibarlık ediyorum. -Kes tıraşı.
Yarım akıllı kardeşim bunları yiyor olabilir
ama sana zerre güvenim yok.
Siz kuşkucular yok musunuz?
Al kuşkunu, kıçına sok.
Dört numaranın siparişi hazır.
-Bir bira daha. -Getiriyorum.
Allison.
Siktir.
-Selam. -Selam.
Saçını beğendim.
-Sağ ol. -Gel, otur.
Ben...
Pardon.
Berbat görünüyorsun.
-İyi misin? -Ben mi?
-Evet, yara bere... -Yok, ben iyiyim.
-Güzel. -Gayet iyiyim.
-Havalar güzel. -Evet.
-Bira güzel. -Tabii.
Evet.
-Ya sen nasılsın? -Çok iyiyim, harikayım.
-Evet. -Peki, güzel.
Uğramışsın.
Evet, eşinle...
Tanrım.
-Tebrik ederim... -Ondan bahsetmesek de olur.
Hayır, sorun değil.
Herkesi kaybedip burada sıkışıp kalmak zordu, değil mi?
Yalnız olmamana sevindim.
Luther, senden umudu kesmedim. Hiçbirinizden kesmedim.
Beş er geç gelir dedim ama en son sıçrayışında...
Evet, yıllarca dönmemişti.
Tutunabileceğim bir dala ihtiyacım vardı, Ray de o dal oldu.
Bak...
Kıyametle nasıl baş edeceğimizi söylemek kimsenin haddi değil, haksız mıyım?
Birbirimize bile.
Diğerlerinden haber aldın mı?
-Vanya? -Bir çiftlikte.
Mutlu.
Peki. Tuhafmış.
-Diego? -Tımarhanede.
-Klaus? -Tarikat lideri.
İnanırım.
Beş de birkaç gün önce geldi. Yani tüm ekip artık burada.
Harika, genelde işler bu noktada sarpa sarar.
Evet.
-Konusu açılmışken... -Ne?
Yine yapmışız.
Anlaşılan.
-Ne yapmışız? -Dünyanın sonunu getirmişiz.
Beş'e göre yedi gün sonra olacak.
-Ne? -Kıyamet.
Babamı görmüyorum.
Siz Muhteşem 12'ye bakın. Ben yukarıya bakarım.
Diego, aptalca bir şey yapmamaya çalış.
-Yine mi ekeceksin? -Nasıl yani?
Dün gece. Nereye gittin?
-Şimdi bunun sırası mı? -Sırası.
Peki.
İğrenç bıçak yaran için gazlı bez almaya eczaneye gittim.
Gitmese miydim?
Hatta aklıma gelmişken bana 1,89 dolar borçlusun.
Daha doğrusu ödemiş olsam borçlu olurdun.
Bizim şarkımız.
-Danstan anlıyormuşsun. -Babam zorla salon dansı dersleri aldırdı.
"Paso doble dansı ne zaman hayat kurtarır, bilemezsiniz...
...çocuklar."
Annem de benzerini söylerdi.
-Öyle mi? -Değişelim.
Ne yapıyorsun?
Beni takip et, yeter.
Yok artık, erkek benim.
Dikkatin amma kolay dağılıyormuş.
Bu imkânsız.
Tamam, sonra görüşürüz.
Anne.
Bunu da ilk kez duyuyorum.
İyi misin canım?
Gerçeksin.
Beni böyle tavlamayı düşünüyorsan pek başarılı olduğun söylenemez.
Hayır.
Aslında...
Sör Reginald Hargreeves'i tanıyor musun?
Reggie mi? Bu akşamki kavalyem.
Kavalyen mi?
-Bir sorun mu var? -Hayır, sadece...
Sindirmesi biraz zor. İkinizi beraber düşünmek...
Hayal bile edemiyorum, bu...
Korkunç.
-Tuhaf bir tipsin sanki. -Evet.
Yani hayır.
Nerede peki?
Kısa bir toplantısı vardı, sonra dönecekti.
20 dakika oldu.
Hanımlar bekletilmez.
Bulursan Reggie'ye de söyle.
Grace?
Memnun oldum.
Ben de.
Lila.
-Hiç anlamadım. -Ben de.
Ama bu adamlar çok tehlikeli ve ben ölene kadar durmayacaklar.
-Polise gidelim. -Hayır, olmaz.
Neden?
Niye olmasın?
-Kanunla başın mı belada? -Olabilir.
Durum karışık.
-Ama burada kalamam. -Vanya...
Seni ya da Harlan'ı tehlikeye atamam.
-Kendimi affetmem. -Vanya, beraber gidelim.
Birkaç günlüğüne.
Carl'a bile söylemeyiz.
Silahı da alırım, seni korurum.
-Bu doğru olmaz. -Bizi bırakman da doğru olmaz.
Harlan! Tatlım!
Harlan, buraya gel!
Harlan!
-Harlan! -Harlan!
Ne tarafa gitti?
-Ben ahıra, sen şuraya. -Bulacağız.
-Harlan! -Harlan!
Harlan!
Harlan?
Harlan!
Harlan?
Harlan!
Aman Tanrım.
Harlan!
Hayır!
Tanrım, iyisin.
Harlan!
Bir şeyi yok.
Yavrum benim!
Teşekkürler.
-Evet, sana söyleyecektim. -Gitmen gerek.
-Phil, ne kadarsa parasını veririm. -Olay duvar değil Luther.
Ne peki?
Ruby seni kara listeye aldı, karşıma alamam.
-Çok üzgünüm. -Phil...
Hadi ama, benim.
-Saat üçe kadar boşalt. -Phil.
Harika.
MORTY'S TELEVİZYON VE RADYO
Sen o ara sokaktaki adamsın.
-Beş'i arıyorum. -Dışarı çıktı.
Nereye gidiyormuş?
Diğer kardeşinle gittiler.
Kim, Diego mu? Tımarhanede değil miydi?
Kaçtı.
Ne zaman dönerler?
Emin değilim.
Tamam.
-Kötü bir gün müydü? -Evet.
Kahkaha gazı?
Harlan uyudu.
Carl nerede?
Waco'da işi vardı.
Yarın gece dönecek.
Düşünüyordum da,
Carl'a Harlan'dan bahsetmesek daha iyi olabilir.
Boşuna üzülür.
Ne gündü ama.
-Sen orada olmasaydın... -Ama oradaydım.
-Doktor geçeceğini söyledi. -Biliyorum ama...
O hâli gözümün önünden gitmiyor.
-Sandım ki... -Ama atlattı.
Harlan harika bir çocuk.
Mr. Pickles takıntısı hariç.
O yönü cidden kâbus gibi.
Seninki nerede?
Gitsem iyi olur.
Nasıldır bilir misin?
Seni anlayamayan bir kocan...
...seninle konuşmayan bir oğlun olması.
Hayatın küçülüyor.
Her gün biraz daha küçülüyor.
İçine sıkıştığın kutuyu bile fark etmiyorsun.
Ta ki biri gelip seni çıkarana dek.
Söyle hadi...
Seni nasıl bırakayım?
-Söyle, yapacağım. -Sissy, ben...
O zaman durdur beni.
Ray?
Hola!
Allison evde mi acaba?
Yok artık.
Bir geceliğine kalacak bir yere ihtiyacım var.
-Kanepe senindir. -Şelalelerin peşinden koşacağınıza
bildiğiniz nehirlerden, göllerden şaşmasanıza sürtükler.
Tanrım.
Meğer hayatta eksiğim buymuş.
Evet, bununla her şey daha güzel, değil mi?
Evet.
Bunları nereden buldun?
Babam diş hekimiydi.
Ölünce burayı bana miras bıraktı.
Biliyor musun, benim de babam öldü.
Beni Ay'da bıraktı.
En azından gezmişsin.
Ben sadece sabahları 9.00 ve 10.00 arası çıkıyorum.
Pazartesiden cumaya, bir de çarşambaları güneş varsa.
-Neden? -Sebeplerim var.
-Çok tuhaf adamsın. -Ne?
-Çok tuhaf adamsın. -Eh...
Sen de gelecekten gelen bir uzaylısın ve maymuna benziyorsun.
Benziyorum.
-Doğru... -Sıksan suyum çıkar.
Biliyorum.
Var ya,
son 12 saatte hem bir dövüşü hem işimi kaybettim,
bir de üstüne sevdiğim kadın başkasına âşık.
Böyle iş mi olur?
Karım beni onuncu yıl dönümümüzde
en yakın arkadaşım için terk etti.
Dert etme.
Yedi güne ölmüş olacak.
Hepimiz öleceğiz.
Başkan, Roswell ve diğer kaza mahalleriyle ilgili
sorular sorup duruyor.
Bildiğiniz gibi, işimize burnunu sokmasına izin veremeyiz.
Konvoyun Elm Sokağı'ndan sola döneceğini öğrendim.
Oraya konuşlanacağız.
Beyler, bu planınız pek sağlam görünmüyor.
Bu iş çantada keklik.
Baba?
Hay sıçayım.
Siktir.
Burası güvenli değil.
-Diğer mekânda toplanalım. -Elbette.
Beş...
Lila!
Yardım et!
Lila!
Yardım...
Ne pahasına olursa olsun, Beş'i koru.
Bir şey değil.
Sonunda baş başa kalabildik göt herif.
Gel bakalım.
Baba.
Reggie, ne bekliyorsun?
Gitmeliyiz.
-Kimdi o? -Önemli biri değil.
-O muydu? -Evet.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ