WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
BIAŁY LOTOS
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
- Dojdziesz dla mnie? - Tak...
- Halo? - Geje zaprosili nas do Palermo.
- Co? - Popłyniemy ich jachtem.
Spędzimy dwa dni w willi Quentina. Chyba urządzi mi przyjęcie.
Spakuj sobie coś ładnego. Masz?
Tak.
Na pewno?
Na pewno.
Ruszamy po śniadaniu. Wstawaj.
Pa.
Harper?
Co to?
Ty powiedz.
Skąd się wzięło?
Znalazłam ją wczoraj.
Gdzie?
To nie tak, jak myślisz. Nic nie zrobiłem.
Nie ja.
Tylko on. Przysięgam.
Uprawiał seks na kanapie? U nas?
Z kim?
Z...
Z dwiema Włoszkami z baru.
Były... prostytutkami.
Zabraliście tu dwie dziwki z baru i Cameron bzykał je na kanapie?
Nie pamiętam, bo byłem naprany.
A ty co robiłeś? Oglądałeś?
Szczerze to... siedziałem tam.
Kładłem się spać, gdy przyszli. Byłem ledwie przytomny.
- I nic z nimi nie robiłeś? - Nic na golasa.
Jedna raz mnie pocałowała, ale obiecuję, że nic się nie stało.
Braliśmy emkę.
Wiem, brzmi źle.
Żebyś, kurwa, wiedział. Nie ma mnie jedną noc i już ćpasz z dziwkami,
a potem znajduję opakowanie po gumce!
Przysięgam, że nic nie zrobiłem. Nie kłamię.
Już skłamałeś.
Nieprawda. Niby kiedy?
Jasne, że tak. Mogłeś się przyznać tyle razy, ale wolałeś wciskać kit.
- Przemilczałem co nieco. - Mało powiedziane.
Bo on mnie prosił.
Chyba bałem się, że ty powiesz Daphne i zrobi się wielka afera.
Tego się bałeś?
Przepraszam, zjebałem. Trzeba było powiedzieć.
W zasadzie powinnaś się cieszyć.
Bo nic nie zrobiłem.
Mogło się stać tyle rzeczy, a ja nie zrobiłem nic.
Obłędna historia, ale...
dobra.
Proszę cię, nie rozdmuchuj tego. Proszę.
Dobrze.
Nic nie zrobiłem. Nie kłamię.
Nie jestem taki.
Przepraszam.
To ja już pójdę.
Spotkamy się znowu?
Spędzam dziś dzień z rodziną, ale...
może wieczorem?
Tak. Pewnie.
Dobra, fajnie. Było...
- fajnie. - No, fajnie.
A... dostanę pieniądze?
Słucham?
Za nocowanie - dwa tysiące.
Za co?
Za mnie.
Myślałam, że wiesz.
Zupełnie nie.
W porządku, w porządku.
Przepraszam. Nigdy czegoś takiego nie robiłem.
Dlatego po prostu...
Nie wiedziałeś.
Spokojnie, było miło.
Lubię cię, jesteś miły. Nie musisz mi płacić.
Ale teraz... mi głupio.
Pewien facet będzie chciał te pieniądze. Straszny wariat.
Dobra, pójdę do banku i wypłacę.
Nie ma sprawy. Spotkajmy się później albo...
Już nie chcesz? Rozumiem.
- Rozumiem. - Chcę się spotkać.
Przysięgam, że chcę.
- Polubiłam cię. - Ja ciebie też.
Dobra.
- Myślałam, że wiesz. - Nie, to przeze mnie.
Do zobaczenia.
Na razie.
Rozmawiałam wczoraj z prawnikiem o rozwodzie.
Jak ja się nie domyśliłam?
Czy jestem nieuważna?
Nie.
Chwilami myślę,
że trzeba było założyć spa dla biedaczek z tamtą z Maui.
To była prawdziwa uzdrowicielka. Znała się na rzeczy.
Chociaż czasami takie uzdrowicielki kojarzą mi się z wiedźmami.
Może ona mnie przeklęła.
Miło spędziłeś noc?
Muszę wypłacić z banku trochę euro.
Spoko. Dam ci... dwie stówy.
Potrzebne mi więcej.
Na co?
Wszystko jedno, na co. To ważne? Muszę iść do banku.
Co?
Zobacz, kto to.
Ciągle wiszą nam kasę.
Daphne jest zła.
Tak, jestem.
Nieładnie tak balować bez nas.
Dlatego wynająłem wóz i pojedziemy pod Etnę.
Obadamy winnice i popróbujemy wina.
Podobno pływają w nich wulkaniczne minerały.
Tak, jest zdrowe.
Można się upić i rano mieć lśniące włosy i paznokcie.
Co wy na to?
- E? - Jasne.
Jeśli Harper też chce.
Pewnie, naprujmy się.
Idźmy na całość i walnijmy emkę.
Darmowe śniadanko co rano? Piszę się na to.
Ja też.
Czuję, że to będzie szczęśliwy tydzień.
Ja tak samo!
Jest taki bogaty i niewinny.
Co myślisz?
Że chyba los jednak nas nie ukarze.
No nie, wiedźma.
Proszę pani?
Jestem Valentina.
Zastąpiłam ostatnio Giuseppe.
Byłam świetna. Potwierdzą barman i cała reszta. Dziś też zaśpiewam.
Nie, ani mi się waż.
- Nie szukacie nowej pianistki? - Nie, Giuseppe nie umarł.
Miał ostrą reakcję na tamten środek, ale w czwartek wróci do pracy.
Czwartek?
Wara od fortepianu.
Dobrze, wrócimy do tego.
- Cześć. Jak leci? - Dobrze.
Obciążacie mój rachunek?
Niezbyt mocno. Tylko jemy.
- Czy to kłopot? - Jedzcie sobie, smacznego.
Ale w zamian odczep się od mojego syna.
I pod żadnym pozorem nie opowiadaj mu... o nas.
- Byłyście u mojego ojca? - Nie.
- Nie? - Tylko raz, żeby wziąć prysznic.
Nie chodźcie do niego, tak nie wolno.
Możecie siedzieć w hotelu, ale proszę, nie chcę afery.
Dobrze.
- Miłego dnia. - Nawzajem.
O, rany. Cześć.
Wyjeżdżasz?
Płyniemy na dwa dni do Palermo, ale potem wracamy.
Należą ci się za wczoraj przeprosiny.
Zamierzałam się z tobą spotkać, ale byłam uwiązana.
Nie ma sprawy. Widziałem, że miałaś zajęcie.
Powiedzmy.
Z tego, co widziałam, ty też nie próżnowałeś.
No...
Cóż.
Ale ogólnie: miłego życia.
Postaram się. I nawzajem.
Pa.
Cześć.
Cześć, Isabello. Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Też, dzięki.
- Broszka ci pasuje. - Dziękuję.
- Podoba ci się? - Tak, jest przepiękna.
Cieszę się. Gwiazda dla gwiazdy.
Ej.
Wybacz.
Zaczynamy od białego.
Ma soczystą fakturę i zawiera nuty śliwek i opuncji.
Jeszcze ciut.
Zdrowie, ferajna.
Za słodkie życie!
Zdrowie.
Co dalej?
Pycha.
Tommaso, przywitaj się.
Cześć.
Jestem Tommaso, kapitan. Miło, że jesteście. Dobrej zabawy.
Sam szył pan czapeczkę?
Nie zna angielskiego. Z włoskim - też kiepsko.
Piękny jacht.
A może szybciej?
Tommaso, dodaj gazu!
Pokaże mi niższy pokład.
Portia i twój bratanek chyba bardzo się polubili.
Tak. Wreszcie może się bawić z kimś w swoim wieku.
Opowiesz mi, jak trafiłeś na Sycylię?
Ojciec zamieszkał tu w 1982.
A gdy miałem jakieś 32 lata, staruszkowi się zmarło
i zostałem z jego śliczną, wielce kosztowną willą.
- Ale podoba ci się tu? - Oj, tak.
Sycylia bywa zniewalająca.
Chodź, pokażę ci sypialnie. Są wyjebane.
Rocco?
Tak?
Doszłam do wniosku, że wprowadzę małą roszadę.
- Roszadę? - Tak.
Myślę, że ustawię cię na recepcji... klubu przy plaży.
Słuchaj, wolałbym zostać tutaj. Po co wysyłasz mnie tam?
Bo bez przerwy gadasz i rozpraszasz całą resztę.
Postanowiłam. Będzie ci do twarzy w tamtym stroju.
I na pewno kogoś poderwiesz.
Ruszaj, Rocco.
Bzdura. Co ja niby będę robił w tym klubie?
Które wam podeszło? Bo mnie chyba eruzione.
To w tym kieliszku. Które to było?
Nie pamiętam. Weźmy skrzynkę.
- Mam pytanko. - Wal, słuchamy.
Spaliście z tą samą babką?
Co?
- Ciekawa jestem. - Skąd takie pytanie?
Na studiach?
Szczerze.
Nasze grupy znajomych się nie pokrywały.
Serio? Nie zaprosiliście nigdy babki do siebie na rozbieranego twistera?
- Twistera? - Nie robiliście orgii?
- No powiedzcie. - Była jakaś orgia?
Może w snach, skarbie.
- Ani trójkąt? - Nie.
Nie przypominam sobie.
Cameron zawsze bzykał te, które sobie upatrzyłem.
Gdy tylko mu o jakiejś mówiłem, zaliczał ją w ciągu tygodnia.
Cameron, no wiesz?
To się nazywa "mimetyczna potrzeba".
Czyli?
Gdy ktoś o wyższym statusie czegoś pragnie, ty też zaczynasz.
Nie miałeś wyższego statusu.
Może nie wtedy.
Byłem mądrzejszy.
Może chciałeś mi dorównać, dymając bliskie mi kobiety.
A widzieliście, jak drugi się bzyka?
My dwaj?
Co cię tak wzięło?
W sumie dzieliliśmy jeden pokój, więc pewnie tak.
Czyli weszło wam to w nawyk?
Idziemy do drugiej winnicy?
No!
W drogę.
Witaj w Palermo.
Nie uświadczysz większego cyrku.
Gdzie się było?
Oprowadzał mnie po kajutach.
Cały ten czas?
Stukaliście się na jachcie. Taka prawda.
- Nie. - Zazdroszczę.
Zazdroszczę!
Co ci się stało?
Szukałem pilota i rąbnąłem głową w stolik. Nic wielkiego.
Martini dobrze mi zrobi.
Ja chyba zjem przy basenie.
A nie z nami?
Tam siedzi tamta dziewczyna z wczoraj.
Chyba nie podoba mi się, że się z nimi zadajesz.
A to dlaczego?
Bo to prostytutki.
- Skąd wiesz? - Bo...
Bo co?
Bo nie żyję od wczoraj. To oczywiste.
I co z tego? Sypiasz z takimi, a potem je piętnujesz?
- Kto mówi, że sypiam? - Na pewno obaj sypialiście.
Mama miałaby mi za złe, że ganiasz z prostytutkami po Sycylii.
Mama ma ci za złe, że zdradzasz ją z kim popadnie.
I to hipokryzja, że je oceniasz.
Wcale nie oceniam. Po prostu dbam o ciebie.
Pewnie nie chcą tego robić, ale są biednymi ofiarami chorego systemu.
Nie każda kobieta jest święta. Są całkiem jak my.
Smacznego.
Dokąd to?
Co z tobą, tato? Prawie...
- Prawie co? - Wiesz, co.
Staram się pogodzić z Albiem i rodziną, a ty mieszasz mi szyki.
Nie ręczę za każde swoje słowo, mam wstrząśnienie. Uderzyłem się.
Uważaj.
Ładnie.
Kurwa, wygadałeś się?
Zostawiłeś mi na kanapie folię po gumce!
- Co? - No!
Co miałem zrobić? Oskarżała mnie. Nadal oskarża.
Szlag.
- Jak to przeoczyłeś? - Kurwa, nie wiem.
Przepraszam.
Idę.
Wróciliśmy, chłopaki. Pomożecie z torbami?
Żyjesz tam?
Tak, jestem silny jak wół.
Przepraszam, staram się nie wypychać toreb.
Spoko, nie ma sprawy. Masz tam trupa czy co?
Boże, bez żartów.
Co za basen!
To geje wysokiej klasy.
Miło tak odkryć, że ktoś jest przy forsie.
Wtedy nie jest łasy na twoją.
- Co za ulga... - Tak, wielka.
Boże, spójrz na to!
- Nic nie kradnij. - Wejdźcie.
Wpakowałeś w to miejsce fortunę.
Skromną. Liczyłem na dotację od rządu, ale otworzyłby posesję dla ludzi.
Niedoczekanie.
Racja, nie wpuszczaj ich tutaj.
Pospólstwo nie jest mile widziane, Co innego ty.
Usiądź. Życzysz sobie herbaty albo moscato?
Kapkę moscato - chętnie.
Poznawszy twoje życie miłosne,
przyrównaliśmy cię do bohaterki tragedii Pucciniego. Już ci mówiłem.
Ale... czy to komplement?
Oj, tak.
Postanowiliśmy więc, że wypadałoby cię zabrać do opery.
Wystawiają dziś akurat wspaniałą "Madame Butterfly".
Poszłabyś?
Za operę!
Opera brzmi chujowo, więc...
chrzańmy ich i pozwiedzajmy miasto.
Porozrabiajmy. Co powiesz?
Powiem, że bardzo chętnie.
- Nabijasz się ze mnie? - Ciut.
Chodź, jebać ich.
Tak, może. Ale wieczorem.
Byłem w banku. Mam gotówkę.
Podobało ci się?
Tak, nawet bardzo.
Mnie też. A co dzisiaj?
Jasne... Mogę zapłacić.
Tylko... byłoby mi głupio wchodzić w taki układ.
Skoro wykorzystuje cię jakiś facet.
- Rozumiesz. - Tak.
Ale... nie musisz płacić. Lubię cię.
Tak?
Bardzo.
Isabello, pamiętasz Salvatore?
Jasne. Witaj.
Hej, dobry wieczór.
Od dzisiaj będzie z nami pracował w recepcji.
A Rocco?
Rocco... przeniosłam do klubu przy plaży.
Wiem, że było ci przy nim niezręcznie.
Salvatore będzie tu lepiej pasował.
Czyli mam stanąć tutaj?
- Tak, tak. - Dobrze.
Wprost niewiarygodnie!
Wreszcie tylko we dwoje, dasz wiarę?
- Lubisz arancini? - Pewnie, że tak.
- Gites. - Co to jest?
Kurna Olek. Takie ryżowe kulki.
Kulki? Uwielbiam.
Ja myślę, smarkulo.
Tutaj podają najlepsze na świecie.
Podejdą ci!
- To nasze miejsca? - Tak. Spójrz w górę.
O rety...
Co to za dama?
Królowa Sycylii?
Tak.
Ruszamy.
Idę do kibelka, zaraz przyjdę.
Nie łyp tak na mnie przy żonie.
Chrzanię ją. Gdzie forsa?
Pamiętam, wyluzuj. Dostaniesz ją, ale później.
1300 euro.
1300 to grosze. Muszę tylko wejść do banku. Luz.
Nie. Daj swój numer.
- Nie. - Chcę twój numer!
Chryste Panie, jestem z żoną. Nie mogę.
Gadać też nie.
- Wybacz. - Kto to był?
Wisi mi pieniądze.
Wynajął cię? I nie zapłacił?
Alessio mnie o nie wypytuje.
Grozi mi i...
Mogę jakoś pomóc?
Nie, to nie twoje zmartwienie.
Nie ma się chyba co dziwić.
Czemu?
Że zadaje się z prostytutką.
Jak to?
Oswoiłeś go z tym.
Jak wcześniej ty mnie.
Nie wynajmuję dziwek.
Tak jak ja nie.
Dom. Wynająłeś wcześniej tę samą panienkę.
Dałeś jej klucz do mojego pokoju.
Rozumiesz, że jestem taki przez ciebie?
Winisz mnie za swoje wpadki? A to dobre.
Łudzisz się, że byłeś dyskretny?
Tyle razy słyszałem, jak matka płacze w poduszkę. Przejrzyj na oczy.
Wszyscy wiedzieli, tato. Wszyscy wiedzieli.
- Było nam świetnie! - Boże, ale się oszukujesz.
Zatruwałeś jej życie całe moje dzieciństwo.
Masz amnezję?
Skoro było jej tak źle, dlaczego nie odeszła?
Pojęcia nie mam. Nie wiedziała, że może, albo była męczenniczką.
Kochała mnie.
Była zgorzkniała i umarła ze zgorzknienia.
Wiedziała o wszystkim, ale byłeś zbyt zapatrzony w siebie, żeby to dostrzec.
I wiesz co?
Nie winię cię za swoją sytuację, ale mógłbym jak cholera.
Nigdy nie nauczyłeś mnie, czym jest miłość do kobiety, intymność
ani jak dbać o innych, bo dbałeś tylko o siebie.
Zawsze. I poszedłem w twoje ślady.
Kochałem twoją matkę. Z wzajemnością.
- To nie takie proste. - Właśnie tak.
Zdrowie.
Za wulkany i wszystkie dawne, obecne i przyszłe trójkąty.
Myślę, że człowiek wyżywa się za młodu, a później mu przechodzi.
Czy ja wiem. Chyba tak nie jest.
- W teorii - powinno. - To jak z jedzeniem.
Obżerasz się do rozpuku, przysięgasz, że więcej nie zjesz...
a potem głód wraca.
Harper...
- Przesłuchałaś nas, a sama co? - W sensie?
Byłaś w trójkącie?
Może.
Serio? Z kim?
Z przyjaciółką, Paulą...
i takim jednym Oscarem.
- W San Juan. - To jakieś kuzynostwo?
- Boki zrywać. - Ile miałaś lat?
Nie wiem, byłam...
na studiach.
I byłaś grzeczna, czy nie?
Może... nie niegrzeczna, ale rozrywkowa.
- Na studiach. - Na studiach?
- Dziś już nie? - Dziś jest trudniej.
Ethan uwielbia porno. Ciężko dorównać dziełom typu:
"Napalona stażystka ukarana potrójną penetracją".
- Może nieco zwolnijmy? - Nie, właśnie jedźmy dalej.
- Tak, czemu nie? - Właśnie.
O, kelnerzy. Co pan ma? Niech pan zakręci.
Idealnie. Jak panu na imię?
- Luca. - Ja jestem Harper...
To nie bar.
- Smutno tak bez muzyki. - Wiem.
Ale tylko do pojutrza.
No daj mi zagrać. Dobra jestem.
I bardzo uparta.
Powiedziałam: nie. "Nie" znaczy "nie".
Wolisz kobiety?
- Słucham? - W porządku.
Ja troszkę też. Chyba jak każda kobieta.
A... masz dziewczynę?
Chciałabyś mieć?
Daj mi tę robotę, to obiecuję...
że się z tobą zabawię.
- Koniec rozmowy. - Nie bądź taka sztywna.
Jesteś chłodna jak głaz.
Mogę cię trochę rozgrzać. Pomóżmy sobie nawzajem.
Skoro wolisz kobiety... to jedną wesprzyj.
Śpiewaj dziś i jutro, ale odejdziesz, gdy wróci Giuseppe, jasne?
Dobrze, wielkie dzięki.
Będzie wspaniale, zobaczysz. Dziękuję.
Nie chcę tego żałować.
- Chodź. - W życiu tak szybko nie jadłam.
I to naprawdę najlepsze ryżowe kulki pod słońcem.
Palermo jest cudowne. Tu zawsze coś się dzieje.
Na bank jest tu jakiś klub, ale jest wcześnie. Rozkręcają się koło drugiej.
Nie stawaj.
- Co? - W nogi!
Co jest?
Chowaj się.
- Zaczekaj. Spoko? - Dlaczego nas goni?
Dobra, poszedł.
Czekaj. Co się stało?
Nie wziąłem portfela.
- Zapłaciłabym. - Coś ty, damulki nie płacą.
Jak biegłaś w tych butach?
Stopy boją mnie jak diabli.
Tak? Poliżę je i przestaną.
- Powiadasz? - I wymasuję? Dobra?
Cześć. Nieźle.
- Dokąd poszli? - Po cygara.
Wszystko gra?
Chyba coś się stało... gdy byłyśmy w Noto.
Co?
To na pewno nic wielkiego.
A nawet jeśli...
trzeba umieć poprawić sobie humor.
Mam w mieście trenera. Lawrence'a.
To taki przystojniak. Blondyn z wielkimi, błękitnymi oczami.
Bardzo zabawny. Spędzam z nim chwilami więcej czasu niż z Cameronem.
Gdy jest zapracowany.
To słodziak. Pokażę ci zdjęcie.
To zdjęcie twoich dzieci.
Tak? Ojej.
Znajdę później. Wracając...
Wynajmij trenera.
- To najlepsze lody w Taorminie. - Tylko w Taorminie?
Nie, na całej Sycylii.
Mam nadzieję, bo staliśmy blisko godzinę.
O nie...
Zaraz wracam. Zaczekaj tu.
- Co jest? - Dobrze się bawisz?
- Tak. - Dlaczego nie odpisujesz?
- Jestem na spacerze. - Ja ci dam.
Co ty odpieprzasz?
Wybacz.
Kto to?
- Alessio. - Wszystko gra?
Nie chcę o tym gadać.
Biedna Madame Butterfly.
Seppuku...
Współczuję jej.
Mój znajomy, Gore Vidal...
nocował tu w twoim pokoju.
Stwierdził kiedyś: "Zrozumiem towarzystwo...
zrozumiem popołudniowy seks...
ale romansu - nie zrozumiem".
Ja też nie.
Nigdy nie byłeś zakochany?
Tak, raz.
Aż zmądrzałem.
W młodości.
- W kim? - W Amerykaninie.
Nosiło mnie, bo naczytałem się poezji bitników.
Rozbijałem się po zachodzie Stanów, chcąc prześcignąć ojca w skandalach.
Spotkałem w Wyoming młodego kowboja.
Całkiem straciłem dla niego głowę.
Rzecz jasna był hetero i nic do mnie nie czuł.
Co tylko pogłębiło rozkoszną rozpacz.
Zrobiłbym dla niego wszystko.
Co niesamowite, nawet po ponad 30 latach.
Co się z nim stało?
Zestarzał się.
Nie ze swojej winy, lecz to wciąż niewybaczalne.
Nie licząc jego przypadku, nigdy nie ulegałem miłości.
Tylko pięknu.
Ja żyję dla piękna.
Wiem.
Tak.
Oddałabyś życie za piękno?
W świecie bez piękna...
nie potrafiłbym żyć.
Nie ma chyba piękniejszego świata niż ten.
- Wypijmy za piękno. - Za piękno.
- Fajeczkę? - Tak.
Obłędna noc, co?
Prawie mnie przez ciebie aresztowali. Masz jeszcze bardziej wyjebane niż ja.
- Czy to źle? - Nie.
To jeszcze nic.
- Zaraz wracam. - Nie wejdziesz?
Zrobię tylko coś dla wujka. Nie zamykaj, co?
Cześć, tu Abby. Nie mogę odebrać, nagraj się.
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Piotr Kacprzak